Tibetan
ར་བ་འགོག་ཅིང་ཕྲ་བ་མི་འགོག་པའི་རྣམ་གཞག་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་གཞུང་གང་ལས་ཀྱང་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེའི་ཐོབ་པ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་སེམས་བྱུང་གང་རུང་ཡིན་ན། མངོན་འགྱུར་བ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་ན། འགོག་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། ཁ་ཅིག་དགག་གཞི་ལུས་ཀྱི་སྟེང་དུ་དགག་བྱ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་བཀག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཅེས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་གིས་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་ནི། དགག་གཞི་ལུས་ཀྱི་སྟེང་དུ་དགག་བྱ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་འཁོར་བཅས་བཀག་པའི་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གང་ཞིག སྲིད་རྩེའི་སས་བསྡུས་པའོ། །འདི་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ནི་མེད་དེ། ལུགས་འདི་ལ་ཟག་མེད་དང་འདུ་བྱས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཡིན་ན། ལམ་བདེན་ཡིན་དགོས་ཤིང་། འགོག་སྙོམས་ཡིན་ན། ལམ་བདེན་མིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ། རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་དང་། གཟུགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གཉིས། གང་ཟག་གི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། སློབ་པའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་དང་། མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་གཉིས། ཕྱི་མ་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་གསུམ་ཡོད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་བཤད་ཟིན་ཏོ།། ༈ །།སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞུང་ལས་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཚུལ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མངོན་པ་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་ངེས་པ་ལས། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གང་ཞེ་ན། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ལས་གྱེན་དུ་བསྐྱོད་པའི་ཞི་བར་གནས་པའི་འདུ་ཤེས་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་བརྟན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་དང་། བརྟན་པ་དེ་དག་ལས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་འགོག་པ་ལ་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་དང་། ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ལས། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྟེ་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་བོ། །མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་མངོན་པར་གྲུབ་ནས་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུའམ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་ནི་འདི་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་དེ། ཞི་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་གནས་པ་རྣམས་ནི་འདི་ལ་འབད་པའི་བརྩོན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར
Chinese
由于并未在任何说一切有部宗的论典中阐述遮止粗分、不遮止细分的观点，并且仅仅获得它并不足以证明它的存在，而且如果它是心或心所的任何一种，则必须是显现的。总而言之，关于灭尽定的定义和分类，首先，有些人说，在作为遮止对象的身体上，遮止作为遮止对象的六识的等持，这是不合理的，因为这与无想定不确定。自宗的观点是：在作为遮止对象的身体上，遮止作为遮止对象的六识及其眷属的圣者相续的等持，并且它被有顶地所摄。这与无漏的所依不同，因为按照此宗，如果无漏和有为是同一所依，则必须是道谛，如果是灭尽定，则必须不是道谛。其次，关于分类，从所依的角度分类，有欲界所依和色界所依两种。从补特伽罗的角度分类，有在学者的相续中存在和在无学者的相续中存在两种。后者有三种，根据三乘的分类。说一切有部的观点已经阐述完毕。 此后，唯识宗有两种观点：论典中如何阐述的方式，以及对特殊法类的详细阐述。首先，在《摄大乘论》的定义抉择中说：“何为灭尽定？即对无所有处生的贪欲已断，超越有顶，安住于寂静，以先前的作意，使心和心所的不稳固之法，以及稳固之法中的某些法止息，称为灭尽定。”又在同一论的真谛抉择中说：“灭尽定是出世间的，在人中现证。在人中现证后，在人中或色界中现行。在无色界中，此定不会现行，因为那些安住于寂静解脱之异熟者，对此定没有努力的精进。”
English
Since the notion of blocking the coarse and not blocking the subtle is not explained in any Sarvastivada treatises, and merely obtaining it is not sufficient to prove its existence, and if it is any kind of mind or mental factor, it must be manifest. To summarize these points, regarding the definition and classification of cessation attainment, firstly, some say that the attainment in which the six consciousnesses, as objects of negation, are blocked on the body, as the basis of negation, is unreasonable, because it is not definite with the non-conceptual attainment. The self-view is: the attainment of the noble continuum in which the six consciousnesses and their retinues, as objects of negation, are blocked on the body, as the basis of negation, and it is included in the peak of existence. This is not the same basis as the uncontaminated, because according to this system, if the uncontaminated and the conditioned are the same basis, then it must be the path truth, and if it is cessation attainment, then it must not be the path truth. Secondly, regarding the classification, from the perspective of the basis, there are two types: those with a desire realm basis and those with a form realm basis. From the perspective of the individual, there are two types: those that exist in the continuum of learners and those that exist in the continuum of non-learners. The latter has three types, according to the classification of the three vehicles. The view of the Sarvastivadins has been explained. Thereafter, the Mind-Only School has two views: the way it is explained in the treatises, and the detailed explanation of the special Dharma categories. Firstly, in the definition determination of the Compendium of Abhidharma, it says: "What is cessation attainment? It is the absence of desire for the sphere of nothingness, transcending the peak of existence, abiding in peace, with the previous intention, the non-stable dharmas of mind and mental factors, and some of the stable dharmas are stopped, and this is called cessation attainment." Also, in the truth determination of the same treatise, it says: "Cessation attainment is supramundane, and it is realized among humans. After being realized among humans, it is manifested among humans or in the form realm. In the formless realm, this attainment does not manifest, because those who abide in the fruition of peaceful liberation do not have the effort of diligence for this attainment."
Tibetan
་རོ་ཞེས་དང་། གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་ངོ་བོ་ལས་ནི་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཟག་ལས་ནི་འཕགས་པའི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་སྟེ། སློབ་པའི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་དང་མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའོ། །སྐྱེ་བ་ལས་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་མ་བཞག་ན་དང་པོར་འདིར་བསྐྱེད་ཅིང་། དེའི་འོག་ཏུ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་མངོན་དུ་བྱེད་དེ། དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་ལ་བྱེད་པ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་བཞག་ན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བར་ལྟའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཀུན་བཏུས་ལས་གསུངས་པའི་ལུང་དང་པོའི་དོན་ནི། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞེས་པས་ནི་ཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་སྲིད་རྩེའི་སེམས་ཐོབ་དགོས་པར་བསྟན། སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ལས་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ནི་ལྷག་མཐོང་ཁྱད་པར་ཅན་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཐོབ་དགོས་པར་བསྟན་པས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སའི་ཁྱད་པར་བསྟན་ནོ། །ཞི་བར་གནས་པའི་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏེ། བརྟན་པ་མ་ཡིན་པ་ཚོགས་དྲུག་དང་། བརྟན་པ་དེ་དག་ལས་ཁ་ཅིག་ཉོན་ཡིད་དགག་བྱར་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་ཀུན་གཞི་གནས་སུ་ཤུགས་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོགས་དྲུག་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྒྱུན་ཆད་པ་སྲིད་པས་ན་བརྟན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཉོན་ཡིད་ནི་སོ་སྐྱེའི་གནས་སྐབས་སུ་རྒྱུན་ཆད་པ་མི་སྲིད་པས་བརྟན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞེས་པས་ནི་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་བསྟན། གདགས་སོ་ཞེས་པས་ནི་བཏགས་ཡོད་དུ་བསྟན་ཏེ། འགྲེལ་པ་རྒྱལ་པོའི་སྲས་ལས། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་འདི་གཉིས་ནི་ས་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། གནས་དང་། ངོ་བོ་དང་། བཏགས་པས་བསྟན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གཉིས་པའི་དོན་ནི། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་ཞེས་པས་ནི་ངོ་བོ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་བསྟན། མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ནི་འདོད་གཟུགས་གཉིས་ཀའི་རྟེན་ཅན་དུ་བསྟན་ནོ། །ལུང་གསུམ་པའི་དོན་ནི། ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དང་། གང་ཟག་གང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་དང་། རྟེན་གང་ལ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་གསུམ་སྟེ་གོ་སླའོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་བདུན་སྟེ། གང་ཟག་གང་གིས་འཇུག་པ། རྟེན་གང་ལ་འཇུག་པ། ས་གང་ལ་བརྟེན་པ། ཡིད་བྱེད་གང་གིས་འཇུག་པ། དུས་ཇི་སྲིད་དུ
Chinese
名为“寂止”以及《决择摄事品》中说：它有三种方式，从自性上说是善的。从补特伽罗上说是属于圣者的相续，即属于有学者的相续和无学者的相续。从生起上说，如果未安立阿赖耶识，则首先在此生起，然后在色界中显现，因为显现依赖于色身。如果安立了阿赖耶识，则观待于一切处显现。如是说。其中，《摄类学》中所说的第一个教证的意义是，“无所有处的贪欲已离”表明必须获得殊胜的止观，即有顶天的心。“从有顶天”等表明必须获得殊胜的胜观，即现证无我的智慧，因此这两者表明了地的差别。“安住于寂静”等表明了作意的差别。“心和心所”等表明了处的差别，即不稳定的六识以及其中一些作为所断的烦恼意，直接显示了，从而间接显示了阿赖耶识作为处。六识在异生位可能反复中断，因此是不稳定的。烦恼意在异生位不可能中断，因此被称为稳定的。“灭尽定”表明了自性的差别。“施设”表明了是假有，如《释王之子》中说：这两种等持通过地、作意、处、自性和施设来显示。第二个教证的意义是，“灭尽定”表明了自性是出世间的。“在人之中”等表明了具有欲界和色界的所依。第三个教证的意义是：自性是什么，存在于哪个补特伽罗的相续中，以及在哪个所依上显现，这三者很容易理解。第二，详细解释差别的法有七种：谁进入，所依何处进入，依赖于哪个地，通过哪个作意进入，持续多长时间。
English
It is said in "Śamatha" and in the *Viniscaya-samgraha*: It has three aspects: in terms of its essence, it is virtuous. In terms of the individual, it belongs to the stream of the noble ones, that is, it belongs to the stream of those who are still learning and those who are no longer learning. In terms of arising, if the ālaya-vijñāna is not established, then it first arises here, and then manifests in the realm of form, because manifestation depends on the body of form. If the ālaya-vijñāna is established, then it is seen to go to all places of manifestation. Thus it is said. Among them, the meaning of the first quote mentioned in the *Abhidharmasamuccaya* is that "free from desire for the sphere of nothingness" indicates that one must obtain special śamatha, that is, the mind of the peak of existence. "From the peak of existence" etc. indicates that one must obtain special vipaśyanā, that is, the wisdom that directly realizes selflessness, so these two indicate the difference in ground. "Abiding in peace" etc. indicates the difference in attention. "Mind and mental factors" etc. indicates the difference in place, that is, the unstable six consciousnesses and some of them as afflictive minds to be abandoned are directly shown, thereby indirectly showing the ālaya-vijñāna as the place. The six consciousnesses may repeatedly cease in the state of ordinary beings, so they are unstable. Afflictive mind cannot cease in the state of ordinary beings, so it is called stable. "Cessation samāpatti" indicates the difference in essence. "Imputation" indicates that it is shown as imputed existence, as it is said in the *Commentary Royal Son*: These two samāpattis are shown through ground, attention, place, essence, and imputation. The meaning of the second quote is that "cessation samāpatti" indicates that the essence is supramundane. "Among people" etc. indicates that it has the support of both the desire and form realms. The meaning of the third quote is: what is the essence, in whose stream of individuals it exists, and on which support it manifests, these three are easy to understand. Second, there are seven ways to explain the distinguishing characteristics in detail: who enters, where does the support enter, on which ground does it rely, through which attention does it enter, and for how long does it last.