Tibetan
ང་། ཕྱིར་འོང་ལ་གཟུགས་སུ་ཉེར་འགྲོ་དང་། གཟུགས་མེད་ཉེར་འགྲོ་ཡང་འཇོག་དགོས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ལུས་མངོན་བྱེད་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཕྱིར་མི་འོང་འབྲས་གནས་གང་ཞིག འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཐོབ་པའོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ། མཐོང་ལམ་ཐོབ་པའི་ལུས་རྟེན་མ་དོར་བ་དང་། དོར་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། འདོད་པའི་རྟེན་དུ་ངེས་སོ། །ཕྱི་མ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་དང་། གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གཉིས་ཡོད་དེ། འདོད་པའི་རྟེན་ལ་འགོག་སྙོམས་ཐོབ་པ་གཟུགས་ཀྱི་ཆགས་བྲལ་ལས་ཉམས་ནས་གཟུགས་སུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་ཡོད་པར་འགོག་སྙོམས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་ཅིང་། དེ་ཉིད་སླར་ཡང་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་གཅིག་ཀྱང་ཁས་ལེན་དགོས་པ་འདྲའོ། །དེ་མིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ནི་ངེས་པར་ཡོད་དེ། འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ལུས་མངོན་བྱེད་དེས་ཅི་ཡང་མེད་མན་ཆད་ཀྱི་ཆགས་བྲལ་ལས་མ་ཉམས་བཞིན་དུ་འཆི་འཕོ་བ་སྲིད་རྩེར་སྐྱེ་བ་ལས་འོས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཛོད་ལས། གཟུགས་སུ་ཉེར་འགྲོ་དང་། གཟུགས་མེད་ཉེར་འགྲོ་དང་། མཐོང་ཆོས་ཞི་དང་། ཚེ་ཡོངས་གྱུར་དང་། ལུས་མངོན་བྱེད་རྣམས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བཤད་པ་ནི་དང་པོ་གསུམ་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པའི་ལུས་རྟེན་མ་དོར་བ་དང་། བཞི་པ་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པའི་ལུས་རྟེན་དོར་བ་དང་། ལྔ་པ་ལ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་པས་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོའི་གོང་འོག་གི་བབ་འདི་བཞིན་དུ་སྨྲ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་རིགས་ཀྱི་དེང་སང་གི་བྱིས་པ་རྣ་ལས་མིག་དབུགས་མང་བ་དག་གི་ཁ་ནས་ལེགས་བཤད་མི་འབྱུང་ངོ་། །གསུམ་པ་དཀའ་བའི་གནས་ལ་དོགས་པ་དཔྱད་པ་ལ། དབྱེ་བའི་ཚུལ་ལ་དོགས་པ་དཔྱད་པ། ཕྱིར་མི་འོང་གི་སྒྲ་དོན་ལ་དོགས་པ་དཔྱད་པ། སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་ལ་དོགས་པ་དཔྱད་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཆོས་མངོན་པའི་མདོ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན། མངོན་པ་གོང་འོག་རྣམས་ལས་གཟུགས་སུ་ཉེར་འགྲོའི་སྐབས་སུ་སྐྱེས་འདའ་བ་གསུམ་རྩ་བའི་དབྱེ་བར་བཀོད་ཅིང་། བར་འདའ་བ་དང་། གོང་འཕོ་རེ་རེར་བགྲངས་ནས་ལྔར་དབྱེ་བའི་ཚུལ་ལ་དོགས་པ་དཔྱད་དགོས་པ་ནི་སྔར་འགྲེལ་པའི་དོགས་གཅོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། འདིར་ཁ་ཅིག འདོད་པའི་ཁམས་སུ་ཕྱིར་མི་འོང་བས་ན་ཕྱིར་མི་འོང་ཡིན་ཞེས་པའི་སྒྲ་བཤད་བྱེད་པ་ནི་བློ་དོགས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། གོང་དུ་སྐྱེ་བའི་གནས་དེ་ཉིད་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱིར་མི་འོ
Chinese
我，因为会导致对返回者也必须安立为色近取和无色近取。第五，身显作者的体性和分类，二者中，第一是：不还果位者，获得灭尽定者。第二，分类有：获得见道的身依未舍和已舍两种。第一是：必定是欲界的依处。后者有色界的依处者和无色界的依处者两种，在灭尽定的场合中说，在欲界的依处获得灭尽定者，从色界离贪退失后，有取色界生者。似乎也必须承认彼者再次生于无色界。如果不那样承许，也必定有无色界的依处者，因为欲界的依处者的身显作者，未从下至无所有处的离贪退失的同时，死殁只能生于有顶。因此，《俱舍论》中，色近取和，无色近取和，现法寂静和，寿永尽和，身显作者等按照顺序宣说，是前三者是获得见道的身依未舍，第四是获得见道的身依已舍，第五安立为二者都有而宣说的，因此应当随顺如是大论典前后次第而说的做法，如今那些耳朵听到的不如眼睛看到的多的孩子们口中不会出现善说。第三，对困难之处的疑惑进行辨析，有对分类方式的疑惑进行辨析，对不还的词义进行辨析，对所断的烦恼进行辨析三种，其中第一是：《法句经》，《现观庄严论》，上下《阿毗达磨》等中，在色近取的场合中，生、灭、中间死亡三种安立为根本分类，中间死亡和，上转每一个都计数，从而分为五种的方式，需要辨析疑惑，这在之前的解释的断疑中已经说完了。第二是：此处有些说法，因为在欲界中不还，所以称为不还，这种词语解释是愚蠢的过失，因为上面生之处的彼者，以及其下不还
English
Me, because it would lead to having to establish both form near-attainment and formless near-attainment for returners as well. Fifth, the characteristic and classification of body manifestor, of the two. The first is: a non-returner who has attained the result, who has attained cessation attainment. Second, the classification has: those who have attained the path of seeing, whose body basis has not been abandoned, and those who have abandoned it. The first is: it is definitely the basis of the desire realm. The latter has two types: those with a form realm basis and those with a formless realm basis. It is said in the context of cessation attainment that there are those who, having attained cessation attainment in the desire realm basis, fall from detachment from the form realm and take birth in the form realm. It seems that one must also acknowledge that the same being is born again in the formless realm. Even if it is not assumed that way, there must definitely be those with a formless realm basis, because the body manifestor of those with a desire realm basis, without falling from detachment from anything up to the realm of nothingness, can only die and be reborn in the peak of existence. Therefore, in the Treasury, the explanation of form near-attainment, formless near-attainment, visible dharma peace, life completely changed, and body manifestor in order is that the first three are those who have attained the path of seeing and whose body basis has not been abandoned, the fourth is those who have attained the path of seeing and whose body basis has been abandoned, and the fifth is explained by assuming that both exist. Therefore, it is appropriate to follow the way of speaking according to the order of the great treatises, but nowadays, good explanations do not come from the mouths of children who have more eye-catching things than ear-catching things. Third, examining doubts about difficult points, there are three: examining doubts about the method of classification, examining doubts about the meaning of the term "non-returner," and examining doubts about the afflictions to be abandoned. The first is: in the Sutra of Dharma Abhidharma, the Ornament of Clear Realization, and the upper and lower Abhidharma, in the context of form near-attainment, the three of birth, death, and intermediate death are established as the root classification, and the way of classifying them into five by counting each of intermediate death and upper transference requires examining doubts, which has already been discussed in the previous section on resolving doubts in the commentary. The second is: here, some say that because they do not return in the desire realm, they are called non-returners. This explanation of the term is a mistake of intelligence, because that very place of birth above, and below it, do not return.
Tibetan
ང་བས་ན་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཞེས་པའི་སྒྲ་བཤད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། ཕྱིར་མི་འོང་བ་ནི། ནམ་ཡང་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་མཆེད་དེ་ཉིད་དུ་ཚེ་གཉིས་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་མི་བྱེད་དེ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ན་འདིའི་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེའི་འོག་ཏུ་མི་འོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཕྱིར་མི་འོང་ཡིན་ན། འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་མ་ལུས་པར་སྤངས་པས་ཁྱབ་པ་མངོན་པ་གོང་འོག་གཉིས་ཀའི་ལུགས་ལ་ཁས་བླངས་ནས་གཞན་གྱིས་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཕྱིར་མི་འོང་གིས་འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་མ་ལུས་པར་མ་སྤངས་ཏེ། འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་ཉོན་ཡིད་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སུམ་ཅུ་པ་ལས། གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་ཡིའོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་ལ་ལུང་དེའི་དོན་ནི་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་ཡིད་འདོད་པའི་སར་གཏོགས་པའི་ལུང་མ་ཡིན་གྱི། ཉོན་ཡིད་དེ་རང་གི་འཁོར་དང་ཁམས་དང་ས་མཚུངས་པའི་ལུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་འགྲེལ་པར་བློ་བརྟན་གྱིས་ཅི་རང་གི་ས་པ་ཉིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ནམ། འོན་ཏེ་གཞན་གྱི་ས་པ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མི་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་ཡིའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་གང་དུ་བྱུང་བའོ། །དེ་ཡིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་དང་ས་གང་དུ་སྐྱེས་པའི་ཁམས་དེ་དང་ས་དེ་ཉིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ཏེ། ཁམས་གཞན་དག་དང་ས་གཞན་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཅི་ཡང་མེད་མན་ཆད་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མི་འོང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འདོད་ཉོན་མངོན་གྱུར་དུ་ཡོད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འདོད་པའི་ཉོན་ཡིད་མངོན་གྱུར་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཅི་ཡང་མེད་མན་ཆད་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཕྱིར་མི་འོང་ཡིན་ན། འདོད་ཉོན་དགུ་པ་སྤངས་པས་ཁྱབ་ན་ནི་འདོད་པའི་ཉོན་ཡིད་མ་སྤངས་པ་འགལ་ཞིང་། མ་ཁྱབ་ན་འདོད་ཉོན་ལ་དགུར་གྲངས་མ་ངེས་པར་ཐལ་ལོ། །ཕྱིར་མི་འོང་ཡིན་ན། འདོད་པའི་སས་དུས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་མ་ཁྱབ་པ་མངོན་པ་གོང་འོག་གི་ལུགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བཏུས་སུ། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་གང་ཟག་གང་ཞེ་ན། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་དགུ་སྤངས་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གོ །
Chinese
因此，需要解释“不还者”一词。如《俱舍论释》中说：“不还者，即永不在其所生之处再次显现第二生，而是趋向殊胜之处。如此，此之不还性方为圆满，因其于所生之处不再返回。”如是说。第三，有些人说：若为不还者，则已遍舍欲界所摄之烦恼，此为上下二部《阿毗达磨》所共同承认。然则，他宗所许之欲界有依不还者，并未尽舍欲界所摄之烦恼，因其未舍欲界所摄之烦恼意。如《三十颂》云：“于何处生即于彼。”如是说，然此经文之意，并非指欲界有依者相续中之烦恼意属于欲界，而是指烦恼意与自身之眷属、界、地相同。于彼之释文中，世亲问：是与自身之地相同而相应，抑或与他地相同而相应，实不可知。故说“于何处生即于彼”，意为于何处生即于何处产生。所谓“于彼”，即指与所生之界与地相同而相应，而非与其他界与其他地相应。如是说。否则，对于欲界有依者，乃至无所有处以下已离欲者，不还者法，应成于汝相续中现有欲烦恼。因汝相续中现有欲界烦恼意。此不可承许，因乃至无所有处以下已离欲者。又，若为不还者，则已遍舍第九品欲烦恼，则与未舍欲界烦恼意相违。若不遍舍，则应成欲烦恼之品类不定为九。若为不还者，则已遍舍欲界所摄之所有烦恼，此亦非上下二部《阿毗达磨》之宗义。如《摄类学》云：何为不还者？即指安住于已舍欲界九品烦恼之道之补特伽罗。
English
Therefore, an explanation of the term "Non-returner" is needed. As the commentary on the Abhidharmakośa states: "A Non-returner is one who never manifests a second life in the very realm of their birth, but rather goes to a superior place. Thus, their state of Non-returning is complete, because they do not return to the place where they were born." So it is said. Thirdly, some say: If one is a Non-returner, then they have completely abandoned all afflictions included in the desire realm, which is accepted by both the upper and lower Abhidharma schools. However, others assert that a Non-returner with a basis in the desire realm has not completely abandoned the afflictions included in the desire realm, because they have not abandoned the afflictive intention included in the desire realm. As the Thirty Verses state: "Wherever one is born, that is where it is." In saying this, the meaning of that scripture is not that the afflictive intention in the continuum of a person with a basis in the desire realm belongs to the desire realm, but rather that the afflictive intention is in the same retinue, realm, and ground as itself. In its commentary, Vasubandhu asks: "Is it associated with what is the same as one's own ground, or is it not known whether it is associated with what is the same as another's ground?" Therefore, it is said, "Wherever one is born, that is where it is," meaning that wherever one is born, that is where it arises. The term "that" refers to being associated with what is the same as the realm and ground in which one is born, and not with other realms and other grounds. So it is explained. Otherwise, for a Non-returner who has a basis in the desire realm and is detached from desire even up to the Peak of Existence, it would follow that there is manifest desire-affliction in your continuum, because there is manifest desire-realm afflictive intention in your continuum. This cannot be accepted, because even up to the Peak of Existence, one is detached from desire. Furthermore, if one is a Non-returner, then if it is pervasive that one has abandoned the ninth level of desire-affliction, it is contradictory that one has not abandoned the desire-realm afflictive intention. If it is not pervasive, then it would follow that the number of categories of desire-affliction is not fixed at nine. If one is a Non-returner, then it is not the doctrine of the upper and lower Abhidharma schools that one has not pervasively abandoned all the afflictions included in the desire realm. As the Compendium of Topics states: "Who is a Non-returner? It is a person who abides on the path of having abandoned the nine types of afflictions that operate in the desire realm."