Tibetan
རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་མཐུན་དང་ལུགས་བཟློག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། འཁོར་བ་རྒྱུ་འབྲས་སྡུག་ཀུན་གྱི་བདེན་པ་དང་། མྱང་འདས་རྒྱུ་འབྲས་འགོག་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་མཁས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་སྒོམ་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་ལ་གསུམ་སྟེ། རྟེན་སྒོམ་ལམ། སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག བརྟེན་པ་ཡོན་ཏན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེཾ་ལྟརཾ་འགོག་དང་བཅས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུར་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་གསུངས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོང་བའི་སྒོམ་ལམ་དང་། བརྟེན་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འགོཾག་དངཾ་བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པས་དངོས་གཞི་ཐོད་རྒལ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་གཉིས་བསྒོམ་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། དངོས་གཞི་ཐོད་རྒལ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོངཾ་ནསཾ་བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པས་དངོས་གཞི་ཐོད་རྒལ་འབྲིང་པོའི་རྗེས་སུ་སྲིད་རྩེའི་ནུད་ཆུང་བྱེད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྩལ་སྦྱང་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོཾད་པཾར་བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པས་མཚམས་འཛིན་གྱི་འདོད་སེམས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཐོད་རྒལ་འབྲིང་པོའི་འགོག་པ་དང་ཐོད་རྒལ་ཆེན་པོའི་འགོག་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚམས་ཕྱེད་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐོདཾ་རྒཾལ་བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པས་དངོས་གཞི་ཐོད་རྒལ་ཆེན་པོ་སྒོམ་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། སྒོམ་ལམ་མཉམ་གཞག་གི་རྩལ་སྦྱང་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། དོན་བསྡུས་ཏེ་ཐོད་རྒལ་གྱི་ངོ་བོར་བསྟན་པ་དང་། རྟེན་བསྒོམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྦྱོར་བ་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་དང་། དངོས་གཞི་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་འཇུག་གོ །དང་པོ་ནི། བྱངཾ་ཆུཾབ་བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པས་སྦྱོར་བ་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་སྒོམ་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། དངོས་གཞི་ཐོད་རྒལ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ནུས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དངོས་གཞི་ཐོད་རྒལ་འབྲིང་པོ། མཚམས་འཛིན་གྱི་འདོད་སེམས། དངོས་གཞི་ཐོད་རྒལ་ཆེན་པོའོ། །དང་པོ་ནི། ཡངཾ་བསཾམ་བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པས་མཐར་གནས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་བརྒྱད་ལ་འགོག་པ་བརྒྱད་སྤེལ་ནས་བསྒོམ་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཆོས་གཞན་སྤེལ་ནས་ལུགས་མཐུན་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྙོམས་འཇུག་གི་རིགས་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱི
Chinese
观修顺缘和逆缘，是合理的。因为有必要精通轮回因果的痛苦之谛，以及涅槃因果的灭道之谛。第三，修道顶加行有三种：所依修道，所断分别，所依功德。第一种有三种，第一是，དེཾ་ལྟརཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等所说的包含灭尽的九次第定等两句偈颂，是合理的。因为有必要轻易证悟遣除违品的修道和所依功德之所依。第二是，འགོཾག་དངཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）菩萨修道者修习正行顿超小和中两种，是合理的。因为有必要获得正行顿超大。འོངཾ་ནསཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）菩萨修道者在正行顿超中等之后进行有顶细微之行，是合理的。因为有必要修习三摩地的能力。འདོཾད་པཾར་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）菩萨修道者现前持界之欲心，是合理的。因为有必要区分顿超中等的灭尽和顿超大的灭尽二者之间的界限。ཐོདཾ་རྒཾལ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）菩萨修道者修习正行顿超大，是合理的。因为有必要修习修道等持的能力。第三种有三种：广说，意义归纳而显示为顿超之体性，以及显示为所依修道之体性。第一种有两种：加行狮子奋迅，以及正行顿超之等持。第一是，བྱངཾ་ཆུཾབ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）菩萨修道者修习加行狮子奋迅，是合理的。因为有必要能够入定于正行顿超。第二种有三种：正行顿超中等，持界之欲心，正行顿超大。第一是，ཡངཾ་བསཾམ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）菩萨修道者在八地之等持上交替修习八灭尽，是合理的。因为有必要获得自在于交替其他法类而顺缘入定的等持之类。
English
It is reasonable to meditate on dependent arising in accordance with the proper order and in reverse. This is necessary in order to become proficient in the truth of suffering, the result of karma and causes in samsara, and the truth of the path of cessation, the result of karma and causes in nirvana. Third, there are three aspects to the yoga of the peak of the path of meditation: the support for the path of meditation, the aspects to be abandoned, and the qualities to rely upon. The first has three parts. The first is that the two verses, such as "དེཾ་ལྟརཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning)" which speak of the nine successive abidings that include cessation, are reasonable. This is necessary in order to easily realize the support for the path of meditation that abandons opposing factors and the qualities to rely upon. The second is that འགོཾག་དངཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) the bodhisattva practitioner meditates on the actual practice of small and medium breakthrough, which is reasonable. This is necessary in order to attain the great breakthrough of the actual practice. འོངཾ་ནསཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) the bodhisattva practitioner performs the subtle activity of the peak of existence after the medium breakthrough of the actual practice, which is reasonable. This is necessary in order to train the skill of samadhi. འདོཾད་པཾར་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) the bodhisattva practitioner manifests the desire to hold the boundary, which is reasonable. This is necessary in order to divide the boundary between the cessation of the medium breakthrough and the cessation of the great breakthrough. ཐོདཾ་རྒཾལ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) the bodhisattva practitioner meditates on the great breakthrough of the actual practice, which is reasonable. This is necessary in order to train the skill of meditative equipoise on the path of meditation. The third has three aspects: extensive explanation, condensing the meaning and showing it as the nature of breakthrough, and showing it as the nature of the support for the path of meditation. The first has two aspects: the application of the lion's leap and the meditative equipoise of the actual breakthrough. The first is that བྱངཾ་ཆུཾབ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) the bodhisattva practitioner meditates on the application of the lion's leap, which is reasonable. This is necessary in order to be able to enter into meditative equipoise on the actual breakthrough. The second has three aspects: the medium breakthrough of the actual practice, the desire to hold the boundary, and the great breakthrough of the actual practice. The first is that ཡངཾ་བསཾམ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) the bodhisattva practitioner cultivates the eight cessations by alternating them with the eight meditative equipoises of the final state, which is reasonable. This is necessary in order to gain mastery over the types of meditative equipoise that involve alternating other dharmas and entering into meditative equipoise in accordance with the proper order.
Tibetan
ར། དེཾ་ལཾས་རྩ་བའི་ནུད་ཆུང་གི་སྦྱོར་བ་འགོད། གཉིས་པ་ནི། འདོཾད་པཾ་རྩ་བའི་མཚམས་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བ་འགོད། གསུམ་པ་ནི། དེཾའི་འོཾག་བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པས་མཐར་གནས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་དགུ་ལ་འདོད་སེམས་དགུ་སྤེལ་ནས་ལུགས་བཟློག་ཏུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཆོས་གཞན་སྤེལ་ནས་ལུགས་བཟློག་ཏུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྙོམས་འཇུག་གི་རིགས་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེཾ་ལྟཾར་མཐར་གནས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་དགུ་ལ་འདོད་སེམས་དགུ་སྤེལ་ནས་ལུགས་བཟློག་ཏུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཆོས་ཅན། ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་འཇུག་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། མཉམ་རྗེས་རིགས་མི་འདྲ་བ་སྤེལ་བའི་སྒོ་ནས་ལུགས་བཟློག་ཏུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དགཾ་པཾ་དངོས་གཞི་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་འཇུག་ཆོས་ཅན། རྟེན་བསྒོམ་ལམ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་སྤངས་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་དངོས་གཉེན་དུ་གྱུར་པའི་སྒོམ་ལམ་མཉམ་གཞག་གི་རྟེན་གྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བསྒོམ་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག་ལ་གསུམ་སྟེ། མཚམས་སྦྱར་བ། རྒྱས་པར་བཤད་པ། གཉེན་པོའི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེཾ་ལྟཾར་སྒོམ་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་སྐབས་སུ་སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག་བཞི་བཤད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། སྒོམ་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་སྤང་བྱ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཟུང་རྟོག་རྒྱས་པར་བཤད་པ། འཛིན་རྟོག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྦྱོར་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་གཟུང་རྟོག་དང་། འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་གཟུང་རྟོག་གོ །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རེཾ་ཞིཾག་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མདོཾར་དང་བསྡུཾས་བཟློག་པ་དང་རྣལ་མ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱོར་བའི་ཡུལ་དགུ་ལ་དམིགས་ནས་འཇུག་བྱའི་གཟུང་བར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། སྦྱོར་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་གཟུང་རྟོག་ཡིན་ཏེ། རང་ཡུལ་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་ནས་འཇུག་བྱའི་གཟུང་བར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། མདོཾར་བསྡུཾས་སྦྱོར་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་གཟུང་རྟོག་གི་ཡུལ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་དགུ་ཡོད་དེ། རྣལ་མར་སྦྱོར་བ་གཉིས། བཟློག་པར་སྦྱོར་བ་བཞི། སླར་ཡང་རྣལ་མར་སྦྱོར་བ་གསུམ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བཟུཾང་བཾའི་རྩ་བའི་ངག་དོན་འགོད། གནཾས་སྐབཾས་སྦྱོར་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་གཟུང་རྟོག་དགུ་པོ་ཆོས
Chinese
ར། དེཾ་ལཾས་根本细微之行的修法著述。第二是，འདོཾད་པཾ་根本的界限执持之行著述。第三是，དེཾའི་འོཾག་由瑜伽行者将九次第住的等持，以九种欲心来回转换而入定，是法。有必要，因为为了获得能以其他法来回转换而入定的等持之权。第二是，དེཾ་ལྟཾར་如是，将九次第住的等持，以九种欲心来回转换而入定的等持，是法。有被称为超越的等持之理由，因为是以转换不同种类的俱生和后得的方式来回入定的等持。第三是，དགཾ་པཾ་正行超越的等持，是法。所依是道，因为是为了成就成为断除修道所断的所知障之对治的修道俱生之所依而修的等持。第二，所断分别念有三，即：连接、广说、对治的差别。第一是，དེཾ་ལྟཾར་如是，在修道顶加行之时，所断四分别念的解说，是法。有必要，因为为了容易了知修道顶加行的所断。第二有二，即：所取分别念的广说、能取分别念的广说。第一有二，即：具有修之境的所取分别念和具有入之境的所取分别念。第一有三，第一是，རེཾ་ཞིཾག་等。第二是，མདོཾར་和བསྡུཾས་，以颠倒和如实等任何方式来修的九境为对境，而对所入之所取显现执著的心，是法。是具有修之境的所取分别念，因为是对自境修之相显现执著的所断分别念。第三是，མདོཾར་བསྡུཾས་具有修之境的所取分别念之境，是法。有九种相，因为有如实修二种、颠倒修四种、再次如实修三种。བཟུཾང་བཾའི་根本语义著述。གནཾས་སྐབཾས་具有修之境的九种所取分别念，是法。
English
Ra. The practice of the subtle essence of dem-lams is written. Secondly, the practice of delimiting the root of dom-pams is written. Thirdly, it is a dharma that a bodhisattva on the path of meditation enters into samadhi by transforming the nine samadhis of the final abode with nine desires and reversing the order. It is necessary because it is to obtain the power to enter into samadhi by reversing the order by transforming other dharmas. Secondly, it is a dharma that the samadhi of entering into samadhi by transforming the nine samadhis of the final abode with nine desires and reversing the order in this way. There is a reason to be called the transcendent samadhi, because it is the samadhi of entering into samadhi by reversing the order by transforming different kinds of co-emergent and subsequent attainments. Thirdly, the actual transcendent samadhi of dam-pams is a dharma. The basis is the path of meditation, because it is the samadhi that is meditated in order to accomplish the basis of the co-emergent path of meditation that has become the actual antidote to the obscurations of knowledge that are abandoned by meditation. Secondly, there are three kinds of conceptual thoughts to be abandoned: connection, detailed explanation, and the difference of antidotes. First, it is a dharma that the explanation of the four conceptual thoughts to be abandoned at the time of the peak practice of the path of meditation. It is necessary because it is to easily understand what is to be abandoned in the peak practice of the path of meditation. Secondly, there are two: a detailed explanation of the apprehended conceptual thought and a detailed explanation of the apprehending conceptual thought. First, there are two: the apprehended conceptual thought with the object of practice and the apprehended conceptual thought with the object of entry. First, there are three, the first is: rem-zhig, etc. Secondly, it is a mind that clings to the apprehended object of entry by focusing on the nine objects of practice that are practiced in any way, such as reversed and real, in dom and dum. It is the apprehended conceptual thought with the object of practice, because it is the conceptual thought to be abandoned that clings to the appearance of the practice of its own object. Thirdly, the object of the apprehended conceptual thought with the object of practice of dom-dums is a dharma. There are nine aspects, because there are two kinds of real practice, four kinds of reversed practice, and three kinds of real practice again. The root meaning of dzung-wams is written. The nine apprehended conceptual thoughts with the object of practice at the time of gnam-skabs are dharmas.