Tibetan
པ་གཟུང་རྟོག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གཟུངཾ་བའིཾ་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ངོཾ་བོཾ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ལ་འཇུག་བྱ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་ཡིན་ཏེ། རང་ཡུལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་འཇུག་བྱའི་གཟུང་བ་ལ་དམིགས་ནས་འཇུག་བྱའི་གཟུང་བར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དབེནཾ་པསཾ་འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་གི་འཇུག་བྱའི་བཟུང་བ་ཆོས་ཅན། དགུ་ཡོད་དེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལྔ་འབྲས་བུའི་དབང་དུ་བྱས་པ་བཞི་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྐྱོནཾ་མེདཾ་རྩ་བའི་ངག་དོན་འགོད། མཐོངཾ་བའིཾ་འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་དགུ་པོ་ཆོས་ཅན། མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤང་བྱ་ཡིན་ཏེ། དེའི་གཞོམ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གཟུངཾ་བའིཾ་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྲིདཾ་དང་ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་ནས་དོར་བྱའི་གཟུང་བར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཡིན་ཏེ། རང་ཡུལ་ཐེག་དམན་གྱི་ལྡོག་བྱའི་གཟུང་བ་ལ་དམིགས་ནས་དོར་བྱར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། འཁོརཾ་བཾ་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་གི་ལྡོག་བྱའི་བཟུང་བ་ཆོས་ཅན། དགུ་ཡོད་དེ། ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལྔ། འབྲས་བུའི་དབང་དུ་བྱས་པ་བཞི་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཉེསཾ་པཾ་རྩ་བའི་ངག་དོན་འགོད། ཉནཾ་ཐོསཾ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡུལ་དགུ་པོ་ཆོས་ཅན། ཉན་རང་ལ་ལྟོས་ནས་ལྡོག་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་བླང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱངཾ་ཆུབཾ་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་དགུ་པོ་ཆོས་ཅན། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤང་བྱ་ཡིན་ཏེ། དེའི་གཞོམ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་རྒྱས་པར་བཤད། བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སོཾ་སོའིཾ་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འཛིཾན་པཾ་འཛིན་དོར་སོགས་ཡུལ་དགུ་ལ་དམིགས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ཡུལ་རྫས་ཡོད་ཀྱི་འཛིན་པ་ལ་དམིགས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཀུནཾ་རྫོབཾ་རྫས་འཛིན་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་འཛིན་པ་ཆོས་ཅན། དགུ་ཡོད་དེ། གཙོ་བོ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དབང་དུ་བྱ
Chinese
对于所取分别念的广说。首先分三部分，第一部分是：所取等。第二部分是：ངོཾ་བོཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）具有对菩萨道的道和果连同所取对境显现执着的心的法相。趣入是所取分别念，因为是缘于自境大乘的趣入所取而对趣入所取显现执着的应断除分别念的缘故。第三部分是：དབེནཾ་པསཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）趣入所取分别念的趣入所取对境的法相。有九种，因为有菩萨道的道方面有五种，果方面有四种的缘故。སྐྱོནཾ་མེདཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）记录根本的语意。མཐོངཾ་བའིཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）九种趣入所取分别念的法相。是见道顶加行之加行阶段的应断除，因为是其所破的缘故。第二部分分三部分，第一部分是：所取等。第二部分是：སྲིདཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）和缘于小乘的道和果连同应舍弃的所取对境显现执着的心的法相。退转是所取分别念，因为是缘于自境小乘的退转所取而对应舍弃显现执着的应断除分别念的缘故。第三部分是：འཁོརཾ་བཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）退转所取分别念的退转所取对境的法相。有九种，因为有小乘的道方面有五种，果方面有四种的缘故。ཉེསཾ་པཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）记录根本的语意。ཉནཾ་ཐོསཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）如前所说的九种对境的法相。相对于声闻自证不是应退转的，因为相对于它是应获取的缘故。བྱངཾ་ཆུབཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）九种退转所取分别念的法相。是见道的趣入阶段的应断除，因为是其所破的缘故。第二部分分两部分：详细解释实执分别念。详细解释名言执分别念。首先分三部分，第一部分是：སོཾ་སོའིཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等。第二部分是：འཛིཾན་པཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）缘于执取舍弃等九种对境而对受用者显现真实执着的心的法相。是实执分别念，因为是缘于自境实有的执取而对受用者显现真实执着的心的缘故。第三部分是：ཀུནཾ་རྫོབཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）成为实执分别念之对境的执取的法相。有九种，因为主要是般若波罗蜜多的方面
English
Extensive explanation of grasping at apprehended objects. First, there are three parts. The first is: Grasping, etc. The second is: ངོཾ་བོཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) The characteristic of the mind that manifestly clings to the objects to be entered, together with the path and fruit of the Bodhisattva. Entering is grasping at apprehended objects, because it is the object to be abandoned that manifestly clings to the objects to be entered, focusing on the objects to be entered of the Mahayana in its own realm. The third is: དབེནཾ་པསཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) The characteristic of the objects to be entered of the grasping at apprehended objects. There are nine, because there are five in terms of the path of the Bodhisattva and four in terms of the fruit. སྐྱོནཾ་མེདཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) Record the meaning of the root text. མཐོངཾ་བའིཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) The characteristic of the nine grasping at apprehended objects to be entered. It is to be abandoned in the stage of joining of the peak joining of the path of seeing, because it is what is to be destroyed. The second part has three parts. The first is: Grasping, etc. The second is: སྲིདཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) and the characteristic of the mind that manifestly clings to the objects to be abandoned, focusing on the path and fruit of the Hinayana, together with the objects to be abandoned. Turning away is grasping at apprehended objects, because it is the object to be abandoned that manifestly clings to the objects to be abandoned, focusing on the objects to be turned away from of the Hinayana in its own realm. The third is: འཁོརཾ་བཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) The characteristic of the objects to be turned away from of the grasping at apprehended objects to be turned away from. There are nine, because there are five in terms of the path of the Hinayana and four in terms of the fruit. ཉེསཾ་པཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) Record the meaning of the root text. ཉནཾ་ཐོསཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) The characteristic of the nine objects as described above. It is not to be turned away from in relation to the Hearer and Solitary Realizer, because it is to be taken in relation to them. བྱངཾ་ཆུབཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) The characteristic of the nine grasping at apprehended objects to be turned away from. It is to be abandoned in the stage of entering of the path of seeing, because it is what is to be destroyed. The second part has two parts: Extensive explanation of the conceptual thought of grasping at substance. Extensive explanation of the conceptual thought of grasping at imputation. First, there are three parts. The first is: སོཾ་སོའིཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) etc. The second is: འཛིཾན་པཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) The characteristic of the mind that manifestly clings to the enjoyer as being true, focusing on the nine objects such as grasping and abandoning. It is the conceptual thought of grasping at substance, because it is the mind that manifestly clings to the enjoyer as being true, focusing on the grasping at substance that exists substantially in its own realm. The third is: ཀུནཾ་རྫོབཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) The characteristic of the grasping that has become the object of the conceptual thought of grasping at substance. There are nine, because mainly in terms of the Perfection of Wisdom
Tibetan
ས་པ་བརྒྱད། ཕར་ཕྱིན་གཞན་ལྔའི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཅིག་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དོནཾ་དམཾ་རྩ་བའི་ངག་དོན་འགོད། མཐོཾང་བཾའི་ཅི་སྐད་བཤད་པའི་རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་དགུ་ཆོས་ཅན། སྔ་མས་འགྲེ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། འཛིཾན་པཾར་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆེདཾ་བཞིཾན་ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བ་སོགས་ཡུལ་དགུ་ལ་དམིགས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ཡུལ་བཏགས་ཡོད་ཀྱི་འཛིན་པ་ལ་དམིགས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཉཾན་ཐོསཾ་བཏགས་འཛིན་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་འཛིན་པ་ཆོས་ཅན། དགུ་ཡོད་དེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཉིས། བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དྲུག སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཅིག་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བཏགཾས་པཾའི་རྩ་བའི་ངག་དོན་འགོད། མཐོཾང་བཾའི་ཅི་སྐད་བཤད་པའི་བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་དགུ་ཆོས་ཅན། སྔ་མས་འགྲེའོ། །གསུམ་པ་གཉེན་པོའི་དབྱེ་བ་ནི། དེཾ་ལྟཾར་མཐོང་སྤངས་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་གཉེན་པོ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་སྤང་བྱའི་སྒོ་ནས་དགུ་དགུར་དབྱེར་རུང་སྟེ། ཁྱོད་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དགུ་དགུར་ཡོད་པས་དེ་ལྟར་དབྱེར་རུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གཉེན་པོ་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་ལ་གཉིས་ཏེ། ཞར་ལས་བྱུང་བའི་དོན་དང་། རྣལ་མ་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་དང་། འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེཾ་ལྟཾར་བྱང་ཆུབ་ལ་གཞན་སྟོན་པ་དང་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གསུངས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གསུམ་བདེ་བླག་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱཾང་ཆཾུབ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། གཞན་འབྲས་བུ་རྟོགས་པའི་ཆ་ལ་འགོད་པ། རྒྱུ་ལུང་གི་ཆོས་ལ་འགོད་པ། རང་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་སྦྱོར་བ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། འཆཾད་པཾར་གཞན་འབྲས་བུ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་འགོད་པ་ཆོས་ཅན། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་དགེ་རྩ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་འོག་མ་གཉིས་ལ་འགྲེའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དབུ་མ་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་ཚུལ་བརྗོད། དངོས
Chinese
ས་པ་有八个。因为存在于以其他五种波罗蜜多的角度来安立的一个之中。དོནཾ་དམཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）根本的语词记录。མཐོཾང་བཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）如是所说的实执分别九者法。以前者解释。第二有三，其中第一是。འཛིཾན་པཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）执等。第二是。ཆེདཾ་བཞིཾན་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）特意，特意，不决定产生等，以九境为对境，而显现为仅仅是安立为受用者的心法。是假立执分别，因为是以自境假立有的执著为对境，而显现为仅仅是安立为受用者的应断除分别。第三是。ཉཾན་ཐོསཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）声闻假立执分别的境之执著法。有九个，因为存在于以声闻道的角度安立的二个，以菩萨道的角度安立的六个，以异生凡夫的角度安立的一个之中。བཏགཾས་པཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）假立的根本语词记录。མཐོཾང་བཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）如是所说的假立执分别九者法。以前者解释。第三对治的差别是。དེཾ་ལྟཾར་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）如是见断分别法。你的四种对治每一个都可以从所断的角度分为九个，因为你们四个每一个都有九个，所以可以这样分。第二对治见道顶加行有二，即顺带产生的意义和真实的见道顶加行。第一有二，即大菩提之因和大菩提之果。第一有三，其中第一是。དེཾ་ལྟཾར་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）如是对于菩提向他宣说等一句颂词所说法。有必要，因为是为了容易证悟成办大菩提的三因。第二是。བྱཾང་ཆཾུབ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）菩提，大菩提之因法。有三种，因为存在于将他人的果位安立在证悟之分，将因经之法安立，自己与菩提之因结合之中。第三是。འཆཾད་པཾར་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）宣说将他人的果位安立在证悟之法。是大菩提之因，因为是获得大菩提的善根。由此解释下面两个。第二有三，即宣说中观派的菩提欲求之理。正行。
English
There are eight Sa-pas. Because they exist in one that is established from the perspective of the other five perfections. དོནཾ་དམཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) Record the root words. མཐོཾང་བཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) The nine substance-grasping cognitions as stated. Explain with the former. The second has three, the first of which is: འཛིཾན་པཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) Grasping, etc. The second is: ཆེདཾ་བཞིཾན་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) Intentionally, intentionally, not necessarily arising, etc., the mind that focuses on the nine objects and appears to be merely labeled as the enjoyer. It is a conceptualization of imputation, because it is the object of imputation that focuses on the grasping of the imputed object, and it is the conceptualization that should be abandoned that appears to be merely labeled as the enjoyer. The third is: ཉཾན་ཐོསཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) The grasping that has become the object of the imputation-grasping conceptualization of the Hearer. There are nine, because they exist in the two established from the perspective of the Hearer's path, the six established from the perspective of the Bodhisattva's path, and the one established from the perspective of the ordinary person. བཏགཾས་པཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) Record the root words of imputation. མཐོཾང་བཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) The nine imputation-grasping conceptualizations as stated. Explain with the former. The third is the distinction of antidotes: དེཾ་ལྟཾར་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) Thus, the conceptualizations to be abandoned by seeing. Each of your four antidotes can be divided into nine from the perspective of what is to be abandoned, because each of you four has nine, so it can be divided in this way. The second, the antidote, the peak application of the path of seeing, has two: the meaning that arises incidentally, and the actual peak application of the path of seeing. The first has two: the cause of great enlightenment and the result, great enlightenment. The first has three, the first of which is: དེཾ་ལྟཾར་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) Thus, the one verse that speaks of showing others enlightenment, etc. It is necessary, because it is for the sake of easily realizing the three causes that accomplish great enlightenment. The second is: བྱཾང་ཆཾུབ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) Enlightenment, the cause of great enlightenment. There are three aspects, because they exist in placing the fruit of others in the aspect of realization, placing the Dharma of the causal scriptures, and combining oneself with the cause of enlightenment. The third is: འཆཾད་པཾར་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) Explaining and placing the fruit of others in the Dharma of realization. It is the cause of great enlightenment, because it is the root of virtue that obtains great enlightenment. This explains the following two. The second has three: stating the way the Madhyamikas desire enlightenment. The actual.