Tibetan
་པའོ། །བརྒྱུད་ནས་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ནི་ལམ་ཤེས་དངོས་སུ་མི་སྐྱེ་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ལམ་ཤེས་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེ་བས་ཁྱབ་པའོ། །གཉིས་པ་རང་བཞིན་གྱི་ཡན་ལག་ནི། གཞན་དོན་དུ་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་མིང་ཅན་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བའོ། །གསུམ་པ་བྱེད་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་སེམས་ཅན་འཁོར་དུ་མ་འདུས་པ་བསྡུད་པ་དང་། བསྡུས་པ་སྨིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་ཁྱབ་པ་ལས་འཕྲོས་པ་དང་། རང་བཞིན་ལས་འཕྲོས་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ལྷག་མེད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ཀྱང་མཐར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེ་དག་དང་པོར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་གྱི་ས་མཚམས་གང་ནས་ཞུགས་ཞེ་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་ནས་འཇུག་སྟེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་ཐོག་མར་འཇུག་པའི་སྒོ་ནི་འདུན་ལྡན་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཉན་རང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་སྔར་གྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་དེ་ཇི་ལྟར་ལྡན་ཞེ་ན། དགྲ་བཅོམ་གྱི་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ལ་ནི་ཕལ་ཆེར་དབང་ལྡན་གྱི་ཚུལ་དུ་ལྡན་ཅིང་རེས་འགའ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྲིད་དེ། ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་ཟིན་པས་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་ལོག་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཡིད་སྐྱོ་བའི་ཚེ་ན་སྔར་གྱི་རྟོགས་པ་ལ་གནས་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ལྷག་མ་སྤང་དགོས་པས་དེའི་གཉེན་པོ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་སྒོམ་པའི་ཚེ་མངོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྔར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་མཐོང་ལམ་སྔོན་དུ་སོང་བས་དེ་ནམ་ཞིག་སྒོམ་པའི་ཚེ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཚོགས་སྦྱོར་ནི་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པའི་བློ་ཡིན་ལ། ཅིག་ཤོས་ནི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་རྒྱུ་རིགས་ཡོད། འགལ་རྐྱེན་སྒྲིབ་པ་སྤོང་དུ་རུང་། མཐུན་རྐྱེན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་འཇུག་ཏུ་རུང་། ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་རྒྱུན་ཆད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་འཁོར་བ་ལ་མཐའ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འཁོར་བ་ལ་མཐའ་མེད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཟིན་པའི་དུས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སངས་རྒྱས་རེ་རེས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་ཉུང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཅན་ལ་གྲངས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱང་སེམས་འཕགས་པས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་རྒྱུའི་ཉོན་མོངས་དེ་དག་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་པ་ལ་འདོད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་བཏགས་པ་བ་ལ་འདོད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ལ་འདོད་པ་དང་གསུམ་ལས། ཕྱི་མ་དེ་ཉིད་འཐད་དེ། རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་པར་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་རྣམས་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང་། ཟག་མེད་ཀྱི་ལས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་ལེན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་ལ་ཤེས་བྱ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ། ཡུལ་ཅན་དེ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས། རྒྱུ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་དང་གསུམ་ལས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། རྟོགས་རིགས་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་སུ་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོའི་རིགས་སུ་གནས་པ། དབྱེ་ན་གང་ཟག་གི་སྒོ་ནས་དང་། རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ། རང་རྒྱལ་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དང་གསུམ། གཉིས་པ་ལ། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ལས་བདེན་པ་བཞིའི་སྟེང་གི་མི་རྟག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉེར་དྲུག་གསུངས་ཏེ། སྡུག་བདེན་གྱི་མི་རྟག སྡུག་བསྔལ། སྟོང་པ། བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་སྟེ་བཞི། ཀུན་བདེན་པའི་ནད་དང་། འབྲས་དང་། ཟུག་རྔུ་དང་། སྡིག་པའི་རྣམ་པ་སྟེ་བཞི། སྡུག་ཀུན་ཐུན་མོང་བའི་ཕ་རོལ་དང་། འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་དང་། གཡོ་བ་དང་། རབ་ཏུ་འཇིག་པ་དང་། འཇིགས་པ་དང་ནད་འགོ་བ་དང་། འཚེ་བའི་རྣམ་པ་སྟེ་བདུན། འགོག་བདེན་གྱི་བདཾག་མེད་པ་དང་། ཞི་བ་དང་། དབེན་པ་དང་། སྟོང་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་སྟེ་བདུན། ལམ་བདེན་གྱི་ལམ་དང་། རིགས་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་དང་། ངེས་པར་འབྱིན་པའི་རྣམ་པ་སྟེ་བཞི་རྣམས་སོ། །འདི་དག་འཕགས་སེང་གཉིས་ཀས་མངོན་པ་ནས་གསུངས་པའི་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་དང་སྦྱོར་བ
Chinese
。通过转生的所依是，对于一切没有真实生起道智的众生，也遍及由道智转生。第二、自性的支分是，为了他利而转生轮回的因，对于成为烦恼之名的（事物），特意执取而不舍弃。第三、作用的支分是，聚集尚未聚集于轮回中的众生，以及使已聚集的众生成熟等等。第三有从周遍性引申出的，以及从自性引申出的两种。第一，最终必定是唯一乘，因为声闻、独觉阿罗汉无余涅槃者，最终也是进入大乘道而成佛的缘故。那么，他们最初从哪个大乘道的界限进入呢？是从大乘的资粮道小者进入，因为最初进入大乘道的门是具足希求心的发心，并且必须通过闻思来确定法无我。那么，声闻、独觉进入大乘道后，在大乘的资粮加行位时，之前的证悟人无我的瑜伽现量如何存在呢？对于先前已证得阿罗汉果位者，则大多以具力的方式存在，偶尔也可能显现，因为已经断除了烦恼障，没有必要，并且在众生以邪道使自己灰心丧气时，可能会安住于先前的证悟中。对于先前已证得入流果等者，因为必须断除烦恼的残余，所以在修习其对治——证悟人无我的证悟之类时，会显现出来，因为先前已现量证悟人无我的见道已经先行，所以无论何时修习，都必定是现量证悟。此时，证悟法无我的资粮加行不会显现，因为那是以总义的方式证悟法无我的智慧，而另一个是瑜伽现量。一切众生都将成佛，因为一切众生的相续中都有因的种性，可以断除违缘障碍，可以进入顺缘佛的事业，亲近
English
It is. The basis for arising through transmission is that all sentient beings who do not actually generate the path wisdom are also pervaded by the path wisdom arising through transmission. Second, the limb of self-nature is to deliberately take and not abandon what is named affliction, which is the cause of taking birth in samsara for the sake of others. Third, the limb of function is to gather sentient beings who have not yet gathered in samsara, and to ripen those who have gathered, and so on. The third has two aspects: one arising from pervasiveness and one arising from self-nature. First, it is certain that the ultimate is the one vehicle, because even those who have attained nirvana without remainder as Hearers, Solitary Realizers, and Arhats will eventually enter the Mahayana path and become Buddhas. So, from what boundary of the Mahayana path do they first enter? They enter from the small accumulation path of the Mahayana, because the gate to initially enter the Mahayana path is the aspiration-filled mind of enlightenment, and because the selflessness of phenomena must be determined through hearing and thinking. So, how does the direct perception of yoga, which previously realized the selflessness of the person, exist when Hearers and Solitary Realizers enter the Mahayana path and are in the state of accumulation and junction of the Mahayana? For those who have previously attained the realization of Arhatship, it mostly exists in the manner of being empowered, and sometimes it may manifest, because there is no need since the afflictive obscurations have been abandoned, and when sentient beings are discouraged by wrong practices, they may abide in the previous realization. For those who have previously attained the realization of Stream-enterer, etc., since the remaining afflictions must be abandoned, it will manifest when cultivating the antidote to that, the realization of the selflessness of the person, because the path of seeing that previously directly realized the selflessness of the person has already preceded it, so whenever it is cultivated, it is only direct realization. At this time, the accumulation and junction of realizing the selflessness of phenomena will not manifest, because that is the wisdom that realizes the selflessness of phenomena in the manner of general meaning, and the other is direct yoga. All sentient beings will become Buddhas, because all sentient beings have the seed of cause in their continuum, can abandon adverse obstacles, can enter the activity of the Buddha as a favorable condition, and approach
Chinese
因为断绝有为之因是不可能的。如果这样，轮回岂不是有尽头了吗？轮回没有尽头，因为一切众生都成佛的时候是不可能的。因为即使每一位佛都度化了无数众生，众生的数量也不可能减少，而且众生是无数的。第二，圣菩萨特别努力而不舍弃的烦恼是什么呢？对此有认为是烦恼自性者，有认为是烦恼假立者，有认为是烦恼习气者三种。后者是合理的，因为《宝性论》的解释中说，声闻、缘觉阿罗汉和圣菩萨们，依靠无明习气的地和无漏的业，而取意生身。第二，声闻道之道的道，所知声闻道，有境是知道的道，原因决定解脱分和三者。第一者的定义：从三种证悟中，通过证悟人无我的证悟种类，安住于烦恼障对治的种类中。分类有从人的角度和从相的角度两种分类。第一种有声闻种姓的所知声闻道，自生佛种姓的所知声闻道，菩萨种姓的所知声闻道三种。第二种，《般若经》中说了安立于四谛之上的无常等二十六种行相，即苦谛的无常、苦、空、无我四种行相；集谛的病、果、痛、罪四种行相；苦集共同的彼岸、坏灭法、动摇、极坏灭、恐怖和传染病、损害七种行相；灭谛的无我、寂静、远离、空、无相、无愿、无作意七种行相；道谛的道、理、修、出离四种行相。这些是圣狮子二者从俱舍中所说的无常等十六种行相结合的。
English
Because it is impossible to cut off the cause of conditioned phenomena. If so, wouldn't samsara have an end? Samsara has no end, because it is impossible for all sentient beings to become Buddhas. Because even if each Buddha liberates countless sentient beings, it is impossible for the number of sentient beings to decrease, and sentient beings are countless. Second, what are the afflictions that noble Bodhisattvas especially strive to not abandon? There are three views on this: those who consider it to be the nature of affliction, those who consider it to be the imputation of affliction, and those who consider it to be the habit of affliction. The latter is reasonable, because the commentary on the Ratnagotravibhāga states that Śrāvakas, Pratyekabuddhas, Arhats, and noble Bodhisattvas take the mind-made body based on the ground of ignorance and the karma of non-contamination. Second, the path of the Śrāvakayāna, the path of knowledge, the knowable Śrāvakayāna path, the object is the known path of knowledge, the cause is the determination of liberation and the three. The definition of the first: from the three types of realization, through the type of realization that realizes the selflessness of the person, it abides in the type of antidote to the afflictive obscurations. There are two types of classification: from the perspective of the person and from the perspective of the aspect. The first has the knowable Śrāvakayāna path of the Śrāvaka lineage, the knowable Śrāvakayāna path of the Pratyekabuddha lineage, and the knowable Śrāvakayāna path of the Bodhisattva lineage. The second, the Perfection of Wisdom Sutra, speaks of twenty-six aspects such as impermanence established on the four truths, namely the four aspects of the truth of suffering: impermanence, suffering, emptiness, and selflessness; the four aspects of the truth of origin: disease, result, pain, and sin; the seven aspects of the common origin of suffering: the other shore, the law of destruction, shaking, extreme destruction, terror, contagious disease, and harm; the seven aspects of the truth of cessation: selflessness, peace, remoteness, emptiness, signlessness, wishlessness, and non-conceptualization; the four aspects of the truth of the path: path, reason, practice, and deliverance. These are combined with the sixteen aspects such as impermanence spoken of in the Abhidharma by the two noble lions.