Tibetan
ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་གཞི་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ཙམ་ལ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མགོན་པོ་བྱམས་པས་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་གཞི་ཤེས་པར་གསུངས། སྐབས་དང་པོའི་སྦྱོར་ལམ་དང་། སྐབས་བཞི་པའི་མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ཉན་རང་གི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ལས་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གསུངས། སྐབས་གཉིས་པར་ཉན་ཐོས་དང་། རང་རྒྱལ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་གསུམ་གྱིས་རིམ་པ་ལྟར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་། བདག་མེད་ཕྱེད་དང་གཉིས་དང་། བདག་མེད་གཉིས་ཆར་རྟོགས་པའི་རྣམ་གཞག་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་བླར། རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་སྟེ། །དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་འབར་བ། །མིག་མེད་པས་ནི་མཐོང་བ་མེད། །ཅེས་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་ལས་གཞན་གྱིས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མཐོང་བ་མེད་པར་གསུངས་སོ། །འཕགས་མཆོག་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། མེད་པ་པ་ནི་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །ཡོད་པ་པ་ནི་བདེ་འགྲོར་འགྲོ། །ཡོངས་དག་ཇི་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་པས། །གཉིས་ལ་མི་བརྟེན་ཐར་པ་ལགས། །ཞེས་དངོས་པོ་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པར་འཛིན་ན་ཐར་པ་མི་ཐོབ་པར་གསུངས་ཤིང་། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་ཏེ། །དེ་ལས་ཡང་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ལམ་གསུམ་ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་པ། །འཁོར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་མགལ་མེ་ཡི། །དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུར་ཕན་ཚུན་གྱི། །རྒྱུ་ཅན་འདི་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར། །དེ་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་དང་། །དུས་གསུམ་ཉིད་དུ་མ་མཐོང་ཕྱིར། །ངར་འཛིན་པ་ནི་ཟད་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་ལས་དང་སྐྱེ་བ་ཡང་། །ཞེས་དང་། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པར། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་དངོས་རྣམས། །ཡང་དག་པར་ནི་རྟོག་པ་གང་། །དེ་ནི་སྟོན་པས་མ་རིག་གསུངས། །དེ་ལས་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འབྱུང་། །ཞེས་ཕུང་པོ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་ཡོད་ན་གང་ཟག་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་འབྱུང་ཞིང་དེ་ལས་འཁོར་བ་འབྱུང་བས་འཁོར་བ་སྤངས་པ་ལ་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །ཡང་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། གཟུགས་ཀྱང་དོན་དུ་དོན་མེད་དོ། །རྣམ་ཤེས་ཚོར་དང་འདུ་ཤེས་དང་། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་དུ། །སོ་སོར་བདེན་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར། །དམ་པའི་དོན་དུ་དོན་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་མཇུག་ཏུ། དེ
Chinese
被称为“知”。这是说仅仅是了悟基之外内之法无生而已。第二，怙主弥勒在供养赞颂时说，声闻了知基。第一品是加行道，第四品是见道和修道时，菩萨的加行、见、修三道，比声闻、独觉的加行、见、修三道，从证悟的角度来说更为殊胜。第二品中，声闻、独觉、菩萨的三种证悟，依次阐述了补特伽罗的无我、一半的无我、二种无我的分类。在《宝性论》中说：“自生者之胜义谛，唯以信解乃可悟，如日轮之光焰，盲者不能得见。”意思是说，除了大乘圣者之外，没有人能见到如来藏。圣者龙树在《宝鬘论》中说：“无者趋向恶趣，有者趋向善趣，如实通达一切者，不依二边乃解脱。”意思是说，如果执着事物在胜义谛中存在，就不能获得解脱。又说：“若执蕴为有，则彼有我执，有我执则有业，从业复有生。”“三道无始无终，轮回之轮如火轮，如火轮般互相，此有因者即轮回。”“彼于自他二者及，三时之中未曾见，故我执者即灭尽，由是业与生亦灭。”以及在《七十空性论》中说：“从因缘所生之事物，若人如实去思量，彼即导师说无明，从中十二支乃生。”意思是说，如果对蕴产生实有执，就会产生与生俱来的我执，由此产生轮回，因此，要脱离轮回，就必须了悟蕴无自性。又在《宝鬘论》中说：“色亦实无义，识受想及行，一切皆如是，各别无实义，故胜义中无义。”等等之后说。
English
It is called "Knowing." This means that it is said to be only the realization that the dharmas of the base, outer and inner, are unborn. Secondly, the Lord Maitreya said in the context of offering praise that the Hearers know the base. The first chapter is the path of joining, and the fourth chapter is the path of seeing and the path of meditation. In the context of the path of seeing and the path of meditation, the three paths of joining, seeing, and meditation of the Bodhisattvas are said to be more excellent than the three paths of joining, seeing, and meditation of the Hearers and Solitary Realizers in terms of realization. In the second chapter, the three types of realization of Hearers, Solitary Realizers, and Bodhisattvas explain the classification of the selflessness of persons, half selflessness, and two selflessnesses in order. In the Uttaratantra, it says: "The ultimate meaning of the self-born, is to be realized only by faith, like the blazing orb of the sun, the blind cannot see." This means that no one other than the Mahayana Noble Ones can see the Tathagatagarbha. The Noble Nagarjuna says in the Ratnavali: "The non-existent goes to the evil realms, the existent goes to the good realms, the one who fully knows everything as it is, liberation does not depend on the two." This means that if you cling to things as existing in the ultimate truth, you will not attain liberation. It also says: "As long as there is clinging to the aggregates, there is self-clinging to them, if there is self-clinging, then there is karma, and from that there is birth again." "The three paths have no beginning, end, or middle, the wheel of samsara is like a wheel of fire, like a wheel of fire, this with causes becomes samsara." "Since he does not see himself or others, and in the three times, therefore the self-clinging one is exhausted, and from that karma and birth are also destroyed." And in the Seventy Stanzas on Emptiness it says: "Whatever things arise from causes and conditions, whatever one truly thinks about, that is what the Teacher calls ignorance, from which the twelve branches arise." This means that if there is a clinging to the truth of the aggregates, then there will be an innate self-clinging to the person, and from that samsara arises, therefore, to abandon samsara, it is necessary to realize that the aggregates have no self-nature. Again, in the Ratnavali it says: "Form is also meaningless in reality, consciousness, feeling, perception, and formations, all are like that, because there is no real meaning separately, therefore there is no meaning in the ultimate meaning." and so on.
Tibetan
་ལྟར་ཡང་དག་ཇི་བཞིན་དུ། །འགྲོ་བ་དོན་མེད་ཤེས་ནས་ནི། །རྒྱུ་མེད་པ་ཡི་མེ་བཞིན་དུ། །གནས་མེད་ལེན་མེད་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་འཁོར་བ་སྤངས་པའི་མྱང་འདས་ཐོབ་པ་ལ་བདག་ཏུ་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ལ་ཐུན་མོང་དུ་ཕུང་པོ་བདེན་པའི་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པ་དགོས་པར་བཞེད་དེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། ཐེག་པ་ཆེ་ལས་སྐྱེ་མེད་བསྟན། །གཞན་གྱི་ཟད་པ་སྟོང་པ་ཉིད། །ཟད་དང་མི་སྐྱེ་དོན་དུ་ནི། །གཅིག་པས་དེ་ཕྱིར་བཟོད་པར་གྱིས། །ཞེས་དང་། ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསྟོད་པར། སངས་རྒྱས་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་བསྟེན་མ། །ཁྱོད་ཉིད་གཅིག་པུ་ཐར་པའི་ལམ། །དེ་ལྟར་གཞན་དག་མེད་པར་ངེས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ལ་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་ལས་གསུངས་པའི་ཆོས་དབྱིངས་དེ་མཐོང་ན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མཐོང་བར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་དང་། བསྟོད་ཚོགས་སུ། མཚན་མ་མེད་པ་མ་རྟོགས་པར། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཐར་པ་མེད་པར་གསུངས། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ཐེག་ཆེན་ལས། །དེ་ནི་ཚང་བར་བསྟན་པ་ལགས། །ཞེས་ཉན་རང་གིས་མཚན་མེད་ཚང་བར་མ་རྟོགས་ཤིང་། ཐེག་ཆེན་གྱིས་དེ་ཚང་བར་རྟོགས་པར་གསུངས་ཤིང་། དེ་ཉིད་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྒྱས་པར་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཤེས་བྱེད་དུ་དྲངས་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་གསལ་བར་གསུངས་པ་མ་མཐོང་ཡང་། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་གྱི་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་བཞེད་དགོས་པར་སྣང་སྟེ། དེ་ཉིད་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འཇུག་འགྲེལ་དུ་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་འཆད་པ་ན་ཡང་དེ་དག་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་དང་། བསོད་ནམས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལས་དམན་པའི་ཕྱིར་ན་འབྲིང་པོ་ཞེས་ཉན་ཐོས་ལས་ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང་། ཐེག་ཆེན་ལས་དམན་པ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། འཇུག་འགྲེལ་དུ། ཉན་རང་གིས་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལ་མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པའི་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒྲུབ་པ་དང་། རིགས་པ་གཉིས
Chinese
如是，亦如实，知晓众生无意义，如无因之火，无处无取而寂灭。如是说，为了获得舍弃轮回之寂灭，必须了悟作为我之所依的五蕴，其自性本空。如是，三乘之菩提，皆须共通了悟五蕴无自性之不生。如《宝鬘论》云：大乘宣说无生，其余灭尽即是空，灭尽与不生，意义实为一，因此当安忍。又如《赞般若波罗蜜多》云：诸佛与缘觉，以及诸声闻，皆必依于汝，汝乃唯一解脱道，如是其余定非有。如是说。然大乘与小乘之见解，其差别甚大。因《法界赞》中所说之法界，若见之，则认为见如来藏。又如《赞集》云：若未能证无相，汝说无有解脱，因此大乘中，圆满宣说之。如是说，声闻缘觉未能圆满证悟无相，大乘则圆满证悟之。月称论师亦引此为证成是否证悟法无我之依据。虽未见有明显宣说声闻与缘觉见解之差别，然必如《现观庄严论》所说之见解差别而受持。因其为般若经之义，且于《入中论释》中，解释论师之意趣时，亦云：彼等以福德与智慧增长之差别，胜于诸声闻，以无福德、智慧之聚、大悲心、一切相智等，劣于圆满正等觉佛，故为中等。如是，如《现观庄严论》所说，声闻之智慧超胜，然劣于大乘。第三，于《入中论释》中，声闻缘觉证悟诸法无自性，乃依《十地经》之教证与理证二者而成立。
English
Thus, also as it is in reality, knowing beings are without meaning, like a fire without cause, without a place, without taking, it passes into nirvana. It is said that in order to attain the nirvana of abandoning samsara, one must realize that the five aggregates, which are the basis for attributing self, are empty of inherent existence. Thus, it is held that the attainment of enlightenment in all three vehicles requires a common understanding that the aggregates are unborn in truth. As it is said in the Ratnavali: 'The unborn is taught in the Great Vehicle, the exhaustion of others is emptiness. Exhaustion and non-arising are in meaning, one, therefore be patient.' And as it is praised in the Prajnaparamita: 'The Buddhas, the Pratyekabuddhas, and the Shravakas all rely on you. You alone are the path to liberation. Thus, it is certain that there are no others.' However, the difference in view between the Great and Small Vehicles is very great. Because it is held that seeing the Dharmadhatu spoken of in the Dharmadhatu Praise is seeing the Tathagatagarbha. And in the Collection of Praises: 'Without realizing the signless, you say there is no liberation. Therefore, in the Great Vehicle, it is fully taught.' It is said that the Shravakas and Pratyekabuddhas do not fully realize the signless, but the Great Vehicle fully realizes it. And it is because the glorious Chandrakirti cites this as a means of knowing whether or not one has realized the selflessness of phenomena. Although I have not seen a clear explanation of the difference in view between the Shravakas and Pratyekabuddhas, it seems necessary to hold the difference in view as explained in the Abhisamayalankara. Because that is the meaning of the Prajnaparamita Sutra, and in the commentary on the Madhyamakavatara, when explaining the intention of the teacher, it is also said that they are superior to the Shravakas by the difference of increasing merit and wisdom, and inferior to the perfectly complete Buddhas by the lack of merit, accumulation of wisdom, great compassion, all-knowing, etc., therefore they are intermediate. Thus, as it is said in the Abhisamayalankara, the wisdom of the Shravakas is superior, but inferior to the Great Vehicle. Thirdly, in the commentary on the Madhyamakavatara, the Shravakas and Pratyekabuddhas realize that phenomena are without inherent existence, based on the scriptural authority of the Dasabhumika Sutra and the two types of reasoning.