Tibetan
། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་སྤང་རྟོག་པ་གང་ཞིག རང་ཡུལ་ལ་འཇུག་བྱའི་གཟུང་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ། དབྱེ་ན་སྟོན་པས་ཆོས་མདོར་བསྡུས་ཏེ་གསུངས་པ་ལ་དམིགས་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པ་སོགས་དགུ། གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག རང་ཡུལ་ལ་ལྡོག་བྱའི་གཟུང་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ། དབྱེ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེ་བ་ལ་དམིགས་ནས་གཟུང་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སོགས་དགུའོ། །གཉིས་པ་ལ་སྒོམ་སྤང་རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་དང་། སྒོམ་སྤང་བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་ལ་དམིགས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ། དབྱེ་ན་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སོགས་དགུའོ། །གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་ལ་དམིགས་ནས་དེར་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ། དབྱེ་ན་རྣམ་མཁྱེན་ལ་སྒྲིབ་པའི་སྒོམ་སྤང་ལ་དམིགས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སོགས་དགུའོ། །གཉིས་པ་འཕགས་པའི་ལུགས་ལ། སྒོམ་སྤང་གཟུང་རྟོག་དང་། སྒོམ་སྤང་འཛིན་རྟོག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་གཟུང་རྟོག་དང་། འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་གཟུང་རྟོག་གཉིས། ཕྱི་མ་ལ་སེམས་ཅན་ཏུ་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་འཛིན་རྟོག་དང་། བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པའི་འཛིན་རྟོག་གཉིས་སུ་བཞེད་པ་ནི་རྩ་བའི་དགོངས་པ་སྟེ། སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་དང་། འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་བཞེད་དེ། །ཞེས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དང་དེ་རྒྱུ་ཡི། །ཡུལ་ཅན་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། མཐོང་སྤང་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་སོགས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མིང་བཞི་ཡོད་པ་ལྟར་འདི་ལ་ཡང་ངེས་པར་དགོས་ཤིང་། དགོས་པ་ལྟར་གཞུང་ན་སྣང་ངོ་། །གསུམ་པ་ཡོན་ཏན་ནི། སྒོམ་སྤང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་ས་བོན་སྤངས་པས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལ་ཆུ་བོ་བཞི་འདུ་བ་བཞིན་དུ་འོང་བའི་རྣམ་པས་བརྟེན་པའི་སྒོམ་ལམ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནོ། །བདུན་པ་བར་ཆད་མེད་པའི་རྩེ་སྦྱོར་ལ་ངོ་བོ་དང་། དམིགས་རྣམ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རང་གི་དངོས་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་རྣམ་མཁྱེན་བསྐྱེད་པ་ལ་ཆོས་གཞན་གྱི་བར་མ་ཆོད་པའི་བསྡུས་སྒོམ་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར། གཉིས་པ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་དངོ
Chinese
第一，定义。 大乘的修断分别念，是对于自境所应趣入的所取显现执著。 分类有，对于导师将法概括而说的内容执著等等，共有九种。 第二，定义。 凡是对于自境所应遣除的所取显现执著。 分类有，对于不生起菩提心而执著所取显现等等，共有九种。 第二部分有修断实执分别念和修断假立执分别念两种。 第一，定义。 凡是对于受用者而执著显现为受用者。 分类有，对于假立为有情而执著显现为受用者等等，共有九种。 第二，定义。 凡是对于受用者而执著仅是假立的。 分类有，对于遮蔽一切智的修断而执著仅是假立为受用者等等，共有九种。 第二，圣者之宗。 有修断所取分别和修断能取分别两种。 第一种有结合之境的所取分别和趣入之境的所取分别两种。 后一种有依于假立为有情的能取分别和依于假立之理由的能取分别两种，这样认为乃是根本的密意。 “结合之相的行境者。” 这样说以及“认为是趣入之境。” 这样说以及“有情的和其理由的，境者”这样说的缘故。 就像见断分别有趋入所取分别等不共的四种名称一样，这裡也必定需要，而且也如所需般地出现在论典中。 第三，功德。 断除了修断所取能取之相的百零八种分别念的种子，因此三乘的一切圆满证悟之因，就像大河汇入大海一般到来的状态，依靠着安住于大修道之中的大菩萨的相续功德。 第七，无间三摩地的顶峰结合，有自性和所缘相两种。 第一种是，对于成为自己真实果的一切智生起，没有其他法类间隔的，极为殊胜的摄略修持的菩萨瑜伽。 第二种是，对于一切法都是真实的实
English
First, the definition. A meditative abandonment of conceptual thought in the Great Vehicle, which is the manifest clinging to the apprehended object to be entered into its own realm. The classification includes nine types, such as clinging to the manifest, focusing on the teachings summarized by the Teacher. Second, the definition. Whatever clings to the apprehended object to be reversed in its own realm. The classification includes nine types, such as clinging to the apprehended object, focusing on the non-arising of the mind of enlightenment. The second part includes two types: meditative abandonment of substantialistic conceptual thought and meditative abandonment of imputation conceptual thought. First, the definition. Whatever clings to the enjoyer, manifesting as the enjoyer. The classification includes nine types, such as clinging to the manifest as the enjoyer, focusing on the imputed sentient being. Second, the definition. Whatever clings to the enjoyer, manifesting as merely imputed. The classification includes nine types, such as clinging to the manifest as merely imputed to the enjoyer, focusing on the meditative abandonment that obscures omniscience. Second, according to the noble ones, there are two types: meditative abandonment of the apprehended and meditative abandonment of the apprehender. The first has two types: the apprehended conceptual thought with the object of conjunction and the apprehended conceptual thought with the object of entry. The latter has two types: the apprehender conceptual thought based on the imputation of sentient beings and the apprehender conceptual thought based on the reason for imputation. This view is the intention of the root text: "Having the object of the aspect of conjunction." And, "It is considered to be the object of entry." And, "Of sentient beings and their reasons, having the object" is said. Just as the conceptual thoughts to be abandoned by seeing have four unique names such as entering the apprehended, this is also definitely necessary, and it appears in the texts as needed. Third, the qualities. By abandoning the seeds of the one hundred and eight conceptual thoughts in the form of meditative abandonment of the apprehended and the apprehender, all the perfect realizations of the three vehicles come about like rivers flowing into a great ocean. This is the quality of the continuum of a Bodhisattva who abides in the great path of meditation. Seventh, the peak union of uninterruptedness has two aspects: the essence and the object. The first is the yoga of a Bodhisattva, which is the most excellent condensed meditation without interruption by other phenomena, for the generation of omniscience, which is the direct result of oneself. The second is that all phenomena are true realities.