Tibetan
བྱས་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་ནས། ཡུལ་དབུས་སུ་དམག་དྲངས་ཏེ་བཅོམ་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་མང་པོ་བརླགས་པར་བྱས་སོ། །ཡང་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་སྤྲང་པོ་ཞིག་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་རྣམས་སུ་ཟས་སློང་བ་ལ་དགེ་ཚུལ་གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོ་འཚམས་པས་ཁྲོས་ཏེ། ས་འོག་ཏུ་ཞུགས་ནས་ཉི་མ་བསྒྲུབས་པས་གྲུབ་ནས་བལྟས་པ་ཙམ་གྱིས་ནང་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་བསྲེགས་པའི་ཚེ། དམ་ཆོས་མངོན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡེ་སྣོད་ཕལ་ཆེར་བསྲེགས་ཞེས་གྲག་གོ །གཉིས་པ་ནི། དེས་ན་འཕགས་པ་ཞེས་སོགས་གསུམ་སྟེ། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་དགུ་བརྒྱ་ལ་ཉེ་བ་ན་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་བྱོན་ཏེ། གཅེན་གྱིས་བྱམས་པ་བསྒྲུབས་པས་གྲུབ་སྟེ། དགའ་ལྡན་དུ་བྱོན་ནས་ཆོས་མངོན་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་དང་། བྱམས་པའི་ཆོས་ལྔ་ལ་སོགས་པ་གསན་ནས་འཛམ་བུ་གླིང་དུ་བྱོན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་དར་བར་མཛད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ཡི་རྗེས་ལ། ཞེས་སོགས་གསུམ་སྟེ། ཐོགས་མེད་ཀྱིས་དབྱིག་གཉེན་ལ་བཤད། དེས་ཊ་ཀ་ར་ཎ་སྡེ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་མང་དུ་མཛད་དེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་བཤད་པས་སློབ་མ་ལ་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཡོན་ཏན་འོད། མངོན་པ་འཛིན་པ་ཁ་ཆེ་བློ་བརྟན། རིགས་པ་སྨྲ་བ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་འཕགས་པ་གྲོལ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་མང་དུ་བྱོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསྟན་པ་སྔ་དར་གྱི་བྱུང་ཚུལ། ཕྱི་དར་གྱི་བྱུང་ཚུལ། སྐབས་ཀྱི་དགག་བྱའི་ཆོས་ལོག་བྱུང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱི་ནས་གངས་རིའི་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལ་རྒྱལ་པོའི་ཐོག་མ་གཉའ་ཁྲི་བཙན་པོ་ནི། རྒྱ་གར་གྱི་རྒྱལ་བརྒྱུད་ཞིག་རིམ་གྱིས་བོད་དུ་འཆུགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་གནམ་ལ་ཁྲི་བདུན། ས་ལ་ལེགས་དྲུག བར་གྱི་ལྡེ་བརྒྱད་རྣམས་རིམ་གྱིས་བྱུང་ཞིང་། དེ་ནས་བཙན་ལྔ་བྱུང་བའི་ཐ་མ་ལྷ་ཐོ་ཐོ་རི་གཉན་བཙན་གྱི་རིང་ལ་དམ་པ་ཆོས་ཀྱི་དབུ་བརྙེས། དེ་ནས་རྒྱལ་རབས་ལྔ་ན་སྲོང་བཙན་སྒོམ་པོ་བྱུང་བའི་དུས་སུ། ལྷ་མོ་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལས། ང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་ཉིས་སྟོང་དང་ལྔ་བརྒྱ་འདས་པའི་འོག་ཏུ་གདོང་དམར་ཅན་གྱི་ཡུལ་དུ་དམ་པའི་ཆོས་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་དང་མཐུན་པར་དམ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྲོལ་བཏོད། ར་ས་འཕྲུལ་ནང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་བརྩེགས། ལོ་ཙཱ་བ་ཐོན་མི་སཾ་བྷོ་ཊས་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མང་དུ་བསྒྱུར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་རབས་ལྔ་ན་ཁྲི་སྲོང་ལྡེ་བཙན་གྱིས་སྐུ་རིང་ལ་དམ་པའི་ཆོས་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་མཛད་དོ། །བསམ་ཡས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་བརྩིགས། མཁན་པོ་བོ་དྷི་ས་ཏྭ་དང་། སྔགས་འཆང་པདྨ་འབྱུང་གནས་སྤྱན་དྲངས་ནས། རྣམ་དག་ཁྲིམས་ཁང་གླིང་དུ་ཁྲིམས་ཕོག་སྟེ། ལོ་ཙཱ་བ་སད་མི་མི་བདུན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་བྱུང་། དགའ་ལྡན་སེམས་བསྐྱེད་གླིང་དུ་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་འབོགས། བདུད་འདུལ་སྔགས་པ་གླིང་དུ་སྔགས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་ཏེ། སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་ལག་ལེན་དར་བར་མཛད། གཞན་ཡང་པཎྜི་ཏ་མང་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཆོས་མང་དུ་བསྒྱུར་ཏེ། རྒྱལ་པོ་དེའི་སྲས་མུ་ནེ་བཙན་པོ། དེའི་སྲས་སད་ན་ལེགས་འཇིང་ཡོན། དེ་ལ་སྲས་གཙང་མ། དར་མ། རལ་པ་ཅན་གསུམ་ལས། རལ་པ་ཅན་གྱི་རིང་ལ། འུ་ཤང་རྡོའི་གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས། ཆོས་སྔར་མ་འགྱུར་བ་མང་དུ་བསྒྱུར། བསྟན་པ་དར་རྒྱས་སུ་མཛད། དེ་ནས་གླང་དར་མས་བློན་པོ་ངན་པ་དང་གྲོས་ངན་བཤམས་ཏེ་བཀྲོངས་ནས། དར་མས་རྒྱལ་སྲིད་ལོ་ལྔ་བཟུང་ནས། རབ་བྱུང་ལ་ལ་འབེབས། ལ་ལ་གསོད། དཀོན་མཆོག་གི་མཆོད་པ་རྒྱུན་གཅོད། ལོ་པཎ་གྱི་འགྱུར་གྲྭ་རྣམས་བཤིག མི་དགེ་བའི་ཁྲིམས་བཅའ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་རྣམས་བཤིག་གོ །དེ་ནས་ལྷ་ལུང་དཔལ་གྱི་རྡོ་རྗེས། གླང་དར་མ་བཀྲོངས་སོ། །དེའི་ཚེ། གཡོ་དགེ་འབྱུང་། གཙང་རབ་གསལ། དམར་ཤཱཀྱ་མུ་ནེ་གསུམ་མདོ་ཁམས་སུ་བྲོས་ཏེ། དེ་གསུམ་གྱི་སྡོམ་ཕྲུག་ལ། བླ་ཆེན་དགོངས་པ་རབ་གསལ་བྱུང་བ་ལ། དུས་ཕྱིས་ཀྱི་མཁས་པ་མི་བཅུས་སྡོམ་པ་བླངས་ཏེ། རབ་བྱུང་གི་སྡེ་བཙུགས་པ་ལ་བསྟན་པ་བར་དར་དུ་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་བཞེད་ཅིང་། ཕྱིས་ཀྱི་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་བསྟན་པ་སྔ་དར་དང་ཕྱི་དར་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་དེ་ཕྱི་དར་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཚེ་བླ་མ་ཞེས་སོགས་ཉེར་གཅིག་སྟེ། དར་མ་ལ་སྲས་ཡུམ་བརྟན་དང་། འོད་སྲུང་གཉིས་ལས། འོད་སྲུང་གི་སྲས། རྗེ་དཔལ་འཁོར་བཙན། དེ་ལ་སྲས་བཀྲ་ཤིས་བརྩེགས་པ་དཔལ་དང་། ཉི་མ་མགོན་གཉིས་ལས། ཕྱི་མ་པུ་ཧྲངས་སུ་བྱོན་ཏེ། སྲས་གསུམ་བྱུང་བའི་ཆེ་ཤོས་དཔལ་ལྡེ་རིག་པ་མགོན་གྱིས་མང་ཡུལ་བཟུང་། བར་པ་བཀྲ་ཤིས་ལྡེ་མགོན་གྱིས། པུ་ཧྲངས་བཟུང་། ཆུང་བ་ལྡེ་ཙུག་མགོན་གྱིས་གུ་གེ་བཟུང་། དེ་ལ་སྲས་གཉིས་བྱུང་བས། ཆེ་ཤོས་ཁོར་རེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་མཚན་ཡེ་ཤེས་འོད་དུ་བཏགས། གཅུང་པོ་སྲོང་དེའི་སྲས་ལྷ་ལྡེ། དེའི་སྲས་འོད་ལྡེ། ཞི་བ་འོད། ལྷ་བཙུན་བྱང་ཆུབ
Chinese
说是做了，就从中原发兵攻打，摧毁了很多寺庙和僧团。又一个外道苦行者在僧团中乞食，被年轻的沙弥们阻止，心生怨恨，就进入地下修习太阳，成就后只看了一眼，就把佛教的寺庙都烧毁了。据说那时《正法现观》等大部分经藏都被烧毁了。第二，因此“圣者”等有三个方面：佛陀涅槃后近九百年，无著昆仲出世，哥哥修弥勒成就，往生兜率天，听闻了《法现观》十万颂和弥勒五法等，来到阎浮提，使之非常兴盛。第三，在其之后等有三个方面：无著为世亲宣讲，他造了《塔卡拉纳八部》等很多论著，宣讲大乘佛法，弟子中有持律者功德光，持现观者喀且智稳，善于理者陈那，持波罗蜜多品类者圣解脱等很多人。第二部分有三个方面：前弘时期佛法出现的情况，后弘时期佛法出现的情况，以及此时应破斥的邪法出现的情况。第一，从“外面雪山”等一颂开始，其中最初的国王聂赤赞普，是印度的一个王族逐渐流落到西藏的，之后天上的七个赤，地上的六个列，中间的八个德依次出现，之后五个赞出现，最后一个拉脱脱日年赞时期开始出现圣法。之后第五代国王松赞干布时期，无垢光天女问道：我涅槃后两千五百年，在红脸人的地方会出现圣法。与此授记相符，开创了圣法的先河，建造了拉萨幻化寺，译师吞米·桑布扎翻译了《宝云经》等很多佛法。之后第五代国王赤松德ེ་བཙན་在位期间，使神圣的佛法兴盛和发展。建造了桑耶寺。迎请了堪布菩提萨埵和持明莲花生，在如法持律的持律洲（Rnam dag khrims khang gling）授戒，使译师萨弥等七人出家。在噶丹生起心洲（Dga' ldan sems bskyed gling）授予大乘生起心的戒律。在降伏魔众的咒士洲（Bdud 'dul sngags pa gling）灌顶，使三戒的实践得到弘扬。此外，还迎请了许多班智达，翻译了大量的经和论的佛法。那位国王的儿子牟尼赞普。他的儿子萨纳列·静永（Sad na legs 'jing yon）。他有三个儿子，分别是藏玛、达玛、热巴巾。在热巴巾在位期间，建造了邬香多寺（'U shang rdo'i gtsug lag khang）。翻译了许多以前未翻译的佛法。使佛法兴盛发达。之后，朗达玛与恶臣商议恶计，将他杀害。达玛执政五年，有的出家人被贬为平民，有的被杀害。断绝了对三宝的供养。拆毁了译经院。制定了不善的法律等等，摧毁了所有的佛教。之后，拉隆·贝吉多吉杀害了朗达玛。当时，约·格迥，藏·饶赛，玛·释迦牟尼三人逃往多康（mDo khams）。这三人的戒子中，出现了大德恭巴饶赛。后来的十位智者从他那里接受了戒律，建立了僧团，一些先前的智者认为这是佛法的中兴。一些后来的智者将佛法分为前弘和后弘两个时期，并说这是后弘时期。第二部分是：当时的上师等二十一位。达玛有两个儿子，云丹和沃松。沃松的儿子，杰·贝廓赞。他有儿子扎西泽巴贝和尼玛衮。后者去了普兰（Pu hrang），生了三个儿子，最大的贝代热巴衮占据了芒域（Mang yul）。中间的扎西代衮占据了普兰。最小的代祖衮占据了古格（Gu ge）。他有两个儿子，最大的科热出家，名字叫益西沃。弟弟松代的儿子拉代。他的儿子沃代。西瓦沃。拉尊强曲。
English
Saying they had done it, they sent troops from the central region to attack and destroy many monasteries and sangha communities. Also, a non-Buddhist ascetic was begging for food in the sangha communities, but was stopped by young novices, and became resentful. He went underground to practice the sun, and when he achieved it, he just looked and burned down all the Buddhist temples. It is said that at that time, most of the scriptures, such as the Abhidharma, were burned. Second, therefore, there are three aspects to "Arya" and so on: Nearly nine hundred years after the Buddha's Nirvana, the brothers Asanga appeared, and the elder brother practiced Maitreya and attained accomplishment. He went to Tushita Heaven, listened to one hundred thousand verses of the Abhidharma and the Five Dharmas of Maitreya, and came to Jambudvipa, making it very prosperous. Third, after that, there are three aspects: Asanga explained to Vasubandhu, who composed many treatises such as the Tākarana Eight Sections, and taught Mahayana Buddhism. Among his disciples were the Vinaya holder Guṇaprabha, the Abhidharma holder Kashmiri Mati Sthira, the logician Dignāga, and the Prajñāpāramitā class holder Ārya Vimuktisena, and many others. The second part has three aspects: how the Dharma appeared in the early dissemination period, how the Dharma appeared in the later dissemination period, and how the false Dharma that should be refuted at this time appeared. First, starting with "Outside the snowy mountains" and so on, in which the first king Nyatri Tsenpo was an Indian royal family that gradually fell into Tibet. After that, the seven Tris in the sky, the six Legs on the earth, and the eight Des in the middle appeared in sequence. After that, the five Tsens appeared, and the last Lha Thothori Nyantsen period saw the beginning of the Holy Dharma. Later, during the reign of the fifth king Songtsen Gampo, the goddess Immaculate Light asked: Two thousand five hundred years after my Nirvana, the Holy Dharma will appear in the land of the red-faced people. In accordance with this prophecy, he pioneered the Holy Dharma, built the Rasa Trulnang Temple, and the translator Thonmi Sambhota translated many Buddhist scriptures such as the Cloud of Jewels Sutra. Later, the fifth king Trisong De
English
During the reign of ེ་བཙན་, he made the sacred Dharma flourish and develop. Samye Monastery was built. Abbot Bodhisattva and mantra holder Padmasambhava were invited. Ordination was conferred in the Vinaya Chamber of Pure Discipline (Rnam dag khrims khang gling), and the translator Sadmi and seven others were ordained. In Gaden Mind-Generation Isle (Dga' ldan sems bskyed gling), the vows of Mahayana mind-generation were conferred. In the Mantra Isle of Subduing Demons (Bdud 'dul sngags pa gling), empowerment of mantras was conferred, and the practice of the three vows was promoted. In addition, many panditas were invited, and many sutras and shastras of the Dharma were translated. The son of that king was Muni Tsenpo. His son was Sadna Lek Jingyon. He had three sons, Tsangma, Darma, and Relpachen. During the reign of Relpachen, Ushangdo Monastery ('U shang rdo'i gtsug lag khang) was built. Many previously untranslated Dharmas were translated. He made the Dharma flourish and develop. After that, Langdarma conspired with evil ministers and killed him. Darma held the throne for five years, some monks were demoted to laymen, and some were killed. The offerings to the Three Jewels were cut off. The translation academies were destroyed. Unwholesome laws were enacted, and so on, destroying all the Buddhist teachings. After that, Lhalung Pelgyi Dorje killed Langdarma. At that time, Yo Gejung, Tsang Rabsal, and Mar Shakyamuni fled to Dokham (mDo khams). Among the disciples of these three, the great master Gongpa Rabsal appeared. Later, ten scholars took vows from him and established a monastic community, and some previous scholars considered this to be the middle propagation of the Dharma. Some later scholars divided the Dharma into two periods, the early propagation and the later propagation, and said that this was the later propagation. The second part is: At that time, the lama and twenty-one others. Darma had two sons, Yumten and Wosung. Wosung's son, Je Pelkhortsen. He had sons Trashi Tsekpa Pel and Nyima Gon. The latter went to Purang (Pu hrang) and had three sons. The eldest, Pelde Rigpa Gon, occupied Mangyul (Mang yul). The middle one, Trashi Degon, occupied Purang. The youngest, Detsukgon, occupied Gugé (Gu ge). He had two sons, the eldest, Khorre, became a monk and was named Yeshe Wo. The son of his younger brother Songde was Lhade. His son was Wode. Shiwewo. Lhatsun Jangchub.