Tibetan
ན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དབྱེ་བས་འཕངས་པའི་ཡོན་ཏན་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པ་དང་ཐོབ་ཟིན་མངོན་པར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྒྲུབཾ་དཾང་སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་ཐེག་ཆེན་གྱི་གདམས་ངག་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་བཅུར་གྲངས་ངེས་ཏེ། གདམས་བྱའི་ཡུལ་བཅུར་གྲངས་ངེས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སོ་སོར་བཤད་པ་དང་། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་འདོམས་པ་དང་། སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ལ་འདོམས་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱངཾ་ཆུཾབ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པར་མི་མཐོང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མདོ་ཚིག་ཆོས་ཅན། སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་བདེན་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བར་ཡུལ་ཅན་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་སྟོན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་བརྒྱད་ལས། དང་པོ་སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་ལ་འདོམས་པ་ནི། སྡུགཾ་བསྔལཾ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་སེམས་ཆེན་པོས་གཟུགས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བརྩོན་ན་བརྩོན་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མདོ་ཚིག་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་ལ་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་ཡིན་ཏེ། སྒོ་ནས་ཞེས་པ་ཡན་ཆད་འགྲེ་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་ཡུལ་ཅན་ཤེར་ཕྱིར་གཉིས། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་སྟོན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀུནཾ་འཾབྱུང་གཟུགས་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དང་། འགག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མདོ་ཚིག་ཆོས་ཅན། ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་ལ་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་ཡིན་ཏེ། སྒོ་ནས་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་སྔར་མེད་གསར་དུ་ཀུན་འབྱུང་བ་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་སྟོན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འགོཾག་པཾ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་མི་སྐྱེ་མི་འགག་ཅིང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན། རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མདོ་ཚིག་ཆོས་ཅན། འགོག་བདེན་ལ་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་ཡིན་ཏེ། སྒོ་ནས་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་གཟུགས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་གྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་སྟོན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལཾམ་ལཾ་ཤེར་ཕྱིན
Chinese
是的，有必要。因为是为了让初发菩提心的菩萨，获得由发心之差别所引发的未得之功德，并使已得之功德显着增长。第二，修法与此处所说的，大乘的诀窍法，种类确定为十种，因为所调伏的对境确定为十种。第三分为二：各自解说和总结意义。第一分为二：教诫修法自身的体性和教诫修法的差别之法。第一，经文如“舍利子，若菩萨摩诃萨以母而行，则不能如实见菩萨”等，是教诫修法自身的体性的诀窍，因为这是般若波罗蜜多经的经文，它展示了如何通过不离二谛之境，以境与有境、方便与智慧双运的方式，修持法自身的体性。第二有八，第一是教诫修法的所缘境，如经文“舍利子，若菩萨摩诃萨于色空性而勤，是名为勤”等，是教诫苦谛的诀窍，因为这是般若波罗蜜多经的经文，它展示了如何通过（从）“门”到“之前”的词语的重复，将苦谛的空性和有境的智慧，在如是性的体性中，修持为自性一体。经文如“生，色是生法，灭法亦不随顺见”等，是教诫集谛的诀窍，因为这是般若波罗蜜多经的经文，它展示了如何通过（从）“门”修持集谛，在无有先前没有而新生的集谛等戏论中，安住于远离戏论之性。经文如“舍利子，空性不生不灭，非诸垢染，亦非清净”等，是教诫灭谛的诀窍，因为这是般若波罗蜜多经的经文，它展示了如何通过（从）“门”修持灭谛，在从色到菩提的戏论中，安住于远离突发垢染的空性。道，般若波罗蜜多。
English
Yes, it is necessary. It is because it is for the sake of a Bodhisattva who has initially generated the mind of enlightenment to attain the merits that have not been attained, which are brought about by the distinctions of generating the mind, and to make the merits that have already been attained manifestly increase. Secondly, the Dharma of practice and the instructions of the Great Vehicle taught here are definitely ten in number, because the objects to be subdued are definitely ten in number. The third has two parts: explaining them individually and summarizing the meaning. The first has two parts: instructing on the nature of the practice itself and instructing on the distinguishing qualities of the practice. The first is: the sutra words such as, "Shariputra, if a great Bodhisattva engages with the mother, he does not truly see the Bodhisattva," etc., are instructions on the nature of the practice itself, because they are sutra words from the Prajnaparamita Sutra, which show how to practice the nature of the practice itself through the union of object and subject, means and wisdom, without deviating from the two truths of the object. The second has eight parts, the first of which is instructing on the object of the practice, such as the sutra words, "Shariputra, if a great Bodhisattva strives in the emptiness of form, it is called striving," etc., are instructions on the truth of suffering, because they are sutra words from the Prajnaparamita Sutra, which show how to practice the emptiness of the truth of suffering and the subject wisdom as being of one nature in the nature of suchness, by repeating the words from "door" up to "before." The sutra words such as, "Arising, form is of the nature of arising, and one does not see in accordance with the nature of ceasing," etc., are instructions on the truth of the origin, because they are sutra words from the Prajnaparamita Sutra, which show how to practice the truth of the origin, abiding in the nature of being free from elaborations such as the arising of a new origin that did not exist before, through the "door." The sutra words such as, "Shariputra, emptiness is unborn and unceasing, not defiled, and not purified," etc., are instructions on the truth of cessation, because they are sutra words from the Prajnaparamita Sutra, which show how to practice the truth of cessation, abiding in the emptiness free from adventitious stains, free from elaborations from form to enlightenment, through the "door." Path, Prajnaparamita.
Tibetan
་ལ་སྤྱོད་པ་ན་བདག་ཉིད་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་ཞེས་བྱ་བའམ་མི་བརྩོན་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མདོ་ཚིག་ཆོས་ཅན། ལམ་བདེན་ལ་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་ཡིན་ཏེ། སྒོ་ནས་དོན་དམ་པར་ཕན་ཚུན་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་སྟོན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ལ་འདོམས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་དེ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་གཟུགས་ལ་ཐཾམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིསཾ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མདོ་ཚིག་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་ཡིན་ཏེ། སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་ཞེན་པ་བཀག་པ་སོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་སྟོན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོཾས་ལཾ་དེ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་གཟུགས་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྦྱོར་རོ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མདོ་ཚིག་ཆོས་ཅན། ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་ཡིན་ཏེ། སྒོ་ནས་གཞི་གཉེན་རྣམ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་སྟོན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དགེཾ་འདུཾན། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ཞིག་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་གནས་པ་འདིས་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་གང་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་འདིར་སྐྱེས་པ་ལགས། འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ནི་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མདོ་ཚིག་ཆོས་ཅན། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་ཡིན་ཏེ། སྒོ་ནས་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་སྟོན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་སྒྲུབ་པ་ཁྱད་བར་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ལ་འདོམས་པ་ནི། བརྩོནཾ་འཾགྲུས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་སེམས་ཆེན་པོའི་ལུས་ཀྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མདོ་ཚིག་ཆོས་ཅན། མ་ཞེན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ལ་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་ཡིན་ཏེ། སྒོ་ནས་བྱ་བ་ངན་ཞེན་གྱི་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོར་ལུས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་སྟོན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་སྒྲུབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ལ་འདོམས་པ་ནི། དུཾས་ཡུཾན་གཟུགས་ལ་རློམ་སེམས་མེད་པ་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མདོ་ཚིག་ཆོས་ཅན། ཡོངས་སུ་མི་ངལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ལ་འདོམས་པའི་གད
Chinese
当修习时，对于布施波罗蜜多是精进还是不精进，不真正随见等等的经文，是关于指示道谛的教诲，因为它是通过从胜义谛上显示修习如何从能修所修的戏论中解脱出来的般若波罗蜜多经文。第二，指示修行的所依是：当佛陀修习般若波罗蜜多时，不会以一切智智与色相结合等等的经文，是关于指示佛宝的教诲，因为它是通过遮止对佛陀、菩提、法界和智慧的执着等等，显示如何修习佛宝的般若波罗蜜多经文。ཆོཾས་ལཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）当修习般若波罗蜜多时，不会将色执着为实有等等的经文，是关于指示法宝的教诲，因为它是通过显示如何修习以基、道、果三者所摄的一切法无自性的般若波罗蜜多经文。དགེཾ་འདུཾན།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）世尊，安住于般若波罗蜜多的菩萨从何处死殁而来此地？从此地死殁后将往生何处等等的经文，是关于指示僧宝的教诲，因为它是通过显示如何修习圣者菩萨不退转者无自性生般的般若波罗蜜多经文。第三，指示修行殊胜的因是：བརྩོནཾ་འཾགྲུས།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）世尊，大菩萨具有身体的罪过等等的经文，是关于指示不执着的精进的教诲，因为它是通过显示如何修习身体等无自性，作为对治恶行执着的懈怠的般若波罗蜜多经文。第四，指示修行不退转的因是：དུཾས་ཡུཾན།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）对于色没有傲慢心等等的经文，是关于指示完全不疲厌的精进的教
English
When practicing, the sutra verses that do not truly see whether the perfection of giving is diligent or not diligent, etc., are instructions on pointing out the truth of the path, because they are Prajnaparamita sutra verses that show how to practice by liberating from the elaboration of the object and subject of meditation from the ultimate truth. Second, the instructions on the basis of practice are: When the Buddha practices Prajnaparamita, he does not combine form with omniscience, etc., which are instructions on pointing out the Buddha Jewel, because they are Prajnaparamita sutra verses that show how to practice the Buddha Jewel by preventing attachment to the Buddha, Bodhi, Dharmadhatu, and wisdom, etc. ཆོཾས་ལཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning) When practicing Prajnaparamita, one does not attach to form as something real, etc., which are instructions on pointing out the Dharma Jewel, because they are Prajnaparamita sutra verses that show how to practice all dharmas included in the basis, path, and result as being without self-nature. དགེཾ་འདུཾན། (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning) World Honored One, from where did the Bodhisattva who abides in Prajnaparamita die and transmigrate to this place? After dying and transmigrating from here, where will he be born, etc., which are instructions on pointing out the Sangha Jewel, because they are Prajnaparamita sutra verses that show how to practice the noble Bodhisattvas who do not regress as being without self-nature. Third, the instructions on the cause of making practice special are: བརྩོནཾ་འཾགྲུས། (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning) World Honored One, the great Bodhisattva has faults of the body, etc., which are instructions on pointing out non-attachment diligence, because they are Prajnaparamita sutra verses that show how to practice the body, etc., as being without self-nature as an antidote to the laziness of attachment to evil deeds. Fourth, the instructions on the cause of practice not regressing are: དུཾས་ཡུཾན། (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning) There is no arrogance towards form, etc., which are instructions on pointing out completely unwearying diligence.