English
The manner of non-arising. The collection of limbs. The definite number of limbs. The meaning of dependent origination. The manner of completion in how many lifetimes. The analysis of similar grounds. The first has twelve, among which, regarding ignorance, some say: a mental factor that engages with an unclear aspect of the object. If so, then the mental factor that arises in the retinue of the all-ground consciousness, the subject of the thesis. It should be that signified. Because of that definition. The thesis is established, because the all-ground consciousness is the primary mind that engages with an unclear aspect of the object. Some say: a mental factor that contradicts the wisdom of knowledge and the manner of grasping. The ignorance that contradicts the wisdom of knowledge and the manner of grasping, and the corresponding desire, the subject of the thesis. It should be that signified. Because of that definition. The thesis is established, because the ignorance that contradicts the wisdom of knowledge and the manner of grasping has the same object and aspect. The own system is that any mental factor of delusion that contradicts the wisdom of knowledge and the manner of grasping, and that is capable of initiating contaminated actions, that is the definition of ignorance taught here. Regarding that, some say: the ignorance that has become abandoned by meditation in the continuum of a Hearer disciple, a noble being, the subject of the thesis. It should be the latter. Because of that signified. If asserted, then there should be newly created actions that project rebirth in that continuum. Because of that assertion. Answer: not pervasive, because in that continuum, the action that accomplishes rebirth does not nourish the action that projects rebirth. Because there are no afflictions in that continuum that initiate the action that accomplishes rebirth. If not established, then it contradicts that the ignorance that has become abandoned by meditation in that continuum cannot initiate contaminated actions. In the analysis of whether the ignorance taught here is abandoned by seeing or abandoned by meditation, in the "Explanation of the Hidden Meaning," it says: because this is the action that projects rebirth, and in the commentary on the "Sutra of Dependent Origination," it says: it is not beneficial to seeing the truth. Therefore, it is only the ignorance that is to be abandoned by seeing. Some scholars say: that is not reasonable, because the ignorance taught here is also present in the continua of birds and wild animals, etc., whose minds have not been transformed by philosophical systems. Pervasive, if it is ignorance that has become abandoned by seeing, then it is the imputational object to be abandoned that has been transformed in mind by philosophical systems.
Tibetan
་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། འདོད་པར་བསགས་པའི་བསོད་ནམས་དང་། མི་གཡོ་བའི་འདུ་བྱེད་དེ་དག་མི་དགེ་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་མཐོང་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་དགེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀག་ནས། རང་ལུགས་ལ་སྒོམ་སྤངས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་མ་འདྲེས་པའི་མ་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་མ་རིག་པ་ནི། འདིར་བསྟན་གྱི་མ་རིག་པ་མིན་ཏེ། དེ་ནི་བསོད་ནམས་དང་མི་གཡོ་བའི་འདུ་བྱེད་དག་ལ་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཉོན་ཡིད་ཀྱི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་མ་རིག་པ་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པའི་ཕྱིར། དགེ་མི་དགེའི་ལས་ཇི་ལྟར་སློང་སྙམ་ན་ཀུན་སློང་ལ་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་དང་། དེ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་འབྱུང་ཞེས་པ་འདི་ནི། རྒྱུ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། དེ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ནི་མིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་བསོད་ནམས་དང་མི་གཡོ་བའི་ལས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཅན་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། མ་རིག་པ་དེ་དུས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་ཏེ་འཆད་དོ། །འདི་མི་འཐད་པར་སྟོན་པ་ལ་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་གྱི་སྐྱོན་དང་། རང་ལུགས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ངེས་པའི་སྐྱོན་དང་། དེ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གཞན་ལ་ཀུན་སློང་གི་མ་རིག་པ་མི་དགེ་བ་ཡིན་ན། དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་མི་དགེ་བར་ཐལ་བ་འཕངས་ནས། རང་གི་ཀུན་སློང་གི་མ་རིག་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་ཀྱང་དེས་བསླངས་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་ཉོན་མོངས་ཅན་ཁོ་ནར་མི་འགྱུར་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མཚུངས་ཏེ། གཞན་གྱིས་ཀྱང་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྗོད་ཤེས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་ཡིད་ཤེས་འཁོར་གྱི་མ་རིག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་དེ་ནི་བསོད་ནམས་དང་མི་གཡོ་བའི་འདུ་བྱེད་དག་ལ་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པ་ཡང་ཧ་ཅང་རྩིངས་ཏེ། ཀུན་སློང་གི་མ་རིག་པ་ཡིན་ན། ལས་གསུམ་ཆར་ཀུན་ནས་སློང་བས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། འདུ་བྱེད་ཀྱི་དེ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་དུ་གྱུར་པའི་མ་རིག་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡན་ལག་བཅུ་
Chinese
的必要。此外，由欲望所积累的福德和不动摇的造作，会变成不善，因为在欲望中行持的一切见道所断烦恼，都是不善的缘故。这样遮止后，自宗是修道所断，因为是所有造作的共同因，并且是烦恼意的眷属中所生的不混杂的无明。意之识的眷属中所生的无明，不是此处所说的无明，因为它不随顺福德和不动摇的造作。那么，烦恼意的眷属中所生的无明，因为向内看，如何生起善与不善之业呢？如果认为发起有因时的发起和那时发起两种，那么“无明缘行”是指因时的发起，而不是那时发起，否则福德和不动摇之业也会变成只是烦恼，因为无明是那时之因的缘故。这样广说。为了显示这不合理，有自相矛盾的过失，自宗的立论不定之过失，以及那时发起未被十二支所摄的过失三种。第一，如果他人的发起之无明是不善，那么推论由它发起的一切业都应成不善，为了作为自己的发起之无明虽是烦恼，但由它发起的一切业不只是烦恼的立论，而安立因时发起之意，这在任何方面都相同，因为他人也能说安立因时发起之意。第二，作为不是意识眷属之无明的立论，说它不随顺福德和不动摇的造作，这也太粗糙了，因为如果是发起之无明，则不遍于发起一切三业。第三，成为造作之那时发起之无明，有法，你十二支
English
is necessary. Furthermore, the merit accumulated by desire and the unwavering formations will become unwholesome, because all the afflictions to be abandoned by seeing that are practiced in desire are only unwholesome. Having thus prohibited, our own system is only what is abandoned by meditation, because it is the common cause of all formations, and because it is the unmixed ignorance that arises in the retinue of the afflicted mind. The ignorance that arises in the retinue of the mind consciousness is not the ignorance taught here, because it does not follow after merit and unwavering formations. Then, since the ignorance that arises in the retinue of the afflicted mind looks inward, how does it generate good and unwholesome actions? If one thinks that there are two kinds of motivation, the motivation at the time of the cause and the motivation at that time, then "ignorance conditions formations" refers to the motivation at the time of the cause, not the motivation at that time, otherwise merit and unwavering actions would also become only afflictions, because ignorance is the condition of that time. Thus, it is explained with elaboration. To show that this is unreasonable, there are three faults: the fault of self-contradiction, the fault of the uncertain proof of one's own system, and the fault that the motivation at that time is not included in the twelve limbs. First, if the ignorance of the motivation of others is unwholesome, then it is inferred that all actions initiated by it should become unwholesome. In order to establish that one's own ignorance of motivation is afflicted, but all actions initiated by it do not become only afflicted, it is stated that it refers to the motivation at the time of the cause, which is the same in every way, because others can also say that it refers to the motivation at the time of the cause. Second, as a proof that it is not the ignorance of the retinue of mind consciousness, it is said that it does not follow after merit and unwavering formations, which is also too crude, because if it is the ignorance of motivation, it is not pervasive in initiating all three actions. Third, the ignorance that becomes the motivation at that time of formations, the subject of the proposition, you twelve limbs
Tibetan
གཉིས་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ཚན་དུ་གྱུར་པའི་མ་རིག་པ་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཡན་ལག་གཉིས་པས་བསྡུས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡན་ལག་གཉིས་པ་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པའི་མ་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ལས་འབྲས་མེད་པར་ལྟ་བའི་ལོག་ལྟ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བའི་ལས་སོག་པ་མེད་པར་ཐལ། ཀུན་སློང་གི་མ་རིག་པ་ཡིན་ན། ཉོན་ཡིད་འཁོར་གྱི་མ་རིག་པ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི་མཐོང་སྤངས་དང་སྒོམ་སྤངས་གཉིས་ཀ་ཡོད་དེ། སའི་དངོས་གཞི་ལས། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པས་ཡན་ལག་དུ་སྤངས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་སྟེ། གང་ཡང་རིལ་གྱིས་སྤངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བས་ཡན་ལག་དུ་སྤངས་པར་བརྗོད་ཅེ་ན། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ལ་ནི་ངེས་པ་མེད་དོ། །དགྲ་བཅོམ་པས་ཡན་ལག་དུ་སྤངས་པར་བརྗོད་ཅེ་ན། ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འདིར་བསྟན་མ་རིག་པ་ལ་དབྱེ་ན། ལས་འབྲས་ལ་རྨོངས་པའི་དང་། དེ་ཁོ་ནའི་དོན་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོས་ནི། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་ཀུན་ནས་སློང་ལ། ཕྱི་མས་ནི། བསོད་ནམས་དང་མི་གཡོ་བའི་ལས་ཀུན་ནས་སློང་བར་ཀུན་བཏུས་ལས་བཤད་དོ། །འདུ་བྱེད་ནི་རང་རྒྱུ་མ་རིག་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཤིང་ཡང་སྲིད་འཕེན་པར་ནུས་པའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལས། དབྱེ་ན་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དང་། བསོད་ནམས་དང་། མི་གཡོ་བའི་ལས་དང་གསུམ། མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་བཞིན། ངན་འགྲོར་འཕེན་པའི་ལས་དང་། འདོད་པའི་བདེ་འགྲོར་འཕེན་པའི་ལས་དང་། ཁམས་གོང་མར་འཕེན་པའི་ལས་རྣམས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྒྱུའི་ཆ་བཟུང་ན་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཀུན་གཞི་ས་བོན་གྱི་ཆ་དང་། འབྲས་བུའི་ཆ་བཟུང་ན་ལས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་གནས་སུ་དང་པོར་གྲུབ་པའི་རྣམ་ཤེས་སོ། །ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ནི་རྒྱུའི་ཆ་འཛིན་ཏེ། འཕེན་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་གང་ཞེ་ན། མ་རིག་པ་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ནི་འབྲས་བུའི་ཆ་བཟུང་སྟེ། གཉིས་ལས་བདུན་འབྱུང་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་མདོ་ལས། འདིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་ཚོགས་དྲུག་ཏུ་དབྱེ་བ
Chinese
因为没有被二者所涵盖。因为你没有被十二缘起支中的无明到老死之间的任何一个所涵盖。如果说被第二支所涵盖，那是不对的。因为第二支是能引发一切的无明。另外，由于与认为没有业果的邪见相应的无明，导致没有造作堕入恶趣的业。如果是能引发的无明，就必须是烦恼意乐的无明。自宗有见断和修断两种。如《事品》中说：入流者说为部分断除，并非完全断除。入流者如何，一来者也如是。不来者说为断除支分，欲界的一切都是。色界和无色界则不一定。阿罗汉说为断除支分，三界的一切都是。如是说。此处所说的无明可分为：对业果愚昧的和对仅仅是那个意义愚昧的两种。前者能引发非福业，后者能引发福业和不动业，如《摄类学》中所说。行是自因无明所引发，且能投生后有的有漏业。分为非福业、福业和不动业三种。体相依次是：投生恶趣的业，投生欲界善趣的业，投生上界的业。识，如果从因的角度来说，是执持业习气的阿赖耶识种子的部分；如果从果的角度来说，是依赖于业而在生处最初形成的识。无著认为是因的部分，因为（经中）说：什么是能投生的支分？是无明、行和识。龙树认为是果的部分，因为（经中）说：从二生七。那么，《缘起经》中说：此识分为六识聚
English
Because it is not encompassed by the two. Because you are not encompassed by any of the twelve links, from ignorance to old age and death. If you say that it is encompassed by the second link, that is not correct. Because the second link is the ignorance that causes everything. Furthermore, due to the ignorance corresponding to the wrong view that there is no cause and effect, there is no karma that causes rebirth in the lower realms. If it is the ignorance that causes, it must be the ignorance of afflicted intention. Our own system has both what is abandoned by seeing and what is abandoned by meditation. As it says in the "Ground of Being": "Is it said that one who has entered the stream has abandoned a limb? It is one aspect of all, not something that has been completely abandoned. As is the case with one who has entered the stream, so too is the case with one who returns once. Is it said that one who does not return has abandoned a limb? All that is practiced in the desire realm. In the form and formless realms, there is no certainty about what is practiced. Is it said that an Arhat has abandoned a limb? All that is practiced in the three realms." As it is said. The ignorance taught here can be divided into two types: ignorance about the results of actions and ignorance about the meaning of just that. The former causes non-virtuous actions, and the latter causes virtuous and unwavering actions, as explained in the Compendium of Categories. Formation is a contaminated action that is caused by its own cause, ignorance, and is capable of projecting future existence. It is divided into three types: non-virtuous actions, virtuous actions, and unwavering actions. Their characteristics are, in order: actions that project rebirth in the lower realms, actions that project rebirth in the happy realms of the desire realm, and actions that project rebirth in the higher realms. Consciousness, if taken from the perspective of the cause, is the part of the alaya consciousness seed that holds the karmic imprints; if taken from the perspective of the result, it is the consciousness that first arises in the place of birth, relying on karma. Asanga holds the part of the cause, because it is said, "What are the limbs that cause projection? They are ignorance, formation, and consciousness." Nagarjuna holds the part of the result, because it is said, "From two, seven arise." Then, in the Sutra on Dependent Arising, it says, "This consciousness is divided into six aggregates.