Tibetan
རྣམས་རྫོགས་སྦྱོར་བ། རྣམས་རྫོགས་སྦྱོར་བ། སྐབས་བཞི་པའི་འབྲེལ་ལ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་འོག་ཏུ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། བཤད་པར་བྱ་བ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་དངོས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་འོག་ཏུ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཞེས་འཆད་པ་ནི་ཅུང་ཟད་མི་འཐད་དེ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དྲུག་ཏུ་བསྟན་པའི་ཚེ་མཁྱེན་པ་གསུམ་པོ་དེ་མཚན་ཉིད་ཅེས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པས་དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཀྱང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་དུ་བསྟན་པའི་ཚེ་སྔ་མ་སྔ་མའི་འོག་ཏུ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་འདིར་ཡང་གཞི་ཤེས་ཀྱི་འོག་ཏུ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་སུ་མཁྱེན་གསུམ་རྒྱས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་གཞི་བདེན་བཞིའི་སྟེང་དུ་བསྡུ་ཚུལ་གསུངས་པའི་བསྡུ་ཚུལ་དེ་གང་ཞེ་ན། གཞི་བདེན་བཞིའི་སྟེང་དུ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །བསྡུ་བའི་ཚེ་རྣམ་པ་དང་ལམ་དང་གཞི་ཤེས་པ་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་ཞེས་རྣམ་མཁྱེན་དང་པོར་སྟོན་པ་ནི་འདིའི་གོ་རིམ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྡུ་བའི་ཚེ་དང་པོར་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཞུང་ཉིད་ལས་དངོས་སུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་དོན་ཡང་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་རྫོགས་པར་བསྒོམ་པ་ཡིན་པས་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ལ་སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཉམས་མ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྒོམ་རིམ་དང་། དེ་སྐྱེས་པའི་སྒོམ་རིམ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་མཁྱེན་གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་བསྡུ་བའི་ཚུལ། དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བ་པོའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག གང་ཟག་དེས་རྣམ་པ་དེ་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་འཇུག་ཚུལ། སྦྱོར་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོབ་པའི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་དང་ལྔ། དེ་དག་གི་དོན་ཡང་སྔར་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེ་ཉིད་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་བསྡུ་དགོས་པས་བསྡུ་བའི་ཚུལ་ནི། གཞི་ཤེས་པ་ཡི་བྱེ་བྲག་རྣམས། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནས་རྣམ་པར་བསྡུ་བའི་བར་གྱིས་རྟེན་གྱི་གང་ཟ
Chinese
诸圆满加行。 诸圆满加行。 第四品关联中，于基础智之下宣说诸圆满加行的理由，以及所说之诸圆满加行正行二者。初者，某些人说于三智之下宣说诸圆满加行是有理由的，这种说法稍有不妥。因为在宣说六现观之时，将三智归纳为“体性”一者，因此于其下宣说诸圆满加行是有理由的。但在宣说八现观之时，是以前者之下宣说后者为理由的，因此此处也应说明于基础智之下宣说诸圆满加行的理由。因此，其理由是：在基础智的阶段，详细确定三智的意义，并将此意义归纳于基础四谛之上的方式是什么呢？是将三智的百七十三种相归纳于基础四谛之上进行修习，这就是诸圆满加行的意义。归纳之时，以归纳相、道和基础智的方式，首先展示遍智并非此处的次第，因为归纳之时，首先是基础智的相，这是经文中直接说明的。其次，诸圆满加行的意义也是圆满修习百七十三种相，因此，在修习的方式上，分为以修所生为主的未生起体验的阶段的修习次第，以及生起体验的修习次第两种。初者，将以闻思确定的三智之义归纳为百七十三种相的方式。如此修习，则有加行者的所依补特伽罗，该补特伽罗进入修习该相的加行的方式，加行本身的特殊法，以及依此获得的解脱分五种。这些意义也是，以前闻思确定的内容在修习时，需要归纳为百七十三种相，因此归纳的方式是：“基础智的差别等”所显示的。从闻思确定到归纳为相之间，是所依补特伽
English
The practice of all perfections. The practice of all perfections. In relation to the fourth chapter, the reason for explaining the practice of all perfections under the basis of knowledge, and the actual practice of all perfections to be explained, are twofold. Firstly, some say that there is a reason for explaining the practice of all perfections under the three wisdoms, but this is somewhat inappropriate. Because when the six Abhisamayas are explained, the three wisdoms are summarized as one "nature," so there is a reason to explain the practice of all perfections under it. But when the eight Abhisamayas are explained, the reason is that the latter is explained under the former, so here too, the reason for explaining the practice of all perfections under the basis of knowledge must be explained. Therefore, the reason is that in the stage of the basis of knowledge, the meaning of the three wisdoms is determined in detail, and what is the way to summarize this meaning on the basis of the four truths? It is to summarize the one hundred and seventy-three aspects of the three wisdoms on the basis of the four truths and practice them, which is the meaning of the practice of all perfections. When summarizing, the order of showing the omniscient wisdom first by summarizing aspects, paths, and basis of knowledge is not the order here, because when summarizing, the aspect of the basis of knowledge is directly stated in the scripture itself. Secondly, the meaning of the practice of all perfections is also to perfectly practice the one hundred and seventy-three aspects, so in the way of practice, there are two stages of practice: the stage of practice where the experience of meditation is not yet born, which is mainly born from meditation, and the stage of practice where the experience is born. Firstly, the way to summarize the meaning of the three wisdoms determined by hearing and thinking into one hundred and seventy-three aspects. In this way, there is the basis of the practitioner, the way that person enters the practice of meditating on that aspect, the special Dharma of the practice itself, and the five aspects of liberation obtained based on it. The meaning of these is also that when practicing what was previously determined by hearing and thinking, it is necessary to summarize it into one hundred and seventy-three aspects, so the way to summarize is shown by "the distinctions of the basis of knowledge, etc." From determining by hearing and thinking to summarizing into aspects, it is the basis of the person
Tibetan
ག་དེ་ལ་ཡང་ཡུམ་ཉན་པ་དང་། ཚིག་བློ་ལ་ལེན་པ་དང་། དོན་མི་བརྗེད་པར་འཛིན་པ་དང་། བསམ་བྱུང་གིས་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བཞིར་ཡོད་དོ། །ཞེས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་བྱས། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན། དེ་ལྟར་ཐོས་བསམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་གང་ཟག་དེས་རྣམ་པར་བསྡུས་པ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་དགོས་ན་ཡུལ་ཅན་གང་གིས་བསྒོམ་ཞེ་ན། ཡུལ་ཅན་སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུས་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་མི་གནས་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན། དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱོར་བ་དེ་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་དང་། སྐྱོན་དང་། མཚན་ཉིད་ཤེས་དགོས་པས་དེའི་འོག་ཏུ་དེ་གསུམ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྟོན། གང་ཟག་དེས་དེ་གསུམ་ཤེས་པའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི། མཚན་མེད་རབ་ཏུ་སྦྱིན་ལ་སོགས། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན། དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེས་པ་ནས་མཚན་ཉིད་ཤེས་པའི་བར་གྱི་ལམ་རྣམས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་འདིའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་སོགས་གསུམ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་སོགས་ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་སྔར་མཁྱེན་གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་རྣམ་པར་བསྡུ་ན་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་གང་། དབྱེ་ན་དུ་ཡོད་ཅེ་ན། འདི་ལ་མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ངོ་བོ་ནི། གཞི་བདེན་བཞིའི་སྟེང་དུ་གནས་ཚུལ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ལ། དབྱེ་ན་གཞི་བདེན་བཞིའི་སྟེང་དུ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྟོགས་པ་དང་། གཞི་བདེན་བཞིའི་སྟེང་དུ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྟོགས་པ་དང་། གཞི་ལམ་བདེན་གྱི་སྟེང་དུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་རྟོགས་པ་དང་གསུམ་ཡོད་ཅེས་སྟོན་པ་ནི། གཞི་ཤེས་པ་ཡི་བྱེ་བྲག་རྣམས། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་སྟོན་ཏོ། །འདིར་བསྟན་གྱི་རྣམ་པ་དོན་རྣམ་དང་ཤེས་རྣམ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་དོན་རྣམ་དང་ཤེས་རྣམ་གཉིས་ཀ་དངོས་སུ་བསྟན་པར་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། བསྟན་བཅོས་རྩ་བར་ཡང་འདིར་དངོས་བསྟན་གྱི་རྣམ་པ་ལ་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ངེས་པར་གསུངས་ཤིང་དེ་གསུམ་ནི་ཤེས་རྣམ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉི་ཁྲི་སྣང་བར་ཡང་། དེ་ལ་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་ནི་གཞི་ཤེས་པའོ། །བྱེ་བྲག་ནི་མཚན་ཉིད་དེ་ཞེས་དང་། གསེར་
Chinese
而且，听闻母法，将词句记在心中，不忘失意义而执持，以思所成如理作意，共有四种。这是由“对于诸佛陀，尤为殊胜”等来显示的。如此听闻和思维达到究竟的补特伽罗，如果需要摄集那本身来修习，那么以何种有境来修习呢？是以有境二十种加行来修习的。这是由“不住于色等”等来显示的。像那样的加行，也需要了解功德、过失和体性，因此在那之后依次显示这三者。当补特伽罗了解这三者时，就会生起对于佛陀等五境精通的大乘顺解脱分。这是由“无相极布施”等来显示的。在那之后，也并非没有大乘顺解脱分，因为从生起入行发心到了解体性之间的道都是大乘顺解脱分。然而，从这里所显示的情况来看，并非是大乘顺解脱分，因为不是通过了解功德等三者而精通佛陀等五境。那么，如果将先前以三智通过听闻和思维而确定的意义进行摄集，那么相的自性是什么？如果进行区分，又有多少种呢？对此，有略说和广说两种。第一种，自性是：在基四谛之上，是证悟实况的智慧的差别。如果进行区分，有在基四谛之上证悟基智的相，在基四谛之上证悟道智的相，以及在基道谛之上证悟一切相智的相这三种。显示这些的是“基智之差别”等一个偈颂。这里所显示的相是义相还是识相呢？有些人认为义相和识相两者都是直接显示的，这是不合理的。因为在论典根本中也明确地说，这里直接显示的相决定是三智的相三种，而这三种仅仅是识相。并且在《二万颂光明释》中也说：“其中，缘于事物的是基智。差别是体性。”以及《金
English
Moreover, there are four things: listening to the mother (prajnaparamita), keeping the words in mind, holding onto the meaning without forgetting it, and properly attending to it with thought-arising. This is shown by "Especially superior to the Buddhas," etc. Thus, if a person who has perfected hearing and thinking needs to cultivate that which has been gathered together, then with what kind of object-possessor (yul can) does one cultivate? It is cultivated with the twenty kinds of object-possessor application (sbyor ba). This is shown by "Because it does not abide in form, etc." Such application also requires knowing the qualities, faults, and characteristics, so after that, these three are shown in order. When that person knows these three, the Mahayana's conforming liberation portion (thar pa cha mthun) arises, being skilled in the five objects such as the Buddhas. This is shown by "Giving without characteristics," etc. After that, it is not that there is no Mahayana conforming liberation portion, because the paths from the arising of the entering mind generation to the understanding of the characteristics are all Mahayana conforming liberation portion. However, the Mahayana conforming liberation portion shown from this context is not, because it is not skilled in the five objects such as the Buddhas through understanding the three qualities, etc. So, if the meaning previously determined by the three knowledges through hearing and thinking is gathered together, then what is the nature of the aspect? If divided, how many are there? In this regard, there are two: a brief statement and an extensive explanation. The first, the nature is: on top of the four basic truths, it is a distinction of the wisdom that realizes the state of affairs. If divided, there are three: realizing the aspect of the basis knowledge on top of the four basic truths, realizing the aspect of the path knowledge on top of the four basic truths, and realizing the aspect of all-aspects knowledge on top of the basis-path truths. What shows these is one verse, such as "Distinctions of the basis knowledge." Is the aspect shown here the meaning-aspect or the knowledge-aspect? Some people think that both the meaning-aspect and the knowledge-aspect are directly shown, which is unreasonable. Because in the root text of the treatise, it is also clearly stated that the aspect directly shown here is definitely the three aspects of the three knowledges, and these three are only knowledge-aspects. And in the Commentary on the Twenty Thousand Verses, it also says: "Among them, focusing on things is the basis knowledge. The distinction is the characteristic." And the Gold