Tibetan
་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་གོ །དེ་ལ་དབྱེ་ན་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དང་། བསྟན་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དང་། མཚོན་བྱེད་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་དང་། ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་རྣམ་མཁྱེན་གཉིས། མཚན་ཉིད་རིམ་པ་བཞིན། ཆོས་དབྱིངས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་དང་། ཆོས་ཅན་ཇི་སྙེད་པའི་དབྱེ་བ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་གོ །གཉིས་པ་ལ་ཤེས་བྱ་མ་ལུས་པ་མཁྱེན་པའི་རྣམ་མཁྱེན་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གཙོ་བོ་མཁྱེན་པ་གཉིས། མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། རྣམ་རྟགས་མཚན་མས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག སེམས་བསྐྱེད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བཅུ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་གོ །གསུམ་པ་ལ་བཅུ་ལས། དང་པོ་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་པའི་འདོད་པ་དང་། མཚུངས་ལྡན་དུ་འབྱུང་བའི་གཙོ་བོ་རྣམ་རིག་གོ །གཉིས་པ་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས། ས་མཚམས་ཀྱི་སྒོ་ནས། དཔེ་གྲོགས་ཆོས་མཐུན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་། འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་གང་ཞིག ཐེག་ཆེན་གྱི་བསླབ་པའི་གྲོགས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པ། ས་མཚམས་ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་འཇུག་ཁ་མའི་གནས་སྐབས་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལས་ཉམས་པའི་ཚེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ན་ཡང་ཡོད་དོ། །གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་གྱི་བསླབ་པའི་གྲོགས་ཀྱིས་ཟིན་པ། དེང་སང་གི་ལུགས་དང་བསྟུན་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་གང་ཞིག་ཅེས་བརྗོད་དགོས་པར་མངོན་ནོ། །ས་མཚམས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་ན་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་གང་ཞིག རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པ། ས་མཚམས་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀ་དང་། ས་བཅུའི་རྗེས་ཐོབ་རྣམས་ན་ཡོད། ཕྱི་མའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་གང་ཞིག་རྣམ་པར་མི་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ། ས་མཚམས་ས་བཅུའི་མཉམ་གཞག་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཡོད། གསུ
Chinese
而于如是证悟之智慧为究竟。彼之差别有三，即从所缘之门、从开示之门、从所诠法之门而分。初者有如所有智与如量智二者。体性次第为：现证法界远离一切忽尔之垢之究竟智慧；现证有法如量之差别之究竟智慧。二者有知晓一切所知之智与知晓因果之主二者。体性次第为：现证以总相、特征、名相所摄之一切法之究竟智慧；现证发心等十法之究竟智慧。三者有十。初者大乘发心有体性与差别二者。初者为：缘他利圆满菩提之欲乐，及俱生之主识。二者有从自性之门、从所缘之门、从地界之门、从比喻友伴法同之门而分四者。初者有大乘愿心与入行心二者。初者之体性：异生相续中之大乘发心，未为大乘学处之友所摄持。地界为趣入大乘道之初际，及菩萨之学处退失之时，于大乘资粮道亦有。二者之体性：为大乘学处之友所摄持。顺应现今之规矩，则应说为某大乘世俗发心。地界为大乘资粮道小者至恒常边际之间有。二者有大乘世俗发心与大乘胜义发心二者。初者之体性：某大乘发心，未为无分别智所摄持。地界为资粮加行之等持后得二者，及十地之后得诸者有。后者之体性：某大乘发心，成为无分别智之自性。地界为十地之等持与佛地有。三。
English
And the ultimate wisdom that realizes thus. Its distinctions are threefold: from the perspective of the object, from the perspective of the teaching method, and from the perspective of the signifying dharma. The first has two aspects: the knowledge of things as they are and the knowledge of things as many as they are. Their characteristics are, in order: the ultimate wisdom that directly realizes the dharmadhatu, free from all adventitious defilements; the ultimate wisdom that directly realizes the distinctions of phenomena as many as they are. The second has two aspects: the knowledge of all knowable things and the knowledge of the principal of cause and effect. Their characteristics are, in order: the ultimate wisdom that directly realizes all dharmas included in general characteristics, specific characteristics, and names; the ultimate wisdom that directly realizes the ten dharmas, such as bodhicitta. The third has ten aspects. The first, the Mahayana bodhicitta, has two aspects: its nature and its divisions. The first is: the desire that aims at perfect enlightenment for the sake of others, and the principal consciousness that arises simultaneously. The second has four divisions: from the perspective of its essence, from the perspective of its object, from the perspective of its stage, and from the perspective of its example, friend, and shared dharma. The first has two aspects: the Mahayana aspiration bodhicitta and the entering bodhicitta. The characteristic of the first: any Mahayana bodhicitta in the continuum of an ordinary being that is not held by a friend of the Mahayana training. Its stage is the initial moment of entering the Mahayana path, and when the training of a bodhisattva is lost, it is also present in the Mahayana accumulation path. The characteristic of the second: held by a friend of the Mahayana training. According to current custom, it should be said to be a certain Mahayana conventional bodhicitta. Its stage is present from the small Mahayana accumulation path to the constant limit. The second has two aspects: the Mahayana conventional bodhicitta and the Mahayana ultimate bodhicitta. The characteristic of the first: any Mahayana bodhicitta that is not included in non-conceptual wisdom. Its stage is present in both the meditative and post-meditative states of the accumulation and preparation paths, and in all the post-meditative states of the ten bhumis. The characteristic of the latter: any Mahayana bodhicitta that has become the nature of non-conceptual wisdom. Its stage is present in the meditative state of the ten bhumis and the buddha ground. Three.