Tibetan
དོན་དམ་པར་ཟབ་མོ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་འདོད་པའི་ཕྱིར། བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གཏན་ཚིགས་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཆོས་ཅན། ཟབ་མོ་ཡིན་ཏེ། སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བའི་ཟབ་མོ་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་མཉམ་གཞག་གིས་དྲངས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྟོགས་རིགས་ཟབ་པ་རྒྱས་པར་བཤད། ངོ་བོ་ཟབ་པ་རྒྱས་པར་བཤད། གཏན་ཚིགས་ཟབ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒོམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དང་། སྒོམ་ལམ་གྱི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེཾ་ལྟརཾ་བྱམས་མགོན་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་ནས་ཁྱད་གཞི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཁྱད་པར་བཟུང་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བློ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ངེསཾ་ཤེསཾ་ས་གཉིས་པའི་མཉམ་གཞག་གིས་དྲངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན། སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་སྒོམ་ལམ་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་མཉམ་གཞག་གི་གནས་སྐབས་སུ་མཐོང་ཟིན་པའི་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བའི་ཟབ་མོ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་སེམས་འཇལ་རྟོག་གསུམ་བྱེད་པའི་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཐོསཾ་པཾ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་ཆོས་ཅན། སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་སྒོམ་ལམ་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་མཉམ་གཞག་གི་གནས་སྐབས་སུ་མཐོང་བའི་ཟབ་མོ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་མམ། སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སེམས་འཇལ་རྟོག་གསུམ་བྱེད་པའི་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེཾ་རྣམསཾ་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེཾ་ནིཾ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་མཉམ་གཞག་གིས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་དེ་ལ་དགུར་གྲངས་ངེས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་མཉམ་གཞག་དེ་ལ་དགུར་གྲངས་ངེས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། བྱངཾ་ཆུབཾ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་མཉམ་གཞག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་སོགས་དགུར་གྲངས་ངེས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག་དེ་ལ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་སོགས་དགུར་གྲངས་ངེས་པའི་ཕྱིར། དེཾ་ལྟརཾ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་མཉམ་གཞག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྒྱུན་ཆགས་སུ་བྱུང་སྟེ། ཁམས་གསུམ་ས་དགུའི་རྣམ་རྟོག་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་སོགས་དགུ་རྣམ་པས་ཅིག་ཆར་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་སོགས་དགུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ངོ་བོ་ཟབ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ
Chinese
因为从胜义谛上说是甚深空性的自性。菩萨修道者不退转的理由，后得的身语行为，是法。是甚深的，因为是由现量证悟远离增益和损减的甚深空性之等持所引发的特殊理由。第二部分有三：详细解释证悟之理甚深，详细解释自性甚深，详细解释理由甚深。第一部分有二：修道之自性，修道之分类。第一部分有三，第一是：如此慈氏怙主，是法。在显示大乘见道的差别之后，有理由解释差别之所依大乘修道的差别，因为在抓住差别之后，会产生具有差别的智慧。第二是：证悟，由二地的等持所引发的后得的特殊证悟，是法。是此处所说的修道，因为是在资粮道、见道、修道三种等持的阶段，对所见之远离增益和损减的甚深空性之义，以心作衡量、分别、决定的修道。第三是：听闻，大乘的修道，是法。是此处所说的修道，因为是在资粮道、见道、修道三种等持的阶段，对所见之甚深空性之义，以听闻、思惟、修三种，或者资粮、正行、后行三种的智慧，以心作衡量、分别、决定的修道。第二部分有三，第一是：这些等等。第二是：这，大乘的修道，由等持所引发的证悟，对此确定为九种，因为对大乘的修道等持，对此确定为九种。第三是：菩提，大乘的修道等持，是法。你对此确定为小之小等等九种，因为你所要断除的分别念，对此确定为大之大等等九种。如此，大乘的修道等持，是法。你持续不断地产生，因为以同时断除三界九地之分别念大之大等等九种的方式，小之小等等九种持续不断地产生。第二，详细解释自性甚深
English
Because, from the ultimate point of view, it is considered to be the nature of profound emptiness. The reason why a Bodhisattva practitioner on the path of cultivation is irreversible is that their subsequent actions of body and speech are profound because they are based on a special reason derived from the samadhi that directly realizes the profound emptiness, free from exaggeration and denigration. The second part has three aspects: elaborating on the profundity of realization, elaborating on the profundity of nature, and elaborating on the profundity of reasoning. The first part has two aspects: the nature of the path of cultivation and the classification of the path of cultivation. The first of these has three aspects. First: Thus, Maitreya, is the subject. After showing the distinction of the Mahayana path of seeing, there is reason to explain the distinction of the Mahayana path of cultivation, which is the basis of distinction, because after grasping the distinction, wisdom with distinction arises. Second: Certainty, the special certainty of subsequent attainment derived from the samadhi of the second ground, is the subject. It is the path of cultivation taught here, because it is the path of cultivation in which one measures, distinguishes, and decides with the mind on the meaning of the profound emptiness, free from exaggeration and denigration, which has been seen in the state of samadhi of the three paths of accumulation, seeing, and cultivation. Third: Hearing, the Mahayana path of cultivation, is the subject. It is the path of cultivation taught here, because it is the path of cultivation in which one measures, distinguishes, and decides with the mind on the meaning of the profound emptiness seen in the state of samadhi of the three paths of accumulation, seeing, and cultivation, with the wisdom of the three, hearing, thinking, and meditating, or the three, accumulation, main practice, and subsequent practice. The second part has three aspects. First: These, etc. Second: This, the Mahayana path of cultivation, the certainty derived from samadhi, is definitely numbered as nine, because the Mahayana path of cultivation samadhi is definitely numbered as nine. Third: Bodhi, the Mahayana path of cultivation samadhi, is the subject. You are definitely numbered as the smallest of the small, etc., nine, because the conceptual thoughts to be abandoned by you are definitely numbered as the largest of the large, etc., nine. Thus, the Mahayana path of cultivation samadhi, is the subject. You arise continuously, because by simultaneously abandoning the conceptual thoughts of the three realms and nine grounds, the largest of the large, etc., nine, the smallest of the small, etc., nine arise continuously. Second, elaborating on the profundity of nature
Tibetan
་གཉིས་ཏེ། དོན་དམ་གྱི་བྱེད་པ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བྱེད་པ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ་སྤང་བ། བྱ་བ་བྱེད་པ་མི་འཐད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱལཾ་བའིཾ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དགུར་གྲངས་མ་ངེས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དགུ་ལས་མང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་རེ་རེས་ཀྱང་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་སོགས་བསྐྱེད་པ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ནི། འཕགས་པ་ལྟར་ན་གཉིས་ལས། རྩོད་པ་ནི། གྲངསཾ་མེདཾ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་སོགས་བསྐྱེད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དོན་དམ་པར་ཟབ་མོ་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལན་ནི། ཀུནཾ་རྫོབཾ་དེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ཟབ་མོ་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་སོགས་བསྐྱེད་པར་མི་འགལ་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཟབ་མོ་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་དུ་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་སོགས་ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེའི་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི་མཚམས་སྦྱར་གྱི་ལན་དུ་སྦྱར་ཏེ། གྲངསཾ་མེདཾ་དེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་གཞལ་མེད་སོགས་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དགུར་གྲངས་མ་ངེས་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་སོགས་སྟོང་ཉིད་སོགསཾ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཀུནཾ་རྫོབཾ་དེ་ཆོས་ཅན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་སོགས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཁྱོད་ལ་དགུར་གྲངས་མ་ངེས་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་སོགས་ཀྱིས་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཚོགས་གཉིས་བསྒོམས་པའི་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་གྱི་ཁྱོད་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པས་ངོ་བོའི་གྲངས་ངེས་ལ་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་ལན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྟོངཾ་པཾ་དངོས་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གསུངས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། དོན་དམ་པར་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ན། སྤང་གཉེན་ཉམས་འཕེལ་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པར་མི་རུང་ངོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུ་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དངོསཾ་དང་ཆོསཾ་དེ་ཆོས་ཅན། སྤང་གཉེན་ཉམས་འཕེལ་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པར་མི་རུང་བར་ཐལ། སྒོམ་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་བྱར
Chinese
有两种，在胜义谛的作为上破斥争论，在世俗谛的作为上破斥争论。第一种又分为两种，破斥产生果是不合理的，破斥行事是不合理的。第一种又分为三种，第一种是：圣者的（རྒྱལཾ་，种子字，梵文：hri，梵文罗马转写：hrīḥ，惭）大乘的修道，你具有不确定为九的数字的过失，因为你的果比九多，因为你们每一个都能产生无量功德等果，这是从胜者的佛母所说的缘故。第二种是：如果按照圣者来说有两种，争论是：无量（གྲངསཾ་མེདཾ་，种子字，梵文：asaṃkhyeya，梵文罗马转写：asaṃkhyeya，无数）大乘的修道，产生无量功德等是不合理的，因为在胜义谛上是甚深空性的缘故。回答是：世俗（ཀུནཾ་རྫོབཾ་，种子字，梵文：saṃvṛti，梵文罗马转写：saṃvṛti，世俗）的法，即使在胜义谛上是甚深空性，但在世俗谛上产生无量功德等也不相违背，因为即使在胜义谛上是甚深空性，但在世俗谛上无量功德等是你的大悲的同类因的果的缘故。第三种是作为连接的回答来连接，无量（གྲངསཾ་མེདཾ་，种子字，梵文：asaṃkhyeya，梵文罗马转写：asaṃkhyeya，无数）的法，在胜义谛上通过产生无量功德等，不确定为九的数字的过失是没有的，因为在胜义谛上无量功德等是空性等（སོགསཾ་，种子字，梵文：ādi，梵文罗马转写：ādi，等）的自性，所以没有他体的缘故。世俗（ཀུནཾ་རྫོབཾ་，种子字，梵文：saṃvṛti，梵文罗马转写：saṃvṛti，世俗）的法，在世俗谛上以产生果无量功德等的原因，你具有不确定为九的数字的过失是没有的，因为在世俗谛上你的果无量功德等，以无所缘的大悲的自性修习二资粮的同类因的果，不是你的自性，所以不损害自性的数字确定的缘故。第二种又分为两种，争论和回答。第一种又分为两种，第一种是：空（སྟོངཾ་པཾ་，种子字，梵文：śūnyatā，梵文罗马转写：śūnyatā，空性）的事物不可说等等的一个偈颂，是有必要的，因为如果在胜义谛上是空性，那么断除对治退减增长的行事是不行的，是为了迎接这种疑惑的缘故。第二种是：事物（དངོསཾ་，种子字，梵文：vastu，梵文罗马转写：vastu，事物）和法（ཆོསཾ་，种子字，梵文：dharma，梵文罗马转写：dharma，法），断除对治退减增长的行事是不合理的，修习殊胜
English
There are two: refuting arguments on the activity of ultimate truth, and refuting arguments on the activity of conventional truth. The first is divided into two: refuting the fallacy that it is unreasonable to produce results, and refuting the fallacy that it is unreasonable to act. The first is divided into three. The first is: The meditation path of the Mahayana of the Victorious One (རྒྱལཾ་，seed syllable，梵文：hri，梵文罗马转写：hrīḥ，shame), you have the fault of not being certain as the number nine, because your fruits are more than nine, because each of you produces countless merits and so on, as it is said in the Victorious One's Mother. The second is: According to the noble ones, there are two. The argument is: The meditation path of the countless (གྲངསཾ་མེདཾ་，seed syllable，梵文：asaṃkhyeya，梵文罗马转写：asaṃkhyeya，innumerable) Mahayana, it is unreasonable to produce countless merits and so on, because in the ultimate truth it is profound emptiness. The answer is: The conventional (ཀུནཾ་རྫོབཾ་，seed syllable，梵文：saṃvṛti，梵文罗马转写：saṃvṛti，conventional) dharma, although it is profound emptiness in the ultimate truth, it is not contradictory to produce countless merits and so on in the conventional truth, because even though it is profound emptiness in the ultimate truth, countless merits and so on are the result of your compassion's homogeneous cause in the conventional truth. The third is to connect as a connecting answer: The countless (གྲངསཾ་མེདཾ་，seed syllable，梵文：asaṃkhyeya，梵文罗马转写：asaṃkhyeya，innumerable) dharma, in the ultimate truth, through producing countless immeasurable merits and so on, there is no fault of not being certain as the number nine, because in the ultimate truth, countless merits and so on are the nature of emptiness and so on (སོགསཾ་，seed syllable，梵文：ādi，梵文罗马转写：ādi，etc.), so there is no otherness. The conventional (ཀུནཾ་རྫོབཾ་，seed syllable，梵文：saṃvṛti，梵文罗马转写：saṃvṛti，conventional) dharma, in the conventional truth, because of the reason for producing the fruit of countless merits and so on, there is no fault of you having the fault of not being certain as the number nine, because in the conventional truth, your fruit of countless merits and so on, with the nature of great compassion without an object, is the result of the homogeneous cause of meditating on the two accumulations, and is not your nature, so it does not harm the certainty of the number of natures. The second is divided into two: argument and answer. The first is divided into two. The first is: The one verse that says, "The empty (སྟོངཾ་པཾ་，seed syllable，梵文：śūnyatā，梵文罗马转写：śūnyatā，emptiness) thing is inexpressible," etc., is necessary, because if it is emptiness in the ultimate truth, then the activity of abandoning antidotes, diminishing and increasing is not possible, it is for the sake of welcoming this doubt. The second is: The thing (དངོསཾ་，seed syllable，梵文：vastu，梵文罗马转写：vastu，thing) and the dharma (ཆོསཾ་，seed syllable，梵文：dharma，梵文罗马转写：dharma，dharma), it is unreasonable to engage in the activity of abandoning antidotes, diminishing and increasing, practicing excellent