Tibetan
དོད་ཡོན་ལ་འདུན་པ་སོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོཾད་དང་ཀུཾན་ལམ་ཤེས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་འདོད་ཆགས་མེད་པར་རྟོགས་པ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ཆོས་ཅན། ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་འབྱུང་གི་གནས་ཚུལ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་དུག་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉོཾན་དང་རབཾ་ལམ་ཤེས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་ཉོན་མོངས་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། རབ་སྐྱེའི་གནས་ཚུལ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཀུན་རྟོག་གི་གཉེན་པོ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམཾས་དང་རྐྱེནཾ་ལཾམ་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་གྱི་གནས་ཚུལ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་དེཾ་རྣམཾས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚདཾ་མེདཾ་ལམ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་ཚད་མེད་པར་རྟོགས་པ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་བདུན་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། ལམ་བདེན་གྱི་གནས་ཚུལ་རྟོགས་པའི་སོགས་འགྲེ། དེཾ་རྣམཾ་ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། བདུན་ཡོད་དེ། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་གཉིས། རིགས་པའི་རྣམ་པ་གཉིས། སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་གཉིས། ངེས་འབྱིན་གྱི་རྣམ་པ་གཅིག་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། མིཾ་རྟགཾ་ལམ་ཤེས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་གནས་ཚུལ་རྟོགས་པའི་སོགས་འགྲེ། དེཾ་ལྟརཾ་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། ལྔ་ཡོད་དེ། རང་མཚན་གྱི་རྣམ་པ་བཞི། སྤྱི་མཚན་གྱི་རྣམ་པ་གཅིག་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སོ་སོར་བཤད་པ་དང་། གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། དངོས་པོའི་གྲངས་ངེས་དགག་པ། མངོན་ཞེན་གྱི་དྲི་མ་དགག་པ། བྱེད་པ་པོའི་རྟོགས་པས་དབེན་པ། འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་སེལ་བའི་ངེས་འབྱུང་ངོ་། །དང་པོ་ནི། འགོཾག་པཾའི་ལམ་ཤེས་ཀྱིས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གསུམ་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། འགོག་བདེན་གྱི་འགོག་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། འགོག་པའི་གནས་ཚུལ་རྟོགས་པའི་སོགས་འགྲེའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཞིཾ་བཾའི་ལམ་ཤེས་ཀྱིས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་
Chinese
因为是作为对治贪欲等对境的智慧之差别。欲（འདོཾད་，梵文天城体：kāma，梵文罗马拟音：kāma，汉语字面意思：欲）和俱（ཀུཾན་，梵文天城体：samanta，梵文罗马拟音：samanta，汉语字面意思：俱）道智以胜义谛了知无贪等的三种相，是宗法。是集起的行相，因为是通过了知集起的境况，而成为对治三毒之执着的差别。恚（ཉོཾན་，梵文天城体：dveṣa，梵文罗马拟音：dveṣa，汉语字面意思：恚）和胜（རབཾ་，梵文天城体：viśeṣa，梵文罗马拟音：viśeṣa，汉语字面意思：胜）道智以胜义谛了知无烦恼之相，是宗法。是极生的行相，因为是通过了知极生的境况，而成为对治遍计之智慧的差别。心（སེམཾས་，梵文天城体：citta，梵文罗马拟音：citta，汉语字面意思：心）和缘（རྐྱེནཾ་，梵文天城体：pratyaya，梵文罗马拟音：pratyaya，汉语字面意思：缘）道智了知无有情之相，是宗法。是缘起的行相，因为是通过了知缘起的境况，而成为对治显现为有情之实执的对治之智慧的差别。第二是彼等（དེཾ་རྣམཾས་）等。第二是，量（ཚདཾ་，梵文天城体：māna，梵文罗马拟音：māna，汉语字面意思：量）无（མེདཾ་，梵文天城体：abhāva，梵文罗马拟音：abhāva，汉语字面意思：无）道智了知法性无量等之七种相，彼是宗法。是道谛之行相，因为是通过了知道谛之境况等而解释。彼等（དེཾ་རྣམཾ་）道谛之行相，是宗法。有七种，因为存在于道的两种行相，理的两种行相，修的两种行相，决择的一种行相中。第三是，无（མིཾ་，梵文天城体：a，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无）常（རྟགཾ་，梵文天城体：nitya，梵文罗马拟音：nitya，汉语字面意思：常）道智了知痛苦之谛无常等之五种相，是宗法。是痛苦谛之行相，因为是通过了知痛苦谛之境况等而解释。如是（དེཾ་ལྟརཾ་）痛苦谛之行相，是宗法。有五种，因为存在于自相的四种行相，共相的一种行相中。第四有二，分别是解说和以数量之门作总结。第一有四，否定事物之数量决定，否定现执之垢染，远离作者之觉悟，遣除错乱之垢染的决择。第一是，灭（འགོཾག་པཾ་，梵文天城体：nirodha，梵文罗马拟音：nirodha，汉语字面意思：灭）道智了知具有二种清净之内的空性等之三种相，是宗法。是灭谛之灭的行相，因为是通过了知灭之境况等而解释。第二是，寂（ཞིཾ་བཾ་，梵文天城体：śānta，梵文罗马拟音：śānta，汉语字面意思：寂）道智了知具有二种清净之空性
English
Because it is a distinction of wisdom that is an antidote to desire and other objects. The three aspects of desire (འདོཾད་, kāma, kāma, desire) and totality (ཀུཾན་, samanta, samanta, totality) path wisdom realizing non-attachment in the ultimate sense are the subject. It is the aspect of arising, because it is a distinction of grasping that has become an antidote to the three poisons through understanding the circumstances of arising. The aspect of hatred (ཉོཾན་, dveṣa, dveṣa, hatred) and excellence (རབཾ་, viśeṣa, viśeṣa, excellence) path wisdom realizing no affliction in the ultimate sense is the subject. It is the aspect of extreme birth, because it is a distinction of wisdom that has become an antidote to conceptualization through understanding the circumstances of extreme birth. The aspect of mind (སེམཾས་, citta, citta, mind) and condition (རྐྱེནཾ་, pratyaya, pratyaya, condition) path wisdom realizing no sentient beings is the subject. It is the aspect of condition, because it is a distinction of wisdom that has become an antidote to the clinging to the manifestation as sentient beings through understanding the circumstances of condition. The second is those (དེཾ་རྣམཾས་) etc. The second is, the seven aspects of measure (ཚདཾ་, māna, māna, measure) without (མེདཾ་, abhāva, abhāva, without) path wisdom realizing the immeasurable nature of phenomena, etc., are the subject. It is the aspect of the path truth, because it is explained through understanding the circumstances of the path truth, etc. Those (དེཾ་རྣམཾ་) aspects of the path truth are the subject. There are seven, because they exist in the two aspects of the path, the two aspects of reason, the two aspects of practice, and the one aspect of definite emergence. The third is, impermanent (མིཾ་, a, a, not) constant (རྟགཾ་, nitya, nitya, constant) path wisdom realizing the truth of suffering as impermanent, etc., are the subject. It is the aspect of the truth of suffering, because it is explained through understanding the circumstances of the truth of suffering, etc. Thus (དེཾ་ལྟརཾ་) the aspects of the truth of suffering are the subject. There are five, because they exist in the four aspects of self-character and the one aspect of common character. The fourth has two, separate explanations and concluding with the door of numbers. The first has four, negating the definite number of things, negating the defilement of manifest clinging, being devoid of the realization of the agent, and the definite emergence of dispelling the defilement of delusion. The first is, cessation (འགོཾག་པཾ་, nirodha, nirodha, cessation) path wisdom realizing the three aspects of emptiness, etc., within the two-fold purity, is the subject. It is the aspect of cessation of the truth of cessation, because it is explained through understanding the circumstances of cessation, etc. The second is, peace (ཞིཾ་བཾ་, śānta, śānta, peace) path wisdom realizing the emptiness of the two-fold purity