Tibetan
་བཅས་པར་རྟོག་པ་ནི་གཟུ་ལུམ་དུ་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སེམས་ཙམ་པས་འགོག་སྙོམས་སུ་གྱུར་པའི་འདས་ལམ་དང་། སྒོམ་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་དང་། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་དང་། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས་དེ་ལྟར་དུ་བཤད་པ་གང་ཞིག མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་དེ་དག་སེམས་ཙམ་པས་ཀྱང་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སེམས་ཙམ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་སྟོང་དུ་ཁས་ལེན་པར་ཐལ། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་དང་། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས་དེ་ལྟར་དུ་བཤད་པ་གང་ཞིག མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་དེ་དག་སེམས་ཙམ་པས་ཀྱང་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར། བདུན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ལ་དགག་བཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། ཁ་ཅིག ཚོགས་དྲུག་འགོག་བྱེད་སྲིད་རྩེའི་སེམས་དང་། ཉོན་ཡིད་འགོག་བྱེད་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀྱིས་དགག་གཞི་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་དུ་དགག་བྱ་ཚོགས་བདུན་འཁོར་བཅས་བཀག་པའི་ཀུན་གཞིའི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའི་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཅེས་ཟེར་བ་ནི་དགག་བྱ་འགོག་ཚུལ་མ་ཤེས་པ་སྟེ། འོ་ན་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་དང་པོར་སྲིད་རྩེའི་སེམས་ཀྱིས་ཚོགས་དྲུག་བཀག་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཉོན་ཡིད་འགོག་པ་ཡིན་ནམ། གོ་རིམ་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་ནམ། དུས་མཉམ་དུ་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་ཡིད་འགོག་པར་བྱེད་བཞིན་པའི་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཁ་མའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་མེད་པར་ཐལ། ཁས་བླངས་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེའི་རྒྱུད་ལ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། སྲིད་རྩེའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོགས་དྲུག་འགོག་པར་བྱེད་བཞིན་པའི་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཁ་མའི་ཕྱིར་མི་འོང་གི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་ཡིད་མེད་པར་ཐལ། ཁས་བླངས་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་མི་འོང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་ཡིད་ཡོད་པར་ཐལ། ཁྱོད་འདས་ལམ་དང་འགོག་སྙོམས་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཐེག་དམན་སློབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལྟར་ན་མི་འཐད་དེ། ལུགས་འདི་ལ་སྲིད་རྩེའི་སེམས་དང་། བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དུས་མཉམ་དུ་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག དགག་གཞི་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་དུ་དགག་བྱ་ཚོགས་བདུན་བཀག་པའི་མཐར་གནས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གང་ཞིག སྲིད་རྩེའི་སས་བསྡུས་པ
Chinese
因为（有人）说，对于具有这些（条件）的事物进行思考，就是以谬误的方式进行思考。如果唯识宗承认已进入灭尽定的出世道，以及加行道顶位，和证悟法身的存在，那是因为《般若经》和《现观庄严论》中是那样宣说的缘故。如果有人问：那些经和论，唯识宗也承认，那又怎么样呢？那么，唯识宗就应该承认一切法都是胜义谛空性。因为《般若经》和《现观庄严论》中是那样宣说的缘故。那些经和论，唯识宗也承认的缘故。第七（部分）有三点：定义、分类、以及对特殊法进行分析。第一点分为破斥和成立两部分。第一部分：有些人说，以能遮止六识的有顶之心，以及能遮止烦恼意的证悟无我之智慧，在所遮止的阿赖耶识之上，遮止了所遮止的七识及其眷属，对阿赖耶识的这种状态，称之为不相应行。这是不了解所遮止的遮止方式。那么，在入灭尽定时，是首先以有顶之心遮止六识，然后以证悟无我之智慧遮止烦恼意吗？还是顺序颠倒？还是同时遮止？如果按照第一种说法，那么在以证悟无我之智慧遮止烦恼意的时候，正在入灭尽定的补特伽罗的相续中，应该没有意识。因为已经承认了这一点。如果承认，那么他的相续中就不应该有证悟无我的智慧。如果按照第二种说法，那么依靠有顶之心遮止六识的时候，正在入灭尽定的不还者的相续中，应该没有烦恼意。因为已经承认了这一点。如果承认，那么如此的不还者，你的相续中应该有烦恼意。因为你是尚未现前出世道和灭尽定的声闻乘有学。如果按照第三种说法，那么不合理，因为在这个宗派中，有顶之心和现量证悟无我的智慧不会同时产生。有些人说，在所遮止的阿赖耶识之上，遮止了所遮止的七识，处于最后的等持，是包含在有顶天的
English
Because it is said that thinking about things that have these (conditions) is thinking in a mistaken way. If the Mind-Only school admits the existence of the supramundane path that has entered cessation, as well as the peak of the practice path, and the realization of the Dharmakaya, it is because the Prajnaparamita Sutra and the Ornament for Clear Realization explain it that way. If someone asks: What if those sutras and treatises are also admitted by the Mind-Only school? Then, the Mind-Only school should admit that all phenomena are empty of true existence. Because the Prajnaparamita Sutra and the Ornament for Clear Realization explain it that way. Because those sutras and treatises are also admitted by the Mind-Only school. The seventh (part) has three points: definition, classification, and analysis of special dharmas. The first point is divided into two parts: refutation and establishment. The first part: Some say that the state of the alaya-vijnana, in which the seven consciousnesses and their retinue, which are to be negated, are negated on top of the alaya-vijnana, which is the basis of negation, by the mind of the peak of existence, which prevents the six consciousnesses, and the wisdom of realizing selflessness, which prevents the afflicted mind, is called non-associated formation. This is not understanding the way of negating what is to be negated. Then, when entering cessation, does the mind of the peak of existence first prevent the six consciousnesses, and then the wisdom of realizing selflessness prevent the afflicted mind? Or is the order reversed? Or are they prevented simultaneously? If according to the first statement, then when the wisdom of realizing selflessness is preventing the afflicted mind, there should be no consciousness in the continuum of the person who is entering cessation. Because this has been admitted. If admitted, then there should be no wisdom of realizing selflessness in his continuum. If according to the second statement, then when relying on the mind of the peak of existence to prevent the six consciousnesses, there should be no afflicted mind in the continuum of the non-returner who is entering cessation. Because this has been admitted. If admitted, then such a non-returner, there should be an afflicted mind in your continuum. Because you are a Shravaka learner who has not yet manifested the supramundane path and cessation. If according to the third statement, then it is unreasonable, because in this school, the mind of the peak of existence and the wisdom of directly realizing selflessness do not arise simultaneously. Some say that the samadhi of the final state, in which the seven consciousnesses to be negated are negated on top of the alaya-vijnana to be negated, is included in the realm of the peak of existence.
Tibetan
་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་གཞན་དག་ན་རེ། སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་དང་པོ་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེའི་རྒྱུད་ལ་ཀུན་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀག་ནས་རང་ལུགས་ལ་དགག་གཞི་སེམས་རྒྱུན་གྱི་སྟེང་དུ་དགག་བྱ་འཇུག་ཤེས་མངོན་འགྱུར་བ་བཀག་པའི་མཐར་གནས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གང་ཞིག སྲིད་རྩེའི་སས་བསྡུས་པ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་གཞན་ལུགས་འགོག་པ་དང་འགལ་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འགོག་སྙོམས་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྔ་ཟུར་དུ་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། འཇུག་ཤེས་མངོན་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། བསལ་བ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ལ་འགོག་སྙོམས་མེད་པར་གོང་དུ་བསྒྲུབ་ཟིན་པས་ལུགས་འདི་མི་འཐད་པར་གྲུབ་བོ། །སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཆར་གྱིས་འགོག་སྙོམས་སྲིད་རྩེའི་སས་བསྡུས་སུ་འདོད་པ་ནི་གྲུབ་མཐའི་སྐབས་མ་ཕྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཡིན་ཏེ། ལུགས་འདི་ལ་ཟག་མེད་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག སྲིད་རྩེའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོར་འདུ་རགས་པ་ཆ་མཉམ་དུ་བཀག་སྟེ་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་མཐར་གནས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་ཞེས་ཟེར་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དབུ་མ་པའི་ལུགས་ཡིན་ན། སྲིད་རྩེའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོར་འདུ་རགས་པ་འགོག་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་མཇུག་ཐོག་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཡིན་པས་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་རྩེ་གཅིག་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཊཱི་ཀ་ལས། ཚོར་འདུ་རགས་པ་སུན་འབྱིན་པའི་སྲིད་རྩེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བདུན་འཁོར་དང་བཅས་པ་རེ་ཤིག་སྐྱེ་བ་དང་མི་མཐུན་པར་བྱས་པའི་ཀུན་གཞིའི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའི་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི་ཐེག་དམན་གྱིས་དང་པོར་བསྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱིས་ཐེག་ཆེན་ལ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ངེས་ཏེ། བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པས་ཐོད་རྒལ་འབྲིང་པོའི་སྐབས་སུ་མཐར་གནས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་བརྒྱད་པོ་རེ་རེའི་མཇུག་ཐོག་ཏུ་ཡང་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བཤད་པ་དེ། སེམས་ཙམ་པས་ཀྱང་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་དང
Chinese
有人说，佛陀圣者相续中的灭尽定，具有这样的体性：你必须承认它是该体性的第一个部分，因为它能代表该体性。但这是不可能的，因为他们的相续中没有阿赖耶识。这样驳斥后，就自宗而言，对作为驳斥对象的心识流上，驳斥对境的入定之知显现的止灭边际定，凡是包含在有顶天中的，这种说法与他宗的观点相矛盾。佛陀的灭尽定具有这样的体性：你必须承认它是该体性的前一部分，因为它能代表该体性。如果承认，那么，它（灭尽定）就具有这样的体性：你必须承认它是入定之知显现的。如果承认，那么，你必须承认它不是无分别智。如果承认，那么，之前所排除的那些就依次承认了。此外，由于之前已经证明了佛陀圣者的相续中没有灭尽定，因此可以确定这种观点是不合理的。前后两者都认为灭尽定包含在有顶天中，这是没有区分宗派的观点，因为这是分别说者的观点，因为在这个宗派中，灭尽定被解释为无漏的。有些人说，依靠有顶天的心识，平等地止灭粗大的受和想，并一心专注于无我的意义上的边际定，这也是不合理的。如果是中观宗的观点，那么，依靠有顶天的心识来止灭粗大的受和想是不周遍的，因为在第一禅的最后阶段之后立即就有入灭尽定的情况。如果是唯识宗的观点，那么，由于它是非相应的行，因此与一心专注于无我的意义相矛盾。第二点是，在《 टीका》中说：“摧毁粗大受想的有顶天等持的入定者的相续中的七识聚及其眷属，暂时与生起不相符，这是安立在阿赖耶识状态上的非相应行。”这被认为是小乘行者首先证得的，但对于大乘行者来说，情况并非如此。因为菩萨在修道位时，在中间超越阶段，据说八种边际定的每一种的最后阶段都有入灭尽定的情况，这一点唯识宗也承认。如果在那时有禅定和
English
Some say that the cessation attainment in the continuum of the Buddha-āryas has the characteristic that you must admit that it is the first part of that characteristic, because it can represent that characteristic. But this is not possible, because there is no ālaya-vijñāna in their continuum. After refuting in this way, as for one's own system, on the mind stream that is the object of refutation, the marginal attainment that prevents the manifestation of the knowledge of entering into cessation, whatever is included in the peak of existence, saying this contradicts the views of others. The cessation attainment of the Buddha has the characteristic that you must admit that it is the former part of that characteristic, because it can represent that characteristic. If you admit, then, that (cessation attainment) has the characteristic that you must admit that it is the manifestation of the knowledge of entering. If you admit, then, you must admit that it is not non-conceptual wisdom. If you admit, then, those that were previously excluded are admitted in sequence. Furthermore, since it has already been proven above that there is no cessation attainment in the continuum of the Buddha-āryas, it is certain that this view is unreasonable. Both the former and the latter consider the cessation attainment to be included in the peak of existence, which is a view that does not distinguish between philosophical schools, because this is the view of the Vaibhāṣikas, because in this system, cessation attainment is explained as being without outflows. Some say that relying on the mind of the peak of existence, equally stopping the coarse feelings and perceptions, and becoming one-pointed on the meaning of selflessness, is the marginal attainment, which is also unreasonable. If it is the view of the Madhyamikas, then relying on the mind of the peak of existence to stop the coarse feelings and perceptions is not all-pervasive, because there is the case of entering into cessation immediately after the final stage of the first dhyāna. If it is the view of the Cittamātrins, then since it is a non-associated formation, it contradicts being one-pointed on the meaning of selflessness. The second point is that in the Ṭīkā it says, "The seven aggregates of consciousness and their retinues in the continuum of the one who enters into the samādhi of the peak of existence that destroys coarse feelings and perceptions are temporarily incompatible with arising, which is a non-associated formation established in the state of ālaya-vijñāna." This is considered to be what the Hīnayānists first attain, but for the Mahāyānists, this is not necessarily the case. Because bodhisattvas on the path of meditation, in the intermediate breakthrough stage, are said to enter into cessation at the final stage of each of the eight marginal attainments, which is also admitted by the Cittamātrins. If at that time there is dhyāna and