Tibetan
་བྱེད་ན། ཞེས་སོགས་བྱང་སེམས་ཁོ་ན་ལ་སྦྱར་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉིར་སྣང་གི་དགོངས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང་། །ཞེས་པའི་མཚམས་སྦྱར་དུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་ཞེས་དང་། སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་ངར་འཛིན་མེད། །ཅེས་པའི་མཚམས་སྦྱར་དུ། གཉེན་པོ་ནི་ཞེས་དང་། རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་པའི་མཚམས་སྦྱར་དུ། གཞན་ཡང་ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ལུགས་ལ་ཞེས་པའི་མཚམས་སྦྱར་དུ། དེ་ལྟར་བྱས་ན། ཞེས་པ་ཙམ་ཞིག་གསུངས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞེས་པས་ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་སྟོན་པ་ཉིར་སྣང་གི་མགོ་མཇུག་གང་ན་ཡང་མི་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་ནུས་པས་ཀྱང་ཤེས་ཏེ། སྐབས་དང་པོར་བཤད་པའི་སྤང་གཉེན་ནི། མཐོང་སྤང་དང་། སྒོམ་སྤང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་དང་། གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྒྲུབ་བརྒྱད་ལ་བཤད། སྐབས་གཉིས་པར་ནི་སྒོམ་སྤང་དགུ་དང་། སྒོམ་ལམ་དགུ་ལ་བཤད། སྐབས་བཞི་པར་ནི་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་ལ་བཤད། སྐབས་ལྔ་པར་ནི་མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱར་གྱུར་པའི་རྟོག་པ་དང་། མཐོང་སྒོམ་གྱི་རྩེ་སྦྱོར་ལ་བཤད་པ་རྣམས་ལས་འདིར་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་མཚན་འཛིན་དང་། མཚན་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་སྤང་གཉེན་དུ་བཤད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་དཀའ་བའི་གནས་ལ་དཔྱད་པ་ལ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་གྲུབ་མཐའ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཚང་བ་རེ་ཡོད་པས་ཐོག་མར་གྲུབ་མཐའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་བཞི་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་སེམས་བྱུང་མ་ཆགས་པའི་རང་བཞིན་འཕགས་པའི་རིགས་དེ་ཡོད་པའི་ཚེ། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །བསྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་འབྱུང་ལ་གཞི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་ནས་ཐོས་བསམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚེ་སྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་ལ་ཞི་གནས་བསྒོམ་པ་དང་། ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འདོད་ཆགས་ལྷག་པའི་གང་ཟག་གིས་མི་སྡུག་པ་དང་། རྣམ་རྟོག་ལྷག་པའི་གང་ཟག་གིས་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་བསྒོམ་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་ཞི་གནས་གྲུབ་ནས། གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་ནི། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་བསྒོམ་སྟེ། དམིགས་པ་ལུས་སོགས་བཞི་ལ་རྣམ་པ་ལུས་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་བཅད་ནས་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་ལ་བདེན་བཞིའི་སྟེང་གི་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུ
Chinese
如果这样理解，是因为（经文）中说（这些功德）仅仅与菩萨相应。这也是就显现而言的观点，如“色等五蕴皆是空性”一句的连接词是“不相符的一方是”，以及“布施等无我执”一句的连接词是“对治是”，以及“国王等贪著微弱”一句的连接词是“此外”，以及“如是通达一切智之理”一句的连接词是“如果这样做”。仅仅说了这些，而“不相符的一方”并没有显示小乘的基础识，因此在显现的开头和结尾都找不到。通过“此处”这个词的力量也可以知道，第一品中所说的断除和对治是：见道所断和修道所断的能取所取的八种分别，以及对治的八种集合。第二品中说的是修道所断的九种和修道之路的九种。第四品中说的是功德和过失。第五品中说的是成为见道和修道所断的分别，以及见道和修道的顶峰结合。从这些来看，此处的不同之处在于，将执著相和无相证悟的智慧说成是断除和对治，这就是其含义。第二，考察当下所面临的困难之处。三乘道的体现在四种宗派中各有不同，因此首先要从宗派的角度进行区分。这四种宗派中，分别说部认为，当存在不与心所相应的自性，即圣者种姓时，行为端正，具有闻思之人，就会精进修习。以戒为基础，闻思究竟之时，修习的方式有两种，即修习止观和修习胜观。第一种是：贪欲炽盛之人修不净观，分别念炽盛之人从修习呼吸出入开始，从而成就止观。如此成就止观之后，第二种胜观是：修习四念住，对身体等四种对境，从身体不净等各自的自相，以及一切皆是无我之共相两个方面进行区分而修习。像这样的四念住，在四谛之上的无常等十六
English
If understood in this way, it is because it is said (in the scriptures) that (these qualities) are only compatible with Bodhisattvas. This is also the view in terms of appearance, such as the connecting word for the phrase "Forms and other aggregates are all emptiness" is "the incompatible side is," and the connecting word for the phrase "Giving and so on have no ego-grasping" is "the antidote is," and the connecting word for the phrase "Kings and so on have weak attachment" is "furthermore," and the connecting word for the phrase "Thus, understanding the principle of all-knowingness" is "if done in this way." Only these are said, but "the incompatible side" does not show the basic consciousness of the Lesser Vehicle, so it cannot be found in either the beginning or the end of the appearance. It can also be known through the power of the word "here." The abandonment and antidote mentioned in the first chapter are: the eight conceptualizations of grasping and being grasped that are abandoned by the path of seeing and the path of cultivation, and the eight collections of antidotes. The second chapter speaks of the nine to be abandoned by the path of cultivation and the nine paths of cultivation. The fourth chapter speaks of qualities and faults. The fifth chapter speaks of the conceptualizations that have become abandoned by the path of seeing and cultivation, and the peak combination of the path of seeing and cultivation. From these, the difference here is that the wisdom of grasping at characteristics and realizing no characteristics is said to be abandonment and antidote, and that is its meaning. Second, examine the difficult points that are currently faced. The manifestations of the three vehicles' paths differ in each of the four philosophical schools, so first they must be distinguished from the perspective of the philosophical schools. Among these four schools, the Vaibhashika school believes that when there is a nature that does not correspond to mental factors, that is, the lineage of the noble ones, one who is upright in conduct and possesses learning and contemplation will diligently practice. Based on discipline, when learning and contemplation are perfected, there are two ways of practicing, namely, practicing shamatha-vipashyana and practicing vipashyana. The first is: one who has excessive desire practices ugliness meditation, and one who has excessive conceptualization begins by practicing breathing in and out, thereby accomplishing shamatha-vipashyana. After shamatha-vipashyana is accomplished in this way, the second vipashyana is: practicing the four mindfulnesses, distinguishing the four objects such as the body into two aspects, namely, the self-characteristics such as the impurity of the body, and the general characteristic that everything is without self. Such four mindfulnesses, the sixteen impermanences and so on on top of the four truths,
Tibetan
ག་བསྒོམ་པ་ཚང་བས་དེ་ཉིད་ཚོགས་ཆུང་ངུས་ཚེ་གསུམ་ལ་སོགས་པར་བསྒོམས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། ཚོགས་འབྲིང་གིས་བསྐལ་པ་བརྒྱར་བསྒོམས་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། ཚོགས་ཆེན་པོས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་བསྒོམས་ན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་དེ། མཛོད་དུ། མྱུར་བ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་མཐར། །ཞེས་དང་། བསེ་རུ་བསྐལ་པ་བརྒྱ་ཡི་རྒྱུས། །ཞེས་དང་། དེ་གྲངས་མེད་གསུམ་ལ་སངས་རྒྱས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔ་བདེན་པར་གྲུབ་པས་དེ་དག་བདེན་མེད་དུ་མ་རྟོགས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། བདེན་བཞིའི་སྟེང་གི་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་རྟོགས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུགས་འདི་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལ་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་མི་དགོས་སོ། །མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་ཕལ་ཆེར་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལས། མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བ་ཙམ་གྱི་ཆེད་དུ་བསྒོམས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་མེད་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ་རང་བྱུང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ་བསྒོམས་ན་རང་རྒྱལ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། སྙིང་རྗེའི་དམིགས་རྣམ་སྐྱེ་བ་དུ་མར་གོམས་པ་ལས་སེམས་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏེ། འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པ་བཞེད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་སྟེ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་བསྒོམས་ན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་དེ། རྣམ་འགྲེལ་དུ། བརྩེ་ལྡན་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར། །ཐབས་རྣམས་ལ་ནི་མངོན་སྦྱོར་མཛད། །ཅེས་དང་། རྣམ་པ་དུ་མར་ཐབས་མང་པོ། །ཡུན་རིང་དུས་སུ་གོམས་པ་ལས། །དེ་ལ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དག །རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་གཞི་དང་། ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པར་མཚུངས་ཤིང་། གཞི་གཞན་གསུམ་པོ་བདེན་པར་གྲུབ་པས་བདེན་མེད་དུ་མ་རྟོགས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བ་རྟོགས་ཚུལ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལྟ་བ་གོམས་པ་ཤས་ཆུང་ཞིང་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གྲོགས་དང་བྲལ་བས། ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་སྤོང་མ་ནུས་པས། བདེན་བཞིའི་གནས་ཚུལ་ལ་ཐུགས་གསལ་བ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་མ་ཐོབ་ལ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་དེ་ལས
Chinese
如果圆满地修习，以小资粮在三世等中修习，则获得声闻的菩提。以中等资粮修习一百劫，则获得独觉佛的菩提。以大资粮修习三大阿僧祇劫，则认为获得无上菩提。如《俱舍论》中说：“速疾三有终”，又说：“独觉百劫因”，又说：“彼三无数成正觉”。因此，三乘在见解上没有差别，因为五种所知的事物被认为是真实的，因此对于没有证悟这些事物为无实性是相同的，并且对于证悟四谛之上的无常等十六行相是相同的。在这个宗派中，证悟人无我不需要证悟蕴为无实性。经部宗的观点与前者大致相同，只是如果为了自己独自从轮回中解脱而修习证悟无常等十六行相的见解，则获得声闻的菩提。如果在没有佛和声闻的刹土中，为了显现自生的菩提而修习，则获得独觉佛的菩提。由于在许多世中串习慈悲的对境和行相，心性转变为慈悲的自性，并且由于希望利益众生而普遍发起，如果修习三大阿僧祇劫，则认为获得无上菩提。如《释量论》中说：“为除有情苦，故于诸方便，慈者勤精进”，又说：“由 বহু प्रकार के उपाय अनेक समय तक अभ्यास करने से, उसमें दोष और गुण अच्छी तरह से स्पष्ट हो जाते हैं。”因此，三乘在见解上也没有差别，因为对于证悟人无我和非组合的基以及不相应行无实性是相同的，并且因为其他三种基被认为是真实的，因此对于没有证悟为无实性是相同的。在证悟见解的方式上有差别，因为声闻和独觉佛对于见解的串习较少，并且缺乏特殊行为的帮助，因此无法断除烦恼的习气，因此没有获得对四谛的实相完全通达的究竟，而圆满的佛陀则不同。
English
If one cultivates completely, with small accumulations, cultivating in three lifetimes, one attains the enlightenment of a Hearer. With medium accumulations, cultivating for a hundred eons, one attains the enlightenment of a Solitary Realizer. With great accumulations, cultivating for three countless eons, it is held that one attains unsurpassed enlightenment. As it is said in the Treasury [Abhidharmakosha], "Quickly, the end of three existences," and "A Solitary Realizer, the cause of a hundred eons," and "That, for three countless ones, becomes a Buddha." Therefore, all three vehicles do not differ in view, because the five objects of knowledge are considered to be true, and therefore they are the same in not realizing those as unreal, and they are the same in realizing the sixteen aspects such as impermanence on top of the four truths. In this system, to realize the selflessness of persons, it is not necessary to realize the aggregates as unreal. The system of the Sutra School is mostly similar to the former, except that if one cultivates the view of realizing the sixteen aspects such as impermanence for the sake of liberating oneself alone from samsara, one attains the enlightenment of a Hearer. If one cultivates in a realm without Buddhas and Hearers for the sake of manifesting self-arisen enlightenment, one attains the enlightenment of a Solitary Conqueror. From familiarizing oneself with the objects and aspects of compassion in many lifetimes, the nature of mind transforms into the nature of compassion, and because one wishes to benefit beings, one is universally motivated, and if one cultivates for three countless eons, it is held that one attains unsurpassed enlightenment. As it is said in the Commentary on Valid Cognition [Pramanavarttika], "For the sake of destroying the suffering of sentient beings, the compassionate one engages in manifest effort in various methods," and "From familiarizing oneself with many methods in various ways for a long time, faults and qualities become very clear." Therefore, the three vehicles also do not differ in view, because they are the same in realizing the selflessness of persons, the basis of the unconditioned, and non-associated compositional factors as unreal, and because the other three bases are considered to be true, they are the same in not realizing them as unreal. There is a difference in the way of realizing the view, because Hearers and Solitary Realizers have less familiarity with the view and are separated from the help of special conduct, therefore they are unable to abandon the imprints of afflictions, and therefore they have not attained the ultimate completion of clear understanding of the nature of the four truths, while the fully enlightened Buddha is different from that.