Tibetan
ད་ཀྱི་དེ་ཐེག་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་རྒྱས་པར་བཤད། ལྡན་པ་རྣམ་རྟོག་རྒྱས་པར་བཤད། ཡོངས་འཛིན་དགེ་བཤེས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དྲི་བའི་སྒོ་ནས་མཚམས་སྦྱར། སོ་སོའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད། ཆོས་ཅན་བརྗོད་པ་ཆད་པའི་རྩོད་སྤང་ངོ་། །དང་པོ་ནི། དམིཾགས་པཾ་དམིགས་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་བདུན་གསུངས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་དམིགས་རྣམ་གྱི་ཁྱད་པར་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཆེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་དྲོད་སོགས་བཞི་ལས། དང་པོ་དྲོད་ལ་གཉིས་ཏེ། སོ་སོར་བཤད་པ་དང་། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དམིཾགས་དང་དེཾ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ཆུང་ངུ་ཆོས་ཅན། ཐེག་དམན་གྱི་དྲོད་ཆུང་ངུ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། དེ་ལས་དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར། འོག་མ་ཀུན་ལ་འགྲེའོ། །གཟུགས་དང་འབྲིངཾ་དྲོད་འབྲིང་དང་སྦྱར་རོ། །གནཾས་དང་ཆེཾན་དྲོད་ཆེན་པོ་དང་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེཾ་ལྟརཾ་དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་དང་པོ་ཆོས་ཅན། དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་སྐྱེ་བའི་སྔ་ལྟས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རྩེ་མོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སོ་སོར་བཤད་པ་དང་། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུགས་དང་ཆུངཾ་རྩེ་མོ་ཆུང་ངུ་དང་སྦྱར་རོ། །དེཾ་རྣཾམས་དང་འབྲིངཾ་རྩེ་མོ་འབྲིང་དང་སྦྱར་རོ། །དེཾ་དཾག་དང་ཆེཾན་རྩེ་མོ་ཆེན་པོ་དང་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེཾ་ལྟརཾ་དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་གཉིས་པ་ཆོས་ཅན། རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་གཡོ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་བཟོད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སོ་སོར་བཤད་པ་དང་། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུཾགས་དང་ཆུཾང་། བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་སྦྱར་རོ། །དེཾ་དང་འབྲིངཾ་བཟོད་པ་འབྲིང་དང་སྦྱར་རོ། །དེཾ་དཾག་དང་ཆེནཾ་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་དང་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེཾ་ལྟརཾ་དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་གསུམ་པ་ཆོས་ཅན། བཟོད་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ།
Chinese
因此，這與其他乘相比，是獨一無二的卓越。第二，廣泛解釋分為三部分：廣泛解釋所緣、行相和因三者；廣泛解釋具備者和分別念；廣泛解釋依止善知識。第一部分分為三部分：以提問的方式引導；廣泛解釋各自的自性；駁斥對法稱陳述的異議。第一部分是：所緣等，說了“所緣無常等”等七個偈頌，是法稱。有必要，因為為了容易理解大乘加行道的所緣和行相的區別。第二部分有暖等四者，首先暖又分為二：分別解釋和總結意義。第一部分是：所緣和彼，菩薩的加行道暖位小者，法稱。比小乘的暖位小者更殊勝，因為它在所緣、行相和因三方面更殊勝。下文皆同此理。色與中，與暖中等結合。處與大，與暖大等結合。第二部分是：如是，具有所緣、行相和因三者區別的大乘最初加行道，法稱。被稱為變暖的原因是，因為它是生起見道無分別智慧之火的先兆。第二，頂分為二：分別解釋和總結意義。第一部分是：色與小，與頂小結合。彼等與中，與頂中結合。彼等與大，與頂大結合。第二部分是：如是，具有所緣、行相和因三者區別的大乘第二加行道，法稱。被稱為頂的原因是，因為它是善根不共品動搖者的頂點。第三，忍分為二：分別解釋和總結意義。第一部分是：色與小，與忍小結合。彼與中，與忍中結合。彼等與大，與忍大結合。第二部分是：如是，具有所緣、行相和因三者區別的大乘第三加行道，法称。
English
Therefore, this is uniquely superior compared to other vehicles. Second, the extensive explanation is divided into three parts: extensively explaining the object, aspect, and cause; extensively explaining the possessor and conceptualization; and extensively explaining the reliance on a virtuous teacher. The first part is divided into three parts: introducing through questions; extensively explaining their respective natures; and refuting objections to the statement of the subject. The first part is: object, etc., stating the seven verses such as "object impermanence, etc.," which is the subject. It is necessary because it is for easily understanding the differences in object and aspect of the Mahayana path of application. The second part has four, warmth, etc. First, warmth is divided into two: explaining separately and summarizing the meaning. The first part is: object and that, the small warmth of the Bodhisattva's path of application, is the subject. It is more superior than the small warmth of the Hinayana because it is more superior in terms of object, aspect, and cause. The same applies to all the following. Form and medium, combine with medium warmth, etc. Place and great, combine with great warmth, etc. The second part is: thus, the first Mahayana path of application possessing the distinctions of object, aspect, and cause, is the subject. The reason for being called warmed is because it is the precursor to the arising of the fire of non-conceptual wisdom of the path of seeing. Second, the peak is divided into two: explaining separately and summarizing the meaning. The first part is: form and small, combine with small peak. Those and medium, combine with medium peak. Those and great, combine with great peak. The second part is: thus, the second Mahayana path of application possessing the distinctions of object, aspect, and cause, is the subject. The reason for being called the peak is because it is the peak of those who shake the roots of virtue with opposing factors. Third, patience is divided into two: explaining separately and summarizing the meaning. The first part is: form and small, combine with small patience. That and medium, combine with medium patience. Those and great, combine with great patience. The second part is: thus, the third Mahayana path of application possessing the distinctions of object, aspect, and cause, is the subject.
Tibetan
ཆོས་ཆེན་པོ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་མི་སྐྲག་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ཆོས་མཆོག་ལ་གཉིས་ཏེ། སོ་སོར་བཤད་པ་དང་། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཏིངཾ་དང་ཆུཾང་ཆོས་མཆོག་ཆུང་ངུ་དང་སྦྱར་རོ། །ལུཾང་དང་འབྲིཾང་ཆོས་མཆོག་འབྲིང་དང་སྦྱར་རོ། །གསུམཾ་དང་ཆེནཾ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་དང་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་བཞི་པ་ཆོས་ཅན། ཆོས་མཆོག་ཅེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་རྩོད་པ་ནི། དམིགས་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ། བདེན་པའི་རྟེན་ཅན། ཞེས་པས་དམིགས་རྣམ་དང་པོ་བདེན་པའི་རྟེན་ཅན་དུ་བསྟན་པ་ལྟར། དམིགས་རྣམ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་བདེན་པའི་རྟེན་ཅན་དུ་བསྟན་དགོས་པ་ལས་མ་བསྟན་པར་དམིགས་རྣམ་གྱི་ཆོས་འབའ་ཞིག་བརྗོད་པས་དམིགས་རྣམ་ལྷག་མ་རྣམས་སྟོན་པའི་གཞུང་ལ་ཐོས་བསམ་བྱས་ཀྱང་བདེན་བཞིའི་དོན་མི་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ལན་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲ་གཉིས་བརྗོད་བྱ་ཐ་དད་མེད་པས་ཆོས་ཅན་གོ་བའི་ལན། དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་ཆོས་ཅན་གོ་བའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དམིཾགས་པཾ་དམིགས་རྣམ་ཕྱི་མ་རྣམས་སྟོན་པའི་རྒྱན་གཞུང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཅན་བདེན་བཞི་མི་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ཁྱོད་ཀྱིས་བདེན་བཞིའི་ཆོས་དམིགས་རྣམ་བརྗོད་པ་གང་ཞིག ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་གཉིས་དོན་གཅིག་ཉིད་ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་མི་སྤོང་གི་ཚུལ་གྱིས་བརྗོད་པ་མ་གཏོགས་པར་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣཾམ་པཾ་དམིགས་རྣམ་ཕྱི་མ་རྣམས་བདེན་བཞིའི་རྟེན་ཅན་དུ་མ་བསྟན་པས་བདེན་བཞིའི་ཆོས་མིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དམིགས་རྣམ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཆོས་ཅན། བདེན་བཞིའི་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། དམིགས་རྣམ་དང་པོའི་ཆོས་ཅན་བདེན་བཞི་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྡན་པ་རྣམ་རྟོག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚམས་སྦྱར། གཞུང་གི་དོན་འབྱེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྣཾམ་པཾར་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མདོར་བསྟན་པ། རྒྱས་པར་བཤད་པ། ལྡན་ཚུལ་གྱིས་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཟུང་རྟོག་མདོར་བསྟན། འཛིན་རྟོག་མདོར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞིཾ་དང་གཟུཾང་གཟུང་རྟོག་ཆོས་ཅན། གཉིས་ཡོད་དེ། གཞིའི་རྟེན་ཅན་གྱི་གཟུང་བར་རྟོག་པ་དང་། གཉེན་པོའི་རྟེན་ཅན་གྱི་གཟུང་བར་
Chinese
为了获得对伟大无生之法的无畏忍耐。第四，殊胜法有二：分别解说和总结意义。第一是，将딩 (ཏིངཾ་，Ding，种子字) 和충 (ཆུཾང་，Chung，种子字) 与小殊胜法结合。将룽 (ལུཾང་，Lung，种子字) 和딩 (འབྲིཾང་，Dring，种子字) 与中等殊胜法结合。将숨 (གསུམཾ་，Sum，种子字) 和첸 (ཆེནཾ་，Chen，种子字) 与大殊胜法结合。第二是，如此，具有所缘行相和三种因的差别的，大乘加行道的第四位法，有被称为殊胜法的理由，因为是一切世间法中最殊胜的缘故。第三个是辩论：所缘无常等等，具有真实之所依。如是，第一个所缘行相被显示为具有真实之所依，剩余的所缘行相也必须被显示为具有真实之所依，但没有显示，只是说了所缘行相的法，因此即使对显示剩余所缘行相的论典进行听闻和思考，也不会证悟四谛的意义，如果这样认为。回答有二：声音相同，所说不同，因此能理解法；通过意义的力量来理解法。第一是，딩 (དམིཾགས་པཾ་，Ding，种子字) 显示后续所缘行相的庄严论典，你，依靠你，没有不能理解法四谛的过失，因为你所说的四谛之法所缘行相，法和有法，所说的两个声音意义相同，只是以舍弃不舍弃其他差别的形式来说明，除此之外，所说之义没有差别。第二是，남 (རྣཾམ་པཾ་，Nam，种子字) 后续的所缘行相没有被显示为具有四谛之所依，因此会变成不是四谛之法吗？后续的所缘行相，不是四谛之法的过失是没有的，因为第一个所缘行相的有法四谛是你的有法之故。第二，具备详细解释行相分别有二：连接和辨别论典的意义。第一是，남 (རྣཾམ་པཾར་，Nam，种子字) 等等。第二有三：简略显示，详细解说，以具备的方式总结意义。第一有二：简略显示所取分别，简略显示能取分别。第一是，ཞི (གཞིཾ་，Zhi，种子字) 和줌 (གཟུཾང་，Zung，种子字) 所取分别，有两种，作为基础之所依的所取分别，和作为对治之所依的所取
English
In order to obtain the forbearance of not being afraid of the meaning of the great unborn Dharma. Fourth, the supreme Dharma has two aspects: separate explanations and summarizing the meaning. The first is to combine Ding (ཏིངཾ་, Ding, seed syllable) and Chung (ཆུཾང་, Chung, seed syllable) with the small supreme Dharma. Combine Lung (ལུཾང་, Lung, seed syllable) and Dring (འབྲིཾང་, Dring, seed syllable) with the medium supreme Dharma. Combine Sum (གསུམཾ་, Sum, seed syllable) and Chen (ཆེནཾ་, Chen, seed syllable) with the great supreme Dharma. The second is that, in this way, the fourth Dharma of the Mahayana path of joining, which possesses the distinction of object-aspect and the three causes, has a reason to be called the supreme Dharma, because it is the most supreme of all worldly Dharmas. The third is the debate: the object of focus is impermanent, etc., having the support of truth. As the first object-aspect is shown to have the support of truth, the remaining object-aspects must also be shown to have the support of truth, but they are not shown. Only the Dharma of the object-aspect is spoken of, so even if one hears and thinks about the scriptures that show the remaining object-aspects, one will not realize the meaning of the four truths. If you think so, there are two answers: the two sounds are the same, the meaning is different, so you can understand the Dharma; understand the Dharma through the power of meaning. The first is, Ding (དམིཾགས་པཾ་, Ding, seed syllable), the ornament scripture that shows the later object-aspects, you, relying on you, there is no fault of not understanding the Dharma, the four truths, because whatever Dharma of the four truths you speak of, the object-aspect, the two sounds that speak of the Dharma and the Dharma-possessor have the same meaning, except that they are expressed in the form of abandoning or not abandoning other differences, there is no difference in the meaning of what is said. The second is, Nam (རྣཾམ་པཾ་, Nam, seed syllable), the later object-aspects are not shown to have the support of the four truths, so will they become not the Dharma of the four truths? The later object-aspects, there is no fault of not being the Dharma of the four truths, because the Dharma-possessor, the four truths, of the first object-aspect is your Dharma-possessor. Second, there are two aspects to the detailed explanation of the presence of aspects: connection and distinguishing the meaning of the scriptures. The first is, Nam (རྣཾམ་པཾར་, Nam, seed syllable), etc. The second has three aspects: brief display, detailed explanation, and summarizing the meaning in a way that is complete. The first has two aspects: brief display of the grasped aspect, and brief display of the grasper aspect. The first is, Zhi (གཞིཾ་, Zhi, seed syllable) and Zung (གཟུཾང་, Zung, seed syllable), the grasped aspect has two aspects: the grasped aspect that is the basis of the foundation, and the grasped aspect that is the basis of the antidote.