Tibetan
པས་གོ་བགོས་པ་དང་། གོ་བགོས་པ་ལྟར་ཐེག་ཆེན་ལ་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ཞུགས་པའི་འོག་ཏུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཆེད་དུ་ཚོགས་གཉིས་གསག་པ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་དཔུང་སོགས་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་རྒྱལ་བ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི་གོ་སྒྲུབ། གཉིས་པ་ནི་འཇུག་སྒྲུབ། གསུམ་པ་ནི་ཚོགས་སྒྲུབ། བཞི་པ་ནི་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིང་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་གྱིས་ཡུལ་ཅན་མཚོན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཚོན་ཏེ། ཆོས་བཅུ་པོ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐུབ་པའི་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད། །ཅེས་པ་སྟེ་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ཅེས་པའི་རྣམ་མཁྱེན་ངོས་གཟུང་བའོ། །ལམ་ཤེས་ལ་ཡང་སྔ་མ་ལྟར་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ལམ་ཤེས་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་དེ་ལ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་གྲངས་ངེས་ཏེ། དེ་ལ་ལམ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ཆོས། རང་བཞིན། བྱེད་ལས། ཤེས་བྱ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་གསུམ་པོ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅེས་གཅིག་ཏུ་བགྲང་། ཕྱི་མ་ལ་གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ལམ་དང་། རང་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ལམ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་དང་། རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་ཅན་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ཤེས་བྱ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ། གཉིས་པ་ནི་ཤེས་བྱ་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ། རང་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ལམ་ལ་ཡང་སྒྲིབ་པ་ཕྱོགས་གཅིག་སྤང་བའི་གཉེན་པོ་དང་། མཐའ་དག་སྤང་བའི་གཉེན་པོ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ། གཉིས་པ་ལ་སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་དང་། བྱེད་པ་ཅན་གྱི་སྒོམ་ལམ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་བྱེད་པ་དྲུག གཉིས་པ་ལ་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་རང་བཞིན་དང་། མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་གཉིས། དང་པོ་ལ་བསོད་ནམས་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་བསྒྱུར་བར་བྱེད་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་སྤེལ་བར་བྱེད་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་མོས་པ་དངོས་དང་། མོས་པའི་ཕན་ཡོན་གཉིས། གཉིས་པ་ནི་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ། གསུམ་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྒོམ་ལམ། མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ལ་ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་དག་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ། གཉིས་པ་ནི་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་མཚོན་ཏེ། ཕལ་ཆེར་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་བཅུ་གཅིག་པོ་འ
Chinese
以划分部分，如划分部分一样，投入到与大乘结合的精进中，投入之后，为了必定从不和合的方面解脱，积累二资粮，凭借资粮的力量等战胜不和合的方面，共有四种。第一是准备，第二是投入，第三是积累资粮，第四是成就解脱。第二是，以境代表有境的方式来代表，因为现量证悟这十种法的智慧是遍智。第三是，如来的一切种智。这是说，以“一切种智”来确定遍智。关于道智，也有如前一样的三种。第一是，作为道智所代表的法，确定为十一种。即生起道智之法，自性，作用，所知之道体性四者。前三者总称为道智的支分。后者分为引导他人之道和自身现证之道两种。前者又分为应为声闻种姓者开示之道和应为独觉种姓者开示之道两种。前者是所知声闻道，后者是所知独觉道。自身现证之道又分为遣除部分障碍之对治和遣除一切障碍之对治两种。前者是见道，后者又分为修道的行为和具有行为的修道两种。前者是六种行为，后者分为后得清净世俗自性和等持无分别自性两种。前者又分为未生善根令生，已生善根转为菩提之因，以及圆满增长福德资粮三种。前者又分为信解本身和信解的利益两种。后者是回向修道，前者是随喜修道。等持无分别自性又分为成就功德和清净不和合品两种。前者是成就修道，后者是清净修道。第二是，从自性的角度来代表，以大多数的情况来说，这十一种法。
English
By dividing the parts, and like dividing the parts, engaging in the diligence of combining with the Mahayana, and after engaging, in order to definitely arise from the unfavorable aspects, accumulating the two accumulations, and overcoming the unfavorable aspects with the power of the accumulations, there are four. The first is preparation, the second is engagement, the third is accumulating accumulations, and the fourth is accomplishing liberation. The second is, representing by the way the object represents the subject, because the wisdom that directly realizes these ten dharmas is omniscient. The third is, the all-knowingness of the Tathagata. This is to say, identifying omniscience by "all-knowingness." Regarding the path knowledge, there are also three like before. The first is, the dharma that represents the path knowledge is definitely eleven in number. These are the dharma that generates path knowledge, nature, function, and the essence of the knowable path, which are four. The first three are counted as one, called the limbs of path knowledge. The latter is divided into the path of leading others and the path of self-realization. The former is further divided into the path to be shown to those of the Shravaka lineage and the path to be shown to those of the Pratyekabuddha lineage. The former is the knowable Shravaka path, and the latter is the knowable Pratyekabuddha path. The path of self-realization is further divided into the antidote that abandons one aspect of obscurations and the antidote that abandons all obscurations. The former is the path of seeing, and the latter is further divided into the activity of the path of meditation and the path of meditation with activity. The former is the six activities, and the latter is divided into the subsequent attainment of pure worldly nature and the samadhi of non-conceptual nature. The former is further divided into causing unarisen merit to arise, transforming arisen merit into the cause of enlightenment, and completely increasing the accumulation of merit, which are three. The former is further divided into faith itself and the benefits of faith. The latter is dedication meditation path, and the former is rejoicing meditation path. The samadhi of non-conceptual nature is further divided into accomplishing qualities and purifying incompatible qualities. The former is accomplishment meditation path, and the latter is purification meditation path. The second is, representing from the perspective of one's own nature, generally speaking, these eleven dharmas.
Tibetan
དི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་རྣམས་ཀྱི། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ནི་དེ་འདྲར་བཤད། །ཅེས་པ་སྟེ་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཅེས་པའི་ལམ་ཤེས་ངོས་གཟུང་བའོ། །གཞི་ཤེས་ལ་ཡང་སྔར་ལྟར་གསུམ་ལས། གཞི་ཤེས་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་དེ་ལ་དགུར་གྲངས་ངེས་ཏེ། དེ་ལ་འཇུག་ཡུལ་གཞི་ཤེས། འཇུག་པ་སྦྱོར་བ། ཞུགས་འབྲས་མཐོང་ལམ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། ཉེ་རིང་གི་རྒྱུ་མཚན་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ་ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་པའི་གཞི་ཤེས་དང་། སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་པའི་གཞི་ཤེས། གཉིས་པ་ལ་འབྲས་ཡུམ་ལ་རིང་བའི་གཞི་ཤེས་དང་། འབྲས་ཡུམ་ལ་ཉེ་བའི་གཞི་ཤེས་གཉིས། གསུམ་པ་ལ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་དང་། གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་གཉིས། འཇུག་པ་སྦྱོར་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བ་དང་། དེའི་མཉམ་ཉིད་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་མཚོན་ཏེ། ཕལ་ཆེར་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་དགུ་པོ་ནི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི། དེ་འདྲ་ཀུན་ཤེས་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་པ་སྟེ། དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད། །ཅེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ངོས་གཟུང་བའོ། །མཁྱེན་པ་གསུམ་ལུས་དང་སྦྱར་བའི་སྐབས་སུ་ཐུབ་པའི་ཞེས་སོགས་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཀྱང་སྨོས་པ་ནི། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་མཁྱེན་པ་གསུམ་དང་སྦྱར་བའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་བ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་གྲངས་ངེས། ཇི་ལྟར་མཚོན་པའི་ཚུལ། ལུས་དང་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་དེ་ལ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་གྲངས་ངེས་ཏེ། དེ་ལ་སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ། ཞུགས་པའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག བསྒོམ་བྱ་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ་བསྒོམ་བྱ་དང་། སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་དང་། ཉེ་རྒྱུ་དང་བཞི། དང་པོ་ནི་རྣམ་པ། གཉིས་པ་ནི་སྦྱོར་བ། གསུམ་པ་ལ་ཡོན་ཏན། སྐྱོན། མཚན་ཉིད་དང་གསུམ། བཞི་པ་ནི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན། ཞུགས་པའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ལ་སྦྱོར་བ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་དང་། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་དངོས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན། གཉིས་པ་ནི་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། བསྒོམ་བྱ་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་ལ་ཆོས་སྐུའི་རྒྱུ་དང་། གཟུགས་སྐུའི་རྒྱུ་དང་། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་
Chinese
这是因为它是道智的自性。第三是： 菩提萨埵智者们， 道智即是如此说。 这是说要确定道智本身，即道智。 基础智也如前一样分三： 基础智所象征的法确定为九个，即：进入之处的基础智，进入的加行，进入之果的见道这三者。 第一，基础智的自性，远近的理由，不相符的方面和对治的差别这三者。 第一，以智慧不住于有之基础智，以悲心不住于寂之基础智。 第二，远离果母的基础智，靠近果母的基础智这二者。 第三，不相符之方的基础智，和对治基础智这二者。 进入的加行，确定为加行的分类和，它的等性这二者。 第二，从自性的角度来象征，从大多数的角度来说，九法是基础智的自性。 第三是： 声闻等， 认为彼等皆是智。 这是说，要确定“从彼等皆是遍智”时的基础智。 在将三智与身相结合时，之所以也提到能仁等所依的补特伽罗，是为了与供赞的三智相结合。 第二，加行有四种，第一，圆满加行有三种： 所象征的法的数量确定，如何象征的方式，与身相结合。 第一，圆满加行所象征的法确定为十一个，即：进入修习加行的方式，进入所依的补特伽罗，所修的加行的自性这三者。 第一，所修的，修习的瑜伽，前行法，近取因这四者。 第一是相，第二是加行，第三，功德，过失，体性这三者。 第四是解脱分。 进入所依的补特伽罗，有加行生起的阶段，和所依的补特伽罗真实这二者。 第一是决择分，第二是不退转的学众。 所修的加行的自性，有法身的因，色身的因，和事业的因。
English
This is because it is the nature of the path knowledge. The third is: Bodhisattva wise ones, The path knowledge itself is said to be like that. This is to say to determine the path knowledge itself, that is, the path knowledge. The base knowledge is also divided into three as before: The dharma symbolized by the base knowledge is determined to be nine, namely: the base knowledge of the place of entry, the practice of entering, and the path of seeing as the result of entering. First, the nature of the base knowledge, the reasons for distance and proximity, the differences between incompatible aspects and antidotes. First, the base knowledge that does not abide in existence with wisdom, and the base knowledge that does not abide in peace with compassion. Second, the base knowledge that is far from the fruit mother, and the base knowledge that is close to the fruit mother. Third, the base knowledge of the incompatible side, and the antidote base knowledge. The practice of entering is determined to be two: the classification of practice and its equality. Second, it is symbolized from the perspective of nature. From the perspective of the majority, the nine dharmas are the nature of the base knowledge. The third is: Hearers, etc., They are all considered to be knowledge. This is to say, to determine the base knowledge at the time of "from them all is omniscience." When combining the three wisdoms with the body, the reason why the person of reliance such as Thubpa is also mentioned is to combine with the three wisdoms of praise. Second, there are four practices. First, there are three complete practices: The number of dharmas symbolized is determined, how to symbolize, and combined with the body. First, the dharma symbolized by the complete practice is determined to be eleven, namely: the way to enter the practice of meditation, the person of reliance to enter, and the nature of the practice to be meditated upon. First, there are four things to be cultivated: the yoga of cultivation, the preliminary dharma, and the proximate cause. The first is aspect, the second is practice, the third is merit, fault, and nature. The fourth is the liberation part. The person of reliance to enter has two stages: the stage of arising of practice, and the reality of the person of reliance. The first is the decisive part, and the second is the group of learners who do not regress. The nature of the practice to be cultivated has the cause of the Dharmakaya, the cause of the Rupakaya, and the cause of the activity.