Tibetan
ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་ན་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་རྟོགས་པར་འཇོག་པ་སྟེ། འདིའི་སྟོང་གཞིའི་ཆོས་ཅན་ཉི་ཤུས་མ་བསྡུས་པའི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་ཟེགས་མ་དང་། གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བཞིའི་ནང་ནས། དང་པོ་ཁོ་ན་ཁེགས་པ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་མ་གསུམ་མི་ཁེགས་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོས་ནི་ཐོག་མར་དབུ་མའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་བཀག དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་དགག་བྱ་བདེན་པ་མེད་པས་དེ་བཀག་པའི་བདེན་མེད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་བཀག དེའི་འོག་ཏུ་གཉིས་ཀ་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་ཞེན་པ་ཡང་བཀག་ནས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བཞི་ཆར་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པས་ན་རྒྱས་པའོ། །མདོར་ན་དབུ་མ་པས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ཀ་ཡང་དབུ་མའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་དགོས་པ་ལས་ཐེག་པ་འོག་མས་ནི་བདེན་པའི་མཐའ་བཀག་པས་ཡོད་མཐའ་དང་བྲལ། ཐ་སྙད་དུ་ལས་འབྲས་མེད་པར་མི་བལྟ་བས་མེད་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ལྟོས་ནས་དབུ་མར་འཇོག་པའི་དབུ་མ་རྟོགས་དགོས། ཐེག་པ་ཆེན་པོས་ནི་གནས་ལུགས་ཉིད་ལ་མཐའ་བཞི་ཆར་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མ་རྟོགས་དགོས་པར་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐོག་མར་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་དགོས་པར་གསུངས་པའི་ཉན་རང་གི་བསླབ་བྱ་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་གསུངས་ལ། དེའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་འདི་ཙམ་ཡིན་པར་གསུངས་པས། ཕྱིའི་ཆོས་ནི་གཟུགས་སོགས་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཡིན་ཞིང་། ནང་གི་ཆོས་ནི་མིག་སོགས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཡིན་ལ། ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གིས་གཟུགས་ཕུང་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བསྡུས། ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ནང་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་ཕུང་པོ་བར་པ་གསུམ་ཡང་བསྡུས་པས་དེ་དག་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་བྱ་ཡིན་ལ། ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་གཞན་ལྔ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཟུང་བ་སོགས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡུམ་འདི་ནི་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ
Chinese
因为通达一切法皆是空性，所以安立为通达二十种空性。因为没有哪一种法不是由这二十种空性的所依处所包含的，所以是通达一切法皆无有法的自性。第二点是，声闻乘通达近取蕴无有真实，以及缘觉乘通达所取无有自性，那也是依靠金刚屑和一异相离等理证，仅仅是通达自性无生而已，所以在四边戏论中，只是遮破了第一个，后面的三个没有遮破。而大乘则是首先遮破中观所有理证的真实性，在那之后，又遮破了因为所要遮破的真实不存在，而对遮破它的无真实显现的执着，在那之后，又遮破了对二者和非二者的执着，因此是通达远离一切四边戏论，所以是广大的。总之，中观应成派认为，三乘的三种菩提都必须通过中观之道才能获得，下乘只是遮破了真实的边，因此远离了有边。因为在名言中不认为没有业果，所以远离了无边，必须观待二谛而通达安立为中观的中观。大乘则认为必须通达实相本身即是远离一切四边的中观。第二点是，首先是般若经的密意，因为想要获得三乘的一切菩提，所以说必须修学般若，所说的声闻缘觉的所学是通达一切法。而它的一切对境，就是所说的内外诸法这么多而已。外法是色等外六处，内法是眼等内六处。内六处包含了色蕴和识蕴，外六处中的法处也包含了中间三个蕴，因此这些是声闻乘所要通达的无生。其他外五处，以及法处所包含的遍计所执的所取等，是缘觉乘所要通达的无生。此外，此经是无有之彼岸。
English
Because all phenomena are understood to be emptiness, it is established as understanding the twenty emptinesses. Since there is no phenomenon that is not included in the basis of these twenty emptinesses, it is understanding that all phenomena are without the self of phenomena. Secondly, the Shravakas understand the aggregates of appropriation to be without truth, and the Pratyekabuddhas understand the apprehended to be without inherent existence. That is also based on reasons such as the Vajra Splinter and being separate from one and many, and it is merely understanding that there is no inherent birth. Therefore, among the four extremes of elaboration, only the first is refuted, and the latter three are not refuted. The Mahayana, on the other hand, first refutes the truth of all the Madhyamaka reasonings. After that, it also refutes the attachment to the non-truth that appears because the truth to be refuted does not exist. After that, it also refutes the attachment to both and neither. Therefore, it is understanding that is free from all four extremes of elaboration, so it is vast. In short, the Madhyamikas believe that all three Bodhis of the three vehicles must be attained through the Madhyamaka path. The lower vehicle only refutes the extreme of truth, so it is free from the extreme of existence. Because it does not consider there to be no cause and effect in conventional truth, it is free from the extreme of non-existence. One must understand the Madhyamaka that is established as the Middle Way in dependence on both truths. The Mahayana believes that one must understand the Madhyamaka that is free from all four extremes in the nature of reality itself. Secondly, it is primarily the intention of the Prajnaparamita Sutra. Because one wants to attain all three Bodhis of the three vehicles, it is said that one must study Prajnaparamita. The learning of the Shravakas and Pratyekabuddhas is said to be the knowledge of all things. And all of its objects are said to be just these many external and internal phenomena. External phenomena are the six external sense bases such as form, and internal phenomena are the six internal sense bases such as the eye. The six internal sense bases include the aggregate of form and the aggregate of consciousness. Among the six external sense bases, the sense base of phenomena also includes the three intermediate aggregates. Therefore, these are what the Shravakas should understand as unborn. The other five external sense bases, and the apprehended that is included in the sense base of phenomena, such as the completely afflicted, are what the Pratyekabuddhas should understand as unborn. Furthermore, this Sutra is the other shore of non-existence.
Tibetan
་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཞེས་སོགས་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉེར་བདུན་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་མེད་པ་དང་། མི་སྐྱེ་བ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་དང་། གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རྨི་ལམ་ལྟར་མ་སྐྱེས་པ་སོགས་ལྔ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཟུང་བ་མེད་པ་སོགས་དྲུག་སྟེ། རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་སུ་གསུངས་པས་ཀྱང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཟུང་བ་སོགས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པར་གྲུབ་བོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་སེམས་ཆེན་པོའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཞེས་སོགས་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྟོགས་བྱར་གསུངས་པ་དང་། གཟུགས་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་མི་སྟོང་དང་། མཚན་མ་ཡོད་མེད་སོགས་མཐའ་གཉིས་ཆར་བཀག་པར་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྒྱས་པར་རྟོགས་ཚུལ་གཉིས་པོ་དེ་གྲུབ་བོ། །ཉན་ཐོས་ལ་བསྟན་པའི་མདོའི་དགོངས་པར་ཡང་གྲུབ་སྟེ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་ཆེད་དུ་གཟུགས་ནི་དབུ་བ་རྡོས་པ་འདྲ་ཞེས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་བདེན་མེད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མགོན་པོ་བྱམས་པའི་དགོངས་པར་ཡང་གྲུབ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཙམ་ལས་མ་བཞག་ཀྱང་དེ་ཉིད་ལ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་དགོས་པ་ལ་དགོངས་ནས། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ཉན་རང་གི་དེ་གསུམ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཚུལ་སྟོན་པའི་སྐབས་རྣམས་སུ་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ལ་མངོན་ཞེན་བཀག་པའི་ཆ་ནས་ཁྱད་པར་འཕགས་པར་གསུངས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཆ་ནས་ཁྱད་པར་འཕགས་པར་གསུངས་པ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། །ཞེས་པའི་དོན་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་བཅོས་ཉིད་ལས་བཤད་པས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་སྒོམ་མཉམ་གཞག་གི་གནས་སྐབས་སུ་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རྒྱལ་གྱིས་དེའི་སྟེང་དུ་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱིས་དེའི་སྟེང་དུ་འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་སྐབས་གཉིས་པར་གསལ་ཞིང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྒྱས་པར་རྟོགས་
Chinese
到彼岸。等等，在讲解基智的二十七种相状时也没有，以及不生等等的十六种相状是声闻的证悟之类，所取外境的事物如梦一般不生等等五种，以及普 contamination 的所取不存在等等六种，总共十一种相状是说为独觉的证悟之类，因此也成立了对人无我证悟所依的蕴体证悟为无自性，以及独觉证悟外境的事物和普 contamination 的所取等等为无自性。在智慧之聚的章节中，善现，再者大乘菩萨的大乘是内空性等等，这样二十空性说是大乘的所证悟，如果行于色常，就是行于相，如果行于无常，就是行于相，同样空非空和相有无等等，因为说了遮止两种边，因此成立了大乘的法无我广大证悟的两种方式。在对声闻所说的经的密意中也成立，因为声闻们为了断除烦恼障，说色如水泡聚等等，因此宣说了五蕴无自性。在弥勒怙主的密意中也成立，虽然对声闻只是安立了证悟人无我，但是考虑到那本身需要证悟取蕴无自性，所以在显示大乘的资粮道、见道、修道这三者比声闻、独觉的那三者殊胜的方式的章节中，都是从对无常等等十六种的显现执着遮止的方面来说殊胜，而从蕴体证悟为无自性的方面来说殊胜是不明显的，以及从不存在的相状开始等等，因为如前所说的那样从论典本身中宣说了，因此也认为声闻的见道、修道的等持的阶段证悟了不生。独觉在那之上证悟所取法无我，以及大乘在那之上证悟能取法无我的差别在第二品中会阐明，并且广大地证悟法无我
English
to the other shore. Etc., even when explaining the twenty-seven aspects of the basis of knowledge, they are not present, and the sixteen aspects such as non-arising are of the type of realization of the Hearers, and the apprehended external objects, such as things not arising like a dream, etc., five types, and the absence of apprehended objects of universal contamination, etc., six types, a total of eleven aspects are said to be the type of realization of the Solitary Realizers, therefore it is also established that the aggregates, which are the basis for the realization of the selflessness of persons, are realized as without inherent existence, and that the Solitary Realizers realize external objects and the apprehended objects of universal contamination, etc., as without inherent existence. In the chapter on the collection of wisdom, Subhuti, furthermore, the Great Vehicle of the Great Bodhisattva is inner emptiness, etc., thus the twenty emptinesses are said to be what is realized by the Great Vehicle, and if one practices with the idea that form is permanent, one is practicing with signs. If one practices with the idea that it is impermanent, one is practicing with signs. Similarly, emptiness and non-emptiness, and the presence or absence of signs, etc., because it is said that both extremes are prohibited, therefore it is established that the way in which the Great Vehicle extensively realizes the selflessness of phenomena is in these two ways. It is also established in the intention of the sutras taught to the Hearers, because the Hearers, in order to abandon the afflictive obscurations, say that form is like a mass of foam, etc., therefore they teach the five aggregates as without inherent existence. It is also established in the intention of the Protector Maitreya, although only the realization of the selflessness of persons is established for the Hearers, but considering that it is necessary to realize the aggregates of appropriation as without inherent existence, therefore, in the chapters showing how the three paths of accumulation, seeing, and meditation of the Great Vehicle are superior to those three of the Hearers and Solitary Realizers, it is said that they are superior in terms of preventing attachment to the appearance of the sixteen such as impermanence, but it is not obvious that they are superior in terms of realizing the aggregates as without inherent existence, and from the aspect of non-existence onwards, etc., because it is explained in the treatise itself as explained before, therefore it is also considered that the Hearers realize non-arising in the state of meditative equipoise of the path of seeing and the path of meditation. The difference between the Solitary Realizers realizing the apprehended selflessness of phenomena on top of that, and the Great Vehicle realizing the apprehending selflessness of phenomena on top of that, will be clarified in the second chapter, and extensively realizing the selflessness of phenomena