Tibetan
་པོ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ན། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དོ། །ལྔ་པ་ནི་དྲོད་ཐོབ་ཅིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་འདོད་པའི་ཆོས་གཉིས་དང་ལྡན་པ་གཅིག་གིས་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་ཡིན་གྱི། གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་མ་ཚང་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དྲུག་པ་ལ་གསུམ་ལས། ཀུན་འདར་གསང་ནས་སྤྱོད་པའི་དགོས་པ་ནི། རང་གི་སེམས་ཀྱི་བརྟན་གཡོ་བརྟགས་པའི་ཆེད་ཡིན་ལ། ཀུན་འདར་མངོན་དུ་སྤྱོད་པའི་དགོས་པ་ནི། གྲུབ་པའི་ས་དང་གྲོགས་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་ཅིང་། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པའི་དགོས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་གཉིས་ལས། གཞུང་འདིར་ཀུན་འདར་གྱི་སྤྱོད་པ་སྟོན་པ་ཡིན་ཅིང་། དེ་ལ་ཡང་གསང་སྤྱོད་དང་། མངོན་སྤྱོད་གཉིས་ལས། ཕྱི་མ་སྟོན་ཏེ། གང་ཟག་དང་གནས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའི་གཞི་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གཞུང་གི་དོན་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱོད་པའི་རྣམ་གཞག་སྤྱིར་བསྟན་པ། ལོག་རྟོག་དགག་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དབང་བཞི་ཡོངས་སུ་ཞེས་སོགས་བཅོ་ལྔ་སྟེ། དབང་བཞི་རྫོགས་པར་ཐོབ་ཅིང་། རིམ་གཉིས་ཤེས་པའི་གང་ཟག་དེས། དང་པོར་བར་ཆད་ཉུང་བས་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་བསྒོམ། བརྟན་པ་ཅུང་ཟད་ཐོབ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པས་དུར་ཁྲོད་སོགས་སུ་བསྒོམ། བརྟན་པ་ཆེན་པོ་དྲོད་འབྲིང་གི་རྟོགས་པ་ཐོབ་ནས། གང་ཞིག་སོར་མོ་གཅིག་སྟོན་དང་། །གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་འོངས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་ལུས་བརྡ་དང་། མ་ད་ན་ཆང་། བ་ལ་ཤ་ཞེས་སོགས་ངག་གི་བརྡ་རྣམས་ལ་ལེགས་པར་སྦྱངས་ཞིང་། བླང་དོར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་དེས་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དོ། །དགོས་པ་ནི་ནང་གི་ས་རྣམས་བགྲོད་པར་བྱ་བ་དང་། ཕྱི་ནང་གི་པུ་ལི་ར་མ་ལ་ཡ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་དབང་དུ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་པུ་ལི་ར་མ་ལ་ཡ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་བཞིན། ས་དང་པོ་ཐོབ་པའི་ཚུལ་བཟུང་བའི་མཁའ་འགྲོ་མ་གནས་པ་རྣམས་དབང་དུ་འདུས་པས། ནང་དུ་སྤྱི་བོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་བཞིའི་རླུང་སེམས་དབུ་མར་འདུས་པས། ས་དང་པོའི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གནས་གང་དུ་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ན། གནས་དང་ཉེ་བའི་གནས་ལ་སོགས་པ་བཅུ་གཉིས་ལས་ཕྱེ་བའི་ཡུལ་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས་དང་། གླིང་བཞི་དང་། གླིང་བཞི་གཅིག་ཏུ་སྡོམ་པ་སྟེ་སུམ་ཅུ་སོ་བདུན་དུའོ། །ངོ་བོ་ནི་རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི
Chinese
当获得超越世间的无漏智慧时，就实行了普贤行。第五，是获得暖相，为了众生的利益，今生想要获得殊胜成就，具备这两种法的人实行此行，如果缺少任何一个，那就不是了。第六，有三种。秘密实行昆达利尼行的必要是：为了检验自己心的稳定与动摇。公开实行昆达利尼行的必要是：为了获得成就地和控制同伴。实行普贤行的必要是：为了使众生完全成熟。这样，有两种行，此论中宣说的是昆达利尼行，其中又有秘密行和公开行两种，这里宣说的是后者，因为对人与处所产生颠倒妄想的基础就是它。第二，论的意义有二：总的阐述行的体性，分别讲述破除邪见的观点。第一是：圆满四灌顶等十五个方面，即圆满获得四灌顶，通晓二次第的人，首先因为障碍少，所以在自己家中修习。稍微获得稳固后，开始精进，所以在坟场等处修习。获得稳固的巨大暖相和中等证悟后，对于“谁用一指指，谁用二指善来”等身体的表示，以及“玛达那酒，巴拉肉”等语言的表示，都精通，并且了悟到没有取舍之分的实相的人，就实行此行。必要是为了经历内在的各个地，以及为了控制外内布拉玛拉亚等处，也就是像外面的布拉玛拉亚等处一样，通过控制安住于获得初地之相的空行母，内在将头顶等四处的风心融入中脉，从而生起初地的证悟等。在何处实行此行呢？在十二处及其附近之处所分出的三十二个地方，以及四大部洲，以及四大部洲合一，总共三十七处。本体是明智禁行者。
English
When one attains uncontaminated wisdom that transcends the world, one practices the conduct of Samantabhadra. Fifth, it is one who has attained warmth and, for the benefit of sentient beings, desires supreme accomplishment in this very life, and who possesses these two qualities, who practices this conduct; if either one is lacking, then it is not. Sixth, there are three. The necessity of practicing Kundalini secretly is: to examine the stability and movement of one's own mind. The necessity of practicing Kundalini openly is: to gain control over the ground of accomplishment and companions. The necessity of practicing the conduct of Samantabhadra is: to fully ripen sentient beings. Thus, there are two kinds of conduct, and this treatise explains the conduct of Kundalini, which has two aspects: secret practice and open practice. The latter is explained here, because it is the basis for the inverted perception of individuals and places. Second, the meaning of the treatise has two aspects: a general exposition of the nature of conduct, and a specific explanation of refuting wrong views. The first is: the fifteen aspects beginning with "completely the four empowerments," that is, one who has completely received the four empowerments and knows the two stages, first meditates in his own home because there are few obstacles. After gaining some stability, he begins to exert effort, so he meditates in cemeteries and other places. After gaining great stability and moderate realization of warmth, he becomes proficient in bodily signs such as "who points with one finger, who comes well with two fingers," and in verbal signs such as "Madana wine, Bala meat," and realizes the reality of non-duality, without acceptance or rejection, and then practices this conduct. The necessity is to traverse the inner grounds and to control the outer and inner Puli-ramalaya and other places, that is, just like the outer Puli-ramalaya and other places, by controlling the dakinis who abide in the aspect of having attained the first ground, the wind-mind of the four places such as the crown of the head are merged into the central channel, thereby generating the realization of the first ground and so on. Where should this conduct be practiced? In the thirty-two places divided from the twelve places and nearby places, and the four continents, and the four continents combined into one, totaling thirty-seven places. The essence is the conduct of a wise ascetic.
Tibetan
་སྤྱོད་པའོ། །གང་ལས་གསུངས་ན་ལུགས་འདི་སོགས་སོ། །མཐར་ཐུག་གི་དགོས་པ་ནི། འདི་འདྲའི་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གང་གིས་རྒྱུ་བའི་གང་ཟག་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག་པ། གང་དུ་རྒྱུ་བའི་གནས་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག་པ། དེ་གཉིས་ཀའི་མཇུག་བསྡུའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའི་གང་ཟག་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་དགག་པ། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པའི་དགོས་པ། དེས་གྲུབ་པའི་དོན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེང་སང་གསང་སྔགས་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་ལྔ་སྟེ། དེང་སང་རིམ་གཉིས་མི་བསྒོམ་པར། ཡུལ་ཆེན་སུམ་ཅུ་སོ་བདུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཆེད་དུ་འགྲོ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་གསུངས་ཏེ། རིམ་པ་གཉིས་པོ་མི་སྒོམ་པའི་སྒོམ་ཆེན་བཟང་ཡང་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་ནུས་པ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལུགས་ཀྱི་སེམས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པའི་བསྒོམ་ཆེན་ལས་མ་འདས་ལ། མདོ་ལས། ས་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་ཡུལ་ཆེན་དེ་དག་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཆོ་ག་བཤད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་ཆེན་བགྲོད་ནས་ས་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་པ་ནི། ནང་ལུས་ཀྱི་གནས་དེ་དང་། དེ་དག་གི་རླུང་སེམས་དབུ་མར་ཞུགས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིར་ཁ་ཅིག་རིམ་གཉིས་མི་བསྒོམ་པའི་ཉམས་ལེན་ཐམས་ཅད་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཉམས་ལེན་དུ་བྱས་ནས། རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཀ་ལ་རིམ་གཉིས་ཡོད་པར་འདོད་པ་ནི་སྐབས་ཀྱི་དོན་མ་རྟོགས་པ་སྟེ། འདི་ལ་བླ་མེད་ཀྱི་ཉམས་ལེན་མེད་པས་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་དགག་པའི་སྐབས་ཡིན་པས། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་གྱི་ཉམས་ལེན་བྱེད་པ་ལ་ཡང་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་མེད་པར་འཆད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒོམ་ཆེན་བདག་འཛིན་སྤོང་བ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པ་ཙམ་ལ་འཆད་པ་ནི། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་གྱི་ཉམས་ལེན་བྱེད་པ་ལ་ཡང་དེ་ཙམ་ལས་མེད་པའམ། རིམ་གཉིས་ཡོད་པར་འདོད་དགོས་པས་མི་འཐད་དོ། །དེས་ན་སྐབས་ཀྱི་དོན་ནི་སྒོམ་ཆེན་བཟང་པོ་ཞེས་པ་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་སེམས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ནས་སྐྱེས་པ་དང་། ལུས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ནས་སྐྱེས་པ་གཉིས་ལས། རིམ་གཉིས་མ་བསྒོམ་པར་སྐྱེས་པ་ནི་སེམས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ནས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་གྱི་ས་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ཡང་། སེམས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལུགས་ཀྱི་ས་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་ལུགས་
Chinese
是行持。从何处宣说呢？如这种规矩等等。究竟的必要是，如这般等等。第二有三：遮破以何而行的补特伽罗之错谬，遮破于何而行的处所之错谬，以及彼二者的结尾。第一有三：遮破不具足相状之补特伽罗行持，具足相状之补特伽罗行持之必要，以及显示由彼所成立之义。第一是，如今密咒等等五颂：如今不修习二次第，为了在三十七处大处行持而去，并非是佛所说。不修习二者的瑜伽士即使好，也只能生起初地及以上的证悟，也不超出以波罗蜜多之理，于心上猛击的瑜伽士。经中说，为了生起地道的证悟，在那些大处行走之仪轨并未宣说之故。游历大处后生起地道的证悟，是为了内身之所，以及彼等之气心融入中脉之故。此处有些认为，不修习次第的修行全部都是波罗蜜多的修行，认为四部续都有次第，这是不了解场合之义。因为此处是没有无上的修行，是遮破行持之时，下三部续的修行也必须解释为没有行持。有些将波罗蜜多的瑜伽士解释为仅仅舍弃我执，修习大悲心，这对于下三部续的修行也仅仅是这些，或者必须认为有次第，因此不应理。因此场合之义是，所谓的瑜伽士好，是指生起初地及以上的证悟，对此有于心上猛击而生起，以及于身上猛击而生起二者，不修习次第而生起，是指于心上猛击而生起，因此下三部续生起地道证悟之理，也不超出在心上猛击，因此，波罗蜜多之理生起地道证悟之规矩
English
It is the practice. From where is it spoken? Like this kind of rule and so on. The ultimate necessity is, like this and so on. Secondly, there are three: refuting the error of the person who travels by what, refuting the error of the place where one travels, and the conclusion of both of them. Firstly, there are three: refuting the practice of a person who does not possess the characteristics, the necessity of the practice of a person who possesses the characteristics, and showing the meaning established by it. The first is: Nowadays, secret mantra, etc., five verses: Nowadays, without meditating on the two stages, going for the sake of practicing in the thirty-seven great places is not what the Buddha said. Even if the yogi who does not meditate on the two stages is good, he can only generate the realization of the first ground and above, and he does not go beyond the yogi who strikes the heart with the method of the Paramitas. In the sutra, it is said that there is no ritual for going to those great places for the sake of generating the realization of the grounds and paths. Generating the realization of the grounds and paths after traveling to the great places is for the sake of the inner body, and for the sake of the winds and minds of those places entering the central channel. Here, some think that all the practices of not meditating on the stages are the practices of the Paramitas, and they think that all four tantras have stages, which is not understanding the meaning of the occasion. Because there is no unsurpassed practice here, it is the time to refute the practice, so the practice of the lower three tantras must also be explained as not having practice. Some explain the yogi of the Paramitas as merely abandoning self-grasping and meditating on great compassion, which is only these for the practice of the lower three tantras, or it must be thought that there are stages, so it is not reasonable. Therefore, the meaning of the occasion is that the so-called good yogi refers to the generation of the realization of the first ground and above, and there are two types of generation: generation by striking the heart and generation by striking the body. Generation without meditating on the stages refers to generation by striking the heart, so the way of generating the realization of the grounds and paths of the lower three tantras does not go beyond striking the heart, therefore, the rule of generating the realization of the grounds and paths according to the method of the Paramitas.