Tibetan
གས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བར་གཟུགས་མེད་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ནུས་པ་ནི། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཐོབ་པའི་འཕགས་པ་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བས། སྤོང་ལམ་བསལ་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་གནས་ཏེ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྣམ་ཐར་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལྟ་བུའོ། །མུ་གསུམ་པ་གཟུགས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ནས་གཟུགས་མེད་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ནུས་པ་ནི་དེ་ཉིད་གཟུགས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བས་སྤོང་ལམ་ལ་གནས་ཏེ་གཟུགས་མེད་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལྟ་བུའོ། །མུ་བཞི་པ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་དག་ལས་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་སོ། །གཟུགས་སུ་འགོག་སྙོམས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་མུ་གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་ཊཱི་ཀ་ལས་འོག་ས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བར་གོང་མ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ལ་ནི་མཐར་གནས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་གནས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་དུ་བསམ་ནས་ཁ་ཅིག་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་པོ་མཐར་གནས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་མིན་པར་ཐལ། འོག་སའི་དངོས་གཞི་མངོན་དུ་མ་བྱས་པར་གོང་སའི་དངོས་གཞི་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་དེ་ཕྱོགས་སྔས་ཁས་ཀྱང་མ་བླངས་ཤིང་ཅིག་ཆར་བའི་དགྲ་བཅོམ་གྱིས་དེ་ལྟར་དུ་བྱས་པ་ཡོད་པས་ཁྱབ་པ་ཡང་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཊཱི་ཀའི་དགོངས་པ་ནི་འོག་ས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བར་གོང་མ་ཐོབ་པ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱོན་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། བར་ཆད་མེད་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཡོད་པར་ཐལ། སྤོང་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་གཟུགས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་དགོས་པར་ཐལ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཐོབ་པའི་འཕགས་པ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གཟུགས་ལ་ཆགས་བྲལ་མི་བྱེད་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁས་བླངས་དང་འགལ་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་མ་བྲལ་ཞིང་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དངོས་གཞིའི་སྙོམས་འཇུག་ལས་མ་ཉམས་པར་འཆི་འཕོ་བ་ཕྱིར་མི་འོང་དེ་གཟུགས་མེད་དུ་མི་སྐྱེ་བར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར།༞ མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད་ལས། འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་གི་ལུས་རྟེན་ལ། གླིང་གསུམ་གྱི་མི། འདོད་ལྷ་རིས་དྲུག ཚངས་ཆེན་མ་གཏོགས་པའི་གཟུགས་ཁམས་གནས་རིགས་བཅུ་དྲུག་སྟེ། ཉེར་ལྔ་ཡོད་པར་བཤད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། འདི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཡིན་
Chinese
如果对下界没有贪欲而能入于无色定，譬如获得第四禅的圣者不希求生于无色界，断除舍道而安住于胜道，入于无色解脱。第三种情况是对色界没有贪欲而能入于无色定，譬如他本身希求对色界没有贪欲，安住于舍道而入于无色定。第四种情况，不是以上两种情况，就是以上情况之外的其他情况。经中说，在色界中现证灭尽定，是就第二种情况而言。对此， टीका（梵文，天城体，IAST，汉语字面意思）中说，如果认为对下界没有贪欲而能获得上界，则有陷入并非是尽边际定的过失。有些人考虑到这个意思，认为第四禅和四无色定都不是尽边际定，因为存在没有现证下界本体而现证上界本体的情况。这种说法并非本意，因为对方并没有接受这个论证，而且同时证得的阿罗汉也有这样做的情况，所以不一定普遍。因此， टीका（梵文，天城体，IAST，汉语字面意思）的本意是指责对下界没有贪欲而获得上界的情况。还有其他过失：可能会出现没有先行无间道而有解脱道的情况，因为存在没有先行舍道而有胜道的情况。可能会出现要获得无色界的生，必须对色界没有贪欲的情况，因为获得第四禅的圣者不希求获得无色界的生，其理由是不对色界产生贪欲是有理由的。如果承认，则与所承认的相矛盾，因为不贪着第四禅，而且没有从空无边处的本体定中退失而死亡的不再来者，不应生于无色界，因为是这种想法。༞ 《俱舍论》的注释中说，灭尽定的所依身，有赡部洲等三洲的人，六欲天，以及除了大梵天之外的十六色界处，共二十五种，这种说法也不合理，因为这是分别说者的观点。
English
If one can enter the formless samadhi without being detached from desire for the lower realm, it is like a noble being who has attained the fourth dhyana and does not seek to be born in the formless realm, abandoning the path of abandonment and abiding in the superior path, entering the formless liberation. The third case is being able to enter the formless samadhi without being detached from desire for form, it is like he himself seeking to be detached from desire for form, abiding in the path of abandonment and entering the formless samadhi. The fourth case, which is neither of the above two, is all those other than the above. It is said that manifesting the cessation samadhi in the form realm is with regard to the second case. On this, the ṭīkā says, if it is thought that one can attain the higher realm without being detached from desire for the lower realm, then there is the fault of falling into not being the ultimate samadhi. Some, considering this meaning, think that the fourth dhyana and the four formless dhyanas are not the ultimate samadhi, because there are cases where the essence of the lower realm is not manifested but the essence of the higher realm is manifested. This statement is not the intention, because the opponent has not accepted this reasoning, and it is not certain that it is universal, since there are cases where arhats who attain simultaneously have done so. Therefore, the intention of the ṭīkā is to criticize the attainment of the higher realm without being detached from desire for the lower realm. There is another fault: it may appear that there is a path of liberation without the preceding uninterrupted path, because there is a superior path without the preceding path of abandonment. It may appear that to take birth in the formless realm, one must be detached from desire for form, because the reason why a noble being who has attained the fourth dhyana does not seek to attain birth in the formless realm is that there is a reason for not generating desire for form. If you admit it, it contradicts what you have admitted, because a non-returner who is not attached to the fourth dhyana and does not fall from the essential samadhi of the sphere of infinite space and dies, should not be born in the formless realm, because that is the idea. ༞ The commentary on the Abhidharmakośa says that the physical basis for the cessation samadhi includes people from the three continents, the six desire realms, and the sixteen form realm abodes excluding the Great Brahma, totaling twenty-five. This statement is also unreasonable, because this is the view of the Vaibhāṣikas.
Tibetan
ནམ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། བྱང་སེམས་འཕགས་པ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་མི་སྲིད་ཅིང་། འགོག་པ་ཐོབ་པའི་ཐེག་དམན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ན། ཕྱི་མ་འདོད་ལྷར་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པས་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། ཚངས་ཆེན་མ་གཏོགས་པ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ཏེ། ཚངས་ཆེན་གྱི་རྟེན་ལ་ཡང་འགོག་སྙོམས་ཐོབ་ཟིན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡས་མན་ནས་ས་བཅད་གཅིག་ཆད་པས་སླན་ཆད་བཙལ་དགོས་མཆན། གསུམ་པ་ས་གང་ལ་བརྟེན་པ་ནི་རྩོམ་པ་དང་པོའི་ཚེ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀས་སྲིད་རྩེའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་གོ །ཐེག་དམན་གྱི་ལུགས་ལ་སྲིད་རྩེ་དེ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མི་གསལ་བས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོར་འདུ་རགས་པ་རྒྱུན་གཅོད་སླ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མཛོད་ལས། ཕྲ་བ་ཕྲ་བའི་མཇུག་ཐོག་ཏུ། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ནི་འདུ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ཀྱང་ཆེས་ཕྲ་བར་བྱས་ནས་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ་ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འདིའི་ཕྲ་བ་ཡང་ས་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྲ་བ་ཡིན་གྱི་འགོག་སྙོམས་ཀྱི་དགག་བྱའི་འདུ་ཤེས་རགས་པའི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཕྲ་བ་ནི་མིན་ཏེ། དེའི་ཕྲ་བ་ནི་ཀུན་གཞི་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་འདུ་ཤེས་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་ཆེན་ལ་ཡང་རྩོམ་པ་དང་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་ལྟར་དུ་ངེས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཐོག་མ་ནི་མཐོང་ལམ་ཁྱད་པར་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་སྲིད་རྩེའི་མཇུག་ཐོག་ཏུ་འབྱུང་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་ནི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་གཞན་གྱི་མཇུག་ཐོག་ཏུ་འཇུག་པ་ཡང་ཡོད་དེ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། འདི་ནི་རྩོམ་པ་དང་པོ་ལ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་ཕྱིས་དགའ་འགུར་དབང་ཐོབ་པས་ནི་རྣམ་པར་བརྒལ་ཏེ་ཡང་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འདིར་སྲིད་རྩེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་ཞེས་པའི་དོན་ཡང་སྲིད་རྩེའི་མཇུག་ཐོག་ཏུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི་སྲིད་རྩེ་འགོག་སྙོམས་ཀྱི་སེམས་རྟེན་ཡིན་པའི་དོན་ནི་མིན་ཏེ། སེམས་རྟེན་གྱི་དོན་ནི་རྣམ་ཤེས་གཅིག་གི་འཁོར་དུ་མཚུངས་ལྡན་དུས་མཉམ་དུ་འབྱུང་བ་ལ་འདོད་ཅིང་སྲིད་རྩེའི་སེམས་མ་འགགས་པར་འགོག་སྙོམས་མི་སྐྱེ། འགོག་སྙོམས་ནམ་ཞིག་སྐྱེས་པའི་ཚེ་སྲིད་རྩེའི་སེམས་འགག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་སྲིད་རྩེའི་སེམས་དང་།
Chinese
那麽，这是大乘的宗义。如果按照第一种说法，菩萨圣者不可能入于灭定，如果是获得灭定的声闻缘觉之人，那麽不可能之后转生到欲界天，因此不合理。如果按照第二种说法，则与“除了大梵天”相违背，因为在大梵天的所依身上也有已经获得灭定并且现前的缘故。此处上下缺少一段，以后需要寻找补充说明。第三，所依的处所是，最初入定的时候，大小乘都是依靠有顶的心而入定。在声闻乘的宗义中，有顶的心不明显，因此依靠它容易断除粗大的受想，如《俱舍论》中说：“细微细微的最后。 ”在注释中说：“有顶是意识非常细微的，比它更细微之后入于灭定。”因此，此处的细微也是相对于其他地而言的细微，而不是灭定的所破的粗大意识的同类划分的细微，因为它的细微是安立在阿赖耶识和相应的意识上的缘故。在大乘中，最初的时候也是如此决定的，因为大乘入于灭定的最初是见道，是成为殊胜道的自性的狮子奋迅定的阶段，而且那个时候必定出现在有顶的最后。之后也有入于禅定和其它无色定的最后的情况，如《俱舍论释》中说：“这是对于最初入定的时候是决定的，之后如果获得了自在，就可以超越它而入于灭定。”此处依靠有顶而入定的意思也是在有顶的最后入定，而不是有顶是灭定的心之所依的意思，因为心之所依的意思是同一个识的眷属，相应同时产生，而且有顶的心没有停止，灭定就不会产生。灭定什么时候产生的时候，有顶的心已经停止了。有些人认为，入于灭定需要具有殊胜的止观的有顶心，
English
Now, this is the tenet of the Mahayana. According to the first view, it is impossible for a noble Bodhisattva to enter cessation; and if it is a Hinayana person who has attained cessation, then it is impossible to be reborn in the desire realm later, so it is unreasonable. According to the second view, it contradicts "except for the Great Brahma," because there are those who have already attained and manifested cessation even on the basis of the Great Brahma. A section is missing from above and below here, so it needs to be found and supplemented later. Third, the place of reliance is that at the time of the initial entry, both the Greater and Lesser Vehicles enter cessation by relying on the mind of the peak of existence. In the Hinayana system, the peak of existence is not clear in the flow of mind, so it is easier to cut off the gross feelings and perceptions by relying on it. As the Treasury says: "At the end of the subtle, subtle." In the commentary, it says: "The peak of existence is a very subtle consciousness, and after making it even more subtle than that, one enters into cessation." Therefore, the subtlety here is also subtle in relation to other grounds, but it is not the subtlety divided by the gross consciousness that is to be negated by cessation, because its subtlety is placed on the alaya consciousness and the corresponding consciousness. In the Mahayana, it is also determined in this way at the time of the initial entry, because the initial entry into cessation in the Mahayana is the seeing path, which is the stage of the lion's leap samadhi that has become the nature of the special path, and at that time it is certain to occur at the end of the peak of existence. Later, there are also cases of entering at the end of other concentrations and formless concentrations, as the Treasury Commentary says: "This is determined for the initial entry, but later, if one gains mastery of joy and movement, one can transcend it and enter into cessation again." Here, the meaning of entering cessation by relying on the peak of existence is also entering cessation at the end of the peak of existence, but it is not the meaning that the peak of existence is the mind's basis of cessation, because the meaning of the mind's basis is that the retinue of one consciousness arises simultaneously in correspondence, and without the mind of the peak of existence ceasing, cessation will not arise. When cessation arises, the mind of the peak of existence has already ceased. Some people think that entering cessation requires a mind of the peak of existence with special calm abiding,