Tibetan
གང་གི་ཚེ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་ཕྱིར་མི་འོང་བར་འགྱུར་ན་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཕྱིར་མི་འོང་གི་རྒྱུད་ལ་འདོད་ཉོན་དགུ་སྤང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་དགུ་ཁས་ལེན་པ་འདི་འདྲ་བ་ནི་ཞུགས་གནས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལ་ཧ་ཅང་གནོད་ཚབས་ཆེའོ་ཞེས་སྨྲའོ། །འདི་དག་ནི་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཞུགས་ནས་སྨྲ་བ་ཡིན་པར་སྣང་ཡང་། ཕུགས་རྩད་མ་ཆོད་པར་སྣང་སྟེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཕུང་པོའི་གཙོ་བོ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་འཁོར་བཅས་ལ་འཇོག་པས་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཕྱིར་མི་འོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དེ་འདོད་པར་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་འདོད་པའི་སས་བསྡུས་སུ་ཁས་བླངས་དགོས་ཏེ། ས་གཞན་གྱི་ལས་ཀྱིས་ས་གཞན་གྱི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཕུང་པོ་འཕེན་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་ཡིད་དེ་ཡང་འདོད་པའི་སས་བསྡུས་སུ་ཁས་བླངས་དགོས་ཏེ། ས་གཞན་གྱི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་གྱི་ཉོན་ཡིད་ཀྱིས་ངར་འཛིན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་པར་དཔྱོད་ཅིག ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལྟར་ན་འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་ཉོན་ཡིད་དེ་ལ་ཡང་དགུར་ཕྱེ་ནས་འདོད་ཉོན་དགུ་པོ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྤོང་བར་ཁས་ལེན་པར་སྣང་བས། དེ་ནི་ཐོགས་མེད་ཀྱི་གཞུང་དང་འགལ་ཏེ། གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བར། དེ་དག་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཁོ་ནས་ཅིག་ཆར་སྤོང་བ་རིག་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དག་ལྟར་རིམ་གྱིས་སྤོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདོད་ཉོན་དགུ་པ་སྤངས་ན་འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་ཉོན་ཡིད་སྤངས་པས་ཁྱབ་པར་སྨྲ་བ་དང་། འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཕྱིར་མི་འོང་གི་རྒྱུད་ལ་འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་ཉོན་ཡིད་ཡོད་ན། ཕྱིར་མི་འོང་གི་རྒྱུད་ལ་འདོད་ཉོན་དགུ་པ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་དགུ་ཁས་ལེན་དགོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་འབྲེལ་མེད་པར་གོ་བར་བྱའོ། །འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཕྱིར་མི་འོང་གི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་ཡིད་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་དེ་ཁམས་གོང་གི་སས་བསྡུས་སུ་ཁས་ལེན་དགོས་པས། བསྡུ་བར། ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ནི་གང་དུ་ལུས་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ས་པ་ཉིད་དེ་ཞེས་གསུངས་
Chinese
因为经中说，当在欲界修行时，通过修行断除了一切应断之物，就能成为不还果。此外，如果承认不还者的相续中有断除欲界九种烦恼的九种无间道，这对入流果的建立是非常有害的，这是他们的观点。这些观点似乎是对经文意义进行思考后提出的，但似乎没有抓住根本。因为按照唯识宗的观点，前世业的异熟蕴的主体是阿赖耶识及其眷属，因此，具有欲界所依的不还者的相续中的阿赖耶识，是投生欲界的业的异熟果，所以必须承认是属于欲界所摄。因为其他界的业不会投生其他界的异熟蕴。因此，也必须承认这种相续中的烦恼意也是属于欲界所摄，因为不可能有其他界的异熟蕴，却被其他界的烦恼意执为我。好好思考一下！按照你的观点，如果将属于欲界所摄的烦恼意也分为九种，并承认通过断除欲界九种烦恼的无间道依次断除它们，这与无著的论典相违背。《摄抉择分》中说：“应当了知，这些（烦恼）仅仅通过与无所有处和非想非非想处的贪欲分离而同时断除。例如，不像其他的烦恼那样逐渐断除。”因此，如果说断除了欲界九种烦恼，就遍及断除了属于欲界所摄的烦恼意，并且如果具有欲界所依的不还者的相续中有属于欲界所摄的烦恼意，那么就必须承认不还者的相续中有断除欲界九种烦恼的九种无间道，所有这些说法都应理解为毫无关联。具有欲界所依的不还者的相续中是否有烦恼意？如果有，就必须承认它是属于上界的所摄。因此，《摄事分》中说：“这些烦恼就是身体所生的那个界的烦恼。”
English
Because it is said in the scriptures that when practicing in the desire realm, one becomes a non-returner by abandoning all that should be abandoned through practice. Furthermore, if one acknowledges that the continuum of a non-returner has nine unobstructed paths that abandon the nine afflictions of the desire realm, this is very detrimental to the establishment of the state of a stream-enterer, so they say. These views seem to be expressed after contemplating the meaning of the scriptures, but they do not seem to grasp the root. Because according to the Mind-Only school, the main aspect of the ripened aggregates of karma from previous lives is the alaya-consciousness and its retinue, therefore, the alaya-consciousness in the continuum of a non-returner who has a basis in the desire realm is the ripened result of the karma that propels one into the desire realm, so it must be acknowledged as being included in the desire realm. This is because karma from other realms does not propel the ripened aggregates of other realms. Therefore, it must also be acknowledged that the afflicted mind in such a continuum is also included in the desire realm, because it is impossible for an afflicted mind from another realm to grasp onto the ripened aggregates of another realm as self. Think carefully! According to your view, if the afflicted mind included in the desire realm is also divided into nine, and it is acknowledged that they are abandoned sequentially by the unobstructed paths that abandon the nine afflictions of the desire realm, this contradicts the treatises of Asanga. In the *Compendium of Determinations*, it says, "It should be understood that these (afflictions) are abandoned simultaneously only by separating from attachment to the sphere of neither perception nor non-perception. For example, it is not like abandoning other afflictions gradually." Therefore, saying that if the nine afflictions of the desire realm are abandoned, it pervades the abandonment of the afflicted mind included in the desire realm, and if the continuum of a non-returner who has a basis in the desire realm has an afflicted mind included in the desire realm, then it must be acknowledged that the continuum of a non-returner has nine unobstructed paths that abandon the nine afflictions of the desire realm, all these statements should be understood as irrelevant. Does the continuum of a non-returner who has a basis in the desire realm have an afflicted mind or not? If it does, then it must be acknowledged that it is included in the upper realms. Therefore, in the *Compendium of Topics*, it says, "These afflictions are the afflictions of the realm in which the body is born."
Tibetan
པ་དང་འགལ་ལོ། །མེད་ན་དེ་ཉིད་ལས། སློབ་པ་བཞི་མཐོང་བ་ལ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་ན་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལས་ལངས་པ་ལ་ནི་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་སྟེ། ཤིན་ཏུ་རྟོག་པའི་ཕྱིར་དང་། མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །སུམ་ཅུ་པ་རྩ་འགྲེལ་གྱི་ལུང་གི་དོན་ཉོན་ཡིད་དེ་རང་གི་འཁོར་དང་ཁམས་དང་། ས་མཚུངས་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཡང་། ལུང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་གང་དུ་སྐྱེས་པའི་སར་གཏོགས་པར་གྲུབ་སྟེ། རང་གི་འཁོར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བཞི་པོ་དེས་དམིགས་པ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་བདག་ལ་ལྟ་བ་དང་། ངའོ་སྙམ་པ་དང་། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་། བདག་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ཞིང་། དེའི་ཚེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ནི་ལུས་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེའི་ས་པ་ཡིན་པ་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཁམས་གོང་མའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བས་འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་པར་ཁས་བླང་དགོས་པས་མངོན་པའི་གཞུང་ལུགས་དང་འགལ་ལོ། །གནད་ཀྱི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཉོན་ཡིད་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཚེ་ཕྱིར་མི་འོང་ཡིན་ན། འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་ཁྱབ་པར་ཁས་བླངས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་ཀྱང་ཁས་ལེན་པའི་ཚེ་འདོད་ཉོན་དགུ་པ་སྤངས་པ་དང་། འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་ཀྱི་འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་མ་ལུས་པར་སྤངས་པས་ཁྱབ་པ་ནི་ཁས་ལེན་དུ་མི་རུང་སྟེ། གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས། ཡིད་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་ཡེ་ཡོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། ངར་འཛིན་པ་དང་། ང་ཡིར་འཛིན་པ་རྣམས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང་། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་། མ་འདྲེས་པའི་མ་རིག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གི་དངོས་པོ་མཚུངས་པར་ལྡན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ཀྱང་། དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བ་དང་། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་པ་དང་། སྒྲིབ་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དང་ཡེ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ནི་ཡེ་ཡོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་པོ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དེ་དག་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་དག་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ནི་གང་དུ་ལུས་སྐྱེས་པར་གྱུར་པའི་ས་དེ་པ་ཉིད་དེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་
Chinese
相违背。如果没有，那么从那本身来说，见到四种学者，如果显现出世间的道，就不会产生。从那之中生起，那么一切都会产生，因为非常分别，而且没有断除的缘故。这样说是相违背的。《三十颂》根本释的教证之义，烦恼意即是显示自己眷属和界以及地相同，但是，那个教证本身成立了身体生于何处就属于那个地方，自己的眷属不共的这四者，以所缘一切基的识为所缘，以我见为相，以及我所想，以及贪著我，以及于我愚昧的相，在那时，一切基的识是身体生于何处的那个地方，这是唯识宗的规矩的缘故。否则，以高位的界所摄的坏聚见，必须承认是以欲界的界所摄的蕴为所缘，所以与俱舍的宗义相违背。关键的意义是这个，如果不承认烦恼意，如果是不会再来者，虽然承认了遍于断除了欲界的界所摄的烦恼，也没有相违，但是如果承认的时候，断除了欲界的第九烦恼，并且承认了遍于离开了对欲界的贪著，那么就不能承认遍于没有全部断除欲界的界所摄的烦恼，因为《决定汇集》中说：意是时时恒有的四种烦恼，就像这样，我执和我想执等坏聚见，以及我想的慢，以及贪著我，以及不混杂的无明，和合具有相同的事物，那些烦恼也是，与善和不善和无记的识没有相违，并且障碍是无记和恒有的。从那之外的分别，那么要知道是随着因缘如何而进入的。世间的道不是使恒有的四种烦恼一切行者衰弱的对治，像这样，那些对于离开了贪著的人们也一切都会产生的缘故。那些烦恼是身体生于何处的那个地方本身，对于离开了贪著的人
English
it is contradictory. If not, then from that very thing, seeing the four learners, if the path beyond the world is manifested, it will not arise. Arising from that, then everything will arise, because of extreme discrimination and because it has not been abandoned. Saying this is contradictory. The meaning of the quote from the root commentary of the Thirty Verses is that afflicted mind shows that one's own retinue, realm, and ground are the same. However, that very quote establishes that wherever the body is born, it belongs to that place. The four uncommon retinue members focus on the alaya-vijnana (store consciousness) as their object, and their aspects are viewing self, thinking 'I am,' being attached to self, and being deluded about self. At that time, the alaya-vijnana is of the ground where the body is born, because that is the tenet of the Mind-Only school. Otherwise, by viewing the destructible aggregate included in the higher realm, one would have to assert that it focuses on the aggregates included in the desire realm, which contradicts the Abhidharma tenets. The crucial point is this: if one does not accept the afflicted mind, if one is a non-returner, although there is no contradiction in asserting that it pervades the abandonment of the afflictions included in the desire realm, when one accepts it, one has abandoned the ninth affliction of the desire realm, and one asserts that it pervades being free from attachment to desire. However, it is not permissible to assert that it pervades the complete abandonment of the afflictions included in the desire realm, because the Determination Collection says: The mind is these four ever-present afflictions, such as the view of the destructible aggregate of self-grasping and the grasping of 'I,' as well as the pride of 'I am,' attachment to self, and unmingled ignorance, together with similar objects. Those afflictions also do not contradict virtuous, non-virtuous, and unspecified consciousness, and the obscurations are unspecified and ever-present. Other than that, it should be understood that the conceptualizations enter according to how the conditions are. The worldly path is not an antidote that weakens those four ever-present afflictions that go everywhere, because they also arise for those who are free from attachment. Those afflictions are of the very place where the body is born, for those who are free from attachment.