Tibetan
པ་རང་རྒྱུ་རྣམ་རྟོག་ལས་སྐྱེ་ཡི་དེ་མེད་པར་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་ཀླན་ཀ་ནི་རང་རྒྱུ་རྣམ་རྟོག་ལས་སེམས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླང་པ་ལ་འཁྲིས་ནས་རང་རྒྱུ་རྣམ་རྟོག་ལས་སེམས་སྐྱེ་བ་མིན་པར་ཐལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལས་དང་སེམས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དབེན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཞེས་པ་སྟེ། མདོར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལས་དང་སེམས་པ་ཐམས་ཅད་དབེན་པའོ། །ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ན་དེ་ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་དང་བཅས་པར་ལས་དང་སེམས་པ་འབྱུང་སྟེ། དམིགས་པ་མེད་པར་མ་ཡིན་ཞེས་དང་། ཉིར་སྣང་དུ། སེམས་པ་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེའི་དམིགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ལན་ནི་མདོར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་མཚན་མར་བྱས་ན་དམིགས་པ་དང་བཅས་པར་ལས་དང་སེམས་པ་འབྱུང་སྟེ། དམིགས་པ་མེད་པར་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཉིར་སྣང་དུ། སེམས་པ་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེའི་དམིགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་ལན་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་མཚན་མར་བྱས་ནས་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལས་དང་སེམས་པ་ཐམས་ཅད་དབེན་པར་གསུངས་པ་དང་། རང་རྒྱུ་རྣམ་རྟོག་ལས། ལས་དང་སེམས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་བཤད་པ་མི་འགལ་ཏེ། སྔ་མ་ནི་དོན་དམ་པ་ལ་དགོངས་ལ། ཕྱི་མ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའོ། །བཞི་པ་ལ་ཀླན་ཀ་ནི་རང་རྒྱུ་རྣམ་རྟོག་ལས། ལས་དང་སེམས་པ་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པ་ལ་འཁྲིས་ནས། འོ་ན་བྱང་སེམས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་དུ་སྦྱིན་སོགས་དྲུག་བསྒོམས་ཏེ། དགེ་བ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་ན་དེ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་པར་འགྱུར་རམ་མི་འགྱུར། འགྱུར་ན་ལས་དང་སེམས་པ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དངོས་པོར་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ། མི་འགྱུར་ན་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ལས། སེམས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ཞེས་པ་སྟེ། མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་བྱང་སེམས་ཆེན་པོས་རྨི་ལམ་དུ་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་བསྒོམ་སྟེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ན་དེ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། ཞེས་དང་། ཉི་ཁྲི་སྣང་བར། ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་དམིགས་པའི་དངོས་པོ་ཁས་བླངས་པ་ན། རྨི་ལམ་གྱི་ནང་གི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང
Chinese
这是因为，它（心）是从自身的因，即分别念而产生的，如果没有分别念，它就不会产生。第三个是诘难：如果承认心是从自身的因，即分别念而产生的，那么，心不应该从自身的因，即分别念而产生，因为世尊说一切业和心都是空性的。经中说：具寿，善现，一切业和心都是空性的。世尊这样说，那么业和心如何能有对境而生起呢？没有对境是不可能的。在《二万颂光明释》中说：一切心都是空性的，因此，它的对境之事物本身也是不存在的。这是一个争论。回答是，经中说：具寿舍利子，如果以相为执着，业和心就能有对境而生起，没有对境是不可能的。在《二万颂光明释》中说：一切心都是空性的，因此，它的对境之事物本身也是不存在的。对此的回答是：具寿舍利子，如果以相为执着……。这样说的。它的意思是，世尊说一切业和心都是空性的，和（你们）说一切业和心都是从自身的因，即分别念而产生的，这二者并不矛盾，因为前者是从胜义谛的角度说的，后者是从世俗谛的角度说的。第四个是诘难：如果承认业和心是从自身的因，即分别念而产生的，那么，菩萨在梦中修布施等六度，并将善根回向无上菩提，那么这是否会变成回向菩提呢？如果变成回向菩提，那就与承认业和心是虚构的事物相矛盾。如果不变成回向菩提，那就与承认心是从有对境而生起的相矛盾。经中说：具寿善现，大菩萨在梦中行布施乃至智慧，并将此善根回向于无上正等觉，那么这是否会变成回向于菩提呢？在《二万颂光明释》中说：如果承认是遍计所执的对境之事物，那么，梦中的布施等的善根
English
This is because it (the mind) arises from its own cause, which is conceptual thought, and without conceptual thought, it does not arise. The third is a challenge: If it is admitted that the mind arises from its own cause, which is conceptual thought, then the mind should not arise from its own cause, which is conceptual thought, because the Blessed One said that all actions and minds are empty. The sutra says: Venerable Subhuti, all actions and minds are empty. If the Blessed One said this, then how can actions and minds arise with an object? It is impossible without an object. In the "Commentary on the Twenty Thousand Verses of Light," it says: All minds are empty, therefore, the object of its object is also non-existent. This is an argument. The answer is, the sutra says: Venerable Shariputra, if one clings to characteristics, actions and minds can arise with an object, and it is impossible without an object. In the "Commentary on the Twenty Thousand Verses of Light," it says: All minds are empty, therefore, the object of its object is also non-existent. The answer to this is: Venerable Shariputra, if one clings to characteristics... That's what it says. Its meaning is that the Blessed One said that all actions and minds are empty, and (you) said that all actions and minds arise from their own cause, which is conceptual thought, these two are not contradictory, because the former is from the perspective of ultimate truth, and the latter is from the perspective of conventional truth. The fourth is a challenge: If it is admitted that actions and minds arise from their own cause, which is conceptual thought, then, if a Bodhisattva practices the six perfections such as generosity in a dream, and dedicates the merit to unsurpassed Bodhi, then will this become a dedication to Bodhi or not? If it becomes a dedication to Bodhi, then it contradicts the admission that actions and minds are fabricated things. If it does not become a dedication to Bodhi, then it contradicts the admission that the mind arises from an object. The sutra says: Venerable Subhuti, if a great Bodhisattva practices generosity to wisdom in a dream, and dedicates this root of virtue to unsurpassed perfect enlightenment, then will this become a dedication to Bodhi? In the "Commentary on the Twenty Thousand Verses of Light," it says: If one admits that the object is a completely imputed object, then the root of virtue of generosity etc. in the dream
Tibetan
་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་ན་ཡང་དག་པའམ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་བསྔོས་པ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པས་བརྩད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལན་ནི་མདོ་ལས། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ལུང་བསྟན་པ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་ན་འདི་ལ་དྲིས་ཤིག་དང་འདིས་ལན་ལྡོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཤཱ་རིའི་བུས་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྱམས་པ་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་འདི་སྐད་དུ་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་དོན་འདིའི་ལན་ལྡོན་པར་འགྱུར་གྱིས་འདི་ལ་དྲིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་ཕམ་པ་ལན་ཇི་ལྟ་བུ། དེ་ནས་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སྨྲས་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ཞེས་པའི་མིང་གིས་ལན་ལྡོན་ནམ། འོན་ཏེ་གཟུགས་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ལན་ལྡོན་ནམ། འོན་ཏེ་ཁ་དོག་ལན་ལྡོན་ནམ། འོན་ཏེ་དབྱིབས་ལན་ལྡོན་ནམ། འོན་ཏེ་གཟུགས་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལན་ལྡོན་ནམ། ཞེས་པ་ནས་དེ་རྣམས་ལ་ནི་ལན་ལྡོན་པའི་མཐུ་མེད་དོ། །བདག་གིས་ནི་གང་ལན་ལྡོན་པ་དང་། གང་གིས་ལན་གླན་པ་དང་། གང་ལ་ལན་གླན་པའི་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་སོགས་ནས་ཤཱ་རིའི་བུས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྱམས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྱམས་པ་ཆོས་དེ་དག་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སམ། བྱམས་པས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཆོས་དེ་དག་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ཁོ་བོས་མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་མོད། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཇི་ལྟར་ཚིག་གིས་བརྗོད་པ་དང་། སེམས་ཀྱིས་སེམས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་ཁོ་བོས་མི་ཤེས་མི་དམིགས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་དང་། ཉིར་སྣང་དུ། འདིའི་ལན་ནི། འཕགས་པ་བྱམས་པ་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་དྲི་བ་འདིའི་ལན་ལྡོན་པ་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། དྲི་བ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བ་དེས་ན། དྲི་བ་འདིའི་ལན་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ན་ནི། མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས
Chinese
如果回向于清净圆满的菩提，那么所回向的是正确还是不正确呢？这样提问就是辩论。如是说。回答是，经中说：具寿舍利子，大菩萨弥勒，如果一生补处的善根已经显现，就问他吧，他会回答的。然后，舍利子对大菩萨弥勒这样说：具寿弥勒，尊者饶益这样说，大菩萨弥勒会回答这个问题的，就问他吧。具寿无能胜，应该如何回答呢？然后，大菩萨弥勒对具寿舍利子说：舍利子，菩提萨埵弥勒这个名字会回答吗？还是色蕴到识蕴会回答吗？还是颜色会回答吗？还是形状会回答吗？还是色蕴到识蕴的空性会回答吗？从那里开始，那些都无力回答。我对于谁回答，用什么回答，对谁回答的法，也没有如实地见到。如是等等，舍利子对具寿弥勒这样说：具寿弥勒，那些法如所说的那样，您已经现证了吗？弥勒说：具寿舍利子，那些法如所说的那样，我并没有现证。具寿舍利子，如用语言所说，用心所想的那些法，我也不知，不见，不如实地见到。以及，《现观庄严论》中说：此之回答是，圣者弥勒此乃是现证了三世一切智智的现观，因此，一生补处者才有能力回答此问题。如是所说。意义是什么呢？就问题本身而言，未来的诸佛相续出现，因此，显示了此问题的回答尚未圆满，如果圆满的话，未来的诸佛……
English
If one dedicates to pure and complete enlightenment, is the dedication correct or incorrect? Asking this is debating. Thus it is said. The answer is, in the sutra it says: Venerable Shariputra, the great Bodhisattva Maitreya, if the root of virtue of the one lifetime away from Buddhahood has manifested, ask him, and he will answer. Then, Shariputra said to the great Bodhisattva Maitreya: Venerable Maitreya, the venerable Ravyu says this, the great Bodhisattva Maitreya will answer this question, ask him. Venerable Ajita, how should one answer? Then, the great Bodhisattva Maitreya said to the venerable Shariputra: Shariputra, will the name Bodhisattva Maitreya answer? Or will the form to consciousness aggregates answer? Or will color answer? Or will shape answer? Or will the emptiness of form to consciousness aggregates answer? From there on, those have no power to answer. I do not truly see who answers, with what answers, and the Dharma to whom one answers. Thus and so on, Shariputra said to the venerable Maitreya: Venerable Maitreya, have you directly realized those Dharmas as they are spoken? Maitreya said: Venerable Shariputra, I have not directly realized those Dharmas as they are spoken. Venerable Shariputra, those Dharmas that are spoken with words and thought with the mind, I do not know, do not see, and do not truly see. And, in the Abhisamayalankara it says: The answer to this is, the noble Maitreya has directly realized the direct perception of the three omniscient wisdoms, therefore, this one lifetime away from Buddhahood has the power to answer this question. Thus it is said. What is the meaning? In terms of the question itself, the future Buddhas will appear in succession, therefore, it shows that the answer to this question is not yet complete, if it were complete, the future Buddhas...