Tibetan
ཆེན་ལམ་དུ་འཇུག་ཁ་མའི་བར་ན་ཡོད། གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། ལམ་སྐྱེ་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་བྱང་སེམས་འཕགས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་མཁྱེན་པ། ས་མཚམས་ས་དང་པོ་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་ན་ཡོད། གསུམ་པའི་མཚན་ཉིད། རྣམ་པ་སྐྱེ་མེད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་སྒོ་ནས་རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་སངས་རྒྱས་འཕགས་པས་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བའི་བདག་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་མཁྱེན་པ། ས་མཚམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ནར་ཡོད། གཉིས་པ་འཕྲོས་དོན་ལ་གསུམ་སྟེ། བསྡུས་ཚུལ་ལས་འཕྲོས་པ། ཚིག་དོན་ལས་འཕྲོས་པ། བརྒལ་ལན་ལས་འཕྲོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་དོན་བརྒྱད་བསྡུས་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་ན། སྡུད་བྱེད་ཀྱི་མཁྱེན་གསུམ་ནི། གཞི་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པ་དང་། ལམ་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་པ་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། དང་པོས་ཐེག་དམན་འཕགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་གཞི་ཤེས་སུ་བཞག་པ་དེ་བསྡུས། གཉིས་པས་བྱང་སེམས་འཕགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ལམ་ཤེས་སུ་བཞག་པ་དང་སྦྱོར་བ་བཞི་པོ་བསྡུས། གསུམ་པས་སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་རྣམ་མཁྱེན་དུ་བཞག་པ་དང་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་བསྡུས་སོ། །ངེས་པའི་དོན་ནི་གཞན་ཞིག་ན་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་ལ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཚིག་དོན་གྱི་སྐབས་སུ་དམན་པའི་མྱང་འདས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་དམན་པའི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག དེ་ལ་བསྟན་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་དམན་པའི་ལྷག་བཅས་མྱང་འདས་དང་དམན་པའི་ལྷག་མེད་མྱང་འདས་གཉིས་ལས་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་ཟད་པར་སྤངས་ཤིང་དགྲ་བཅོམ་དང་པོར་ཐོབ་པའི་ལུས་རྟེན་དང་བཅས་པའི་དང་། དེ་དང་བྲལ་བའི་དམན་པའི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག ཐེག་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱང་འདས་དང་། རང་རྒྱལ་གྱི་མྱང་འདས་གཉིས་ལས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དང་། དེ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་རང་རྒྱལ་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཚིག་དོན་གྱི་སྐབས་སུ་ཆོས་འཁོར་གྱི་མཚན་ཉིད། ལུང་རྟོགས་གང་རུང་གིས་བསྡུས་པའི་སྟོན་པའི་དམ་ཆོས། དབྱེ་ན་ལུང་གི་ཆོས་འཁོར་དང་། རྟོགས་པའི་ཆོས་འཁོར་གཉིས་ལས་དང་པོའི་མཚན་ཉིད། རྟོགས་པའི་ཆོས་འཁོར་བརྗོད་བྱར་སྟོན་པའི་སྟོན་པའི་དམ་ཆོས།
Chinese
处于趋入大道的中间。第二的体性：以现量证悟道无生之方式，成办自相续具足之圣者菩萨之世间义利之智。界限是从第一地到有边之间。第三的体性：以究竟现量证悟行相无生之方式，成为自相续具足之圣者佛陀转法轮之助缘之智。界限唯有佛地。第二，旁述分三：从总摄之理旁述、从词义旁述、从辩驳旁述。第一是：如果认为，以三一切智如何总摄八义？总摄之三智是：证悟基无生、证悟道无生、证悟行相无生，仅此而已。第一者，总摄了将小乘圣者的现证安立为基智。第二者，总摄了将菩萨圣者的现证安立为道智和四加行。第三者，总摄了将佛陀圣者的现证安立为一切相智和果法身。决定之义在其他地方显现。第二，在基智之词义的场合，小乘涅槃的体性：断尽三界一切烦恼的小乘之各别自证灭。从教示方式之门而分，有小乘有余涅槃和小乘无余涅槃二者，体性依次是：烦恼之集尽已断除，最初获得阿罗汉之有身依和，远离彼之小乘之各别自证灭。从乘之门而分，有声闻之涅槃和，独觉之涅槃二者，断尽三界一切烦恼之声闻之相续之各别自证灭和，彼一切断尽之独觉之相续之各别自证灭。在一切相智之词义的场合，法轮的体性：以圣教和证悟任何一者所总摄之导师之正法。分则有圣教之法轮和，证悟之法轮二者，第一之体性：以证悟之法轮作为所说而宣说的导师之正法。
English
It is in the middle of entering the great path. The nature of the second: The wisdom that accomplishes the worldly benefit of the noble Bodhisattva who possesses his own continuum by manifestly realizing the unborn nature of the path. The boundary is from the first ground to the end of existence. The nature of the third: The wisdom that becomes the auxiliary condition for the turning of the wheel of Dharma by the noble Buddha who possesses his own continuum by ultimately manifestly realizing the unborn nature of phenomena. The boundary is only the Buddha ground. Second, the digression has three parts: digression from the method of summarizing, digression from the meaning of words, and digression from refutation. The first is: If one thinks, how do the three omniscient ones summarize the eight meanings? The three wisdoms that summarize are: realizing the unborn nature of the basis, realizing the unborn nature of the path, and realizing the unborn nature of phenomena, that's all. The first summarizes the realization of the Hinayana noble ones as the basis of knowledge. The second summarizes the realization of the Bodhisattva noble ones as the path of knowledge and the four applications. The third summarizes the realization of the Buddha noble ones as the omniscient and the fruit Dharmakaya. The definitive meaning appears elsewhere. Second, in the context of the meaning of the word "basis knowledge," the nature of the Hinayana Nirvana: The Hinayana's individual self-cessation that has completely abandoned all the afflictions of the three realms. If divided according to the method of teaching, there are two types of Hinayana Nirvana: Hinayana Nirvana with remainder and Hinayana Nirvana without remainder. The characteristics are, respectively: The exhaustion of the origin of afflictions has been completely abandoned, and the first Arhat has attained the body and support, and the Hinayana's individual self-cessation that is separated from it. If divided according to the vehicle, there are the Nirvana of the Hearers and the Nirvana of the Solitary Realizers. The individual self-cessation of the Hearers' continuum that has completely abandoned all the afflictions of the three realms, and the individual self-cessation of the Solitary Realizers' continuum that has completely abandoned all of them. In the context of the meaning of the word "omniscience," the nature of the Dharma wheel: The teacher's sacred Dharma, which is summarized by either scripture or realization. If divided, there are the Dharma wheel of scripture and the Dharma wheel of realization. The nature of the first: The teacher's sacred Dharma, which teaches the Dharma wheel of realization as the object of expression.
Tibetan
དབྱེ་ན་བཀའ་དང་པོ་བདེན་བཞིའི་ཆོས་འཁོར་སོགས་གསུམ་ཡོད་ཅིང་དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆོས་འཁོར་དང་པོའི་དང་པོ་སོགས་གསུམ་གསུམ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། འགོག་ལམ་གང་རུང་གིས་བསྡུས་པའི་བསྟན་པའི་དམ་ཆོས། དབྱེ་ན་འགོག་ལམ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འགོག་པ། རང་རྒྱལ་གྱི་འགོག་པ། ཐེག་ཆེན་གྱི་འགོག་པ་དང་གསུམ་མོ། །ཕྱི་མ་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ལྔ་གསུམ་བཅོ་ལྔ་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་བརྒལ་ལན་གྱི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་མདོའི་སྐབས་སུ་ཉན་རང་གི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་རིགས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་གང་དུ་རྫོགས་པ། རྫོགས་སྨིན་སྦྱང་གསུམ་གྱི་ཚད། ཡང་དག་མཐའ་ངོས་གཟུང་ཞིང་དེ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཚད་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་གྱི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་རིགས་བྱང་སེམས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ནས་རྫོགས་ཏེ། དེས་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་གྱིས་ཇི་ཙམ་སྤངས་པ་དེ་སྤངས། ཇི་ཙམ་རྟོགས་པ་དེ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེས་འཁོར་བར་འཆིང་བྱེད་ཀྱི་ཉོན་སྒྲིབ་མ་ལུས་པར་སྤངས་ཤིང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་དགོས་པ་མཐར་ཐུག་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་ཡིད་ཁས་ལེན་ན་འདིའི་རྣམ་བཞག་བྱེད་པ་དཀའོ། །གཉིས་པ་ལ། སྨོན་ལམ་རྫོགས་པའི་ཚད་ནི་སྨོན་ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་སྨོན་པ་དེ་རྫོགས་པའོ། །སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱས་པའི་ཚད་ནི། རང་ཉིད་སྤྲུལ་སྐུར་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ཆོས་འཁོར་དང་པོའི་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་དེ། མཐོང་སྤངས་གི་སྒྲིབ་པ་དངོས་སུ་སྤོང་རུང་དང་། གཉེན་པོ་མཐོང་ལམ་དངོས་སུ་སྐྱེ་རུང་དུ་བྱས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པའི་ཚད་ནི། རང་སྣང་ལ་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་དག་པ་རབ་འབྱམས་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཤར་བའོ། །གསུམ་པ་ལ། ཡང་དག་མཐའི་ངོ་བོ་ནི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་ལས་བཤད་པའི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་བཀག་པའི་འགོག་པ་དང་དོན་གཅིག་གོ །དེ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཚད་ལ་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་གསུམ་མ་བྱས་པར་དེ་མངོན་དུ་བྱས་པ་དང་། རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་གསུམ་བྱས་ཏེ་མངོན་དུ་བྱས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དག་སར་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྩོལ་མེད་དུ་ཡུན་རིང་དུ་མཉམ་པར་གཞག་པས་རེ་ཞིག་གཞན་དོན་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཉེས་པ་དང་བཅས་པའོ། །ཕྱི་མ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་གཞན་དོན་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉིད་ལ་དུས་རྟག་ཏུ་མཉམ་
Chinese
区分而言，初转法轮为四谛法轮等三种，并且每一个又各有初转法轮之初等三种。第二种的体性：包含在灭道之中的教法之正法。区分而言，有灭道二者，初者有声闻之灭、独觉之灭、大乘之灭三种。后者有三乘之五道分为十五种。第三种，在辩论道的智慧经部中，声闻、独觉的断证之类在大乘道的何处圆满，圆满、成熟、清净三种的程度，以及正确的边际加以确定并且现证它的程度等三种。初者是：声闻、独觉阿罗汉的断证之类在菩萨的见道苦法忍中圆满，因此，他们声闻、独觉阿罗汉断除了多少就断除了多少，证悟了多少就证悟了多少。因此，它断除了束缚轮回的烦恼障全部，并且为了获得现量证悟人无我和所取法无我的究竟必要。如果承认烦恼意，则很难进行此处的安立。第二，发愿圆满的程度是，发愿之主要内容为为了所有众生的利益而获得圆满佛陀之发愿得以圆满。使众生成熟的程度是：自己于化身成佛之时，初转法轮所化之主要对象，使其能够实际断除见断之障碍，并且能够实际生起对治见道。清净佛土的程度是：在自现中，所有器情显现为清净的无量无边。第三，正确边际的自性是法性真如，与十地经中所说的断除一切戏论之灭相同。现证它的程度有未做圆满、成熟、清净三种而现证它，以及做了圆满、成熟、清净三种而现证它两种。初者是：在清净地，对法性真如无勤地长久安住，暂时具有断绝利他之过失。后者是在佛地，在无勤任运成就利他事业的同时，恒时安住于法性。
English
In terms of divisions, the first turning of the wheel of Dharma consists of the Four Noble Truths and so on, totaling three. Each of these also has three, such as the first of the first turning of the wheel of Dharma. The characteristic of the second: the true Dharma of the teachings, which is encompassed by either cessation or the path. In terms of divisions, there are two: cessation and the path. The former has three: the cessation of the Hearers, the cessation of the Solitary Realizers, and the cessation of the Great Vehicle. The latter has the five paths of the three vehicles, totaling fifteen. The third concerns where the types of abandonment and realization of the Hearers and Solitary Realizers are completed on the Great Vehicle path, in the context of the Sutra on Knowing the Path of Debate. It also concerns the degree of completion, maturation, and purification, and the degree of identifying the ultimate reality and realizing it. The first of these is: the types of abandonment and realization of the Hearers and Solitary Realizers, Arhats, are completed from the moment of the bodhisattva's path of seeing, the acceptance of the Dharma of suffering. Therefore, they abandon as much as the Hearers and Solitary Realizers, Arhats, have abandoned, and they realize as much as they have realized. Therefore, they abandon all the afflictive obscurations that bind one to samsara, and they attain the ultimate necessity of directly realizing the selflessness of persons and the selflessness of phenomena. If one accepts afflictive mind, it is difficult to establish this. The second: the degree of completion of aspiration is the completion of the aspiration to attain perfect Buddhahood for the benefit of all sentient beings, which is the main point of the aspiration. The degree of maturing sentient beings is: when one becomes enlightened as a manifestation body, the main object of taming in the first turning of the wheel of Dharma is made capable of actually abandoning the obscurations of seeing and abandonment, and capable of actually generating the antidote, the path of seeing. The degree of completely purifying the Buddha-field is: in one's own appearance, all phenomena of the environment and beings appear as pure and vast. The third: the nature of the ultimate reality is suchness, which is the same as the cessation of all elaborations, as explained in the Ten Bhumi Sutra. The degree of realizing it has two aspects: realizing it without having done the three completions, maturations, and purifications, and realizing it after having done the three completions, maturations, and purifications. The former is: in the pure realm, abiding effortlessly in suchness for a long time, which is accompanied by the fault of temporarily interrupting the benefit of others. The latter is: in the realm of Buddhahood, while the benefit of others arises effortlessly and spontaneously, one constantly abides in suchness.