Tibetan
ཉིས་ཏེ། བསམ་པ་སེམས་བསྐྱེད་པ། སྦྱོར་བ་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ངོ་བོ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན། དམིགས་པ་རྒྱས་བསྡུས་མདོ་དང་སྦྱར། རྒྱས་བསྡུས་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་བསྟན། དབྱེ་བ་དེ་ཡི་ས་མཚམས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་དང་། རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སེཾམས་བཾསྐྱེད་བྱམས་མགོན་ཆོས་ཅན། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཆོས་བཅུའི་དང་པོར་སེམས་བསྐྱེད་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། རྣམ་མཁྱེན་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཐོག་མར་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སེམཾས་དང་སཾངས་བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་འདུན་ལྡན་སེམས་བསྐྱེད་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་ལམ་ཞུགས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་འདུན་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་ལྟར་ན། དེ་འདྲའི་འདུན་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་གཙོ་བོ་རྣམ་རིག་འགོད་དོ། །ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཡཾང་དཾག་ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་ཅེས་སྐབས་ཀྱི་འདོད་པ་ཆོས་ཅན། སེམས་བསྐྱེད་མིན་པར་ཐལ། སེམས་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་མིང་འབྲས་བུ་ལ་བཏགས། གྲོགས་མིང་གྲོགས་ཅན་ལ་བཏགས་པའོ། །དང་པོ། བདེཾན་མོཾད་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྒྱུ་གཞན་དོན་དོན་གཉེར་གྱི་འདུན་པའི་མིང་གིས་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཁྱོད་རང་རྒྱུ་གཞན་དོན་དོན་གཉེར་གྱི་འདུན་པ་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དེའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། གཞན་དོན་དོན་གཉེར་གྱི་འདུན་པ་ཡོད་ན་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རྣཾམ་པཾ་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རང་གི་གྲོགས་བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མིང་གིས་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཁྱོད་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དེའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་སྨོན་ལམ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེའོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་དག་ནི་སློབ་དཔོན་སེམས་བསྐྱེད་ག
Chinese
第二，发心，进入修持之方便。初中有四：本体以所缘之门显示，所缘广略与经结合，广略之门显示差别，彼差别之界限解说。初中有二：真实与诤论之遣除。初中有二，初者：发心慈怙，具有理，于一切智之十法之初发心宣说之因有，以一切智为义故，最初须发菩提心之故。二者：心与圣菩萨，具足资粮道者发心，具有理，乃大乘发心，以入大乘道之补特伽罗相续中，为利他而求圆满菩提之欲求相应故。如论师所言，如是欲求与相应之主，乃唯识宗。大乘发心，具有理，有二种，以愿心与行心二者有故。二者有二：诤论与答复。初者：真实圆满菩提欲求，此时之欲求，具有理，非发心，以心生故。二者有二：以因之名施于果，以友之名施于有友。初者：真实，大乘发心，具有理，汝以因利他求之欲求之名而施设之因有，以汝乃因利他求之欲求之果故。彼以彼之名施设，具有理，有必要，以若有利他求之欲求，则一切善法皆增长故，为知晓故。二者：真实，大乘发心，具有理，汝以自之友菩提求之愿之名而施设之因有，以汝与彼相应故。彼以彼之名施设，具有理，有必要，以菩萨众生起与愿相应之心故，为知晓故。此等乃论师发心。
English
Secondly, the generation of Bodhicitta, the means of engaging in practice. The first has four parts: the essence is shown through the door of the object of focus; the extensive and concise objects of focus are combined with the sutras; the distinctions are shown through the door of extensive and concise; and the boundaries of those distinctions are explained. The first has two parts: the actual and the refutation of disputes. The first has two parts, the first being: Bodhicitta, the loving protector, has reason, there is a reason for explaining the generation of Bodhicitta as the first of the ten dharmas of omniscience, because one seeks omniscience, therefore one must first generate the supreme Bodhicitta. The second is: mind and noble Bodhisattva, Bodhicitta with the lineage of the path of accumulation, has reason, it is Mahayana Bodhicitta, because in the continuum of a person who enters the Mahayana path, it is accompanied by the desire to seek complete enlightenment for the sake of others. According to the masters, the main aspect of such desire and its correspondence is the Vijnanavada school. Mahayana Bodhicitta, has reason, there are two types, because there are the Bodhicitta of aspiration and the Bodhicitta of engagement. The second has two parts: dispute and answer. The first is: the desire for true and complete enlightenment, the desire at this time, has reason, it is not Bodhicitta, because it is a mental factor. The second has two parts: giving the name of the cause to the result, giving the name of the friend to the one with the friend. The first: truly, Mahayana Bodhicitta, has reason, you have the reason to be designated by the name of the desire to seek the benefit of others, because you are the result of the desire to seek the benefit of others. Designating it with its name, has reason, it is necessary, because if there is a desire to seek the benefit of others, then all virtuous dharmas will increase, in order to know this. The second: truly, Mahayana Bodhicitta, has reason, you have the reason to be designated by the name of your friend, the aspiration to seek enlightenment, because you are in accordance with it. Designating it with its name, has reason, it is necessary, because Bodhisattvas generate Bodhicitta in accordance with aspiration, in order to know this. These are the Bodhicitta of the masters.