Tibetan
འབྲས་བུ་ཐོད་རྒལ་བ་དང་། འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པར་ཕྱིར་འོང་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་དང་། འབྲས་བུ་བཞི་ཆར་རིམ་གྱིས་འཐོབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དང་པོ་ནི་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་རིམ་གྱིས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་བཤད་ན། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་བཤད་པ། རིམ་གྱིས་པ་བཤད་པ། ཅིག་ཅར་བ་བཤད་པ་དང་གསུམ་ལས་དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་འབྲས་བུ་གང་ལ་བཞག་པ་དང་། དེ་ལ་བཞག་པའི་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་རྣམ་གཞག་གོ །དང་པོ་ལ་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་རྒྱུན་ཞུགས་དང་དགྲ་བཅོམ་ཡོད་དེ། མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་འདོད་ཉོན་ལྔ་པ་སྤངས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་ཅི་ཡང་མེད་མན་ཆད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་སྤངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུན་ཞུགས་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་དང་། དགྲ་བཅོམ་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་ནི་མེད་དེ། མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་གེགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་མཐོང་སྤངས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་གྱི་འབྲས་བུའི་གེགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་སྲིད་ཉོན་དགུ་པ་སྤངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ལུང་ནི། སྒོམ་པས་སྤང་བྱ་མ་སྤངས་ན། །འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ། །རྣམ་ལྔའི་བར་བཅོམ་ཞེས་པ་རྩ་འགྲེལ་གྱིས་གྲུབ་བོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ། སྤྱིར་སྒོམ་སྤངས་ཀྱི་ཆ་ཤས་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་སྤངས་པ་ཙམ་གྱིས་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་དུ་བཞག་པ་མ་ཡིན་གྱི། རང་གང་ལ་གནས་པའི་འབྲས་བུ་དེ་ཐོབ་པའི་གེགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་སྤངས་པ་ལ་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་དུ་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་འདོད་ཉོན་ལྔ་པ་སྤངས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ཆོས་ཅན། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་མིན་པར་ཐལ། རང་གང་ལ་གནས་པའི་འབྲས་བུ་དེ་ཐོབ་པའི་གེགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་སྤངས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་དགྲ་བཅོམ་ལའང་སྦྱར་རོ། །གཞན་ཡང་རང་རྒྱུ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་ངོས་སྐལ་གྱི་ཁམས་གོང་འོག་གི་མཐོང་སྤངས་ཉོན་མོངས་པ་ཅིག་ཅར་དུ་སྤངས་པའི་འབྲས་གནས་ཡིན་ན་ཅིག་ཅར་བ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་འདོད་ཉོན་ལྔ་པ་སྤངས་པའི་འབྲས་གནས་ཡིན་ན་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་རིམ་གྱིས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། ག
Chinese
有顿超果和渐次果两种。即，未得预流果而得一来、不来果，以及四果全部渐次获得。其中，第一种是离贪先证，第二种是渐次证得。如果依次解说这些，有离贪先证的解说、渐次证得的解说、一时证得的解说这三种，其中第一种又分为两种：安立离贪先证的果位，以及安立于此果位的离贪先证之体性。关于第一种，一些智者说：有离贪先证的预流和阿罗汉，因为在见道之前有断除欲界五品烦恼的预流，并且在见道之前有断除无所有处以下烦恼的阿罗汉。没有预流离贪先证和阿罗汉离贪先证，因为在见道之前没有断除预流果位的障碍之主要因素——见断烦恼，以及阿罗汉果位的障碍之主要因素——有顶第九品烦恼。经文说：若未以修断当断，不得入于第一果，已摧五种障间者，此为根本释论所成立。此说不合理，因为一般来说，仅凭在见道之前断除修断的一部分，并不能安立为离贪先证，而是在见道之前断除自己所安住的果位之获得障碍的主要因素，才能安立为离贪先证。因此，在见道之前断除欲界五品烦恼的预流果位者，法性，应非离贪先证，因为没有在见道之前断除自己所安住的果位之获得障碍的主要因素。同样，阿罗汉也应作如是推论。此外，如果自因无间道之分位的上下界见断烦恼一时断除的果位是，则必须是一时证得者，因为如果是在见道之前断除欲界五品烦恼的果位，则必须是离贪先证。如果承认，那么渐次证得的预流果位者，法性，应成彼，因为是彼之故。
English
There are two types of fruition: the sudden transcendence and the gradual. That is, obtaining the once-returner or non-returner fruition without having obtained the stream-enterer fruition, and obtaining all four fruitions gradually. Of these, the first is the prior attainment of detachment, and the second is the gradual one. If these are explained in order, there are three explanations: the explanation of the prior attainment of detachment, the explanation of the gradual attainment, and the explanation of the simultaneous attainment. The first of these has two aspects: establishing the fruition of the prior attainment of detachment, and establishing the nature of the prior attainment of detachment in that which is established. Regarding the first, some scholars say: there are stream-enterers and arhats who have prior attainment of detachment, because there are stream-enterers who have abandoned the fifth level of desire realm afflictions before the path of seeing, and there are arhats who have abandoned afflictions up to and including the realm of nothingness before the path of seeing. There are no stream-enterers with prior attainment of detachment and no arhats with prior attainment of detachment, because before the path of seeing, they have not abandoned the main obstacle to the fruition of stream-entry, which is the afflictions to be abandoned by seeing, and the main obstacle to the fruition of arhatship, which is the ninth level of existence afflictions. The scripture says: "If what is to be abandoned by meditation is not abandoned, one does not enter the first fruition, having destroyed the five intervening obstacles," which is established by the root text and commentary. This is not reasonable, because in general, merely abandoning a portion of what is to be abandoned by meditation before the path of seeing does not establish one as having prior attainment of detachment, but rather one is established as having prior attainment of detachment when one has abandoned the main obstacle to obtaining the fruition in which one abides before the path of seeing. Therefore, a stream-enterer abiding in the fruition who has abandoned the fifth level of desire realm afflictions before the path of seeing, the dharma, should not be a prior attainment of detachment, because they have not abandoned the main obstacle to obtaining the fruition in which they abide before the path of seeing. Similarly, this should also be applied to arhats. Furthermore, if the fruition in which one abides is one in which the afflictions to be abandoned by seeing of the higher and lower realms, which are the aspects of one's own cause, the path of non-obstruction, are abandoned simultaneously, then it must be a simultaneous attainment, because if the fruition in which one abides is one in which the fifth level of desire realm afflictions are abandoned before the path of seeing, then it must be a prior attainment of detachment. If you accept this, then a stream-enterer abiding in the fruition of gradual attainment, the dharma, should be that, because it is that.
Tibetan
ཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། ལམ་ལ་ཆོས་བཟོད་དེས་ཁམས་གོང་འོག་གི་ལམ་མཐོང་སྤངས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་དུ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ལམ་ལ་ཆོས་བཟོད་དེས་འདོད་པའི་ལམ་མཐོང་སྤངས་སྤོང་བར་བྱེད། ལམ་ལ་རྗེས་བཟོད་དེས་ཁམས་གོང་གི་ལམ་མཐོང་སྤངས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་སོགས་མཛོད་ལྟར་དུ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་པས་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། འོ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་ཅི་ཡང་མེད་མན་ཆེད་ཀྱི་མཐོང་སྤངས་སྤངས་པ་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་ལྟར་དུ་མཛོད་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་འདོད་ཉོན་ལྔ་པ་སྤངས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་ཐོད་རྒལ་བ་ཡིན་པར་ཐལ། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལུང་དེས་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་རྒྱུན་ཞུགས་བསྟན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པར་འཇོག་པ་ལ་འདོད་ཉོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་སྤངས་པ་ནས་འདོད་ཉོན་ལྔ་པ་སྤངས་པའི་བར་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་མཁས་པ་ཁ་ཅིག མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་འདོད་ཉོན་དྲུག་པ་དང་། དགུ་པ་སྤངས་ནས་བཅུ་དྲུག་པའི་རྟོགས་པ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་ལ་ཕལ་ཆེར་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་འོང་དང་། འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་མི་འོང་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་འཐད་ཀྱི། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཕྱིར་འོང་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་ཅེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུང་རབ་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་ཐ་སྙད་བདེ་བའི་རྣམ་གཞག་འགོག་པར་སྣང་གིས་དོན་གཞན་མི་སྣང་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་རིམ་གྱིས་པའི་ཕྱིར་འོང་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་གཉིས་ལ་ཕལ་ཆེར་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འོང་དང་། འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མི་འོང་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་འཐད་ཀྱི་རིམ་གྱིས་པའི་ཕྱིར་འོང་ཕྱིར་མི་འོང་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པར་མཚུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟོག་གེ་པ་དག་གིས་ཚུལ་དང་པོ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་ཕྱོགས་ཆོས་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་མཛད་པ་ལ། ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་འཐད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་ཞེས་རྩོད་པར་བྱེད་དམ། སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བ་ཁྱེད་བློ་ནང་དང་ཁུག་ཞིག རང་གི་ལུགས་ནི། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་ནི་འབྲས་བུ་བར་པ་གཉིས་ཁོ་ན་ལ་བཞག་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་འདོད་ཉོན་དྲུག་པ་དང་། དགུ་པ་སྤོངས་པ་ཡོད་ཅིང་། མཐོང་སྤངས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། སྲིད
Chinese
理由成立，因为道之忍位能同时断除上下界的道所断。如果说道之忍位断除欲界的道所断，道之后忍位断除上界的道所断等，像《俱舍论》那样承认，则理由不成立。那么，世间道在见道之前，断除了无有任何东西以下的见所断，应成此结论，因为《俱舍论》中如此宣说。此外，在见道之前，断除了欲界烦恼第五品的入流者，应成其果为超越者，因为是离贪先行的缘故。该经文也并非指离贪先行的入流者，因为安立入流者时，只是指从没有断除任何欲界烦恼到断除欲界烦恼第五品之间没有差别而已。又有些智者说，在见道之前，断除了欲界烦恼第六品和第九品，获得了十六谛的证悟者，对于大多数人来说，由于是离欲先行的缘故，称之为一来者，对于欲望是离欲先行的缘故，称之为不还者，这样的说法是合理的，但称之为离贪先行的一来者和不还者，这样的说法是不合理的。这似乎是以前的智者们在讲解经文时，为了避免术语上的方便安立，但实际上并没有其他意义。如果是这样，那么对于渐次的一来者和不还者，对于大多数人来说，由于是离欲的缘故，称之为一来者，对于欲望是离欲的缘故，称之为不还者，这样的说法是合理的，但渐次的一来者和不还者这样的术语是不合理的，这二者是相同的。同样，正理学家们为了容易理解第一个道理，而创造了“周遍所立法”这个术语，那么，难道会争辩说，称之为“所知法之法”这个术语是合理的，但“周遍所立法”这个术语是不合理的吗？喜欢说话的你们，好好想想自己的内心吧。自己的宗派是，离贪先行只是安立在中间二果上，因为在见道之前，有断除欲界烦恼第六品和第九品的，以及见所断烦恼和有
English
The reason is established because the forbearance of the path simultaneously abandons all the path-abandonments of the upper and lower realms. If it is asserted that the forbearance of the path abandons the path-abandonments of the desire realm, and the subsequent forbearance of the path abandons the path-abandonments of the upper realms, etc., as asserted in the Treasury of Knowledge, then the reason is not established. Well then, it follows that the worldly path, prior to the path of seeing, abandons the view-abandonments of everything below, because it is so stated in the Treasury of Knowledge. Furthermore, it follows that the stream-enterer who has abandoned the fifth affliction of the desire realm prior to the path of seeing is a fruit of transcendence, because it is preceded by detachment from desire. That scripture does not indicate a stream-enterer who is preceded by detachment from desire, because in establishing a stream-enterer, it only indicates that there is no difference between not having abandoned any afflictions of the desire realm and having abandoned the fifth affliction of the desire realm. Furthermore, some scholars say that for a person who has abandoned the sixth and ninth afflictions of the desire realm prior to the path of seeing and has attained the realization of the sixteen truths, it is appropriate to use the term "once-returner" because for most people, it is preceded by detachment from desire, and it is appropriate to use the term "non-returner" because it is preceded by detachment from desire for desire, but it is inappropriate to use the term "once-returner" and "non-returner" preceded by detachment from greed. This seems to be that the previous scholars, when explaining the scriptures, were preventing the convenient establishment of terminology, but in reality there is no other meaning. If that is the case, then for the gradual once-returner and non-returner, for most people, it is appropriate to use the term "once-returner" because it is detached from desire, and it is appropriate to use the term "non-returner" because it is detached from desire for desire, but the terms gradual once-returner and non-returner are inappropriate, these two are the same. Similarly, the logicians, in order to easily understand the first reason, created the term "pervasive property," so would they argue that it is appropriate to use the term "property of knowable dharma," but the term "pervasive property" is inappropriate? You who love to speak, think carefully about your own mind. Our own system is that detachment from greed is only established on the two intermediate fruits, because prior to the path of seeing, there are those who have abandoned the sixth and ninth afflictions of the desire realm, as well as the afflictions abandoned by seeing and existence.