Tibetan
་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པ་དང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བའི་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ལ་བསྟན་པའི་མདོ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒྲུབ་པ་དང་། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་བསྟན་པ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བ་སྤང་བ་དང་དྲུག་ལས། དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་ལས། ས་དང་པོ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཉན་རང་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་མི་ནུས་ཤིང་། ས་བདུན་པ་ཐོབ་ནས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་པར་གསུངས་པས་གྲུབ་སྟེ། ཉན་རང་ལ་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་མེད་ན། ས་དང་པོ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འཇུག་འགྲེལ་དུ། ཕྱི་རོལ་པ་བཞིན་དུ་འདི་དག་གིས་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཕྲ་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྤངས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བདག་ཏུ་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔར་དྲངས་པའི་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བའི་ལུང་རྣམས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་མཇུག་ཐོག་ཁོ་ནར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་། །མཐོང་ནས་བྱང་ཆུབ་ངེས་པར་འདོད། །འོན་ཀྱང་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་བར་དུ་སྲིད་མཚམས་སྦྱོར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་བསྟན་པའི་མདོ་དག་ལས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་ནི་དབུ་བ་རྡོས་པ་འདྲ། །ཚོར་བ་ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་བཞིན། །འདུ་ཤེས་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་སྟེ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་ཆུ་ཤིང་བཞིན། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟར། །ཉི་མའི་གཉེན་གྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལས་དབུ་བ་རྡོས་པ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་དག་གིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ངེས་པར་དཔྱད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། མདོའི་དོན་དེ་ཉིད་རྩ་ཤེར། བཅོམ་ལྡན་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །མཁྱེན་པས་ཀ་ཏ་ཡ་ན་ཡི། །གདམས་ངག་ལས་ནི་ཡོད་པ་དང་། །མེད་པ་གཉིས་ཀ་དགག་པ་མཛད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བསྟན་ན་ཐེག་ཆེན་བསྟན་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའི་ལན་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པས་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་སྟོན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས
Chinese
以……之门来成立，以及依靠宝鬘论的教证来成立，以及依靠为声闻所宣说的经典来成立，以及依靠根本慧论的教证来成立，以及遮遣大乘教法成为无意义的过失等六点。第一点是：在《十地经》中说，安住于初地的菩萨，不能以声闻独觉的智慧力量所压伏，获得七地后才能压伏，由此成立。如果声闻独觉没有证悟到法无自性，那么安住于初地的菩萨也应能以智慧的力量压伏，因为这个缘故。第二点是：在《入行论释》中说：如同外道一样，这些人也不会舍弃在三界中所行的一切细微显现。因为执著于色等自己的体性，所以不能证悟人无我，因为执著于作为我所依处的蕴的缘故。这样说了。第三点是：之前所引用的宝鬘论的教证，是就声闻的方面而说的，只是在那结尾处才就菩萨的方面而说：如是菩萨亦，见已定希求菩提，然彼以悲心，于菩提间连接有。因为这样说的缘故。第四点是：在为声闻所宣说的经典中，也为了声闻们舍弃烦恼障，说：色如水上浮沫，受如水中水泡，想如阳焰一般，行如芭蕉之树，识如幻术一样，日之亲族如是说。从这些水上浮沫等的比喻中，一定是对行进行了观察。第五点是：经典的意义，在根本慧论中说：世尊以知有与无，遮止迦旃延之教言，有与无二者。这样说了。第六点是：如果声闻乘中宣说了法无我，那么大乘教法就会成为无意义。作为对此的回应，大乘教法所宣说的，并非仅仅是法无我，那么是什么呢？是菩提心。
English
established through the door of... and established based on the scriptural authority of the Ratnamala, and established based on the sutras taught to the Shravakas, and established based on the scriptural authority of the Root Wisdom, and refuting the fault of the Mahayana teachings becoming meaningless, etc., are six points. The first point is: In the Dashabhumika Sutra, it is said that a Bodhisattva abiding on the first bhumi cannot overpower Shravakas and Pratyekabuddhas with the power of their wisdom, but can overpower them after attaining the seventh bhumi, thus it is established. If Shravakas and Pratyekabuddhas do not realize the absence of inherent existence of phenomena, then a Bodhisattva abiding on the first bhumi should also be able to overpower them with the power of their wisdom, for that reason. The second point is: In the commentary on the Bodhicharyavatara, it says: Like the non-Buddhists, these will also not abandon all the subtle manifestations that occur in the three realms. Because they fixate on the self-nature of form, etc., they will not realize the absence of self of persons, because they fixate on the skandhas, which are the basis for imputation of self. Thus it is said. The third point is: The scriptural authorities of the Ratnamala quoted earlier were spoken from the perspective of the Shravakas, but only at the end it was spoken from the perspective of the Bodhisattvas: Thus also the Bodhisattva, having seen, definitely desires enlightenment, but that one, with compassion, connects existence until enlightenment. Because it is said thus. The fourth point is: In the sutras taught to the Shravakas, also, in order for the Shravakas to abandon the obscurations of afflictions, it is said: Form is like a lump of foam, feeling is like a bubble in water, perception is like a mirage, formations are like a plantain tree, consciousness is like an illusion, thus spoke the Kinsman of the Sun. From these examples of a lump of foam, etc., it is certain that the formations are being examined. The fifth point is: The meaning of the sutra, in the Root Wisdom, it is said: The Bhagavan, knowing existence and non-existence, refuted the instruction of Katyayana, both existence and non-existence. Thus it is said. The sixth point is: If the absence of self of phenomena is taught in the Shravaka vehicle, then the Mahayana teachings will become meaningless. As a response to this, what the Mahayana teachings teach is not merely the absence of self of phenomena, so what is it? It is Bodhicitta.
Tibetan
་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ས་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། སྨོན་ལམ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་། ཚོགས་གཉིས་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ཡང་རིགས་པ་ཉིད་དེ། རྒྱས་པར་བསྟན་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་མདོར་མཚོན་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། མཚན་མ་མེད་པ་མ་རྟོགས་པར། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་ངོས་གཟུང་བ། ཚད་ལྡན་གྱི་དགོངས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པར་བསྟན་པ། ཐ་སྙད་མི་འདྲ་བ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ། ཀླན་ཀའི་གནས་མ་ལུས་པ་སྤངས་པ། མ་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ངར་འཛིན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་རྟེན་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་དེ་ཉིད་ཇི་སྲིད་ཡོད་ཀྱི་བར་དུ་ངའོ་སྙམ་པའི་འཛིན་པ་འབྱུང་ཞིང་། འཛིན་པ་དེ་ཉིད་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་ཀྱི་བར་དུ་གང་ཟག་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྔར་གྱི་ལྟ་བ་དེའི་སྟེང་དུ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེས་གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ཤིང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཟུང་བ་སོགས་དྲུག་པོ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ཀྱང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་ནི་མ་རྟོགས་ཏེ། བདག་འཛིན་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་རྟོག་སྐྱེ་བའི་རྟེན་གཟུང་བའི་ཡུལ་རྣམས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཐེག་པ་ཆེན་པོས་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྒྱས་པར་རྟོགས་པས། འདི་ལ་སྟོང་གཞིའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་འཇོག་པ་དང་། སྟོང་ཚུལ་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་འཇོག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ནས་བཟུང་སྟེ། གཞན་གྱི་ངོ་བོའི་བར་ཆོས་ཅན་གྱིས་བསྡུས་པ་འདུས་བྱས་དང་། འདུས་མ་བྱས་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་
Chinese
勇士们的地和，波罗蜜多和，愿望和，大慈悲等等，以及完全回向和，二资粮和，不可思议的法性也是。如是说。为了阐明法无我而宣说大乘也是合理的，因为想要讲述广大的阐述。从小乘声闻乘来说，法无我仅仅是简要的象征而已。正如导师所说：未证无相，等等。第四有五：认识见解的差别，显示衡量标准的观点是一致的，宣说不同术语的意图，消除所有争论之处，显示因未证悟而产生各种变化的过失。第一，声闻依靠什么而产生我执的所依蕴，证悟为无自性，只要对蕴存在真实执着，就会产生我认为的执着，在未证悟人无我之前，对人存在真实执着的唯一原因就是真实执着。并非证悟除此之外的所有法为无自性，因为断除三界的烦恼，不需要证悟所有法的实相。独觉在之前的见解之上，以幻化等比喻，证悟外境无自性，也证悟了遍计所执等六者也无自性，但并未证悟所有法无自性，因为除了我执产生的所依五蕴和，所知障的能取所取产生的所依所取境之外的其他法，并未证悟为无自性。大乘则广大地证悟法无我，因此，对此从空性之基的法方面广大安立和，从空性之理的方面广大安立两种。第一，从内外开始，到其他的自性之间，以法所摄的，有为法和，无为法和，遍计所执和，清净的一切和，以法性所摄的自性空性
English
Also the ground of the heroes, the pāramitās, the aspirations, the great compassion, and so forth, as well as the complete dedication, the two accumulations, and the inconceivable nature of reality. Thus it is said. It is also reasonable to teach the Great Vehicle in order to clarify the absence of self of phenomena, because it is intended to speak of the extensive explanation. In the Hearer's Vehicle, the absence of self of phenomena is only a brief representation. As the teacher said: Without realizing the signless, and so on. Fourth, there are five: identifying the difference in views, showing that the intention of the valid ones is consistent, the intention of speaking different terms, abandoning all places of contention, and showing the faults of changing into various forms due to non-realization. First, the Hearers realize that the aggregates, which are the basis on which the ego-grasping arises, are without inherent existence. As long as the true grasping that grasps the aggregates as true exists, the grasping that thinks 'I' will arise. Since that grasping is only the true grasping that grasps the person as true until the absence of self of the person is realized. It is not the case that all other phenomena are realized as without inherent existence, because it is not necessary to realize the reality of all phenomena in order to abandon the afflictions of the three realms. Solitary Buddhas, on top of the previous view, realize that external objects, which are grasped by examples such as illusion, are without inherent existence. They also realize that the six, such as the completely afflicted grasped objects, are also without inherent existence, but they do not realize that all phenomena are without inherent existence, because they do not realize that phenomena other than the five aggregates, which are the basis for the arising of ego-grasping, and the objects of grasping, which are the basis for the arising of cognitive obscurations, grasping, and conceptualization, are without inherent existence. The Great Vehicle extensively realizes the absence of self of phenomena, so there are two ways to extensively establish this: from the perspective of the basis of emptiness as phenomena, and from the perspective of the modes of emptiness. The first is: starting from the internal and external, up to the nature of others, all that is included by phenomena, conditioned phenomena, unconditioned phenomena, completely afflicted phenomena, completely purified phenomena, and the emptiness of inherent existence included by the nature of reality.