Tibetan
འཕར་གསུམ་སོ་སོར་མི་བགྲང་བ་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན་དེ་ནི་འོག་མིན་འགྲོའི་གསལ་བའི་དབྱེ་བ་ཙམ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་རྩ་བའི་དབྱེ་བ་ནི་འོག་མིན་འགྲོ་ཉིད་ཡིན་པས་འདི་ལ་དགོངས་ནས་འཕར་གསུམ་གྱི་མདོ་ལས་ལོགས་སུ་འོག་མིན་འགྲོའི་མདོ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་གསུམ་གྱི་ཞུགས་པ་མི་བགྲངས་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། འབྲས་བུ་སྔ་མ་གསུམ་གྱི་འབྲས་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཉིད་ཕྱི་མ་གསུམ་གྱི་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ་གཉིས་དང་འཕར་གསུམ་ལ་མདོ་སོ་སོར་ཡོད་པས་རྩ་བའི་དབྱེ་བར་བགྲང་དགོས་སོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ན་བདེན་པ་བཞི་ལ་ཡང་མདོ་སོ་སོར་ཡོད་པས་གདམས་ངག་བཅུའི་རྩ་བའི་དབྱེ་བར་བགྲང་དགོས་པར་མཚུངས་སོ། །བསྟན་བཅོས་རྩ་བར་འཕར་གསུམ་ཞེས་པའི་ཚིག་དངོས་སུ་ཡོད་པས་རྩ་བའི་དབྱེ་བར་བགྲང་དགོས་སོ་སྙན་ན། དེ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཡོད་པས་གདམས་ངག་གི་རྩ་བའི་དབྱེ་བར་བགྲང་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཁོ་བོས་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོངས་པ་འདི་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་མི་ཤེས་པ་དག་གིས་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པའི་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་ཅི་ཡང་སྨྲ་བར་མི་བྱ་སྟེ། བླུན་པོ་སྨྲ་བ་ཉུང་ན་མཛེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ལ་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྣང་བ་རྒྱས་པ་དག་གིས་འཐད་མི་འཐད་ཀྱི་ཆ་སྨྲ་བ་ནི་བསྟན་པ་འཛིན་པའི་ལུགས་ཡིན་པས་སྨྲ་བ་ཐོས་ན་ཁོ་བོས་ཀྱང་བརྟག་དཔྱད་བྱའོ།། །།གཉིས་པ་མཚོན་བྱེད་དཔེའི་དགེ་འདུན་མངོན་པ་ནས་བཤད་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཏེ། མངོན་པའི་གཞུང་ནས་བཤད་ཚུལ་དངོས་དང་། དེའི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གང་ལ་གནས་པ་འབྲས་བུའི་རྣམ་གཞག་དང་། དེ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གི་རྣམ་གཞག་གོ །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་ངོས་བཟུང་ནས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་དགུར་དབྱེ་བ། མདོ་ལས་འབྲས་བུ་བཞིར་གསུངས་པ་དང་འགལ་བ་སྤང་བ། ཁམས་གསུམ་གང་དུ་འབྲས་བུ་དུ་ཞིག་ཐོབ་པའོ། །དང་པོ་ནི་མཛོད་དུ། དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ནི་དྲི་མེད་ལམ། །འབྲས་བུ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །དེ་དག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་དགུ་འོ། །གྲོལ་ལམ་ཟད་པ་རྣམས་དང་བཅས། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ནི་དྲི་མེད་ལམ། དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་དག་པར་ཞི་བར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དགེ་སྦྱོང་དུ་འགྱུར
Chinese
如果有人问，为什么不分别计数递增的三种果位？那是因为这仅仅是显示了色究竟天的清晰差别，而根本的差别就是色究竟天本身，因此考虑到这一点，才在递增三果的经部之外，单独宣说了色究竟天的经部。如果有人问，为什么不计数后三果的趣入？那是因为前三果的特殊果位本身就是后三果的趣入。如果有人认为，由于种姓到种姓的二种生和递增三果有各自的经部，所以应该计入根本的差别中，那么，四圣谛也有各自的经部，所以也同样应该计入十法之根本差别中。如果有人认为，论典根本中有“递增三果”的词语，所以应该计入根本的差别中，那么，也有“佛陀等三宝”的词语，所以也会变成需要计入诀窍的根本差别中。我这样讲述经部和论典的意旨，无知的人不要凭借世俗的言辞随意评论，因为愚者少言才是美德。对于经部和论典的意义，智慧之光广大的人们评论是否合理，是护持教法的方式，听到评论后，我也会进行考察。第二，以象征的僧众为例，讲述《俱舍论》中的方式有两种：一是《俱舍论》中讲述的方式；二是确定其意义。第一种又分为两种：一是所依的果位之安立；二是能依的补特伽罗之安立。第一种又分为三种：一是沙门的行相；二是确定其果位后分为八十九种；三是消除与经部中宣说四果的矛盾；四是三界中各能获得多少果位。第一是，在《俱舍论》中说：“沙门行相是无垢道，果位有为与无为，彼等共有八十九，包括解脱道与尽灭。”及其注释中说：“所谓的沙门行相是什么呢？沙门行相是无垢道。沙门的行相是无漏道。通过它能完全寂灭烦恼，从而成为沙门。
English
If someone asks, why are the three increasing fruits not counted separately? That is because it only shows the clear difference of Akanistha, and the fundamental difference is Akanistha itself. Therefore, considering this, the sutra of Akanistha is separately proclaimed from the sutra of the three increasing fruits. If someone asks, why are the entrances of the latter three fruits not counted? That is because the special fruit position of the former three fruits is the entrance of the latter three fruits. If someone thinks that since the two births from lineage to lineage and the three increasing fruits have their own sutras, they should be counted in the fundamental differences, then the four noble truths also have their own sutras, so they should also be counted in the fundamental differences of the ten dharmas. If someone thinks that since the word "three increasing fruits" is actually in the root of the treatise, it should be counted in the fundamental differences, then there is also the word "three jewels such as Buddha", so it will become necessary to count in the fundamental differences of the instructions. I speak of the meaning of the sutras and treatises in this way, and the ignorant should not rely on worldly words to comment arbitrarily, because it is beautiful for fools to speak less. For the meaning of the sutras and treatises, those whose light of wisdom is broad comment on whether it is reasonable or not, which is the way to uphold the Dharma, and if I hear the comments, I will also investigate. Second, taking the symbolic Sangha as an example, there are two ways to explain the method in the Abhidharma: one is the way of explaining in the Abhidharma; the other is to determine its meaning. The first is divided into two: one is the establishment of the fruit position of the object of support; the other is the establishment of the person of the subject of support. The first is divided into three: one is the appearance of the Shramana; the second is to identify its fruit and divide it into eighty-nine kinds; the third is to eliminate the contradiction with the four fruits proclaimed in the sutra; the fourth is how many fruits can be obtained in each of the three realms. The first is, in the Abhidharma, it says: "The appearance of the Shramana is the undefiled path, the fruits are conditioned and unconditioned, these are eighty-nine in total, including the path of liberation and extinction." And in its commentary, it says: "What is the so-called appearance of the Shramana? The appearance of the Shramana is the undefiled path. The appearance of the Shramana is the unpolluted path. Through it, afflictions can be completely pacified, thus becoming a Shramana.
Tibetan
་ཏེ། མདོར་འདིས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱས་པར་རྒས་ཤིང་འགྱུར་བའི་བར་རྣམ་པ་དུ་མ་ཞི་བར་བྱས་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དགེ་སྦྱོང་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་གཏན་དུ་ཞི་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་དགེ་སྦྱོང་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་དེའི། འབྲས་བུ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་མདོར་རྣམ་པ་བཞིར་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་དེ་དག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་དགུའོ། །དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། གྲོལ་ལམ་ཟད་པ་རྣམས་དང་བཅས། །མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་བརྒྱད། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་བརྒྱད་དང་། སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ས་དགུ་པོ་རེ་རེ་ཞིང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་དགུ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དེ་སྙེད་ཁོ་ནའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དག་གོ །དེ་ལ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་རྣམས་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་རྣམས་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་འདུས་བྱས་དག་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་གི་སྤངས་པ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་འདུས་མ་བྱས་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་དགུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། འབྲས་བུ་བཞིར་རྣམ་གཞག་པ་ནི། །རྒྱུ་ལྔ་དག་ནི་སྲིད་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་ལ་སྔོན་ལམ་བཏང་བ་དང་། །གཞན་ཐོབ་པ་དང་ཟད་སྡོམ་དང་། །ཤེས་པ་བརྒྱད་ཚན་ཐོབ་པ་དང་། །རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཁ་བསྐང་བར་བྱ་དགོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བྱ་མི་དགོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡང་འབྲས་བུ་རྣམས་མང་མོད་ཀྱི། འབྲས་བུ་བཞིར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། རྒྱུ་ལྔ་དག་ནི་སྲིད་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྤང་བའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་གང་ལ་རྒྱུ་ལྔ་སྲིད་པ་དེ་ལ་འབྲས་བུར་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་གྲག་གོ །ལྔ་གང་ཞེ་ན། འབྲས་ལ་སྔོན་ལམ་བཏང་བ་དང་། །གཞན་ཐོབ་པ་དང་ཟད་སྡོམ་དང་། །ཤེས་པ་བརྒྱད་ཚན་ཐོབ་པ་དང་། །རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཐོབ་པའོ། །ལམ་སྔ་མ་བཏང་བ་དང་སྔོན་མེད་པའི་ལམ་ཐོབ་པ་ནི་ཞུགས་པ་དང་འབྲས་བུའི་ལམ་བཏང་བ་དང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤངས་པ་སྡོམ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་གཅིག་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེ
Chinese
总之，因为这从名为罪恶不善之法，到广大的衰老变化之间，平息了多种形态，所以才被称作沙门。因为异生不能永远寂静，所以不是真实的沙门。沙门之道的，果是有为与无为。沙门之道的果是有为和无为，这些总的来说有四种。另外，这些有八十九种。这些是什么呢？包括了解脱道和灭尽等。见所断应断，断除的无间道有八种，解脱道有八种。修所断应断，每一地的九种烦恼断除，像这样数量的无间道和解脱道。其中，无间道是沙门之道。解脱道是沙门之道的有为果，因为它们是同类因和士夫果。这些烦恼的断除是沙门之道的无为果，这样就是八十九种。第二是，出自同一处：安立四果，五因是存在之故。果上舍弃前道，以及获得其他，灭尽定，获得八种智聚，以及获得十六种行相。以及，在它的注释中：这样的话，那么就必须补足佛所说的话了吗？不需要补足，即使果有很多，安立四果，五因是存在之故。据说，世尊在断除道的哪个阶段存在五因，就在那里安立为果。五种是什么呢？果上舍弃前道，以及获得其他，灭尽定，获得八种智聚，以及获得十六种行相。舍弃前道和获得先前没有的道，是因为舍弃和获得入流果之道。断除的定是由于一切都获得了一个。
English
In short, because this pacifies various forms from what is called sinful and unwholesome dharma to the vast aging and changing, therefore it is called a Shramana. Because ordinary beings cannot be permanently tranquil, they are not true Shramanas. The fruit of the Shramana path is conditioned and unconditioned. The fruits of the Shramana path are conditioned and unconditioned, and these are generally said to be of four types. Furthermore, there are eighty-nine of these. What are these? Including the path of liberation and cessation, etc. The eight unobstructed paths that are to be abandoned by seeing, abandoning, and the eight paths of liberation. The afflictions to be abandoned by meditation, abandoning the nine types of afflictions in each of the nine grounds, such unobstructed paths and paths of liberation. Among them, the unobstructed paths are the Shramana path. The paths of liberation are the conditioned fruits of the Shramana path, because they are the results of the same cause and the agent. The abandonment of these afflictions is the unconditioned fruit of the Shramana path, so there are eighty-nine. The second is, from the same place: Establishing the four fruits, the five causes are for existence. On the fruit, abandoning the previous path, and obtaining others, cessation samadhi, obtaining eight aggregates of wisdom, and obtaining sixteen aspects. And, in its commentary: If so, then is it necessary to supplement what the Buddha said? There is no need to supplement, even though there are many fruits, establishing the four fruits, the five causes are for existence. It is said that the Blessed One establishes as the fruit in whatever stage of the path of abandonment the five causes exist. What are the five? On the fruit, abandoning the previous path, and obtaining others, cessation samadhi, obtaining eight aggregates of wisdom, and obtaining sixteen aspects. Abandoning the previous path and obtaining the path that was not previously there is because of abandoning and obtaining the path of the stream-enterer and the fruit. The cessation of abandonment is because everything has obtained one.