Tibetan
་ཅན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤང་བྱ་ཡིན་ཏེ། དེའི་གཞོམ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེཾ་ལྟརཾ་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཉིཾས་པཾ་ཉན་རང་གི་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་རྒྱུན་འཇུག་པ་ལ་དམིགས་ནས་ལྡོག་བྱའི་གཟུང་བར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་གཟུང་རྟོག་ཡིན་ཏེ། རང་ཡུལ་འཇུག་པ་ལ་དམིགས་ནས་ལྡོག་བྱའི་བཟུང་བར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དགེཾ་བཾའི་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་གཟུང་རྟོག་གི་ཡུལ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་དགུ་ཡོད་དེ། ཉན་རང་གི་ཚོགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཉིས། སྦྱོར་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཉིས། མཐོང་སྒོམ་མི་སློབ་ལམ་གསུམ་གྱི་རེ་རེ་སྒོམ་མི་སྒོམ་ལས་བཟློག་པ་དང་། ཤེས་བྱ་མ་གཏོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བཟུཾང་བཾའི་རྩ་བའི་ངག་དོན་འགོད། གནཾས་སྐབཾས་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་གཟུང་རྟོག་དགུ་པོ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་གྱི་འཇུག་པ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་སྤང་བྱ་ཡིན་ཏེ། དེའི་གཞོམ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་འཛིན་རྟོག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སེམས་ཅན་དུ་གདགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། གདགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེཾ་ལྟརཾ་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམཾས་ཅནཾ་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་སོགས་ཡུལ་དགུ་ལ་དམིགས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་འཛིན་རྟོག་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་སྤངས་རྟོག་པ་གང་ཞིག སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་སོགས་ཡུལ་དགུ་ལ་དམིགས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། རྫསཾ་སུཾ་སྒོམ་སྤངས་འཛིན་རྟོག་དང་པོའི་ཡུལ་ཆོས་ཅན། དགུ་ཡོད་དེ། ཤེས་བྱའི་དབང་དུ་བྱས་པ་གསུམ། ཉན་རང་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་གཉིས། ཐབས་གཉིས། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ལྟ་སྤྱོད་གཉིས་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྔཾ་མཾ་རྩ་བའི་ངག་དོན་འགོད། སྒོམཾ་པཾའི་གཟུང་རྟོག་དང་པོས་འགྲེའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེཾ་ལྟརཾ་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་དང་མིཾ་མ་རིག་པ་དགུ་ལ་དམིགས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། སྒོམ་སྤངས་འཛིན་རྟོག་གཉིས་པ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་སྤངས་རྟོག་པ་གང་ཞིག སེམས་ཅན་དུ་གདགས་པའི་རྒྱུ་ལ་དམིགས་ན
Chinese
。是说，这是大乘修道之道的加行阶段的断除之法，因为它是要被摧毁的。第二部分有三个方面，第一是，如是等。第二是，二者，声闻缘觉的心和心所的相续，以执着于所取为对境，显现为执着的有法。是具有进入之境的所取分别，因为它是以自己的境进入为对境，显现为执着于所取的断除之法，是分别念。第三是，善的进入之境的所取分别的境，有法。有九种，即声闻缘觉的集合的自性两种，加行道的自性两种，见道、修道、无学道三种的各自修与不修的相反，以及除了所知之外的自性中存在的缘故。所取的根本语义记录。处在进入之境的所取分别九者，有法。是大乘修道之道的进入无间道的断除之法，因为它是要被摧毁的。第二，详细解释能取分别，分为两种：依赖于假立为有情，以及依赖于假立的理由。第一部分有三个方面，第一是，如是等。第二是，有情，以假立为有情等九种境为对境，显现为享受者的有法。是依赖于假立为有情的能取分别，因为是修所断的分别念，假立为有情等九种境为对境，显现为享受者的心识的缘故。第三是，事物，修所断的第一个能取分别的境，有法。有九种，即所知的自性三种，声闻缘觉和，菩萨的智慧两种，方便两种，异生凡夫的见行两种中存在的缘故。前者根本语义记录。以修道的第一个所取分别来解释。第二部分分为两种：简略地说明，详细地解释。第一部分分为两种，第一是，如是等。第二是，以心和无明等九种为对境，显现为享受者的心识，有法。是修所断的第二个能取分别，因为是修所断的分别念，以假立为有情的因为对境
English
. That is to say, this is the abandonment of the practice stage of the Mahayana path of meditation, because it is to be destroyed. The second part has three aspects, the first is, thus, etc. The second is, the second, the continuum of the minds and mental factors of the Hearers and Solitary Realizers, with the object of clinging to the apprehended, appearing as the mind with attachment. It is the apprehended conceptualization with the object of entering, because it is the abandonment of the object of clinging to the object of its own entering, appearing as the conceptualization, which is the conceptual thought. The third is, the object of the apprehended conceptualization of the object of entering of virtue, the object of law. There are nine kinds, namely two kinds of the nature of the collection of Hearers and Solitary Realizers, two kinds of the nature of the path of joining, the opposite of each of the three paths of seeing, meditation, and no more learning, and because they exist in the nature of what is not known. The root meaning of the apprehended is recorded. The nine apprehended conceptualizations in the state of entering, the object of law. It is the abandonment of the uninterrupted path of entering the Mahayana path of meditation, because it is to be destroyed. Secondly, the detailed explanation of the grasping conceptualization is divided into two types: relying on the imputation of sentient beings, and relying on the reason for imputation. The first part has three aspects, the first is, thus, etc. The second is, sentient beings, with the nine objects such as the imputation of sentient beings as the object, appearing as the enjoyer, the object of law. It is the grasping conceptualization based on the imputation of sentient beings, because it is the conceptualization to be abandoned by meditation, with the nine objects such as the imputation of sentient beings as the object, appearing as the mind of the enjoyer. The third is, things, the object of the first grasping conceptualization to be abandoned by meditation, the object of law. There are nine kinds, namely three kinds of the nature of knowledge, Hearers and Solitary Realizers, and two kinds of wisdom of Bodhisattvas, two kinds of means, and because they exist in the two kinds of views and practices of ordinary beings. The former root meaning is recorded. It is explained by the first apprehended conceptualization of meditation. The second part is divided into two types: briefly explaining, and explaining in detail. The first part is divided into two types, the first is, thus, etc. The second is, with the nine kinds of minds and ignorance as the object, appearing as the mind of the enjoyer, the object of law. It is the second grasping conceptualization to be abandoned by meditation, because it is the conceptualization to be abandoned by meditation, with the reason for the imputation of sentient beings as the object.