Tibetan
བའི་སྒོ་ནས་མིང་དུ་བཏགས་པར་གསུངས་པ་དང་། འདིར་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཉེར་བསྡོགས་དང་སྦྱོར་བ་སོ་སོར་བཤད་པའི་གནད་རྣམས་རྟོགས་ན་དེའི་ཚེ་ཁོ་བོ་དྲན་པ་འབྱུང་ངོ་། །མི་ཤེས་པ་དག་གི་ངོ་ཚ་བོར་བའི་གཏམ་ཅི་ཡང་མ་སྨྲ་ཤིག དེས་ན་གཟུགས་མེད་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད་སྦྱོར་བའི་དུས་སུ་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བསལ་ནས་ནམ་མཁའི་འདུ་ཤེས་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་དགེ་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་པ་ཤེར་ཕྱིན་ལས་གསུངས་པའི་དོན་ཉན་ས་ལས་འགྲེལ་བའི་ཚུལ་ནི། དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ་ཞེས་པས་ནི། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དངོས་གཞིའི་ཉེར་བསྡོགས་དང་བཅས་པ་ལས་འདས་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཐའ་ཡས་སོ་སྙམ་ནས་ཞེས་པས་ནི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དམིགས་རྣམ་སྟོན། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད། སྦྱོར་བའི་དུས་སུ་ནམ་མཁའི་འདུ་ཤེས་བསལ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འདུ་ཤེས་གོམས་པར་བྱས་པས། དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་དགེ་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གསུམ་པ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་དོན་ཉན་ས་ལས་འགྲེལ་བའི་ཚུལ་ནི། དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དངོས་གཞི་ཉེར་བསྡོགས་དང་བཅས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའོ། །ཅུང་ཟད་མེད་དོ་སྙམ་ནས་ཞེས་པས་ནི་རྣམ་ཤེས་ལས་གཞན་པའི་དམིགས་པ་གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་པ་སྟེ་སྦྱོར་བའི་དམིགས་རྣམ་བསྟན་ཏོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད། སྦྱོར་བའི་དུས་སུ་རྣམ་ཤེས་ལས་གཞན་པའི་བཟུང་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་པ་གོམས་པས་དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་དགེ་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་བཞི་པ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་དོན་ཉན་ས་ལས་འགྲེལ་བའི་ཚུལ་ནི། དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡང་ད
Chinese
说是通过某种方式命名的，在这里，如果理解了在无色界的情况下，分别解释近分和加行的要点，那么那时我就会忆念起来。不要说任何不懂的人丢脸的话。因此，无色界空无边处的等持的体性是，在加行的时候，消除色蕴的认识，习惯于虚空的认识，在正行的时候，就是那显现的，安住于同类中的善心一缘，以及相应的（心所）。无色界的第二个等持，般若经中所说的意义，在《声闻地》中解释的方式是：彼一切行相中，超过空无边处，这是说，超过空无边处的正行近分和合。念想识无边，这是说，显示加行阶段的所缘行相。其余的都和以前一样。因此，识无边处等持的体性是，在加行的时候，消除虚空的认识，习惯于识的认识，在正行的时候，就是那显现的，安住于同类中的善心一缘，以及相应的（心所）。无色界的第三个等持，般若经中所说的意义，在《声闻地》中解释的方式是：彼一切行相中，超过识无边处，这是说，超过识无边处的正行近分和合。念想一无所有，这是说，除了识以外，没有找到任何有色和无色的所缘，这是显示加行的所缘行相。其余的都和以前一样。因此，无所有处等持的体性是，在加行的时候，习惯于除了识以外，没有任何能取，在正行的时候，就是那显现的，安住于同类中的善心一缘，以及相应的（心所）。无色界的第四个等持，般若经中所说的意义，在《声闻地》中解释的方式是：彼一切行相中，超过无所有处，
English
It is said that it was named in some way, and here, if you understand the key points of explaining the near-attainment and application separately in the case of the formless realm, then I will remember it at that time. Do not say anything that would shame those who do not know. Therefore, the characteristic of the samadhi of the formless realm of infinite space is that during the application, the perception of form is eliminated, and one becomes accustomed to the perception of space, and during the actual practice, it is that which manifests, abiding in the category of the virtuous one-pointed mind together with its concomitants. The second samadhi of the formless realm, the meaning spoken of in the Prajnaparamita Sutra, is explained in the Sravakabhumi in the following way: "In all respects, having completely transcended the sphere of infinite space," which means having transcended the actual practice and near-attainment of the sphere of infinite space. "Thinking that consciousness is infinite," this shows the aspect of the object of focus during the stage of application. The rest is the same as before. Therefore, the characteristic of the samadhi of the sphere of infinite consciousness is that during the application, the perception of space is eliminated, and one becomes accustomed to the perception of consciousness, and during the actual practice, it is that which manifests, abiding in the category of the virtuous one-pointed mind together with its concomitants. The third samadhi of the formless realm, the meaning spoken of in the Prajnaparamita Sutra, is explained in the Sravakabhumi in the following way: "In all respects, having completely transcended the sphere of infinite consciousness," which means having completely transcended the actual practice and near-attainment of the sphere of infinite consciousness. "Thinking that there is nothing at all," this means that apart from consciousness, no object of focus, whether form or formless, is found, which shows the aspect of the object of focus during the application. The rest is the same as before. Therefore, the characteristic of the samadhi of the sphere of nothingness is that during the application, one becomes accustomed to the fact that apart from consciousness, there is nothing to be grasped, and during the actual practice, it is that which manifests, abiding in the category of the virtuous one-pointed mind together with its concomitants. The fourth samadhi of the formless realm, the meaning spoken of in the Prajnaparamita Sutra, is explained in the Sravakabhumi in the following way: "In all respects, having completely transcended the sphere of nothingness,
Tibetan
ག་པར་འདས་ཏེ་ཞེས་པ་ནི། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དངོས་གཞི་ཉེར་བསྡོགས་དང་བཅས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའོ། །འདུ་ཤེས་མེད་ཅེས་པ་ནི་སྔར་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐབས་སུ་ནི་ཅི་ཡང་གི་འདུ་ཤེས་མེད་ལ། འདིར་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ལ་ཡང་སྐྱོན་དུ་ལྟས་ནས་ཡང་དག་པར་འདས་པའོ། །འདུ་ཤེས་མེད་མིན་ཞེས་པ་ནི་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ལྟར་འདུ་ཤེས་གཏན་མེད་པ་མ་ཡིན་པས་དམིགས་པ་ལ་མཚན་མ་མེད་པར་འཇུག་པའི་འདུ་ཤེས་ཕྲ་མོ་ཡོད་པའོ། །སྐྱེ་མཆེད་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྐབས་སུ་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱས་པས་དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །དེས་ན་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད། འཇུག་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་འདུ་ཤེས་རགས་པ་མེད་ཅིང་ཕྲ་བ་དང་བཅས་པའི་དགེ་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །གཉིས་པ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ལ། གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་། དག་པ་བ་དང་། ཟག་མེད་དང་གསུམ་ཡོད་པ་ནི་སྔར་བསམ་གཏན་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་དང་འདྲ་ལ། ཁྱད་པར་ནི་སྲིད་རྩེ་ལ་ཟག་མེད་མེད་དེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མི་གསལ་བས་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སེམས་རྟེན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པ་གོང་འོག་གཉིས་ཀ་ལས་འདི་བཞིན་དུ་བཤད་པ་ནི་དངོས་སྨྲ་བའི་གྲུབ་མཐའི་དབང་དུ་བྱས་པའམ། ཡང་ན་ཐེག་དམན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ནི་དེར་མ་ངེས་ཏེ། མཐར་གནས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་དགུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དུ་བཤད་པའི་ཚེ་སྲིད་རྩེ་ལ་ཡང་ཟག་མེད་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར། སྲིད་རྩེའི་སྙོམས་འཇུག་དག་པ་བ་ལ་ཆ་མཐུན་གཞན་གསུམ་པོ་ཡོད་ཀྱི། ཁྱད་པར་ཆ་མཐུན་མེད་དེ། དེ་ལ་གོང་ས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་རྣམས་ལ་ཡན་ལག་གི་སྒོ་ནས་འདའ་བ་དང་། གཟུགས་མེད་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་འདའ་བར་འཇོག་ཅེ་ན། བསམ་གཏན་རྣམས་ནི་རང་རང་གི་འོག་སའི་ཡན་ལག་རགས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཁྱད་པར་རེ་རེ་ཡོད་པས་ཡན་ལག་གི་སྒོ་ནས་འདའ་བར་འཇོག་ལ། གཟུགས་མེད་རྣམས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བསལ་བ་ལས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས། ནམ་མཁའི་འདུ་ཤེས་བསལ་བ་ལས་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བསལ་བ་ལས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད། བཟུང་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་བསལ་བ་ལས་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་འ
Chinese
所謂的“超越”是指：從無所有處的生處的實有及其近取完全超脫。所謂的“無想”是指：以前在無所有處的時候，是沒有“無所有”的想法的；而這裡是指，連“無所有”的想法也視為過患，從而完全超脫。所謂的“非想非非想”是指：如同兩種等持一樣，並非完全沒有想法，而是存在著微細的想法，以無相為目標而進入。所謂的“生處親近而住”是指：在加行的時候，如此作意，在實有之時便會顯現。因此，無想和非想非非想處的等持的特徵是：由入定之識所攝持的粗大想法不存在，而存在著微細想法的善妙一心及其相應法。第二，從本質上進行區分：無色界的等持有染污的、清淨的和無漏的三種，這與之前在禪定的時候所說的相似。不同之處在於，有頂沒有無漏，因為心的流動不明顯，所以不能作為現證無我的智慧之心的所依。上下阿毗達磨都這樣說，是依據實有宗的觀點，或者是依據小乘的觀點，但對於大乘來說，這是不一定的，因為在宣說九次第定的時候，有頂也必須是無漏的。有頂的等持，清淨的有與其他三者相似的部分，但沒有相似的加行，因為它沒有更高的地。為什麼禪定要從肢分方面來超越，而無色界要從所緣方面來超越呢？因為禪定各自都有與下層的粗大肢分分離的殊勝之處，所以從肢分方面來超越。而無色界是從消除色想開始，依次是空無邊處，消除空無邊處的想法後是識無邊處，消除識無邊處的想法後是無所有處，消除所取無所有的想法後，進入非想非非想處的等持。
English
The so-called "transcendence" refers to: completely transcending from the actual existence of the sphere of nothingness and its associated close attainment. The so-called "non-thought" refers to: previously, in the state of nothingness, there was no thought of "nothingness"; but here it refers to regarding even the thought of "nothingness" as a fault, thereby completely transcending it. The so-called "neither thought nor non-thought" refers to: like the two samadhis, it is not that there is no thought at all, but that there is a subtle thought that enters with no characteristics as its object. The so-called "abiding in the proximity of the sphere of existence" refers to: during the practice, contemplating in this way, it will manifest at the time of actual existence. Therefore, the characteristics of the samadhi of the sphere of neither thought nor non-thought are: the coarse thoughts held by the entering consciousness do not exist, but there is a virtuous one-pointedness of mind and its associated factors with subtle thoughts. Second, distinguishing from the perspective of essence: the formless samadhis have three types: defiled, pure, and uncontaminated, which is similar to what was said earlier during the meditation. The difference is that there is no uncontaminated at the peak of existence, because the flow of mind is not clear, so it cannot be relied upon by the wisdom mind that directly realizes selflessness. Both the upper and lower Abhidharma say this, based on the perspective of the Sarvastivada school, or based on the Hinayana perspective, but for the Mahayana, this is not certain, because when explaining the nine successive abidings, the peak of existence must also be uncontaminated. The samadhi of the peak of existence, the pure one, has similarities with the other three, but there is no similar practice, because it has no higher ground. Why are the meditations transcended from the aspect of limbs, and the formless realm transcended from the aspect of object? Because each of the meditations has a special feature of being separated from the coarse limbs of the lower level, so they are transcended from the aspect of limbs. The formless realms, on the other hand, begin with the elimination of the form thought, followed by the sphere of infinite space, the sphere of infinite consciousness after eliminating the thought of infinite space, the sphere of nothingness after eliminating the thought of infinite consciousness, and entering the samadhi of the sphere of neither thought nor non-thought after eliminating the thought of apprehending nothingness.