Tibetan
དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་མ་སྐྱེས་བར་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ནི་བསྒོམས་པས་བསྡུས་པའི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཏེ། འདི་ལ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་མཛད་དོ། །འདིར་བསྟན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ནས་དྲོད་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ནི་ཐོས་བསམ་ལ་མི་ལྟོས་ཏེ། ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་པའི་དད་སོགས་དེའི་རིགས་རྒྱུན་བསྒོམས་པས་བསྒོམ་བྱའི་དོན་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་ཚེ་དད་སོགས་ལྔ་པོ་དེ་དབང་པོར་འགྱུར་ལ་དེའི་ཚེ་དྲོད་ཐོབ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲོད་མ་ཐོབ་བར་གྱི་དད་སོགས་ལྔ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཙམ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་དབང་པོ་ཡིན་ཀྱང་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་གྱི་ནང་ཚན་དུ་གྱུར་པའི་དབང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་དབང་པོ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་ཉིར་སྣང་དུ། དད་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ལ་དབང་པོར་ནི་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དབང་པོའི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དང་། འགྲེལ་ཆུང་དུ་ཡང་དབང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་འདིར་བསྟན་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཡིན་ན། གནས་སྐབས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པས་ཁྱབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། འདིར་བསྟན་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་དབང་རྣོན་རྣམས་ཕལ་ཆེར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་སླ་བས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ལ། དབང་རྟུལ་རྣམས་ཕལ་ཆེར་དེ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྣོན་པོ་ཡིས། །རྟོགས་སླ་རྟུལ་པོས་རྟོགས་དཀར་བཞེད། །ཅེས་པས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གནས་སྐབས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པས་ཁྱབ་པ་འོག་ཏུ་སྟོན་པར་འགྱུར་བས་ན་བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་པ་ཕྱིར་ལྡོག་མི་ལྡོག་གཉིས་ཡོད་དོ། །ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ནི། སྤྱིར་ཚོགས་ལམ་པའི་དད་སོགས་ལ་ཆེན་པོ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆུང་ངུ་གསུམ་དུ་ཡོད་དེ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཚོགས་ལམ་གསུམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐབས་འདིར་ཆེན་པོ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་གཞན་གཉིས་ཤུགས་ལ་བསྟན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་ཐེག་དམན་གྱི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ཤུགས་ལ་བསྟན་པའི་རིགས་པས་འདི
Chinese
從那時起，直到生起加行道暖位之前的順解脫分，是通過修習所攝的順解脫分，這被稱為殊勝的順解脫分。此處所說的順解脫分，在相續中生起後，直到未獲得暖位之間，不依賴聽聞思維，精通五境的信等，修習此類傳承，在修習之義上獲得明相之時，信等五者轉為根，在那時安立獲得暖位。未獲得暖位之前的信等五者，雖然是僅僅調伏的根，但不是屬於三十七道品中的根，因為未獲得調伏現證真實的根。考慮到這一點，《現觀莊嚴論》中說：「信等不應稱為根，因為沒有根的意義。」《釋論》中也說：「不是根的自性」等等。那麼，如果此處所說的安住於順解脫分的菩薩，是否普遍周遍於暫時不退轉於無上圓滿菩提？如果是這樣，是否周遍於精通佛等五境？沒有過失，此處所說的安住於順解脫分的菩薩，根器敏銳者大多容易證得圓滿菩提，因此不退轉，而根器遲鈍者大多難以證得，正如偈頌所說：「圓滿菩提敏銳者，易證遲鈍難證持。」這樣開示的必要是，因為獲得大乘加行道的菩薩，無論根器敏銳或遲鈍，都普遍周遍於暫時不退轉於無上圓滿菩提，這將在下文闡述，因此菩薩資糧道者有退轉與不退轉兩種情況。這是為了知曉這一點。因此，阿闍黎的密意是，一般而言，資糧道者的信等有大、中、小三種，因為有三乘的資糧道三種。此處直接開示了大的，而另外兩種是間接開示，如同直接開示了大乘的加行道、見道、修道三者，而間接開示了小乘的加行道、見道、修道三者的道理一樣。
English
From then on, the favorable conditions for liberation up to the arising of heat on the path of joining are the favorable conditions for liberation gathered by meditation. This is called the special favorable conditions for liberation. The favorable conditions for liberation taught here, once arisen in the mindstream, do not rely on hearing and thinking until heat is attained. By meditating on the lineage of faith and so on, which are skilled in the five objects, when a clear appearance is obtained in the object of meditation, the five, faith and so on, become powers, and at that time, it is established that heat is attained. The five, faith and so on, before heat is attained, although they are powers that only subdue, are not powers that are part of the thirty-seven factors of enlightenment, because the power that subdues the direct realization of truth has not been attained. Considering this, it is said in the Ornament for Clear Realization, "Faith and so on should not be called powers, because there is no meaning of power." And in the Commentary, it is also said, "Not the nature of power," and so on. So, if the bodhisattva abiding in the favorable conditions for liberation taught here, is it universally pervasive that they do not regress from unsurpassed perfect enlightenment? If so, is it pervasive that they are skilled in the five objects, such as the Buddha? There is no fault, because the bodhisattvas abiding in the favorable conditions for liberation taught here, those with sharp faculties mostly easily realize perfect enlightenment, so they do not regress, while those with dull faculties mostly find it difficult to realize, as the verse says, "Perfect enlightenment, the sharp easily realize, the dull are held to realize with difficulty." The need for teaching in this way is that, because all bodhisattvas who have attained the path of joining of the Great Vehicle, whether sharp or dull faculties, are universally pervasive in not regressing from unsurpassed perfect enlightenment, this will be shown below, so there are two types of bodhisattvas on the path of accumulation, those who regress and those who do not. This is for the sake of knowing this. Therefore, the intention of the teacher is that, in general, the faith and so on of those on the path of accumulation have three types, great, medium, and small, because there are three paths of accumulation of the three vehicles. Here, the great is directly taught, and the other two are indirectly taught, just as the three, path of joining, seeing, and meditation, of the Great Vehicle are directly taught, and the three, path of joining, seeing, and meditation, of the Lesser Vehicle are indirectly taught.
Tibetan
ར་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་ཐེག་དམན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཤུགས་ལ་བསྟན་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་བསྟན་གྱི་དད་སོགས་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་རྣོ་རྟུལ་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་དཀའ་སླའི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བར་མཛད་པ་ནི་རྩ་བའི་དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་པའོ། །འབྲེ་ཆེན་པོས་ཐེག་ཆེན་དུ་རིགས་ངེས་པ་རྣོན་པོ་དང་། མ་ངེས་པ་འབྲིང་པོ་དང་། དམན་པའི་རིགས་ཅན་རྟུལ་པོར་མཛད་ནས་རྩ་བར་རྣོ་རྟུལ་གཉིས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཤུགས་ལ་འབྲིང་པོ་འཕངས་པར་བཞེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། འདིའི་རྣོན་པོ་ལ་ཐེག་ཆེན་དུ་རིགས་ངེས་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟུལ་པོ་དམན་པའི་རིགས་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཨར་གྱིས་ཐེག་ཆེན་དང་། རང་རྒྱལ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསུམ་དུ་མཛད་ནས། གསུམ་ཀ་ཡང་ད་ལྟ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ལ་གནས་པར་མཚུངས་ཀྱང་། སྔ་མས་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་སླ་ལ། ཕྱི་མ་གཉིས་རྟུལ་པོའི་སྒྲས་གསུངས་ནས་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་དངོས་སུ་བསྟན། དེའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཕྱི་མ་གཉིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལས་ལོག་ནས་འབྲིང་པོ་རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་ཅན་གྱིས་རང་རྒྱལ་གྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འཕངས་སོ། །ཞེས་འཆད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཤུགས་ཀྱིས་ནི་འབྲིང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་འབྲིང་པོ་དང་། ཆུང་ངུ་གཉིས་ད་ལྟ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉིར་སྣང་དུ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྣོན་པོ་ཡིས། །རྟོགས་སླ་ཞེས་པས་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་བསྟན་ཞིང་། རྟུལ་པོས་རྟོགས་དཀར་བཞེད་ཅེས་པས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཆུང་ངུ་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་ཀར་བསྟན་པར་མཛད་ནས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ན། གཞུང་སྔ་མས་སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་བསྟན་ཞིང་རྟུལ་པོས་རྟོགས་དཀར་བཞེད་ཅེས་པས་ཚོགས་ལམ་ཕལ་པ་བསྟན་པར་སྣང་སྟེ། ཚོགས་ལམ་ཕལ་པ་ནི་ཐོས་བསམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཉིད་ལ་ཡང་ཆུང་ངུ་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་གཉིས་པ་སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་བའི་ཉམས་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྒོམ་རིམ་ནི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནས་ཐབས་མཁས་སྦྱོར་བའི་
Chinese
而且，为了真实地显示大乘解脱分，从而间接地显示小乘解脱分。在此，将所说的信心等大的本身分为锐利和迟钝两种，从而区分了证悟圆满菩提的难易程度，这是根本的无上密意。 俄钦波认为，在大乘中，种姓决定的是锐利者，不决定的是中等者，小乘种姓是迟钝者，因此在根本上直接显示了锐利和迟钝两种，认为间接地舍弃了中等者，这也是不合理的。因为这里的锐利者并不完全包括在大乘中种姓决定者，而且迟钝者也不是小乘种姓。 阿尔认为，有大乘、自证佛和声闻种姓的菩萨三种。虽然三者现在都同样安住于大乘解脱分，但前者容易证悟菩提，后两者以迟钝的词语宣说，直接显示了证悟的困难。通过这种暗示，后两者从大乘道中退转，中等自证佛种姓者获得自证佛的菩提，声闻种姓者获得声闻的菩提而被舍弃。这样解释也是不合理的。因为通过暗示，中等者们的“中等”和“小”二者现在并不安住于大乘解脱分。 在《二显》中，“圆满菩提锐利者，易悟”仅仅显示了大乘解脱分大的。“迟钝者悟难”显示了大乘解脱分小、中、大三种。要知道这些都具有听闻和思维的自性，因为这是最初进入所显示的因。如是所说，之前的论典似乎显示了此时所说的解脱分，而“迟钝者悟难”则显示了普通的资粮道，因为普通的资粮道仅仅是听闻和思维所摄，而且它本身也有小、中、大三种。 现在是第二，以修所生为主的体验生起阶段的修习次第，是从决择分到方便善巧结合的
English
Moreover, in order to truly show the Mahayana preparatory stage of liberation, thereby indirectly showing the Hinayana preparatory stage of liberation. Here, the great faith, etc., that are spoken of are divided into sharp and dull, thereby distinguishing the ease and difficulty of realizing complete enlightenment, which is the ultimate and unsurpassed intention. Ngorchenpo considers that those whose lineage is certain in the Mahayana are sharp, those who are uncertain are middling, and those of the Hinayana lineage are dull. Therefore, at the root, he directly shows the two, sharp and dull, and considers that the middling are indirectly abandoned, which is also unreasonable. This is because the sharp ones here do not completely include those whose lineage is certain in the Mahayana, and the dull ones are not necessarily of the Hinayana lineage. Ar considers that there are three types of Bodhisattvas: those of the Mahayana, Pratyekabuddha, and Shravaka lineages. Although all three are now equally abiding in the Mahayana preparatory stage of liberation, the former easily realizes enlightenment, while the latter two are spoken of with the term "dull," directly showing the difficulty of realization. By this implication, the latter two regress from the Mahayana path, and the middling Pratyekabuddha lineage obtains the Pratyekabuddha's enlightenment, and the Shravaka lineage obtains the Shravaka's enlightenment and are abandoned. This explanation is also unreasonable. This is because, by implication, the "middling" and "small" of the middling ones are not now abiding in the Mahayana preparatory stage of liberation. In the "Two Appearances," "Complete enlightenment, the sharp one, easily realizes" only shows the great Mahayana preparatory stage of liberation. "The dull one finds realization difficult" shows the small, middling, and great three of the Mahayana preparatory stage of liberation. It should be known that all of these have the nature of hearing and thinking, because this is the cause for initially entering what is shown. As it is said, the previous treatise seems to show the preparatory stage of liberation spoken of at this time, and "the dull one finds realization difficult" shows the ordinary accumulation path, because the ordinary accumulation path is solely included by hearing and thinking, and it itself also has the small, middling, and great three. Now, the second, the stages of meditation in the state of experience arising, which is mainly born from meditation, is from the preparatory stage of ascertainment to the skillful means of combining.