Tibetan
དམས་ངག་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་བྱུང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་མི་སློབ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྒྲརཾ་དེ་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ལས་ཆོས་སྟོན་ཚུལ་གྱིས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་མེད་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ་སྒྲ་མེད་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པའི་བདག་རྐྱེན་བྱེད་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གོང་གི་ལུཾང་ལཾས་འདོད་པ་ཁམས་ཀྱི་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་རྟེན་ལ་རང་བྱུང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱས་པ་དང་། གདུལ་བྱ་ལ་སྒྲ་མེད་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་ན། ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་ཁྱབ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཉན་ཐོས་ལ་མེད་པར་ལུང་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཡཾང་ཅིཾ་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན། ཆོས་སྟོན་པར་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཆོས་སྟོན་པའི་སྒྲ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ནི། གཾང་དང་རྣམཾ་དེ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་མེད་ཀྱང་ཆོས་སྟོན་པ་མི་འགལ་ཏེ། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་སྒྲ་མེད་ཀྱང་ལུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་བདེན་བཞི་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྐྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན། སྒྲ་མེད་དུ་ཆོས་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྔོན་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཀུན་སློང་གི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུད་འཁྲུག་པར་བྱེད་པར་དགོངས་ནས་སྔོན་སྨོན་ལམ་དེ་ལྟར་བཏབ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྒྲ་མེད་དུ་ཆོས་སྟོན་པས་འདུལ་བའི་དོན་དུ་སྔོན་སྨོན་ལམ་དེ་ལྟར་བཏབ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེཾ་ལྟརཾ་བྱམས་མགོན་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་རང་རྒྱལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་རྒྱུ་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། འབྲས་བུ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་ན་རྒྱུ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་རིགས་པའི་ཚུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟུཾངས་དང་རཾང་ཤེས་བྱ་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། གཟུང་རྟོག་སྤོང་བའི་རྟོགས་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལས་རྟོགས་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དམན་ཏེ། འཛིན་རྟོག་མི་སྤོང་བའི་རྟོགས་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་ཏེ། ཅི་སྐད་བཤད་པའི་རྟོག་རིགས་གཉིས་ཀྱི་རྟེན་ཆོས་དབྱིངས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་ཅན་ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་གཉིས་པཾ་སྔ་མ་ལ་བསྒྲེས་ཏེ་འགོད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་ངེས་འ
Chinese
因为是不依赖于低劣言语，而显现自生菩提的无学道。第二，声（སྒྲརཾ་，梵文天城体：śabda，梵文罗马拟音：shabda，汉语字面意思：声音）是法，比声闻的说法方式更为殊胜，因为是在没有佛和声闻的刹土中，以无声之身说法之因的智慧之故。第二，上述经文中说，在欲界有边际的所依上显现自生菩提，并且为所化众生以无声之身说法，则普遍比声闻更为殊胜，因为经文中说这二者是声闻所没有的。第二分为二，第一，如独觉犀牛角（ཡཾང་ཅིཾ་བསེ་རུ་）一般的自生佛是法，不应说法，因为是无声说法之故。第二，语（གཾང་，梵文天城体：vāc，梵文罗马拟音：vac，汉语字面意思：语）和名（རྣམཾ་，梵文天城体：nāma，梵文罗马拟音：nama，汉语字面意思：名字）是法，即使无声，说法也不相违，因为凭借往昔的愿力等，即使无声，也能通过身体的门径，在所化众生的相续中生起四谛等的形象之故。如犀牛角一般的自生佛是法，为了成为无声说法，曾发愿的理由是存在的，因为考虑到以言语表达的作意之分别念会扰乱三摩地的相续，所以往昔才发了那样的愿。例如，菩萨为了以无声说法来调伏众生，往昔也曾发过那样的愿。第二分为二，第一，如是慈氏怙主（དེཾ་ལྟརཾ་བྱམས་མགོན་）是法，在已经阐述了果位独觉的智慧差别之后，有阐述因位道的差别的理由，因为如果果位有差别，那么因位有差别是理所当然的。第二，总持（གཟུཾངས་，梵文天城体：dhāraṇī，梵文罗马拟音：dharani，汉语字面意思：总持）和自证智是自生佛之道是法，比声闻之道更为殊胜，因为是舍弃所取分别的证悟种类之故。它是法，比大乘之道在证悟种类方面更为低劣，因为是不舍弃能取分别的证悟种类之故。它是法，具有所依的差别，因为如前所说的两种证悟种类的所依具有法界之故。有境道智的两种结合应与前者结合而安立。第二，因决定
English
Because it is the path of no learning that manifests the self-born Bodhi without relying on inferior speech. Second, sound (སྒྲརཾ་, Sanskrit Devanagari: śabda, Sanskrit Roman transliteration: shabda, Chinese literal meaning: sound) is Dharma, which is more superior than the way of teaching Dharma by the Shravakas, because it is the wisdom that causes the body without sound to teach Dharma in a realm without Buddhas and Shravakas. Second, the above-mentioned scriptures say that manifesting self-born Bodhi on the basis of the last existence of the desire realm, and teaching Dharma to sentient beings with a body without sound, is universally more superior than the Shravakas, because the scriptures say that these two are not possessed by the Shravakas. The second is divided into two, the first is that the self-born Buddha, like the rhinoceros horn of Yangjing (ཡཾང་ཅིཾ་བསེ་རུ་), is Dharma, and should not teach Dharma, because it is teaching Dharma without sound. Second, speech (གཾང་, Sanskrit Devanagari: vāc, Sanskrit Roman transliteration: vac, Chinese literal meaning: speech) and name (རྣམཾ་, Sanskrit Devanagari: nāma, Sanskrit Roman transliteration: nama, Chinese literal meaning: name) are Dharma, even if there is no sound, there is no contradiction in teaching Dharma, because by the power of past aspirations, etc., even if there is no sound, it can generate the images of the Four Noble Truths, etc. in the continuum of sentient beings through the gate of the body. The self-born Buddha, like the rhinoceros horn, is Dharma, there is a reason for making aspirations in the past to become teaching Dharma without sound, because considering that the conceptual thoughts of intention expressed in words will disturb the continuum of Samadhi, so in the past, such aspirations were made. For example, in order to subdue sentient beings by teaching Dharma without sound, Bodhisattvas also made such aspirations in the past. The second is divided into two, the first is that the Lord Maitreya (དེཾ་ལྟརཾ་བྱམས་མགོན་) is Dharma, after having explained the difference of the wisdom of the Pratyekabuddha of the fruit, there is a reason to explain the difference of the path of the cause, because if there is a difference in the fruit, then it is reasonable that there is a difference in the cause. Second, Dharani (གཟུཾངས་, Sanskrit Devanagari: dhāraṇī, Sanskrit Roman transliteration: dharani, Chinese literal meaning: Dharani) and self-awareness are the path of the self-born Buddha, which is more superior than the path of the Shravakas, because it is the type of realization that abandons the object-grasping concept. It is Dharma, which is inferior to the Mahayana path in terms of the type of realization, because it is the type of realization that does not abandon the subject-grasping concept. It is Dharma, which has the difference of the basis, because the basis of the two types of realization mentioned above has the Dharmadhatu. The two combinations of the object-possessing path wisdom should be combined with the former and established. Second, the cause is certain.