Tibetan
བས་འདོད་པའི་གཉེན་པོར་རང་སས་བསྡུས་པའི་རྟོག་དཔྱོད་དང་བཅས་པའོ། །དབེན་པ་ནི་འདོད་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཡིད་བྱེད་དྲུག་པ་ཡིན་ལ། དེའི་མཇུག་ཐོགས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བས་ན་སྐྱེས་པའོ། །རེ་ཞིག་འདོད་པའི་དོན་ཐོབ་པས་ན་དགའ་བ། ལུས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་ན་བདེ་བ་ཅན་ཏེ་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །བསམ་གཏན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། དང་པོ་ནི། འདོད་པ་ལས་བསྐྱོད་པའི་དང་པོའོ། །ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཉེར་བསྡོགས་ལ་བརྟེན་ཏེ་གསར་དུ་བསྒྲུབ་པ། གནས་པ་ནི་ཕྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །དེས་ན་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞིའི་མཚན་ཉིད། རྟོག་དཔྱོད་གང་རུང་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་གིས་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་གང་ཞིག དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བདེ་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་ལྡན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལམ་ཁྱབ་པ་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་དེའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་དངོས་གཞིའི་སྙོམས་འཇུག་ཞེས་སྦྱར་ཞིང་། འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྟོག་དཔྱོད་གང་རུང་ཞེས་པའི་དོན་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ལ་རང་གི་ཡན་ལག་རགས་པ་སྤངས་མ་སྤངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་དངོས་གཞི་ཙམ་པོ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་དངོས་གཞི་ཙམ་པོའི་སྐབས་སུ་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཀ་ལྡན་ཡང་དངོས་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྐབས་སུ་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་ཙམ་དང་ལྡན་པས་དེ་སྐད་དུ་སྨོས་སོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་དངོས་གཞི་ཤེར་ཕྱིན་ལས་གསུངས་པའི་དོན་ཉན་ས་ལས་འགྲེལ་པའི་ཚུལ་ནི། དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་ནས་ཞེས་པ་ནི་རྟོག་དཔྱོད་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མི་བརྟན་པ་ཡིན་པས་དེ་དང་བྲལ་ཏེ་རྟོག་དཔྱོད་སྤངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པ་ལ་ཞུགས་པའོ། །ནང་ཡོངས་སུ་དང་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་དེས་སེམས་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། དྭང་བར་བྱེད་པའི་དོན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པ་ངང་དུ་གྱུར་པས་དེ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས་བར་དུ་གཅོད་མི་ནུས་པའོ། །རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་སྤངས་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་ཡིད་བྱེད་དྲུག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་བྱུང་བའོ། །དགའ་བ་མན་ཆད་ཀྱི་དོན་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བསམ་གཏན་གཉི
Chinese
以对治贪欲而以自性所摄持的寻伺和合者。 寂静是指成为贪欲之对治的第六作意，它的紧随之后产生，故为所生。 暂时获得贪欲之义，故为喜。 身心堪能广大，故为具乐者，是利益之支分。 静虑是等持与相应者。 第一是，从贪欲中出离之第一。 近成就是依靠近取而新成办。 安住是后来再三地等入。 因此，是静虑第一的本体之相。 寻伺任何一个对治的支分，以于贪欲离贪而善加分别之心一境性与相应者，任何从寂静所生的喜乐，是具有利益之支分者。 为了断除佛地道遍，而附加安住于彼之同类的本体等入，下者也应如是了知。 寻伺任何一个之义是指，静虑第一的本体，以自之支分粗分舍与未舍之差别，有本体唯尔和有差别两种，从本体唯尔之时，寻伺二者皆具，然本体有差别之时，则无寻唯有伺，故如是说。 静虑第二的本体，从胜慧经中所说之义，从声闻地所解释之理是，彼一切分别和种种伺察皆近寂灭后，是指具有寻伺之等持是不稳固的，故与彼分离，而趣入舍弃寻伺之稳固等持。 内部完全澄净是指，彼使心寂静和清澈之义。 心之相续成为一者是指，修习成为自然，故寻伺不能于彼中断。 无寻且无伺是指，彼已舍弃。 等持是使于静虑第一离贪之第六作意，从彼所生是指于彼紧随之后所生。 喜以下之义如前。 因此，是静虑第二
English
Accompanied by investigation and analysis, which are contained within its own nature as an antidote to desire. Solitude is the sixth mental activity that becomes the antidote to desire, and because it arises immediately after it, it is called 'born of solitude.' Joy arises because the meaning of desire is temporarily attained. Possessing great physical and mental fitness is called 'possessing bliss,' which is a branch of benefit. Contemplation is accompanied by and corresponds to samadhi. The first is the first to move away from desire. Near attainment is newly accomplished by relying on proximity. Abiding is to repeatedly enter into equipoise later on. Therefore, it is the characteristic of the actual basis of the first contemplation. Whichever of investigation or analysis is a branch of the antidote, whatever single-pointedness of mind is distinguished by being free from attachment to desire, accompanied by correspondence, whatever joy and bliss are born of solitude, is possessed of a branch of benefit. In order to abandon the pervasiveness of the Buddha's ground and path, the equipoise of the actual basis abiding in its category is added, and the lower ones should also be understood in the same way. The meaning of 'whichever of investigation or analysis' is that the actual basis of the first contemplation has two types: the mere actual basis and the differentiated one, distinguished by whether its own coarse branch is abandoned or not. In the case of the mere actual basis, both investigation and analysis are present, but in the case of the differentiated actual basis, there is no investigation, only analysis is present, so it is said in that way. The actual basis of the second contemplation, the meaning spoken of in the Perfection of Wisdom Sutra, the way it is explained in the Hearer's Ground is: 'When all discrimination and all examination are nearly pacified,' which means that the samadhi accompanied by investigation and analysis is unstable, so it is separated from it and enters into the stable samadhi that has abandoned investigation and analysis. 'Inwardly completely clear' means that it makes the mind peaceful and clear. 'Because the continuum of the mind has become one' means that meditation has become natural, so investigation and analysis cannot interrupt it. 'Without investigation and without analysis' means that it has abandoned them. Samadhi is the sixth mental activity that causes detachment from desire in the first contemplation, and 'born from it' means that it arises immediately after it. The meaning of joy and so on is the same as before. Therefore, it is the second contemplation.
Tibetan
ས་པའི་དངོས་གཞིའི་སྙོམས་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད། ནང་རབ་ཏུ་དྭང་བ་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་གིས་དཔྱོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་གང་ཞིག ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བདེ་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་ལྡན་པའོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་དངོས་གཞི་ཤེར་ཕྱིན་ལས་གསུངས་པའི་དོན་ཉན་ས་ལས་འགྲེལ་པའི་ཚུལ་ནི། དེ་དགའ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མཚན་མ་ལ་སྐྱོན་དུ་ལྟ་བའོ། །བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་རྒྱུན་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པའི་གེགས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་རྟོག་དཔྱོད་དང་གཉིས་པའི་དགའ་བ་དང་བྲལ་བས་རྒྱུན་དུ་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་པའོ། །དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དུ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་སེམས་རྒྱུན་དུ་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་པ་ན་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་མི་འབྱུང་བའི་ཆེད་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པར་བྱེད་ཅིང་། བརྗེད་ངས་པའི་དབང་གིས་བརྒྱ་ལམ་ན་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་བྱུང་བ་ན་ཤེས་བཞིན་གྱིས་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་ཅིང་སྤོང་བར་བྱེད་པའོ། །བདེ་བ་ལུས་ཀྱི་མྱོང་ལ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་སོ་སོར་མྱོང་བའོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་མན་ཆད་ལ་ནི་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་མེད་ལ་རྒྱུན་དུ་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་པ་ཡང་མེད། བཞི་པ་ཡན་ཆད་ལ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཡོད་ཀྱང་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པས་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ཁོ་ན་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པའོ། །འཕགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་སོ། །དགའ་བ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དགའ་བའི་ཚོར་བ་སྤངས་པའོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱི་དོན་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་དངོས་གཞིའི་སྙོམས་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད། གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་དྲན་ཤེས་བཞིན་བཏང་སྙོམས་གསུམ་གྱིས་དགའ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་གང་ཞིག དགའ་བ་སྤངས་པའི་སེམས་བདེ་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་ལྡན་པའོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་གཞི་ཤེར་ཕྱིན་ལས་གསུངས་པའི་དོན་ཉན་ས་ལས་འགྲེལ་པའི་ཚུལ་ནི། དེ་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་ཞེས་པའི་དོན་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་བདེ་བ་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་སྤངས་པའི་དོན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་བདེ་བ་དང་མི་བདེ་བ་སྔ་ན
Chinese
地之正行等持之相：内心极清净，以对治支分简择，离贪欲而极殊胜之心一境性，与等起相应，且具有由等持所生之乐受为利益之支分。关于《现观庄严论》中所说的第三禅之正行，从《声闻地》解释之理是：所谓“彼离于喜贪”者，是视彼相为过患。所谓“住于舍”者，是心恒常住于舍，无有障碍，远离初禅之寻伺和二禅之喜，故恒常住于舍。所谓“具念及正知”之义是：心恒常住于舍时，为了不生起喜之想，故使念安住于近处；因忘失之故，于百道中生起喜之想时，以正知个别了知而断除。所谓“乐受身之觉受”之义是：色身觉受乐受，意身觉受极调柔之乐受。所谓“圣者说”等之义是：二禅以下没有那样的乐受，也没有恒常住于舍；四禅以上虽有舍，但没有那样的乐受，故唯有三禅才被圣者们如此称说。圣者是佛和佛之声闻们。所谓“无喜”者，是以念和正知之力断除了喜之感受。所谓“三禅”以下之义如前。因此，第三禅之正行等持之相：以对治支分念、正知、舍三者，离于喜贪而极殊胜之心一境性，与等起相应，且具有断除喜之心乐为利益之支分。关于《现观庄严论》中所说的第四禅之正行，从《声闻地》解释之理是：所谓“彼亦舍乐”之义是：舍弃了作为第三禅支分的乐受，是现在舍弃之义。痛苦和意乐以及非乐先前
English
The characteristic of the actual absorption of the ground is: the mind that is extremely pure internally, distinguished by being free from attachment to investigation by means of the limbs of the antidote, and being one-pointed, together with its equivalents, and possessing the joy and happiness born from samadhi as a limb of benefit. The way to explain the meaning of the third dhyana's actual ground as stated in the Perfection of Wisdom Sutra from the Hearer's Ground is: "That which is free from attachment to joy" means to see its characteristics as faults. "Remaining in equanimity" means that the mind continuously remains in equanimity, without the obstacles of the first dhyana's investigation and analysis and the second dhyana's joy, so it continuously remains in equanimity. The meaning of "mindfulness and awareness" is: when the mind continuously remains in equanimity, mindfulness is established nearby in order to prevent the arising of the thought of joy; when the thought of joy arises on the hundred paths due to forgetfulness, it is individually discerned and abandoned by awareness. The meaning of "experiencing pleasure of the body" is: the physical body experiences the feeling of pleasure, and the mental body experiences the pleasure of extreme pliancy. The meaning of "the noble ones say" etc. is: there is no such pleasure below the second dhyana, nor is there continuous remaining in equanimity; although there is equanimity above the fourth dhyana, there is no such pleasure, so only the third dhyana is spoken of in this way by the noble ones. The noble ones are the Buddhas and the Hearers of the Buddhas. "Without joy" means that the feeling of joy is abandoned by the power of mindfulness and awareness. The meaning of "third dhyana" and below is as before. Therefore, the characteristic of the actual absorption of the third dhyana is: the mind that is extremely distinguished by being free from attachment to joy by means of the three limbs of the antidote, mindfulness, awareness, and equanimity, and being one-pointed, together with its equivalents, and possessing the happiness of the mind that has abandoned joy as a limb of benefit. The way to explain the meaning of the fourth dhyana's actual ground as stated in the Perfection of Wisdom Sutra from the Hearer's Ground is: "That which has also abandoned pleasure" means that the pleasure that has become a limb of the third dhyana is abandoned right now. Suffering and mental pleasure and displeasure previously