Tibetan
ར་ཡང་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་ཡུལ་ཅན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། གདུལ་བྱ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཆེད་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དམིགས་རྣམ་མི་དམིགས་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་བྱང་སེམས་འཕགས་པའི་མཁྱེན་པའོ། །གསུམ་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་མཚན་ཉིད། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་མངོན་སུམ་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས། འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བྱང་སེམས་སོ་སྐྱེའི་མཁྱེན་པ། དབྱེ་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་དྲོད། རྩེ་མོ། བཟོད་པ། ཆོས་མཆོག་བཞིའོ། །གསུམ་པ་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་ལ། ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་བྱེད་ཆོས། ཁྱད་གཞི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ། རྒྱུ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་དང་གསུམ་ལས། འདིར་བསྟན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་བྱེད་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཁྱད་ཆོས་གང་གིས་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་ཐེག་པ་འབྲིང་གི་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས། དབྱེ་ན་འདིར་བསྟན་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། ཆོས་སྟོན་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་མེད་པའི་འདོད་ཁམས་སུ་རང་བྱུང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐེག་འབྲིང་སྐྱེས་བུའི་རྒྱུད་ཀྱི་མཁྱེན་པ། གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་མེད་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ་སྒྲ་མེད་ལུས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་གྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་སྟོན་པའི་བདག་རྐྱེན་བྱེད་པའི་ཐེག་འབྲིང་སྐྱེས་བུའི་རྒྱུད་ཀྱི་མཁྱེན་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ཤེས་བྱ་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་དང་། ཡུལ་ཅན་དེ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་གཉིས་ལས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། རྟོགས་རིགས་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རིགས་སུ་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་རྟོག་གི་གཉེན་པོའི་རིགས་སུ་གནས་པའམ། ཡང་ན་རྟོགས་རིགས་རང་ངོས་ནས་གཟུང་རྟོག་སྤོང་བ་དང་། འཛིན་རྟོགས་མི་སྤོང་བ་དང་། རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་རྟོགས་རིགས་སོ། །དབྱེ་ན་གང་ཟག་གི་སྒོ་ནས་དང་། རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ལྔ། མཉམ་གཞག་གི་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ་སྐབས་བཞི་པར་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ཡུལ་ཅན་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། གདུལ་བྱ་རང་རྒྱལ་གྱི་རིག
Chinese
也这样做了。 第二，所依声闻道的道智的体性。为了摄受所化声闻种姓者，现量证悟声闻道的对境行相无所缘的菩萨圣者的智慧。 第三，声闻道的道智之因，决择分顺品的体性。为了现量了知声闻道，证悟人无我的证悟之智。以外道修所生为主的菩萨异生的智慧。分的话，有菩萨的暖位、顶位、忍位、胜法位四者。 第三，独觉道的道智中，有道的差别法、差别基道的自性、因决择分顺品三者。此处所说道的差别法的体性。以何种差别法能与声闻阿罗汉相区别的，中士道的阿罗汉相续中的智慧。分的话，此处所说道的行持方式的差别，以及说法方式的差别两种。第一种的体性。在没有佛和声闻的欲界中，现证自生菩提的中士道士夫相续中的智慧。第二种的体性。在没有佛和声闻的刹土中，以无声身体的姿态来宣说佛法的助缘，中士道士夫相续中的智慧。 第二，有应知独觉道，以及所依能知彼之道的道智二者。第一种的体性。在三种证悟之智中，以所取法无我证悟之智的种类，安住于能对治所知障所取分别的种类中。或者，证悟之智自身舍弃所取分别，不舍弃能取分别，以及具足所依的三种差别之证悟之智。分的话，从补特伽罗的角度和从行相的角度分两种。第一种有独觉种姓相续中的应知独觉道，菩萨相续中的应知独觉道两种。第二种有后得位的五种行相，以及入定位的六种行相，将在第四品中宣说。第二，所依独觉道的道智的体性。所化独觉的种
English
So it was done. Second, the characteristic of the path knowledge that knows the path of the Hearers, which is the object. For the purpose of subduing those of the Hearer lineage, it is the wisdom of the noble Bodhisattva who directly realizes the object and aspects of the Hearer's path without any object of focus. Third, the characteristic of the cause of the path knowledge that knows the path of the Hearers, which is the concordant aspect of the decisive discrimination. In order to directly know the path of the Hearers, it is the wisdom of realization that realizes the selflessness of the person. It is the wisdom of the ordinary Bodhisattva, mainly arising from worldly meditation. If divided, there are the four: the heat, peak, forbearance, and supreme dharma of the Bodhisattva. Third, in the path knowledge that knows the path of the Solitary Realizer, there are three: the distinguishing characteristics of the path, the basis of distinction, the nature of the path, and the concordant aspect of the cause of decisive discrimination. Here, the characteristic of the distinguishing characteristics of the path is explained. What distinguishing characteristic distinguishes it from the Hearer Arhat? It is the wisdom in the continuum of the Arhat of the Middle Vehicle. If divided, there are two: the distinguishing characteristic of the way of traversing the path explained here, and the distinguishing characteristic of the way of teaching the Dharma. The characteristic of the first is: In the desire realm where there are no Buddhas or Hearers, it is the wisdom in the continuum of the Middle Vehicle person who manifests spontaneous enlightenment. The characteristic of the second is: In a buddhafield where there are no Buddhas or Hearers, it is the wisdom in the continuum of the Middle Vehicle person who acts as the condition for teaching the Dharma through the gestures of a silent body. Second, there are two: the knowable Solitary Realizer's path, and the path knowledge that knows it, which is the object. The characteristic of the first is: Among the three types of wisdom of realization, it is the type of wisdom that realizes the selflessness of phenomena, and abides in the type that is the antidote to the grasping and conceptualization of the obscuration of knowledge. Or, it is the wisdom of realization that itself abandons the grasping and conceptualization, does not abandon the apprehending and conceptualization, and possesses the three distinctions of the basis. If divided, there are two divisions: from the perspective of the person and from the perspective of the aspect. The first has two: the knowable Solitary Realizer's path in the continuum of the Solitary Realizer lineage, and the knowable Solitary Realizer's path in the continuum of the Bodhisattva. The second has five aspects of the subsequent attainment and six aspects of the meditative equipoise, which will be explained in the fourth chapter. Second, the characteristic of the path knowledge that knows the Solitary Realizer's path, which is the object. The lineage of the Solitary Realizer to be tamed
Tibetan
ས་ཅན་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཆེད་དུ་རང་རྒྱལ་ལམ་གྱི་དམིགས་རྣམ་མི་དམིགས་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་བྱང་སེམས་འཕགས་པའི་མཁྱེན་པའོ། །གསུམ་པ་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་མཚན་ཉིད། རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བྱང་སེམས་སོ་སྐྱེའི་མཁྱེན་པའོ། །དབྱེ་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་རྩེ་མོ་བཟོད་པ་ཆོས་མཆོག་བཞིའོ། །བཞི་པ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། གདུལ་བྱ་བྱང་སེམས་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་དང་། རང་ཉིད་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དམིགས་རྣམ་མི་དམིགས་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ། དབྱེ་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་དང་། སྒོམ་ལམ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཆོས་དབྱིངས་དང་པོར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་མཉམ་གཞག་གི་རྒྱུན་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་མཁྱེན་པ་གང་ཞིག འདི་ཕྱིའི་ཕན་ཡོན་གཉིས་དང་ལྡན་པ། དབྱེ་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་ནས་ལམ་ལ་རྗེས་ཤེས་ཀྱི་བར་བཅུ་དྲུག འདིར་བསྟན་བྱང་སེམས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། བྱང་སེམས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་གང་ཞིག དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་ཕན་ཚུན་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་གནས་པར་ཁས་མི་ལེན་པ་ལ་ངེས་ཤེས་གཙོ་བོར་འདྲེན་ནུས། དེས་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་འགྲེའོ། །གཉིས་པ་སྒོམ་ལམ་ལ། སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་དང་། བྱེད་པ་ཅན་གྱི་སྒོམ་ལམ་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་རྣམ་དཀར་གྱི་ཡོན་ཏན། དབྱེ་ན་སྐྱེ་བུས་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་དང་། རྣམ་སྨིན་གྱི་དང་། བདག་པོའི་གསུམ། དང་པོ་ལ་ནང་གི་ཉེར་འཚེ་ཞི་བ་དང་ཕྱིའི་ཉེར་འཚེ་ཞི་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གནས་སྐབས་ཀྱི་དང་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་གཉིས། དང་པོ་ལ་སེམས་ལ་རང་དབང་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སོགས་ལ་འདུད་པ་གཉིས། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ནི་སྒོམ་སྤང་ཉོན་མོངས་སྤངས་པའོ། །ཕྱིའི་ཉེར་འཚེ་ཞི་བ་ནི་གཞན་གྱི་གནོད་པས་མི་བརྫི་བའོ། །རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའོ། །བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ནི་རྟེན་གྱི་བྱང་སེམས་བཞུགས་པའི་ས་ཕྱོགས་ཀྱང་མཆོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་གྱི་མཚན་
Chinese
为了摄受有缘众生，现量证悟自宗道之所缘行相不可得之菩萨圣者之智。三、自宗之道智之因，决择分顺品之体性：为了现量了知自宗之道，所摄之法，乃是悟入法无我之悟入类，以世间道所生为主之菩萨异生之智。分类有菩萨之加行道暖位、顶位、忍位、世第一法四者。四、菩萨之道智之道智之体性：为了摄受所化菩萨种姓，以及为了自己获得一切智智，现量证悟菩萨道之所缘行相不可得之智。分类有大乘之见道与修道二者。第一之体性：首次现量见到自性清净之法界，属于等持之相续中的智，此具足今生来世二者之利益。分类有菩萨之见道苦法忍乃至道类智十六。此处所说菩萨之见道苦法忍之体性：菩萨之见道，能主要引导对于如来藏与佛陀不以异体而存在生起定解。以此也能解释其他。二、修道方面，有修道之作用与有作用之修道二者。第一之体性：以大乘修道之力所获得的清净功德。分类有士夫所作之果、异熟果与增上果三种。第一种有内在之近障息灭与外在之近障息灭两种。第一种有暂时之果与究竟之果两种。第一种有能自在调伏自心与敬奉善知识等两种。究竟之果是断除修断烦恼。外在之近障息灭是不被他者之损害所侵扰。异熟果是成就圆满菩提。增上果是作为所依之菩萨所居住之处也成为应供养之处。二、大乘之修道之体性
English
For the purpose of benefiting sentient beings, it is the wisdom of the noble Bodhisattva who directly realizes the imperceptible aspects of the object of the path of one's own school. Third, the characteristic of the determining factor that accords with the cause of the wisdom of the path of one's own school: For the purpose of directly knowing the path of one's own school, the Dharma that is to be grasped is the category of realization that realizes the selflessness of phenomena, and it is the wisdom of the ordinary Bodhisattva, mainly arising from worldly meditation. It is divided into the four stages of the Bodhisattva's path of application: heat, peak, forbearance, and supreme Dharma. Fourth, the characteristic of the path of wisdom of the Bodhisattva's path of wisdom: It is the wisdom that directly realizes the imperceptible aspects of the object of the Bodhisattva's path, for the purpose of benefiting disciples who are of the Bodhisattva lineage, and for oneself to attain omniscience. It is divided into the Mahayana path of seeing and the path of meditation. The characteristic of the first: It is the wisdom that belongs to the continuum of equipoise, which directly sees the Dharmadhatu of self-nature purity for the first time, and possesses the benefits of both this life and the next. It is divided into the sixteen aspects of the Bodhisattva's path of seeing, from the Dharma-forbearance of suffering to the subsequent knowledge of the path. Here, the characteristic of the Dharma-forbearance of suffering of the Bodhisattva's path of seeing is explained: The Bodhisattva's path of seeing can mainly lead to the definite understanding that the Tathagatagarbha and the Buddha do not exist as different entities. This can also be used to explain the others. Second, regarding the path of meditation, there are the actions of the path of meditation and the path of meditation with actions. The characteristic of the first: The pure qualities attained through the power of the Mahayana path of meditation. It is divided into three types of results: those produced by individuals, those of maturation, and those of dominance. The first type has two aspects: the pacification of inner obstacles and the pacification of outer obstacles. The first has two types of results: temporary and ultimate. The first has two aspects: being able to freely subdue one's mind and paying homage to spiritual friends, etc. The ultimate result is the abandonment of afflictions to be abandoned by meditation. The pacification of outer obstacles is not being disturbed by the harm of others. The result of maturation is the accomplishment of perfect enlightenment. The result of dominance is that the place where the Bodhisattva, who is the basis, resides also becomes a place to be offered to. Second, the characteristic of the Mahayana path of meditation