Tibetan
་ཉོན་དགུ་པ་སྤངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་བཞག་པའི་གང་ཟག་གི་རྣམ་བཞག་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཕྱིར་འོང་གི་སྐོར་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་གི་སྐོར་རོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཞུགས་པ་དང་། འབྲས་གནས་སོ། །དང་པོ་ལ། སྤངས་པའི་ཁྱད་པར། རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ་དང་བཞི། དང་པོ་ལ་མཐོང་སྤངས་ལ་ལྟོས་པ་དང་། སྒོམ་སྤངས་ལ་ལྟོས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཞུགས་པ་གཉིས་དང་། རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པ་གསུམ་ཆར་གྱིས་མངོན་པ་གོང་མ་ལྟར་ན་མཐོང་སྤངས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་སྤངས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གསུམ་པོ་དེས་མཐོང་སྤངས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་སྤངས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། ལམ་ཆོས་ཤེས་དང་། རྗེས་བཟོད་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གསུམ་པོ་དེས་མཐོང་སྤངས་ཉོན་མོངས་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཛོད་ལྟར་ན་གང་ཟག་གསུམ་པོ་དེས་ཁམས་གོང་གི་ལམ་མཐོང་སྤངས་མ་སྤངས་པ་གཅིག་དགོས་ཏེ། ལམ་རྗེས་བཟོད་དེ་ཁམས་གོང་གི་ལམ་མཐོང་སྤངས་ཀྱི་དངོས་གཉེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒོམ་སྤངས་ལ་ལྟོས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པས་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་འདོད་ཉོན་དྲུག་པ་ངེས་པར་སྤངས་པ་ཅིག་དགོས་ཤིང་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ་སྤངས་མ་སྤངས་ཅི་རིགས་པ་ཡོད་ལ་དགུ་པ་མ་སྤངས་པའོ། །གཉིས་པ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་མཛོད་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་རང་རྒྱུད་ལ་ཐོབ་ཅིང་ལམ་རྗེས་ཤེས་མ་ཐོབ་པའོ། །ཀུན་བཏུས་ལྟར་ན་སྦྱོར་ལམ་སྟན་གཅིག་པའི་རྟོགས་པ་ཐོབ་ཅིང་ལམ་རྗེས་ཤེས་མ་ཐོབ་པའོ། །སྟན་གཅིག་པའི་དོན་ལ་ཁ་ཅིག་སྦྱོར་ལམ་ཐོབ་པའི་རྟེན་དེ་ཉིད་ལ་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་པ་ནི་ཀློག་མ་བསླབས་པའི་སྐྱོན་ཏེ། སྟན་དང་རྟེན་ནོར་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སྟན་ཐོག་གཅིག་ལ་སྦྱོར་ལམ་གང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་མཉམ་གཞག་ལས་མ་ལངས་བཞིན་དུ་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་འདིའི་ལུགས་ལ་བཟོད་ཆེན་དང་ཆོས་མཆོག་གཉིས་སོ།། །།གསུམ་པ་མཚན་ཉིད་ནི། སྦྱོར་ལམ་སྟན་གཅིག་པའི་རྟོགས་པ་ཐོབ་པའི་ཉན་ཐོས་གང་ཞིག བཅུ་དྲུག་པའི་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་དང་དུས་མཉམ་དུ་ཕྱིར་འོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ། །བཞི་པ་དབྱེ་བ་ལ། སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ། རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ། དབང་པོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ
Chinese
因为没有断除第九品烦恼的缘故。第二，安立于此的补特伽罗之相有二：即已离贪欲的前往欲界之流，以及不还者之流。第一者有二：即入流者和果位安住者。初者有四：断除的差别，证悟的差别，体相，分类。初者有二：即就见断而言，就修断而言。初者，就已离贪欲的前往欲界之入流者二者，以及预流向者三者而言，按照上文所说，也有见断丝毫未断者，因为安住于苦法忍的三种补特伽罗，见断丝毫也未断除的缘故。也有见断烦恼全部断除者，因为安住于道法智和道类忍的三种补特伽罗，见断烦恼全部断除的缘故。按照《俱舍论》的观点，这三种补特伽罗必须有一种未断除上界之道见断，因为道类忍是上界之道见断的真实对治的缘故。就修断而言的差别是，已离贪欲的前往欲界之入流者，在见道之前，必须已断除欲界烦恼的第六品，第七品和第八品断与未断不定，而第九品则未断除。第二，证悟的差别，按照《俱舍论》的观点，是在自相续中获得了苦法忍，而未获得道类智。按照《集论》的观点，是获得了加行道一座上的证悟，而未获得道类智。对于一座的意义，有些人说是获得加行道的所依，就在此基础上获得见道，这是没有学过经文的过失，因为“座”和“所依”混淆了。那么是什么呢？就是在同一个座上，在安住于任何加行道之等持中，未从等持中起身时，就获得见道，按照这种观点，就是大忍和世第一法二者。第三，体相是：任何获得了加行道一座上的证悟的声闻，在获得十六刹那的证悟的同时，就将获得一来果。第四，分类有三：从断除的角度分类，从证悟的角度分类，从根器的角度分类。初者，在见道之前
English
Because the ninth category of afflictions has not been abandoned. Secondly, the classification of individuals established therein is twofold: those who proceed to the desire realm having previously abandoned attachment, and those who do not return. The former is twofold: those who have entered the stream and those who abide in the fruition. The former has four aspects: the distinction of abandonment, the distinction of realization, the definition, and the divisions. The first has two aspects: in relation to what is abandoned by seeing and in relation to what is abandoned by meditation. The former is that, as for the two who have entered the stream having previously abandoned attachment and the three who are on the path to stream entry, according to the higher Abhidharma, there are those who have not abandoned even a little of what is abandoned by seeing, because the three individuals abiding in the acceptance of suffering-dharma have not abandoned even a little of what is abandoned by seeing. There are also those who have abandoned all the afflictions abandoned by seeing, because the three individuals abiding in the knowledge of dharma-path and the acceptance of subsequent [knowledge] have abandoned all the afflictions abandoned by seeing. According to the Treasury of Knowledge, those three individuals must have one unabandoned path of the higher realm abandoned by seeing, because the subsequent acceptance of the path is the actual antidote to the path of the higher realm abandoned by seeing. The distinction in relation to what is abandoned by meditation is that those who have entered the stream having previously abandoned attachment and are proceeding to the desire realm must have necessarily abandoned the sixth affliction of desire before the path of seeing, and the seventh and eighth may or may not have been abandoned, while the ninth has not been abandoned. Secondly, the distinction of realization, according to the Treasury of Knowledge, is that one has attained the acceptance of suffering-dharma in one's own stream of being but has not attained the subsequent knowledge of the path. According to the Compendium of Topics, one has attained the realization of a single session on the path of joining but has not attained the subsequent knowledge of the path. Regarding the meaning of a single session, some say that the basis on which the path of joining is attained is the very basis on which the path of seeing will be attained, which is a mistake of not having studied the texts, because "session" and "basis" are confused. What, then, is it? It is that on a single seat, without rising from the meditative equipoise in which one has placed any of the paths of joining, one will attain the path of seeing, and according to this system, these are the great acceptance and the supreme dharma. Thirdly, the definition is: any Hearer who has attained the realization of a single session on the path of joining will attain the fruit of once-returning at the same time as attaining the realization of the sixteen moments. Fourthly, the divisions are three: division from the perspective of abandonment, division from the perspective of realization, and division from the perspective of faculty. The first is before the path of seeing.
Tibetan
་རོལ་དུ་འདོད་ཉོན་དྲུག་པ་སྤངས། བདུན་པ་སྤངས། བརྒྱད་པ་སྤངས་པ་དང་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། སྦྱོར་ལམ་སྟན་གཅིག་པའི་རྟོགས་པ་དང་། མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་བཅོ་ལྔ་ལ་གནས་པ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་གོ །གསུམ་པ་ལ་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པ་དད་པས་རྗེས་འབྲང་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་གཉིས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པ་གང་ཞིག དད་པ་ལྷག་པས་གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བའོ། །དེ་གང་ཞིག་ཤེས་རབ་ལྷག་པས་རང་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བའོ། །གཉིས་པ་འབྲས་གནས་ལ་སྔར་ལྟར་བཞི་ལས། དང་པོ་སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། སྒོམ་སྤངས་སྤངས་ཚུལ་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས་མཐོང་སྤངས་ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའོ། །རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བཅུ་དྲུག་པའི་རྟོགས་པ་ཐོབ་འདོད་ཉོན་དགུ་པ་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་མ་ཐོབ་པའོ། །མཚན་ཉིད་ལ་ཁ་ཅིག མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་འདོད་ཉོན་དྲུག་པ་སྤངས་ཤིང་འདོད་ཉོན་དགུ་པ་མ་སྤངས་པའི་ཉན་ཐོས་འབྲས་གནས་ཞེས་པ་ལ་གཞན་དག་ན་རེ། མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་རྗེས་ཤེས་ལ་གནས་པའི་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པ་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་འདོད་ཉོན་དྲུག་པ་སྤངས་ཤིང་འདོད་ཉོན་དགུ་པ་མ་སྤངས་པའི་ཉན་ཐོས་གང་ཞིག འབྲས་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཟུར་ཕྱི་མ་གྲུབ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མཁྱེན་པ་དེ་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ས་དང་པོའི་རྗེས་ཐོབ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཆོས་ཅན། སྒོམ་ལམ་པ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མཁྱེན་པ་དེ་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། མིན་པར་ཐལ། མཐོང་ལམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་མཐོང་ལམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་འདོད་ཉོན་དྲུག་པ་སྤངས་ཤིང་། འདོད་ཉོན་དགུ་པ་མ་སྤངས་པའི་ཉན་ཐོས་འབྲས་གནས་གང་ཞིག འདོད་ཉོན་དགུ་པ་སྤངས་པ་དང་དུས་མཉམ་དུ་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཞེ་ན། འདོད་ཉོན་དགུ་པ་མ་སྤངས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་འཇུག་པར་ངེས་པའི་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཕྱིར་འོང་འབྲས་གནས་ཆོས་ཅན། མཚན
Chinese
在之前断除了欲界烦恼第六品，第七品断除，第八品断除，共三个。第二是，加行道一个座位的证悟，以及见道第一个刹那安住十五个，共十六个。第三是，由于离贪先行的预流果，有信随法行和法随法行两种。这两种的体相依次是，离贪先行的预流果，哪一个由于信心增上，随顺他人所教而现证真谛而修习。哪一个由于智慧增上，自己以真谛为主而随顺法，从而现证真谛而修习。第二，果位如前一样有四种，第一，断除的差别是，修道所断的断除方式与之前相同，但见道所断的三结全部断除。证悟的差别是，获得十六个证悟，或者未获得断除欲界烦恼第九品的解脱。体相方面，有些人说，在见道之前断除了欲界烦恼第六品，但未断除欲界烦恼第九品的声闻果位。另一些人说，安住在见道苦法智中的离贪先行的预流果，是所立宗。因为是那个体相，即，在见道之前断除了欲界烦恼第六品，但未断除欲界烦恼第九品的声闻，因为是果位。后一个宗不成，因为你的相续中的智慧是沙门果的缘故。如果这样说，安住在初地后得位的菩萨，应是修道者，因为你的相续中的智慧是修道的缘故。遍是承认的。如果承认，则不应是，因为是见道者。理由成立，因为是具有后得位身语行为殊胜的见道者。又有些人说，在见道之前断除了欲界烦恼第六品，但未断除欲界烦恼第九品的声闻果位，哪一个与断除欲界烦恼第九品同时，将现证不还果，如果这样说，在未断除欲界烦恼第九品之前，必定进入大乘道的离贪先行的预流果果位，是所立宗。
English
Previously, the sixth category of desire realm afflictions was abandoned. The seventh was abandoned. The eighth was abandoned, making three in total. Secondly, there are sixteen: the realization of a single session in the path of preparation, and dwelling in the first fifteen moments of the path of seeing. Thirdly, due to the pre-existing freedom from attachment, there are two types of stream-enterers: those who follow faith and those who follow the Dharma. The characteristics of these two are as follows: Which stream-enterer, free from attachment, follows the teachings of others due to increased faith and applies themselves to directly realizing the truth? Which one, due to increased wisdom, takes the truth as their own authority and follows the Dharma, thereby applying themselves to directly realizing the truth? Secondly, the state of fruition has four aspects as before. Firstly, the difference in abandonment is that the way of abandoning what is to be abandoned on the path of meditation is the same as before, but all three fetters to be abandoned on the path of seeing are completely abandoned. The difference in realization is whether or not one has attained the sixteenth realization, the liberation of abandoning the ninth category of desire realm afflictions. Regarding the characteristic, some say that the state of fruition of a Hearer who has abandoned the sixth category of desire realm afflictions before the path of seeing but has not abandoned the ninth category of desire realm afflictions. Others say that a stream-enterer, free from attachment, dwelling in the subsequent knowledge of suffering on the path of seeing, is the subject. Because it is that characteristic, that is, a Hearer who has abandoned the sixth category of desire realm afflictions before the path of seeing but has not abandoned the ninth category of desire realm afflictions, because it is a state of fruition. The latter part of the syllogism is not established, because the wisdom in your continuum is the fruit of the ascetic's conduct. If it is said like that, then a Bodhisattva dwelling in the subsequent attainment of the first ground should be a practitioner of the path of meditation, because the wisdom in your continuum is the path of meditation. The pervasion is accepted. If accepted, then it should not be, because it is a practitioner of the path of seeing. The reason is established, because it is a practitioner of the path of seeing possessing special bodily and verbal conduct in the subsequent attainment. Again, some say that a Hearer in the state of fruition who has abandoned the sixth category of desire realm afflictions before the path of seeing but has not abandoned the ninth category of desire realm afflictions, which one, simultaneously with abandoning the ninth category of desire realm afflictions, will manifest the fruit of non-returner? If it is said like that, then a stream-enterer in the state of fruition, free from attachment, who is certain to enter the Great Vehicle path before abandoning the ninth category of desire realm afflictions, is the subject.