Tibetan
ད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཤེར་ཕྱིན་ལྷག་པར་ཐོབ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཚན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་འགོག་པའི་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་འགོག་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་འགོག་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་། འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ནི་ཤེས་པ་རིགས་རྒྱུན་གཅིག་ལ་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྟོགས་རིགས་སུ་གྱུར་པའི་མཚན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་བཀག་པའི་མཚན་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་བསྒོམས་པའི་མཐུས་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་དུ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས། ས་དྲུག་པར་མཚན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་འགོག་པའི་ནུས་པ་ཐོབ། ས་བདུན་པར་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འཇུག་ལྡང་ནུས། ས་བརྒྱད་པར་རྩོལ་མེད་དུ་འཇུག་ནུས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་རྣམ་མཁྱེན་དུ་འགྱུར་བས་ན། ཐེག་ཆེན་རང་གི་རྟོགས་རིགས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ས་དྲུག་པ་ནས་འདིའི་འགོག་སྙོམས་སུ་བཞག་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་འདི་ནི་དོན་དམ་པའི་བཟོད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། བཟོད་པའི་སྒོ་འདི་ཉིད་ཀྱང་མ་དོར་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པས། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྟོགས་རིགས་སུ་གྲུབ་ལ། འདི་དང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་ཡང་དག་མཐའ་གཉིས་དོན་གཅིག་པས་དེ་གཉིས་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཡང་དོན་གཅིག དེ་གཉིས་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡང་དོན་གཅིག་གོ །འོན་ཀྱང་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཙམ་གྱིས་མངོན་དུ་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ས་བདུན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡོད་ཀྱང་མངོན་དུ་བྱས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མདོ་ལས་ཀྱང་རྫོགས་སྨིན་སྦྱང་གསུམ་མ་བྱས་པར་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་བཀག་གི ཡང་དག་མཐའ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཙམ་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དག་པ་ས་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་སྒོམ་སྤང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་སོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ཡང་དག་མཐའ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་དགོས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ས་བརྒྱད་པའི་བྱང་སེམས་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་བཀག་པའི་འགོག་པ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སློང་བ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མཉམ་པར་བཞག་པ་ཙམ་བཀག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོར་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སྐབས་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཡུན་རིང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ནི་བཀག་སྟེ། དེར་མཚན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་མེད་པས་ཡུན་རིང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་ནུས་ཤིང་ཡུན་རིང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་ཀྱང་མཚན་འཛིན་གྱི་བར་ཆད་སྤོང་བ་སོགས་ཀྱི་དགོས་པ་མེད་ལ། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་བག་ཆགས་སྤོང་བ་ལ་ནི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་གསོག་པ་གཙོ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བདུན་པ་མན་ཆད་དུ་ཡུན་རིང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་མ་བཀག་སྟེ་མཚན་འཛིན་གྱི་བར་ཆད་དང་བཅས་པས་ཡུན་རིང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་མི་ནུས་ལ། ཡུན་རིང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་བར་ཆད་སྤོང་བའི་དགོས་པ་ཡོད་ཅིང་། མཚན་འཛིན་གྱི་བར་ཆད་སྤོང་བ་ལ། མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་མཉམ་གཞག་གཙོ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་ལྷག་པར་ཐོབ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཚན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་བཀག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ས་མཚམས་ས་དྲུག་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་ན་ཡོད་དོ། །གཉིས་ཀས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།བཞི་པ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཐོད་རྒལ་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ཀྱི་ཐོད་རྒལ་བཤད་པ། ཉན་ཐོས་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཐོད་རྒལ་བཤད་པ། དམན་པའི་ལུགས་ཀྱིས་མཆོག་ལ་མི་གནོད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མདོ་ལས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་ཚུལ། བསྟན་བཅོས་ལས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚུལ། སྙོམས་འཇུག་གི་རང་བཞིན་གཏན་པ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡུམ་རྒྱས་པ་ལས་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་སྐབས་སུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་རེ་རེའི་ནང་དུ་ཕར་ཕྱིན་གཞན་ལྔ་ལྔ་བསྡུས་ཚུལ་གསུངས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་བསྡུ་བྱར་གྱུར་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་སྟོན་པའི་མདོ་རྣམས་ཀྱིས་སེངྒེ་རྣམ་བསྒྱིངས་དང་ཐོད་རྒལ་རྣམས་སྟོན་ཏེ། འདི་ལྟར། གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་གཏོགས་པར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་རུང་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་ཤིང་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་། ལུགས་དང་མི་མཐུན་པར་སྙོམས་པར་འ
Chinese
现在要说明的是，因此，凭借着格外获得的般若波罗蜜多的力量，能够阻断一切名相执着的戏论，成为具有强大力量的无漏智慧，就是阻断的智慧。这里，阻断的智慧和阻断的等持，两者必须安立在同一个智慧的相续上。总而言之，成为大乘不共的证悟之理，即阻断一切名相执着的戏论的无相证悟的智慧，在大乘的资粮道和加行道阶段，通过以总义的方式修习，在大乘的见道时现量证悟。在第六地获得阻断名相执着的戏论的能力，在第七地能够刹那刹那地入定和出定，在第八地能够无勤地入定，在佛地转变为如所有智的遍智。因此，大乘自身的不共证悟之理，仅仅是从第六地开始安立为这种阻断等持。而且，在《十地经》中说：“为了随证佛法，这也是胜义谛的安忍。”又说：“不要舍弃这种安忍之门。”因此，成立为大乘不共的证悟之理。这个和《般若波罗蜜多经》中所说的真实之际二者意义相同，因此，现证二者意义也相同，对二者入定也意义相同。然而，仅仅是入定并不等于现证，因为在第七地的阶段，虽然对它入定，却没有现证。而且，经中也遮止了没有完成圆满、成熟、清净三种情况下现证真实之际，但并没有遮止对真实之际仅仅是入定，因为在清净三地的阶段，为了对治微小的修断等，必须对真实之际入定。那么，第八地的菩萨对一切戏论都已阻断的阻断入定，诸佛进行劝请是不合理的吗？并不是仅仅遮止了入定，因为如前所说，为了对治所知障，存在入定的情况，所以遮止的是长时入定。因为在那里没有名相执着的戏论，所以是长时入定。
English
Now, to explain further, therefore, by the power of particularly attaining Prajñāpāramitā, the uncontaminated wisdom that becomes powerful in its ability to obstruct all elaborations of conceptual grasping is the obstructing wisdom. Here, the obstructing wisdom and the samādhi of cessation must both be established on the same continuum of wisdom. In short, the wisdom of non-conceptual realization that obstructs all elaborations of conceptual grasping, which has become the uncommon realization of the Great Vehicle, is manifestly realized on the path of seeing of the Great Vehicle through the power of meditating on it in the manner of a generality during the stages of accumulation and junction of the Great Vehicle. On the sixth ground, the ability to obstruct the elaborations of conceptual grasping is attained. On the seventh ground, one is able to enter and arise from it moment by moment. On the eighth ground, one is able to enter it effortlessly. On the Buddha ground, it is transformed into the omniscient wisdom that knows things as they are. Therefore, this uncommon realization of the Great Vehicle itself is merely established as this cessation samādhi from the sixth ground onwards. Moreover, in the Daśabhūmika Sūtra, it says, "In order to realize the Buddha's teachings, this is also the ultimate patience." And it also says, "Do not abandon this gate of patience." Therefore, it is established as the uncommon realization of the Great Vehicle. This and the ultimate reality spoken of in the Prajñāpāramitā Sūtra are of the same meaning, so manifesting those two is also of the same meaning, and being in equipoise on those two is also of the same meaning. However, merely being in equipoise is not the same as manifesting, because in the stage of the seventh ground, although there is equipoise on it, there is no manifestation. Moreover, the sūtra also prohibits manifesting ultimate reality without having completed the three: perfection, maturation, and purification, but it does not prohibit merely being in equipoise on ultimate reality, because in the stage of the three pure grounds, it is necessary to be in equipoise on ultimate reality as an antidote to the very subtle objects to be abandoned by meditation. So, if the bodhisattva on the eighth ground is in equipoise on the cessation that obstructs all elaborations, would it not be unreasonable for the Buddhas to urge them on? It is not that merely being in equipoise is prohibited, because, as explained earlier, there are circumstances where one is in equipoise as an antidote to the obscurations of knowledge, so what is prohibited is being in equipoise for a long time. Because there is no elaboration of conceptual grasping there, it is being in equipoise for a long time.
Chinese
也能安住于等持中，即使长期安住，也没有舍弃名相执着的障碍等必要。对于舍弃所知障的习气，后得位积累福德资粮是主要的。七地以下没有禁止长期安住，因为有名相执着的障碍，所以不能长期安住。对于长期安住，有舍弃名相执着的障碍的必要。对于舍弃名相执着的障碍，在入定和后得二者之中，入定是主要的。第五，以特别获得般若波罗蜜多的力量，断绝一切名相执着的戏论，对如是性一心专注的智慧，地界的划分是从第六地到佛地之间。以上讲述了以二者遮止必定产生的等持。第四，讲述等入方式的差别，关于顿超，有三点：讲述大乘宗的顿超，讲述声闻宗的顿超，以低劣的宗派显示不损害殊胜的宗派。第一点有三：经中如何宣说的，论典中如何阐述的，确定等持的自性。第一点是：在《广大母经》中，在见道顶加行的时候，宣说了六度每一度中都包含其他五度的方式，其中宣说智慧波罗蜜多的所摄持的静虑波罗蜜多的经部，就阐述了狮子奋迅和顿超。如下所说：请问世尊，菩萨摩诃萨如何安住于般若波罗蜜多，并且完全受持静虑波罗蜜多呢？世尊回答说：善现，菩萨大菩萨安住于般若波罗蜜多，除了如来之等持外，无论是声闻之等持，还是独觉之等持，或者是菩萨之等持，任何等持都入定。安住于所有这些等持，并且以符合次第和不符合次第的方式入于八解脱。
English
It is also possible to abide in samadhi, and even if one abides for a long time, there is no need to abandon the obstacles of clinging to names and so on. As for abandoning the habitual tendencies of the obscuration of knowledge, accumulating the accumulation of merit in the post-meditation state is the main thing. Below the seventh ground, long-term abiding is not prohibited, but because of the obstacles of clinging to names, one cannot abide for a long time. For long-term abiding, there is a need to abandon the obstacles of clinging to names. For abandoning the obstacles of clinging to names, among the two, meditative equipoise and subsequent attainment, meditative equipoise is the main thing. Fifth, with the power of especially attaining prajnaparamita, the wisdom of focusing single-pointedly on suchness, which has cut off all the proliferations of clinging to names, the boundary of the grounds is from the sixth ground to the Buddha ground. The samadhi that prevents definite arising by both has been explained. Fourth, there are three points in explaining the difference in the way of entering into samadhi, concerning the breakthrough: explaining the breakthrough of the Mahayana system, explaining the breakthrough of the Hearer system, and showing that the inferior system does not harm the supreme system. The first point has three: how it is spoken in the sutras, how it is explained in the treatises, and determining the nature of samadhi. The first point is: In the Extensive Mother Sutra, at the time of the peak application of the path of seeing, it is said that each of the six perfections contains the other five perfections, and the sutras that explain the dhyana paramita, which is the object of collection of the prajnaparamita, explain the Lion's Roar and the Breakthrough. As it is said: I beseech you, Blessed One, how does a Bodhisattva Mahasattva abide in the Perfection of Wisdom and completely uphold the Perfection of Dhyana? The Blessed One replied: Subhuti, a Bodhisattva Great Being abides in the Perfection of Wisdom, and enters into all samadhis, whether it is the samadhi of the Hearers, or the samadhi of the Solitary Buddhas, or the samadhi of the Bodhisattvas, except for the samadhi of the Tathagatas. Abiding in all those samadhis, and entering into the eight liberations in accordance with the order and not in accordance with the order.