Tibetan
་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་དུ། དེས་ན་ཐུགས་ཀྱང་གསལ་བའི་ཕྱིར། །རྒྱུ་ཡི་བག་ཆགས་སྤངས་པ་ཡིན། །ཐུབ་ཆེན་གཞན་དོན་འཇུག་ཅན་གྱི། །བསེ་རུ་ལ་སོགས་ཁྱད་འདི་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཉོན་མོངས་མེད་དང་ནད་མེད་དང་། །ལམ་བཤད་མི་གསལ་ཉིད་ལུས་ཡིན། །གོམས་ཕྱིར་མ་ལུས་སྤངས་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལུགས་འདིས་ཀྱང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལ་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་མི་དགོས་པར་འདོད་དོ། །སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་ཉན་རང་གཉིས་སྔར་གྱི་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་སོ་སོར་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་འདོད་དེ། རང་ས་ལས། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་དང་། བྱང་སར་རང་སངས་རྒྱས་ནི་ཉན་ཐོས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་དང་ཐེག་ཆེན་ལ་ནི་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་འདོད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དང་། ཀུན་བཏུས་དང་། བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུས་རྣམས་སུ། རྣམ་གཡེང་གི་རྣམ་རྟོག་བཅུའི་གཉེན་པོར་ཤེར་ཕྱིན་བསྒོམ་པ་བཅུ་གསུངས་པ་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལྟ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལུགས་འདི་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་སྔ་མ་ནི་ཐེག་པ་འོག་མའི་རྟོགས་བྱ་དང་། ཕྱི་མ་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྟོགས་བྱར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཟག་གི་བདག་གི་ངོས་འཛིན་དང་། དེ་མེད་པའི་ཚུལ་ཕལ་ཆེར་གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་གཉིས་དང་འདྲ་ཞིང་། མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་འདིར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་གང་ཟག་གི་གདགས་གཞིར་འདོད་པའོ། །ཆོས་བདག་གི་ངོས་འཛིན་ནི་གཞན་དབང་དོན་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ཀྱང་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་པོ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་བྱས་ནས། གཞན་དབང་གི་སྟེང་དུ་དེ་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཡང་དག་མཐའ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། དོན་དམ་པ་དང་། ཆོས་དབྱིངས་ཞེས་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་རྟོགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་འདོད་དོ། །དེས་ན་ལུགས་འདི་ལ་ཡང་གཞན་དབང་གི་སྟེང་དུ་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་གཟུང་བྱར་གྱུར་པའི་ང་ཙམ་གྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དང་། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་འཇོག་པས། བདག་མེད་གཉིས་པོ་རྟོགས་པ་ལ་གཞན་དབང་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་མི་དགོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱིས་ཀྱང་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་གྲུབ་བདེན་མེད་དུ་མ་རྟོགས་པར་མཚུངས་ཤིང་། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་། མ་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ལ་ནི་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །འོ་ན་དགོངས་འགྲེལ་དུ་གཞན་དབང་ལ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པས། ཉོན་མོངས་པར་སྐྱེད་ཅིང་དེས་ལས་བསགས་ནས་འཁོར་བར་འཁོར་ལ་གཞན་དབང་ལ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མཐོང་ན། དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བཟློག་པར་གསུངས་ནས་ཉན་རང་དང་། བྱང་སེམས་གསུམ་ཀས་ལམ་འདི་ཉིད་དང་། སྒྲུབ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པས། དེ་དག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ལམ་དང་། རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་གཅིག་སྟེ་གཉིས་མེད་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། གཞན་དབང་གི་སྟེང་དུ་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་སྟོང་པ་ལ་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་སྟོང་པར་བྱས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་གིས་སྟོང་པ་ལ་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་སྟོང་པར་བྱས་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པས་མི་འགལ་ཞིང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དབུ་མ་པའི་ལུགས་ལ་མདོ་ལས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་ཚུལ། དགོངས་འགྲེལ་གཉིས་ཀྱིས་བཀྲལ་བའི་ཚུལ། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་གསལ་བར་མཛད་པའི་ཚུལ། དོན་གྱི་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོར། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་བསླབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་བསླབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། གང་དག་བདེ་གཤེགས་ཉན་ཐོས་འགྱུར་བར་བྱ་སྙམ་དང་། །རང་སངས་རྒྱས་དང་དེ་བཞིན་ཆོས་རྒྱལ་འགྱུར་འདོད་པ། །བཟོད་པ་འདི་ལ་མ་བརྟེན་ཐོབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། །དཔེར་ན་ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་འགྲོ་ངོགས་མི་མཐོང་བཞིན། །ཞེས་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་དགོས་པར་གསུངས་ཤིང་། ཐེག་པ་འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་བསླབ་པར་བྱ་བའི་ཤེར་ཕྱིན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་འདི་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་ཀྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་མ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་
Chinese
是为了遣除之故。在《释量论》中说：“因此心也明亮之故，断除了业的习气。大雄能仁为利他，犀牛等是此差别。”又说：“无烦恼和无疾病，说路不明显是身体，习惯故全部断除了。”因为这样说的缘故，此宗也认为证悟人无我，不必要证悟蕴体无自性。在唯识宗的宗义里，声闻和缘觉以先前的见解就能各自获得果位的差别，因此认为见解上没有差别。在《自释》中说：“以犀牛角譬喻而作，现证断除了所有烦恼的阿罗汉。”又在《瑜伽师地论》中说：“独觉应当像声闻一样了知，因为与声闻们道的自性相同之故。”因为这样说的缘故。他们二者和大乘有见解上的差别，在《现观庄严论》和《摄大乘论》和《八千颂略义》等中，作为对治散乱的十种分别念而宣说的十种般若波罗蜜多，也是以大乘的见解而说的缘故。此宗认为人无我和法无我分为两种，前者是下乘的所证悟，后者是大乘的所证悟。人我的认定和无我的方式，大致与下部宗义二者相同。不同的特点是，此处唯独阿赖耶识被认为是人我的假立处。法我的认定是，虽然依他起性在意义上是空离能取所取二者的，但由于习气的作用而显现为能取所取二者，因此将能取所取二者本身作为法我。在依他起的上面，存在着一个空性，是空离它的空性，并且是真实成立的，它具有如是性、真实边际、无相、胜义谛和法界这五个名称。证悟它就被认为是证悟了法无我。因此，此宗也认为在依他起的上面，证悟俱生我执的执著境，仅仅是空离我的空性，就能证悟人我。
English
It is for the sake of dispelling. In the Pramāṇavārttika it says, "Therefore, the mind is also clear, because the habits of karma are abandoned. The great sage who engages in benefiting others, the rhinoceros, etc., are the differences." And it says, "Without afflictions and without disease, the body itself is the unclear explanation of the path, because of habit, it is completely abandoned." Because it is said like that, this system also believes that in order to realize the selflessness of persons, it is not necessary to realize the aggregates as being without inherent existence. In the system of the Mind-Only school, the Hearers and Solitary Realizers obtain the differences in results through the same previous view, so they believe that there is no difference in view. In the Svabhāva-saṃdarśana it says, "By making an example of a rhinoceros horn, the Arhat who has abandoned all afflictions is manifested." And in the Yogācārabhūmi it says, "The Solitary Realizer should be understood in the same way as the Hearers, because they have the same nature of the path as the Hearers." Because it is said like that. They believe that there is a difference in view between these two and the Great Vehicle. In the Abhisamayālaṃkāra and the Mahāyānasaṃgraha and the Aṣṭasāhasrikā-prajñāpāramitā-saṃgraha, the ten Prajñāpāramitās that are taught as antidotes to the ten kinds of discursive thoughts of distraction are also said from the perspective of the view of the Great Vehicle. This system divides the selflessness of persons and the selflessness of phenomena into two, and the former is said to be the object of realization of the lower vehicles, and the latter is the object of realization of the Great Vehicle. The identification of the self of persons and the way of its non-existence are mostly the same as the two lower tenets. The difference that is not the same is that here, only the Ālayavijñāna is considered to be the basis for the imputation of persons. The identification of the self of phenomena is that, although the dependent nature is empty of the two, the grasper and the grasped, in terms of meaning, it appears as the two, the grasper and the grasped, due to the influence of habits, so the two, the grasper and the grasped, themselves are made the self of phenomena. On top of the dependent nature, there is an emptiness that is empty of it, and it is truly established, and it has the five names of Suchness, Ultimate Reality, Signlessness, Ultimate Truth, and Dharmadhātu. Realizing it is considered to be realizing the selflessness of phenomena. Therefore, this system also believes that on top of the dependent nature, realizing the emptiness that is empty of just the "I" that has become the object of grasping of the innate grasping of self, one can realize the selflessness of persons.
Chinese
的无我，以及对能取所取二者空性的空性进行证悟，就安立为证悟法无我。因此，证悟二种无我，不需要证悟他空为无实有。因此，三乘都同样没有证悟他空和圆成实为无实有。以证悟能取所取二者空性的真如，和没有证悟的差别，来认为大小乘在见地上有差别。如果有人问：那么在《解深密经》中说，由于对依他起显现执著为遍计所执的自性，因而产生烦恼，由此积业，然后在轮回中流转。如果看到依他起没有遍计所执的自性，那么这些就会依次止息。经中说声闻、缘觉和菩萨三者都以这条道路，以这个修持获得涅槃。因此，他们的安立的道路和安立也是一个，是无二的，这与经中的说法相违背。答：在依他起的上面，有以补特伽罗我空为遍计所执空，和以法我空为遍计所执空这两种，因此不相违背，应当知道这是作为成立的理由。中观宗的观点是，经中如何宣说的道理，由《解深密经》两种解释的道理，以及圣者月称阐明的道理，这四种显示意义的观点是一致的。第一种是：在《般若经》中说：想要在声闻地学习的人，也应当学习这部《般若经》。想要在独觉地学习的人，也应当学习这部《般若经》。又说：凡是想要成为善逝声闻，以及想要成为独觉和如来法王的人，如果不依靠这个忍，是不可能获得的。譬如在无法看到此岸和彼岸的行境一样。经中说三乘都必须学习《般若经》。下乘二者所要学习的《般若经》是，善现！所有内外诸法，无论有多少，都只是这些。而这些，无论是声闻还是独觉，都不能以所有的知的方式，也不能以所有的方式来了解。因此，声闻和独觉都不能
English
of selflessness, and the realization of the emptiness of the emptiness of the two, grasper and grasped, is established as the realization of the selflessness of phenomena. Therefore, to realize the two selflessnesses, it is not necessary to realize other-emptiness as unreal. Therefore, all three vehicles are similar in that they do not realize other-dependent and perfectly established as unreal. It is believed that the difference between realizing the suchness of the emptiness of the two, grasper and grasped, and not realizing it, is that the Great and Small Vehicles have differences in their views. If someone asks: Then, in the Explanation of Intentions Sutra, it is said that because of clinging to the other-dependent appearance as the nature of the completely imputed, it gives rise to afflictions, thereby accumulating karma, and then wandering in samsara. If one sees that the other-dependent does not have the nature of the completely imputed, then these will cease in sequence. The sutra says that the Hearers, Solitary Realizers, and Bodhisattvas all attain nirvana through this path, through this practice. Therefore, their established path and establishment are also one, non-dual, which contradicts the sutra's statement. Answer: On top of the other-dependent, there are two: emptiness of the person's self imputed as empty, and emptiness of the phenomena's self imputed as empty. Therefore, there is no contradiction, and it should be known that this is the reason for establishment. The view of the Madhyamaka school is that the way the sutras explain it, the way the two Explanations of Intentions Sutra explain it, and the way the noble Chandrakirti clarifies it, these four ways of showing meaning are consistent. The first is: In the Perfection of Wisdom Sutra, it says: Those who wish to study in the Hearer's ground should also study this Perfection of Wisdom. Those who wish to study in the Solitary Realizer's ground should also study this Perfection of Wisdom. It also says: Those who wish to become the Sugata Hearers, as well as those who wish to become Solitary Realizers and Tathagata Dharma Kings, cannot attain it without relying on this patience. It is like not being able to see the shore on this side and the shore on the other side. The sutra says that all three vehicles must study the Perfection of Wisdom. The Perfection of Wisdom that the lower two vehicles should study is, Subhuti! All internal and external phenomena, no matter how many, are only these. And these, whether Hearers or Solitary Realizers, cannot understand them in all ways of knowing, nor in all ways. Therefore, Hearers and Solitary Realizers cannot all