Tibetan
དེས་གཞན་རྣམས་ལ་འགྲེའོ། །གསུམ་པ་ལ་རྩོད་ལན་གཉིས། དང་པོ་ནི། དངོས་སྨྲ་བ་ན་རེ། ཆོས་དབྱིངས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་སུ་གནས་པར་ཐལ། ཆོས་དབྱིངས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱིར་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རིགས་དེ་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་ཐ་དད་པ་གསུམ་དུ་དབྱེར་མི་རུང་བར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་རིགས་སུ་འཇོག་པ་དང་། དཔེའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་འཐད་པའི་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་ཁོ་ནར་རིགས་སུ་འཐད་དེ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་སྒྲུབ་པས་བདག་མེད་གསུམ་ལ་ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་གསུམ་པོ་སོ་སོར་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་ཐ་དད་དུ་དབྱེར་རུང་སྟེ། རྟེན་ཆོས་སྒྲུབ་པ་དང་། དཔེའི་སྒོ་ནས་རྟེན་གཞི་རིགས་དེ་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་ལ། མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པས་སྒྲོ་འདོགས་གཅད་པར་བྱ་བའི་གཞི། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་དུ་དང་བརྒྱད་དུ་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་པ་གསུམ། མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། ལུང་དུ་བསྟན་པ་དང་མ་བསྟན་པ་གང་ཞིག འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་དང་། རྣམ་སྨིན་འཕེན་མི་ནུས་པའི་ཆོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་འཇིག་རྟེན་པའི་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྟོགས་པ་གཉིས། སྤང་གཉེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་གཉིས། བདེན་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་གཉིས། འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་ཐུན་མོང་བའི་དང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཡོན་ཏན་གཉིས། འཇིག་རྟེན་པའི་མཚན་ཉིད། ཁམས་གསུམ་གྱི་སྲེད་པས་འཕངས་པའི་ཆོས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད། ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བའི་ཆོས། ཟག་བཅས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཟག་པའི་སྒོ་དྲུག་གང་རུང་གིས་བསྡུས་པ། ཟག་མེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཟག་པའི་སྒོ་དྲུག་གང་རུང་གིས་མ་བསྡུས་པ། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་མ་སྐྱེས་པ། ཆོས་ཐུན་མོང་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཉིད། འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རིགས། ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཉིད། སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རིགས་སོ། །དྲུག་པ་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད། གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་ཐོབ་བྱ་མཐར་ཐུག་གང་ཞིག་སྤངས་རྟོགས་གང་རུང་གིས་བསྡུས་པ། དབྱེ་ན་སེམས་སྤངས་པ་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་གསུམ། མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་དེ་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་སངས་རྒྱས་སའི་སེམས་བསྐྱེད། དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་སངས་རྒྱས་སའི་སྤངས་པ་དང་། དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་སངས་རྒྱས་སའི་རྟོགས་པའོ། །སྒྲུབ་པ་རང་གིཾ་ངོ་བོ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ལ་གནས་ནས་རང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་ཞིང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཉམས་ལེན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། བསྟཾན་ཚཾུལ་དཾང་ངཾོ་བོཾའི་སྒོཾ་ནཾས་དབྱཾེ་བཾ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། མཁྱེན་གསུམ་ལ་ཐོབ་བྱ་འཐོབ་བྱེད་བླང་དོར་བྱ་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་པའི་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། ས་མཚམས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ཕལ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད། གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རེ་རེ་ཞིང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་མཁས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། ས་མཚམས་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཁྱད་པར་ཅན་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་ན་ཡོད། མི་ཤེས་པ་དག་སྨྲ་བ་ཉུང་ན་མཛེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། གོ་སྒྲུབ། འཇུག་སྒྲུབ། ཚོགས་སྒྲུབ། ངེས་འབྱུང་གི་སྒྲུབ་པ་དང་བཞི། མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བདུན་པ་གོ་སྒྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཕར་ཕྱིན་རེ་རེ་ཞིང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་བསམ་པས་གོ་བགོས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན། དབྱེ་ན་སྦྱིན་པའི་གོ་སྒྲུབ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་གོ་སྒྲུབ་ཀྱི་བར་དྲུག དང་པོའི་མཚན་ཉིད། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་བསམ་པས་གོ་བགོས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན། དེས་གཞན་རྣམས་ལ་འགྲེ། ས་མཚམས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་ན་ཡོད། བརྒྱད་པ་འཇུག་སྒྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུས་བསྡུས་པའི་ཐེག་ཆེན་ལ་སྟོང་ཉིད་ལ་སྒོམ་བྱུ
Chinese
因此，它解释了其他的。第三部分有两个辩论和回答。第一部分是：实在论者说，如果法界是佛的种姓，那么一切众生都应安住于佛的种姓中。因为法界普遍存在于一切众生之中。如果承认，那么那个种姓就不能被划分为三个不同的乘的种姓。第二部分包括从原因的角度确定种姓，以及从比喻的角度说明划分是合理的两种方式。第一种是：只有具有染污的心之法界才适合作为种姓，因为就像三乘的修行以三种无我为目标一样，它是分别获得三种菩提的原因。第二种是：虽然法界本身的自性没有差别，但可以划分为三个不同的乘的种姓，因为修行所依之法，并且从比喻的角度，将所依的基础种姓划分为三乘的种姓。第五，修行的目标有体性和分类两种。第一是：大乘修行的目标的体性，是大乘修行所要断除增益的基础。第二是分为三种和八种，其中有两种。第一种分为善、非善和无记三种。体性依次是：被预言的和未被预言的任何一种，产生想要和不想要的果实，以及不能投生异熟的法。第二种是从道路的角度分为世间的和出世间的两种证悟。从断证的角度分为有漏和无漏两种。从二谛的角度分为有为和无为两种。从果的角度分为共同的和不共同的功德两种。世间的体性是：被三界贪欲所抛弃的法。出世间的体性是：由无漏智慧的力量产生的法。有漏的体性是：被六漏门中的任何一个所包含。无漏的体性是：不被六漏门中的任何一个所包含。有为的体性是：从自己的因缘所生。无为的体性是：不是从自己的因缘所生。共同功德的体性是：在所有圣者的相续中产生的功德之类。不共同的功
English
Therefore, it explains the others. The third part has two debates and answers. The first part is: The realist says, if the Dharmadhatu is the Buddha's lineage, then all sentient beings should abide in the Buddha's lineage. Because the Dharmadhatu is universally present in all sentient beings. If admitted, then that lineage cannot be divided into three different vehicles' lineages. The second part includes two ways of determining lineage from the perspective of cause, and explaining the rationality of division from the perspective of analogy. The first is: Only the Dharmadhatu of the mind with defilements is suitable as a lineage, because just as the practice of the three vehicles aims at the three selflessnesses, it is the cause of obtaining the three Bodhisattvas separately. The second is: Although the nature of the Dharmadhatu itself has no difference, it can be divided into three different vehicles' lineages, because the Dharma on which practice depends, and from the perspective of analogy, the foundational lineage on which it depends is divided into the lineages of the three vehicles. Fifth, the object of practice has two aspects: nature and classification. The first is: the nature of the object of Mahayana practice, which is the basis for cutting off superimpositions by Mahayana practice. The second is divided into three types and eight types, of which there are two. The first is divided into three types: good, non-good, and indeterminate. The characteristics are respectively: any of those that are predicted and not predicted, producing desired and undesired fruits, and the Dharma that cannot project Vipaka. The second is divided into two types of realization from the perspective of the path: mundane and supramundane. From the perspective of abandonment and cultivation, it is divided into two types: with outflows and without outflows. From the perspective of the two truths, it is divided into two types: conditioned and unconditioned. From the perspective of the result, it is divided into two types: common and uncommon qualities. The nature of the mundane is: the Dharma thrown away by the desire of the three realms. The nature of the supramundane is: the Dharma arising from the power of uncontaminated wisdom. The nature of with outflows is: included by any of the six gates of outflows. The nature of without outflows is: not included by any of the six gates of outflows. The nature of conditioned is: born from its own causes and conditions. The nature of unconditioned is: not born from its own causes and conditions. The nature of common qualities is: the kind of qualities that arise in the continuums of all noble beings. Uncommon
Chinese
功德的体性：唯有在佛的相续中才产生的功德之类。第六，为了成办的所为之体性：依于何者而能成办大乘的成办，大乘成办的究竟所获得，总集于断证任何一种。分类有心、断、证悟三种大。体性依次是：使自相续具足的补特伽罗成为一切有情中的最胜者的佛地的发心，如是作的佛地的断，如是作的佛地的证悟。成办自身的自性有体性和分类两种。第一是，大乘成办的体性：安住于大乘发心，精勤于自他之利，成办大菩提的修持。第二，从开示方式和自性的角度分有两种。第一，有境和有境者的成办两种。第一的体性：对于三智，以听思而确定所获得、能获得、应取舍作为支分，断除增益的菩萨资粮道者的智慧及其相应者。界限：存在于大乘资粮道下品的状态。第二的体性：对于一一波罗蜜多，善于修持具足六度，及其相应的精进。界限：存在于胜解分殊胜者至有学道最后际之间。对于不知晓者，少说是美好的。第二，有加行、趣入、积聚、出离的成办四种。表诠法的第七，加行成办的体性：对于一一波罗蜜多，以三轮不可思议的意念而分门别类的菩萨的殊胜意念。分类有布施的加行成办至智慧的加行成办之间六种。第一的体性：对于布施的波罗蜜多具足六度而修持，以三轮不可思议的意念而分门别类的菩萨的殊胜意念。以其解释其他。界限：存在于大乘的资粮道小品至有学道最后际之间。第八，趣入成办的体性：以因和果总集的大乘对于空性生起修
English
The characteristic of qualities: The kinds of qualities that arise only in the continuum of a Buddha. Sixth, the characteristic of what is to be done for the sake of accomplishment: That upon which the accomplishment of the Great Vehicle is based, the ultimate attainment of the Great Vehicle's accomplishment, which is included in either abandonment or realization. The divisions are the three great ones: mind, abandonment, and realization. The characteristics in order are: the mind of enlightenment of the Buddha-ground that makes the person who possesses his own continuum the most excellent among all sentient beings; the abandonment of the Buddha-ground that does so; and the realization of the Buddha-ground that does so. The nature of accomplishment itself has two aspects: characteristic and division. The first is the characteristic of the Great Vehicle's accomplishment: The practice of abiding in the Great Vehicle's mind of enlightenment, striving for the benefit of oneself and others, and accomplishing great enlightenment. The second has two divisions: from the perspective of the mode of teaching and from the perspective of the nature. The first has two: the accomplishment of object and object-possessor. The characteristic of the first: For the three wisdoms, having established through hearing and thinking the object to be attained, the means of attainment, and what to be accepted and rejected as branches, the wisdom of the bodhisattva on the accumulation path, together with its concomitants, which cuts off superimpositions. The boundary: It exists in the state of the ordinary accumulation path of the Great Vehicle. The characteristic of the second: Skillful diligence together with its concomitants, which is skilled in practicing each of the perfections, possessing the six perfections. The boundary: It exists from the special part of liberation to the end of the continuum. It is beautiful to speak little for those who do not know. The second has four: the accomplishment of preparation, the accomplishment of entry, the accomplishment of accumulation, and the accomplishment of emergence. The seventh of the signifying qualities, the characteristic of the accomplishment of preparation: The special thought of a bodhisattva who, for each of the perfections, divides them into categories with the thought of the three spheres being non-objective. The divisions are six, from the accomplishment of preparation of giving to the accomplishment of preparation of wisdom. The characteristic of the first: The special thought of a bodhisattva who, for the perfection of giving, practices possessing the six perfections, dividing them into categories with the thought of the three spheres being non-objective. Explain the others with that. The boundary: It exists from the small accumulation path of the Great Vehicle to the end of the continuum. Eighth, the characteristic of the accomplishment of entry: The arising of meditation on emptiness for the Great Vehicle, which is gathered by cause and effect.