Tibetan
ན་ཆད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཞེད་དོ། །འདི་ནི་འཐད་པར་མ་མཐོང་སྟེ། །སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་འབྲིང་མན་ཆད་དང་། མཐོང་ལམ་པ་དབང་རྟུལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་ན་རྟགས་མ་ཐོབ་པར་འགལ་ཞིང་། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་དམ་བཅས་པའི་དམ་བཅའ་དེ་དམ་བཅར་ལྟར་སྣང་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཐོབ་ན་སྐབས་དེ་དང་དེ་ནས་བཤད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པས་མ་ཁྱབ་ཅིང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་སྟོང་ཉིད་ལ་སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་མཉམ་གཞག་ཡིན་ལ། དེ་མ་ཐོབ་པའི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མཉམ་གཞག་ཏུ་རྟོགས་པ་དེ་ཐོབ་ཀྱང་དེས་དྲངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཐོབ་པ་ཡོད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ནི། སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་དགོས་པའི་དབང་མ་གཏོགས་པར་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་བར་རྟོགས་སོ། །དེས་ན་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཐོབ་སྟེ། སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་གཏན་ཚིགས་གང་རུང་གཅིག་མ་ཐོབ་པའི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་མེད་པ་གང་ཞིག རེ་རེས་ཀྱང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་སྒྲུབ་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཐེ་ཚོམ་ཟད་པ་དང་། མི་དལ་ཟད་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་སྒྲུབ་ནུས་ན་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པས་ཀྱང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་རྟགས་ཐོབ་པར་ཐལ་ལོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་སེན་མོ་སྣུམ་པ་དཔེ་བྱད་ཡིན་ན། སེན་མོ་ལ་སྣུམ་བསྐུས་པས་དཔེ་བྱད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་དང་མཚུངས་པས་བློ་གྲོས་རྩིང་པའི་རྟགས་མ་སྟོན་ཅིག དོགས་པ་གཉིས་པའི་ལན་ནི་བསྟན་བཅོས་རྩ་བར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཙམ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སུ་བྱས་ནས་གཏན་ཚིགས་འགོད་པར་གསུངས་པ་ལྟར་ན་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཞིང་། མདོར་རྣམ་པ་དེ་དག་དང་། རྟགས་དེ་དག་དང་། མཚན་མ་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར་འགྲེལ་ཆེན་དུ། ནུས་པའི་རྒྱུ་ཡི་འབྲས་སྐྱེ་བར། །རྗེས་སུ་དཔོག་པ་གང་ཡིན་པ། །དོན་གཞན་ལ་ནི་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །དེ་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚུ
Chinese
是就现在而言的。他们是这样认为的。但这并不被认为是合理的。如果存在能证明资粮道中等以下者和见道钝根者不退转的论证，那么就会与未获得相违背；如果没有论证，那么所承诺的不退转的承诺就会变成似是而非的承诺；如果获得了不退转的理由，那么就不能涵盖从那时起所说的所有理由；不退转之相的主要因素是与大悲心相结合的空性，以及以修所生为主的等持。因为没有获得这些的处于资粮道、见道、修道三道的菩萨是不可能的。如果认为即使获得了等持中的证悟，但没有获得由此引导的后得身语的特殊行为，也没有过失。如果是这样，那么瑜伽士们的术语，除了调伏众生的需要之外，所有都必须与证悟相符。这样说是相违背的。因此，处于资粮道、见道、修道三道的所有菩萨都获得了不退转的理由。因为没有一个处于资粮道、见道、修道三道的菩萨没有获得此处所说的任何一个理由，因为每一个都能证明不退转。有些人认为，如果断除了疑惑和断除了无暇就能证明不退转，那么声闻阿罗汉也会获得不退转之相。这样说就像是说，如果指甲是油性的就是妙相，那么在指甲上涂油就会获得妙相一样。不要显示出粗糙智慧的迹象。对于第二个问题的回答是，正如论典根本中将不退转作为所要证明的法，并安立理由一样，这是非观待的理由。总之，应将具有这些相、这些标志、这些特征的大菩萨视为不退转于无上菩提。在解释中，《大疏》中说：能力之因生果时，随彼推测为何者，不待他义之故，彼即说为自性。这样的方式
English
It is in terms of the present. That is what they think. But this is not considered reasonable. If there is a proof to establish that those on the path of accumulation of middling capacity and below, and those on the path of seeing of dull faculties are irreversible, then it contradicts not having obtained the sign; if there is no proof, then the commitment to irreversibility becomes a seemingly valid commitment; if the reason for irreversibility is obtained, then it does not encompass all the reasons stated from that time onwards; the main factor of the sign of irreversibility is emptiness combined with great compassion, and the equipoise that is mainly born of meditation. Because it is impossible for a bodhisattva who has not obtained these to be on the three paths of accumulation, seeing, and meditation. If it is thought that even if that realization in equipoise is obtained, there is no fault because the special actions of body and speech in the post-meditation state that it leads to are not obtained. If that is the case, then the terminology of the yogis must be consistent with realization in all respects, except for the need to tame sentient beings. It is understood that this contradicts what was said. Therefore, all bodhisattvas on the three paths of accumulation, seeing, and meditation have obtained the reason for irreversibility. Because there is no bodhisattva on the three paths of accumulation, seeing, and meditation who has not obtained any of the reasons stated here, because each one can prove irreversibility. Some say that if the exhaustion of doubt and the exhaustion of unfavorable conditions can prove irreversibility, then the Hearer Arhats would also obtain the sign of irreversibility. Saying this is like saying that if the fingernail is oily, it is a mark of excellence, then applying oil to the fingernail will result in obtaining the mark of excellence. Do not show signs of coarse intelligence. The answer to the second question is that, as the root text of the treatise states that irreversibility is the dharma to be proven and establishes the reason, it is a non-apprehension reason. In short, the great bodhisattva who possesses those aspects, those signs, and those characteristics should be regarded as irreversible from unsurpassed enlightenment. In the commentary, in the Great Commentary, it says: When the cause of ability gives rise to the effect, whatever is inferred after that, because it does not depend on other meanings, that is said to be its own nature. Such a way
Tibetan
ལ་གྱིས་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། སྡུད་འགྲེལ་རྟོགས་པར་སླ་བ་ལས་ཀྱང་། ལུང་དེ་དྲངས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་འདིར་བསྟན་པའི་རྟགས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ན། རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་གི་རྟགས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་རུང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །འགྲེལ་ཆུང་དུ། དེ་ལྟར་ན་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གིས་བསྡུས་པ་འདི་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པ་ན་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་རྗེས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ན་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དེ་དག་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། གཏན་ཚིགས་བཞི་བཅུ་ཞེ་བཞི་པོ་རེ་རེའི་སྟེང་དུ་ཡང་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པའི་རྟགས་ལས་མཉམ་གཞག་གི་རྟོགས་པ་དཔོག་པའི་ཚེ་ན་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་རྒྱུ་སྔོན་དུ་སོང་བར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཉིད་ལ་སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་མཉམ་གཞག་གི་རྟགས་ལས་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་རུང་དཔོག་པའི་ཚེ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་འབྲས་བུ་འབྱུང་རུང་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལས་གནས་སྐབས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་སྤང་འགལ་ལ་བརྟེན་པའི་འགལ་ཟླ་དམིགས་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་གནས་སྐབས་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་བཀག་པ་ཙམ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྟགས་སྦྱོར་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན། གཟུགས་སོགས་ལ་བདེན་ཞེན་མངོན་གྱུར་པ་ལྡོག་པའི་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་སེམས་དཔའ་ཕ་རོལ་པོ་འདི་ཆོས་ཅན། སྟོང་ཉིད་ལ་སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་མཉམ་གཞག་སྔོན་དུ་སོང་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ནི་འབྲས་རྟགས་སོ། །དེ་གྲུབ་ནས་གང་ཟག་དེ་ཆོས་ཅན། ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་དུ་རུང་སྟེ། སྟོང་ཉིད་ལ་སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོ
Chinese
应当以能够成立之理的后比量来理解。如《摄类释·易解》中也引用该教证说：“以理应知此处所说的相。”如是所说，从圆满因缘之相中，能够成立果产生之自性因。在《释小》中说：“这样，如果真实获得了包含忍位和智位的十六刹那，那么清净世间者以能取和所取而显现执著之相，为了产生与后得心相应的果，即色等之想的止息等，菩萨安住于见道，因此是不退转之相。”如是所说，是果之因。那么，如何确定这些呢？在四十四个因的每一个之上，从后得身语行为之相来推测等持之证悟时，是果之因，因为将果作为相，从而成立因已先行。从以修所生为主的空性等持之相，来推测没有被其他乘所间断的圆满菩提能够产生时，是自性因，因为将圆满因缘作为相，从而成立果能够产生。从将如此之所立之法作为相，来成立从暂时圆满菩提不退转时，是不现见的因，因为将依赖于互相舍弃相违的相违显现作为相，从而仅仅成立了遮止从暂时圆满菩提退转。那么，如何进行立宗呢？具有止息对色等显现执著的后得身语行为殊胜之相的彼菩萨，是所立，因为具有如此的后得身语行为殊胜之相，所以先前已经有了以修所生为主的空性等持。这是果相。成立之后，彼补特伽罗，是所立，能够产生没有被其他乘所间断的圆满菩提，因为以修所生为主
English
It should be understood by inference following the possibility of being established. As it is also said in the "Compendium of Categories, Easy to Understand": "By the reasoning of quoting that scripture, the sign indicated here should also be known." As it is said, from the sign of the complete number of causes and conditions, it is the nature of the reason that establishes the possibility of the fruit arising. In the "Small Commentary," it says: "Thus, when these sixteen moments, encompassing forbearance and wisdom, are truly attained, the pure worldling, with the appearance of grasping at the apprehended and the apprehender, in order to generate the fruit corresponding to the subsequent mind, such as the cessation of the perception of form, etc., the Bodhisattva abides on the path of seeing, therefore, they are the characteristics of non-retrogression." As it is said, it is the reason of the fruit. Then, how should these be determined? On each of the forty-four reasons, when inferring the realization of equipoise from the sign of the subsequent physical and verbal behavior, it is the reason of the fruit, because by positing the fruit as the sign, it establishes that the cause has preceded. From the sign of the equipoise of emptiness, which is mainly generated by meditation, when inferring that complete enlightenment, uninterrupted by other vehicles, can arise, it is the reason of nature, because by positing the complete number of causes and conditions as the sign, it establishes that the fruit can arise. From positing such a proposition as a sign, when establishing non-retrogression from the temporary complete enlightenment, it is the non-apprehension reason, because by positing the appearance of contradiction based on mutual abandonment as the sign, it only establishes the prevention of retrogression from the temporary complete enlightenment. Then, how is the proposition formulated? That Bodhisattva, who possesses the special characteristics of subsequent physical and verbal behavior that reverses the manifest attachment to form, etc., is the subject. Because he possesses such special characteristics of subsequent physical and verbal behavior, he has previously had the equipoise of emptiness, which is mainly generated by meditation. This is the fruit sign. After that is established, that person is the subject. He is capable of generating complete enlightenment uninterrupted by other vehicles, because mainly generated by meditation