Tibetan
ཚུལ་གཉིས་པོ་ཡང་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཞེས་པ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཤིང་། སྐབས་དང་པོར་སྦྱོར་ལམ་དང་། སྐབས་གསུམ་པར་མཚན་འཛིན་མཐའ་དག་བཀག་པར་གསུངས་པ་ལས་ཤེས་སོ། །འཕགས་མཆོག་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། སྔར་དྲངས་པའི་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་དང་། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པའི་ལུང་དང་། རྩ་ཤེར། ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་ལས། །ཞེས་དང་། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པར། བདག་དང་བདག་གིར་ཞེས་འཛིན་པས། །ཇི་སྲིད་ཕྱི་རོལ་རྣམ་བརྟགས་པ། །བདག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་མཐོང་ནས། །སྲིད་པའི་ས་བོན་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བཞི་བརྒྱ་པར། ཡུལ་ལ་བདག་མེད་མཐོང་ནས་ནི། །སྲིད་པའི་ས་བོན་ལྡོག་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཕུང་པོ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་དེ་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་གྱི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་དེ་ཡང་སྲིད་པའི་ས་བོན་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་མ་རིག་པ་ཡིན་པས། སྲིད་པའི་ས་བོན་འགག་པ་ལ་གང་ཟག་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་དགོས་ཤིང་། དེ་རྟོགས་པ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དགོས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བ་དེ་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པ་ལས་རང་རྒྱལ་ལ་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་པ་ནི་སྔར་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བའི་ལུང་གིས་བཤད་ཟིན་ཞིང་། ཐེག་ཆེན་གྱིས་བདག་མེད་གཉིས་རྒྱས་པར་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་ཐུན་མོང་བར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ཐེག་ཆེན་རང་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཡོད་པར་གསུངས་ཏེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བསྟོད་པར། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་ལས། །རང་གི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་རྟོགས། །དེ་བཞིན་བློ་དང་ལྡན་རྣམས་ལ། །ཐུགས་རྗེའི་དབང་གིས་བསྟན་པར་མཛད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པའི་ལུང་གི་དགོངས་པར་ཡང་སྣང་སྟེ། ནམ་ཞིག་ས་བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བ་དེར་ནི་རང་གི་ཡུལ་ཤེས་པའི་ཆེ་བ་ལ་གནས་པས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་རང་གི་ཡུལ་དང་། རང་གི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་གཉིས་པོ་དོན་གཅིག་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རང་གི་ཡུལ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་དེ་གང་། དེ་ཤེས་པ་ནི་གང་། དེའི་ཆེ་བ་ནི་གང་། དེ་ཉན་རང་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་དོན་ནི་གང་ཞེ་ན། བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་དཔྱོད་དང་བསོད་ནམས་གཉིས་ཀ་དང་ལྡན་པ་དག་རྣ་བ་བླགས་ཏེ་ཉན་པར་བྱོས་ཤིག དྲི་བ་དང་པོའི་ལན་ནི། དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་ཐེག་ཆེན་ལས། །དེ་ནི་ཚང་བར་བསྟན་པ་ལགས། །ཞེས་པའི་ཚང་བ་དང་། འཇུག་འགྲེལ་དུ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ཡང་རིགས་པ་ཉིད་དེ། རྒྱས་པར་བསྟན་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་མཐོང་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་དག་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བསྒོམས་པ་མེད་དེ། ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་ཙམ་ཞིག་ནི་ཡོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གསལ་བ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། རྫོགས་པ་རྣམས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་རྒྱས་ཚུལ་གཉིས་པོ་དེ་ཉིད་དོ། །དྲི་བ་གཉིས་པའི་ལན་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ཐེག་ཆེན་རང་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཤེས་པ་ཚོགས་ལམ་ན་ཡང་ཡོད་པས། མཚན་མེད་རབ་ཏུ་སྦྱིན་ལ་སོགས། །ཞེས་པའི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་དུ་བསྟན། སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་སྦྱོར་ལམ་ན་ཡང་ཡོད་པས་ཉན་ཐོས་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང་། བཅས་པ་དག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་པའི་སྦྱོར་ལམ་དུ་བསྟན་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པ་མཐོང་ལམ་ནས་ཡོད་པས། གང་གི་ལམ་ནི་གཞན་དག་ལས། །ཁྱད་དུ་འཕགས་པས་ཁྱད་པར་ལམ། །ཞེས་པའི་མཐོང་ལམ་དུ་བསྟན། མཐོང་ཟིན་རྒྱུན་ལྡན་དུ་བསྒོམ་པ་སྒོམ་ལམ་ནས་ཡོད་པས། སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། །ཞེས་པའི་སྒོམ་ལམ་དུ་བསྟན་ཏོ། །དྲི་བ་གསུམ་པའི་ལན་ནི། ས་བདུན་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་གི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་མཐའ་དག་སླར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་བྱེད་པ་ནི་དེའི་ཆེ་བ་སྟེ། རང་གི་སྤང་བྱ་སླར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་བྱེད་པ་གཉེན་པོའི་ཆེ་བར་འཇོག་པ་ནི་གཉེན་པོ་སྤྱིའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ས་བདུན་པར་ཐོབ་སྟེ། ས་བདུན་པའི་མཉམ་གཞག་དེས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་ཉི་ཤུ་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་བ་བཞི་པའི་ལན་ནི། ཉན་རང་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་དང་། དེ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དོན་གཅིག་པས་ས་བདུན་པའི་སྔ་རོལ་དུ་མ་ཐོབ་སྟེ། ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་བར་གྱུར་པའི་མཚན་འཛིན་མངོན་གྱུར་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །
Chinese
这两种方式也同样被归纳为二十空性的智慧集合。从第一品中的加行道和第三品中遮止一切相执可以看出。圣者龙树父子的思想也是如此，如前引用的《宝鬘论》和《七十空性论》的教证，以及《根本慧论》中的“业与烦恼分别”。还有《法界赞》中说：“执著我与我所，乃至分别外境时，证悟二种无我后，有之种子即断灭。”以及《四百论》中说：“见境无我后，有之种子即断灭。”这是因为执著蕴为真实的实执是人我执的直接原因，而人我执也是十二缘起所摄的无明，因此，断灭有之种子需要证悟人无我。而要证悟人无我，就需要证悟作为人我执产生之因的蕴无我的法无我。这种观点是三乘共通的，如果认为自宗有超越此的观点，那么正如之前圣天所说。大乘广为证悟二无我的方式，也是三乘共通的法无我，而大乘自宗的法存在无我，如《思议赞》中所说：“如汝于大乘，悟自法无我，如是具慧者，以悲示彼等。”因此，这似乎也符合《十地经》的教证。经中说：“何时七地行远，住于自境智之大，亦极超声闻及独觉之一切行。”这里所说的“自境”和“自法无我”二者似乎意义相同。那么，什么是自境法无我？什么是了知它？它的伟大之处是什么？它超越声闻和独觉的意义是什么呢？将要解说，即是遍计
English
These two methods are also summarized as the collection of wisdom of the twenty emptinesses. It can be seen from the path of joining in the first chapter and the prohibition of all clinging to signs in the third chapter. The thought of the noble Nagarjuna and his son is also the same, as quoted earlier in the Ratnavali and the teachings of the Seventy Stanzas on Emptiness, and in the Root Wisdom, "Actions and afflictions are separate thoughts." Also, in the Praise of Dharmadhatu, it says, "By clinging to self and what belongs to self, as long as one distinguishes external objects, after realizing the two kinds of selflessness, the seed of existence will be cut off." And in the Four Hundred, it says, "After seeing the selflessness of objects, the seed of existence will be reversed." This is because the clinging to the truth of the aggregates is the direct cause of the clinging to the self of a person, and the clinging to the self of a person is also the ignorance included in the twelve links of dependent origination. Therefore, to cut off the seed of existence, it is necessary to realize the selflessness of a person. And to realize the selflessness of a person, it is necessary to realize the selflessness of phenomena, which is the selflessness of the aggregates that are the cause of the arising of the clinging to the self of a person. This view is common to the three vehicles, and if one thinks that one's own school has a view that transcends this, then as Aryadeva said before. The way in which the Mahayana widely realizes the two selflessnesses is also the selflessness of phenomena common to the three vehicles, and the Dharma of the Mahayana itself has selflessness, as it says in the Praise of the Inconceivable, "As you, in the Great Vehicle, realize the selflessness of your own Dharma, so you show it to those with intelligence by the power of compassion." Therefore, this also seems to be in accordance with the teachings of the Sutra of the Ten Grounds. The sutra says, "When the seventh ground has gone far, dwelling in the greatness of knowing one's own realm, it is also extremely beyond all the actions of the Hearers and Solitary Buddhas." The "own realm" mentioned here and the "selflessness of one's own Dharma" seem to have the same meaning. So, what is the selflessness of one's own realm and Dharma? What is knowing it? What is its greatness? What is the meaning of it being beyond the Hearers and Solitary Buddhas? It will be explained, that is, the completely imputed.
Chinese
具足善巧与福德者，请倾听。第一个问题的答案是：因此，大乘中说：“此乃完整之开示。”所谓的完整。在《入行论释》中说：“为了阐明法之无我，宣说大乘亦合理，因为想要阐述广大的开示。”又说：“声闻和独觉们也仅仅是见到缘起和因，即使如此，他们也没有修习圆满的法无我，仅仅是有断除在三界中行持的烦恼的方法。”所说的阐明法无我，广大和圆满，就是之前所说的两种广大之理。第二个问题的答案是：如此大乘自宗的法无我，通过闻思而知晓，在资粮道中也有，因此说：“无相殊胜布施等。”在顺解脱分中开示。以修所生为主的智慧，在加行道中也有，因此比声闻犀牛角喻者和有学们更为殊胜。在加行道中开示，通过现量见到而知晓，从见道中就有，因此说：“彼之道胜于其他，以殊胜故为殊胜道。”在见道中开示。见后持续不断地修习，从修道中就有，因此说：“修习之道甚深。”在修道中开示。第三个问题的答案是：如第七地清净时所说，将执著于法和补特伽罗之相的一切相执，转变为不再生起的法性，这是它的殊胜之处。将自己的所断转变为不再生起的法性，安立为对治的殊胜，因为这是对治共同的法。在第七地获得，因为第七地的等持，在后得位能引出通达三解脱门等二十种证悟。第四个问题的答案是：远远超越声闻和独觉，以及胜过他们，意义相同，因此在第七地之前没有获得。因为在第七地以下的后得位阶段，也会显现与声闻和独觉共同的相执。
English
Those endowed with both skill and merit, please listen attentively. The answer to the first question is: Therefore, in the Mahāyāna it is said, "This is the complete teaching." The meaning of 'complete.' In the commentary on the Engaging in the Bodhisattva's Deeds, it says, "To clarify the selflessness of phenomena, the teaching of the Mahāyāna is also reasonable, because it is intended to expound the extensive teaching." It also says, "Even though the Śrāvakas and Pratyekabuddhas only see this much of dependent origination and conditions, nevertheless, they do not meditate on the complete selflessness of phenomena; they only have a method for abandoning the afflictions that operate in the three realms." The clarification of the selflessness of phenomena, the extensive, and the complete, are the same as the two ways of being extensive explained earlier. The answer to the second question is: Such a selflessness of phenomena in the Mahāyāna system, known through hearing and thinking, is also present in the path of accumulation. Therefore, it is said, "The unsurpassed giving of no characteristics, etc." It is taught as a condition conforming to liberation. The wisdom that arises primarily from meditation is also present in the path of preparation, and therefore it is superior to those like the Śrāvaka rhinoceros and the learners. It is taught in the path of preparation. Knowing through direct perception is present from the path of seeing, and therefore it is said, "Whose path is superior to others, because it is superior, it is the superior path." It is taught in the path of seeing. Continuously meditating after seeing is present from the path of meditation, and therefore it is said, "The path of meditation is profound." It is taught in the path of meditation. The answer to the third question is: As explained in the context of the complete purification of the seventh ground, making all the conceptualizations that grasp at characteristics in phenomena and persons as not arising again is its greatness. Establishing the abandonment of one's own objects of abandonment as not arising again as the greatness of the antidote is because it is a common characteristic of antidotes. It is attained on the seventh ground, because the equipoise of the seventh ground, in the subsequent attainment, leads to twenty realizations such as understanding the three doors of liberation. The answer to the fourth question is: To be far beyond the Śrāvakas and Pratyekabuddhas, and to overpower them, have the same meaning, therefore it is not attained before the seventh ground. Because even in the subsequent attainment stage below the seventh ground, conceptualizations that are common to the Śrāvakas and Pratyekabuddhas manifestly arise.