Tibetan
་མྱོང་མཚུངས་ལྡན་སྲེད་བཅས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྲེད་པ་ཤས་ཆེ་བའི་སྙོམས་འཇུག་དེས་འོག་ས་ལ་དམིགས་པ་མེད་དེ། དེས་གང་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་དེ་ལ་སྲེད་དགོས་ཤིང་། འོག་ས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོང་ས་ལ་དམིགས་པ་མེད་དེ། ཟག་བཅས་ཀྱི་ས་རྣམས་ནི་སྲེད་པས་རིས་སུ་བཅད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་མེད་ལ་དམིགས་པ་མེད་དེ། དེས་གང་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་དེ་ལ་འདོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་དགོས་ཤིང་ཟག་མེད་ལ་འདོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་པའི་བློ་ཡིན་ན་དགེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་སའི་ཟག་བཅས་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྲེད་བཅས་རང་གི་སྲིད་ལ་དམིགས་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་ལུགས་ནི། སྙོམས་འཇུག་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱིས་གོང་ས་ལ་དམིགས་པ་ཡོད་དེ། ང་རྒྱལ་ཤས་ཆེ་བའི་སྙོམས་འཇུག་དེས་གོང་མའི་ཡོན་ཏན་མ་ཐོབ་པ་ལ་ཐོབ་བོ་སྙམ་དུ་རློམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོག་ས་ལ་དམིགས་པ་ཡོད་དེ། ལྟ་བ་ཤས་ཆེ་བའི་སྙོམས་འཇུག་དེས་འོག་མའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས་བདག་ཉིད་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་མེད་ལ་དམིགས་པ་ཡོད་དེ། ཐེ་ཚོམ་ཤས་ཆེ་བའི་སྙོམས་འཇུག་དེས་ཐར་པ་ལ་དམིགས་ནས་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྲེད་པ་ཤས་ཆེ་བའི་སྙོམས་འཇུག་གིས་ནི། འདིའི་ལུགས་ལ་ཡང་རང་སའི་ཟག་བཅས་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་སོ། །ཁྱད་པར་ཕྱེད་པ་གལ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་སྙོམས་འཇུག་དག་པ་བ་དང་། ཟག་མེད་ཀྱི་དམིགས་རྣམ་ལ་དཔྱད་པ་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་དག་པ་བ་དང་། ཟག་མེད་གཉིས་ཀས་ཀྱང་རང་ས་གོང་ས་འོག་སའི་ཟག་བཅས་ཐམས་ཅད་དང་། ཟག་མེད་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ཏེ། མཛོད་ལས། བསམ་གཏན་དགེ་ཡུལ་ཡོད་དགུ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ཐོབ་ཚུལ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དང་པོར་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་། རྣམ་འཚེ་གཉིས་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྩ་བར་མཐོང་ནས་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཀྱིས་དེ་སྤོང་བ་ལ་ཞུགས་ཏེ་སྤངས་པའི་ཚེ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཐོབ། དེའི་འོག་ཏུ་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་པོ་ཡང་སེམས་རྣམ་པར་དཀྲུགས་པར་བྱེད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་དུ་མཐོང་ནས་ནང་རབ་ཏུ་དྭང་བས་དེ་སྤོང་བ་ལ་ཞུགས་ཏེ་སྤངས་པའི་ཚེ་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་དངོས་གཞི་ཐོབ། དེའི་འོག་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་ཡིད་གཡོ་བར་བྱེད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་དུ་མཐོང་ནས་དྲན་ཤེས་བཞིན་བཏང་སྙོམས་གསུམ་གྱིས་དེ་སྤོང་བ་ལ་ཞུགས་ཏེ་སྤངས་པ
Chinese
因为（经中）说，是与体验相同的贪欲相应的缘故。因此，贪欲较重的等持，不缘下地，因为其所缘之境必须贪著，且已离下地之贪欲。不缘上地，因为有漏之地皆为贪欲所区分。不缘无漏，因为其所缘之境必须以贪欲之方式缘，若以贪欲之方式缘无漏之识，则是善，故如是说。因此，就缘自地之有漏而言，说贪欲者缘自之有。第二，总摄论之宗义是，有染污之等持缘上地，因为我慢较重之等持，对于未得上地之功德，心生已得之骄慢。缘下地，因为见解较重之等持，缘下地之有情，执著自己胜过彼等。缘无漏，因为犹豫较重之等持，缘解脱而心生二疑。贪欲较重之等持，在此宗义中，亦唯缘自地之有漏。区分差别甚为重要。第二，观察清净等持与无漏之所缘境相是，禅定之正行清净者与无漏二者，皆缘自地、上地、下地之一切有漏，以及一切无漏。如《俱舍论》云：“禅定善境有九。”之故。第四，获得之方式是，瑜伽士们首先视欲望之希求与损害二者为痛苦之根本，以寻思与伺察二者而趋入断除，断除之时，获得初禅之正行。其后，又视寻思与伺察二者扰乱心识，是为等持之过患，以内心极度澄净而趋入断除，断除之时，获得二禅之正行。其后，又视喜乐动摇心意，是为等持之过患，以正念、正知、舍受三者而趋入断除，断除
English
Because it is said that it corresponds to the desire that is the same as the experience. Therefore, the samadhi with strong desire does not focus on the lower ground, because the object of its focus must be desired, and it has already been separated from the desire of the lower ground. It does not focus on the upper ground, because the contaminated grounds are all divided by desire. It does not focus on the uncontaminated, because the object of its focus must be focused on in the manner of desire, and if the mind that focuses on the uncontaminated in the manner of desire is virtuous, so it is said. Therefore, in terms of focusing only on the contaminated of one's own ground, it is said that the one with desire focuses on one's own existence. Second, the doctrine of the Abhidharmasamuccaya is that the contaminated samadhi focuses on the upper ground, because the samadhi with strong pride is proud of having attained the qualities of the upper ground that have not been attained. It focuses on the lower ground, because the samadhi with strong views focuses on the sentient beings of the lower ground and holds itself to be superior to them. It focuses on the uncontaminated, because the samadhi with strong doubt focuses on liberation and has doubts. The samadhi with strong desire, in this doctrine, also only focuses on the contaminated of one's own ground. It is very important to distinguish the differences. Second, examining the object aspects of pure samadhi and uncontaminated is that the actual practice of meditation, the pure and the uncontaminated, both focus on all the contaminated of one's own ground, the upper ground, the lower ground, and all the uncontaminated. As the Abhidharmakosa says, "Meditation is virtuous, there are nine objects." Therefore. Fourth, the way to obtain it is that the yogis first see the desire for desire and harm as the root of suffering, and enter into abandoning it with investigation and analysis, and when they abandon it, they obtain the actual practice of the first dhyana. After that, they also see investigation and analysis as disturbing the mind, which is a fault of samadhi, and enter into abandoning it with extreme inner purity, and when they abandon it, they obtain the actual practice of the second dhyana. After that, they also see joy as shaking the mind, which is a fault of samadhi, and enter into abandoning it with mindfulness, awareness, and equanimity, and abandon it
Tibetan
འི་ཚེ་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་དངོས་གཞི་ཐོབ། དེའི་འོག་ཏུ་བདེ་བ་ཡང་སེམས་ལ་འགྱུར་བ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་དུ་མཐོང་ནས་བཏང་སྙོམས་ཡོངས་དག་དང་། དྲན་པ་ཡོངས་དག་གིས་དེ་སྤོང་བ་ལ་ཞུགས་པས་སྤངས་པའི་ཚེ་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་གཞི་ཐོབ་བོ། །ལྔ་པ་ཐོབ་པའི་རྟགས་ནི། ཉན་ས་ལས། བསམ་གཏན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའི་ཚེ་ལུས་ས་ལ་འབྱིངས་བ་ལྟ་བུའི་རྟགས་འབྱུང་བར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་བསྒོམས་སྟོབས་ཀྱིས་གཟུགས་ཁམས་སུ་ཐོབ་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་དེ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་ཡིན་ཀྱང་། རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་བསྒོམས་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་བདག་འབྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བས་ཐོབ་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིའི་སྙོམས་འཇུག་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དགེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་བསྒོམས་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་ཟེར་ན། འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་དང་པོ་ལྔ་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱིས་སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་བསྒོམས་སྟོབས་ཀྱིས་གཟུགས་ཁམས་སུ་ཐོབ་པའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་སོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་། གནས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། རྒྱུ་མཐུན་གྱི། རྣམ་སྨིན་གྱི། བདག་པོའི་འབྲས་བུ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བས་ཐོབ་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིའི་སྙོམས་འཇུག་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་ཁམས་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུས་བསྡུས་པའི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །གསུམ་པ་ནི་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་ལྟ་བུའོ། །གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་སེམས་ཅན་དང་བཅས་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་མཛོད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ། བསམ་གཏན་དག་ནི་རྣམ་གཉིས་བཞི། །དེར་སྐྱེ་བ་དག་རབ་ཏུ་བཤད། །ཅེས་གསུང་ཞིང
Chinese
之时获得第三禅的真实。在其下，快乐也会在心中产生变化，因此视其为禅定的过患，以完全的舍和完全的忆念来致力于断除它，断除之时获得第四禅的真实。第五个获得的征相是，《瑜伽师地论》中说，获得禅定的三摩地之时，会出现身体像沉入地中的征相。第二，宣说生果之禅，分为二：体性和分类。第一，有些（人）说，以修习因等持之禅的力量，在色界获得的异熟果，这是不合理的。因为色界的宫殿虽然是生果之禅，但不是以修习因等持之禅的力量所获得的异熟果，因为它是其所有者的果。此外，以生于色界而获得的禅定的真实等持，应是该体性，因为它是所诠释的对象。不能这样认为，因为它是有益的。有些（人）说，以修习因等持之禅的力量所获得的功德，那么，具有欲界所依的凡夫相续中的前五个现识，应是所诠释的对象，因为它是该体性。不能这样认为，因为它是具有欲界所依的凡夫相续中的功德。自宗认为，是以修习因等持之禅的力量，在色界获得的有为法。第二，分类，分为从本体方面分类和从处所方面分类两种。第一种，有随顺因之果、异熟之果、所有者之果三种。第一种是，以生于色界而获得的禅定的真实等持等。第二种是，色界众生相续中的异熟果所摄的近取五蕴。第三种是，色界的宫殿等。色界的宫殿和有情一起是生果之禅的原因是，在《俱舍论》的等持品中说：“禅定有二和四，于彼生者善宣说。”
English
At that time, the reality of the third dhyana is attained. Below that, happiness also creates changes in the mind, so it is seen as a fault of samadhi, and with complete equanimity and complete mindfulness, one engages in abandoning it, and upon abandoning it, one attains the reality of the fourth dhyana. The fifth sign of attainment is that, according to the *Yogacarabhumi-sastra*, when one attains the samadhi of dhyana, a sign appears as if the body is sinking into the ground. Second, explaining the dhyana that produces fruit, there are two: nature and classification. First, some (people) say that it is the maturation fruit obtained in the form realm through the power of cultivating the dhyana of causal equipoise, which is unreasonable. Although the palace of the form realm is the dhyana of producing fruit, it is not the maturation fruit obtained through the power of cultivating the dhyana of causal equipoise, because it is the fruit of its owner. Furthermore, the actual equipoise of dhyana obtained by being born in the form realm should be that nature, because it is the object to be explained. It cannot be thought so, because it is virtuous. Some (people) say that it is the merit obtained through the power of cultivating the dhyana of causal equipoise, then the first five manifest consciousnesses in the continuum of an ordinary being with a desire realm basis should be the object to be explained, because it is that nature. It cannot be thought so, because it is the merit in the continuum of an ordinary being with a desire realm basis. The self-view is that it is a conditioned dharma obtained in the form realm through the power of cultivating the dhyana of causal equipoise. Second, classification, divided into two types: classification from the aspect of essence and classification from the aspect of location. The first type has three types: the result of conformity to the cause, the result of maturation, and the fruit of the owner. The first is the actual equipoise of dhyana, etc., obtained by being born in the form realm. The second is the five aggregates of clinging included in the maturation fruit in the continuum of a being in the form realm. The third is like the palace of the form realm. The reason why the palace of the form realm and sentient beings together are the dhyana of producing fruit is that in the section on equipoise in the *Abhidharmakosha*, it says, "Dhyanas are two and four, and those born there are well explained."