Tibetan
། དེ་ལྟར་བསྟན་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་སྐབས་འདིར་སྒོམ་ལམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གཏན་ཚིགས་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་གང་ལ་ལྡན་པའི་སྒོམ་ལམ་སྟོན་པ་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་མཐོང་མཉམ་གཞག་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པར་མ་ཟད་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་མཉམ་གཞག་གཅིག་ཀྱང་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྒོམ་ལམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་མཉམ་གཞག་ཏུ་ཟབ་མོ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཟིན་རྒྱུན་ལྡན་དུ་གོམས་པས་དྲངས་པའི་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བའི་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྒོམ་ལམ་དེ་ལ་དབྱེ་ན་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་དགུར་ཡོད་དེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་མཉམ་གཞག་དེ་ལ་དྲི་མ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་དགུའི་གཉེན་པོར་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་དགུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་མཉམ་གཞག་རེའི་རྗེས་སུ་མཉམ་གཞག་ཏུ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ཟིན་པའི་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་སེམས་འཇལ་རྟོག་གསུམ་བྱེད་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་མཁྱེན་པ་རེ་རེ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉིར་སྣང་དུ། སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡུལ་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཡུལ་སྔ་མ་སྔ་མ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་སྒོམ་ལམ་ལ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་བཞི་དང་། མཐོང་སྒོམ་གཉིས་ཏེ་དྲུག་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པ་ཡང་མདོར་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་རྟོག་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྩོལ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་འབད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དྲུག་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བ་དང་། སྐུར་པ་འདེབས་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་སོགས་མི་སྐྱེད་པར་ཐལ་བའི་རྩོད་པ་སྤོང་བ་དང་། སྤང་གཉེན་ཉམས་འཕེལ་གྱི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པར་ཐལ་བའི་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གང་ལ་རྩོད་པའི་ཡུལ། དེ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྩོད་པ། དེ་སྤངས་ནས་སྒྲོ་འདོགས་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས། །ཞེས་པའི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལའོ། །གཉིས་པ་ནི། གྲངས་མེད་ལ་སོགས་བསྟན་པ་རྣམས། །ཞེས་པའི་ཚིག་རྐང་གཉིས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་
Chinese
因此，需要如此教导的原因是，在此处，宣讲具有修行道者不退转之理，以及后得位身语行为的修行道，是当下的意义。对此，不仅需要大乘的加行道和见道之等持，而且也需要大乘的修行道之等持。因为，修行道者不退转之理，是指在等持中现量见到甚深，通过持续串习而产生的，远离增益和损减的后得位身语的特殊行为。如果对这样的修行道进行分类，则有小之小等九种，因为对于大乘修行道的等持，有对治大垢之大等九种的，小之小等九种道。普遍来说，因为在大乘修行道的每个等持之后，都会持续产生对等持中现量证悟的甚深意义进行思维、衡量、分别的后得位智慧。从显现上来说，安住于修行道本身，如何成为对境呢？因为它是持续不断的。因为后者是后者的对境，前者是前者的对境，所以没有过失。此处所说的修行道，也需要四种决择分和见道、修道这六者作为前提，总而言之，就是如是成办，如是决定证悟，如是接近证悟，如是勤奋，如是结合，如是努力，这六个词语所说的。第二部分包括驳斥增益的诤论和驳斥诽谤的诤论。第一部分又分为两部分：驳斥导致不产生无量福德等的诤论，以及驳斥不进行断证功德增长之事业的诤论。第一部分包括诤论的对象、对该对象进行增益的诤论，以及驳斥诤论后远离增益的方式这三个方面。第一方面是：对于“甚深空性”等词语的字面意义。第二方面是：“无量等所说诸法”，这两句偈颂是说，大乘的修行道，其果报是无量福德。
English
Therefore, the reason for needing to teach in this way is that, in this context, the teaching of the path of meditation that possesses the reasoning of the non-regression of the practitioner of the path of meditation, and the conduct of body and speech in the post-meditation state, is the meaning of the present moment. For this, not only is it necessary to precede it with the samadhi of the great vehicle's joining and seeing, but also one samadhi of the great vehicle's path of meditation must precede it. Because the reasoning of the non-regression of the practitioner of the path of meditation refers to the special conduct of body and speech in the post-meditation state, which is free from exaggeration and detraction, brought about by the continuous habituation of having directly seen the profound in samadhi. If such a path of meditation is divided, there are nine, such as the smallest of the small, because for the samadhi of the great vehicle's path of meditation, there are nine paths, such as the smallest of the small, as antidotes to the nine great defilements, such as the greatest of the great. Universally, because after each samadhi of the great vehicle's path of meditation, there continuously arises each post-meditation wisdom that thinks, measures, and distinguishes the profound meaning that has been directly realized in samadhi. In appearance, how is it that abiding on the path of meditation itself is an object? Because it is continuous. Because the latter is the object of the latter, and the former is the object of the former, there is no fault. The path of meditation taught here also requires the four parts of ascertainment and the two, seeing and meditation, as prerequisites, which are also briefly accomplished in that way, and in that way, definitely realized, and in that way, closely realized, and in that way, diligent, and in that way, combined, and in that way, the six words called effort are spoken. The second part includes refuting the argument of exaggeration and refuting the argument of defamation. The first part is divided into two parts: refuting the argument that leads to not generating immeasurable merit, etc., and refuting the argument that leads to not doing the work of abandoning, antidote, decline, and increase. The first part includes the object of the argument, the argument of exaggeration on that object, and the way of being free from exaggeration after refuting that. The first aspect is: for the literal meaning of words such as "profound emptiness." The second aspect is: "Immeasurable, etc., the teachings," these two verses say that the result of the great vehicle's path of meditation is immeasurable merit.
Tibetan
སོགས་མི་སྐྱེད་པར་ཐལ། དོན་དམ་པར་དེ་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཟབ་མོ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྒོམ་ལམ་དེས་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་སོགས་སྐྱེད་པར་གྲུབ་པས་དོན་དམ་པར་དེ་བསྐྱེད་པར་གྲུབ། དེ་གྲུབ་པས་སྒོམ་ལམ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་གྲུབ་བོ། །ཞེས་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྩོད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐུགས་བརྩེ་བའི། །ཞེས་སོགས་ཚིག་རྐང་གཉིས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ཟབ་མོ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཡང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་གཞལ་མེད་སོགས་བསྐྱེད་པ་མི་འགལ་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསྐྱེད་ཅིང་། བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་གཞལ་མེད་སོགས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེའི་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྒོམ་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་སོགས་བསྐྱེད་པར་གྲུབ་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྒོམ་ལམ་དེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་ལས་གྲོལ་བའི་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་ཡང་སྔར་ལྟར་གསུམ་ལས། དང་པོ་གང་ལ་རྩོད་པའི་ཡུལ་ནི། ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས། །ཞེས་སྒོམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པར་སྟོང་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་དང་། ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་སྤང་བྱ་དགུའི་གཉེན་པོར་སྒོམ་ལམ་དགུའི་གྲངས་ངེས་པར་བསྟན་པ་ལའོ། །གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་ཆོས་ཅན། སྤང་གཉེན་ཉམས་འཕེལ་གྱི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པར་ཐལ། དོན་དམ་པར་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་སྟེ། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་དངོས་པོར་བརྗོད་དུ་མེད་ན་སྤང་གཉེན་ཉམས་འཕེལ་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་དེས་སྤང་གཉེན་ཉམས་འཕེལ་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྩོད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་དེ་བཞིན་དུ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་དེ་བཞིན་ཉིད་མཚན་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་དེ་བཞིན་དུ། །ཞེས་པས་དཔེ་བསྟན། དེ་ཡང་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བཞེད། །འདི་ནི་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་བྱེད། །ཞེས་པས་དོན་བསྟན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་དོན་དམ་པར་ཟབ་མོ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྤང་གཉེན་ཉམས་
Chinese
等等不产生。因为胜义中它不产生，因为胜义中是甚深空性的自性。因此，禅道产生果实无量功德等等，所以成立胜义中它产生。成立了它，所以成立禅道胜义中存在。这是否定之诤论。第三是：世俗中乃慈悲的。等等两句。大乘的禅道，法性，虽然胜义中是甚深空性的自性，但在世俗中产生果实无量无边功德等等不相违，因为世俗中您产生如来，无量无边功德等等是如来慈悲的同类因的果实之故。因此，大乘禅道的果实无量功德等等成立产生，所以大乘禅道它胜义中存在不成立，这是从否定中解脱之理。第二也有如前一样三点，第一是诤论的对境：甚深空性等等。说的是禅道的自性胜义中是空性，以及小、中、大等等。说的是作为所断九品的对治，确定了九种禅道的数量。第二是：事物不可说。等等一颂。大乘的禅道，法性，不作断证损益之事，因为胜义中是空性的自性，周遍故。如果真实成立的事物不可说，则不能作断证损益之事之故。因此，大乘的禅道作断证损益之事之理由，是真实成立的。这是否定之诤论。第三是：菩提如何如是。等等一颂。其中，菩提如是自性，菩提如何如是。以比喻显示。它也是它的自性成立。此乃成就所欲之义。以意义显示。大乘的禅道胜义中虽然是甚深空性的自性，但在世俗中作断证损
English
Etc., it does not produce. Because in the ultimate sense, it does not produce, because in the ultimate sense, it is the nature of profound emptiness. Therefore, the path of meditation produces fruits, immeasurable merits, etc., so it is established that it produces in the ultimate sense. Because it is established, it is established that the path of meditation exists in the ultimate sense. This is the argument of imputation. The third is: In the conventional, it is compassionate. Etc., two lines. The Mahayana path of meditation, the Dharma, although in the ultimate sense it is the nature of profound emptiness, in the conventional sense it is not contradictory to produce fruits, immeasurable and boundless merits, etc., because in the conventional sense you produce the Tathagata, and immeasurable and boundless merits, etc., are the fruits of the same cause of the Tathagata's compassion. Therefore, the fruits of the Mahayana path of meditation, immeasurable merits, etc., are established to be produced, so the Mahayana path of meditation does not establish that it exists in the ultimate sense, this is the way to be liberated from imputation. The second also has three points as before, the first is the object of the dispute: profound emptiness, etc. It is said that the nature of the path of meditation is emptiness in the ultimate sense, and small, medium, and large, etc. It is said that as an antidote to the nine things to be abandoned, the number of nine paths of meditation is determined. The second is: things cannot be said. Etc., one verse. The Mahayana path of meditation, the Dharma, does not do the work of cutting off, proving, diminishing, and increasing, because in the ultimate sense it is the nature of emptiness, pervasive. If things that are truly established cannot be said, then it is not possible to do the work of cutting off, proving, diminishing, and increasing. Therefore, the reason why the Mahayana path of meditation does the work of cutting off, proving, diminishing, and increasing is that it is truly established. This is the argument of imputation. The third is: How is enlightenment like this. Etc., one verse. Among them, enlightenment is such a nature, how is enlightenment like this. Shown by metaphor. It is also established as its nature. This is the meaning of accomplishing what is desired. Shown by meaning. Although the Mahayana path of meditation is the nature of profound emptiness in the ultimate sense, in the conventional sense it does the work of cutting off, proving, diminishing