Chinese
རིར། །སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས། །一切智性安立于七地，此乃窍诀之所在。七地以下，因有无执相之别，故有远近之分。经部与现观之意亦在于此。《现观庄严论》云：“非方便故远。”此谓世尊，若菩萨种姓之子或女，不善巧方便，以缘此般若波罗蜜多之方式了知，则将舍弃此般若波罗蜜多，令其远离。此乃所说之义。以前后世而论，此乃两句话。何为非方便？答曰：那是从执相之门。如是说，饶益亦由名而生，饶益亦由相而生。何以故？饶益，一切法皆无相无名。此乃所说之义。如是说。若谓此处所说是以菩萨不善巧方便为前提，故与圣者菩萨不符，此乃未解经义。此处说的是从执相之门而言的不善巧方便，此唯七地以下方有。于回向修道之时集摄云：“若执相则非回向，若无相则为菩提回向。”故也。因此，远近之差别亦须从相违品与顺品之门了知。故此处相违品乃菩萨相续中的执相，顺品乃菩萨相续中证悟无相之智。仅就假立之补特伽罗而执相，及其对治；仅就假立之法而执相，及其对治，此二者共四种。第一种是从色等蕴之空性而行持者，生起“我”之想，乃至对菩提分法而行持者，生起“我”之想，此乃仅就假立之补特伽罗而执相，故是菩萨之相违品。所谓色等蕴之空性。
English
Rir. The master Buddha Jñānapāda said that the key point of establishing omniscience on the seventh bhūmi is this very point. Because below the seventh bhūmi, there is a difference between having or not having conceptualization, there are two, near and far. The intention of the sutras and the Abhisamayālaṅkāra is also this. In the Abhisamayālaṅkāra: "Far due to non-means." This means, Bhagavan, if a son or daughter of a bodhisattva lineage, unskilled in means, knows this Prajñāpāramitā in a way that focuses on it, then they will abandon this Prajñāpāramitā and make it distant. This is what was said. Considering the past and future lives, these are two sentences. What is non-means? The answer is: It is from the gate of focusing on characteristics. It is said that even Rāhulabhadra is attached to names, and even Rāhulabhadra is attached to characteristics. Why is that? Rāhulabhadra, all dharmas are without characteristics and without names. This is what was said. It is said. If it is said that here it is said that it is based on the bodhisattva being unskilled in means, so it is not appropriate to apply it to the noble bodhisattva, then that is not understanding the meaning of the occasion. Here, it is said that it is unskilled in means from the gate of focusing on characteristics, and that is only present below the seventh bhūmi. In the context of dedicating the path of meditation, it is gathered: "If there is a characteristic, it is not dedication, if there is no characteristic, it is dedication to enlightenment." Therefore, the difference between near and far must also be understood from the perspective of opposing and supporting factors. Therefore, here the opposing factor is the conceptualization in the bodhisattva's continuum, and the supporting factor is the wisdom that realizes the absence of characteristics in the bodhisattva's continuum. Conceptualization that focuses on a merely imputed person, and its antidote; conceptualization that focuses on a merely imputed dharma, and its antidote, these two are four. The first is: From the perception of thinking "I" who practices emptiness of the aggregates such as form, to the perception of thinking "I" who practices the aspects of enlightenment, this is conceptualization that focuses on a merely imputed person, so it is the opposing factor of the bodhisattva. The emptiness of aggregates such as form.
Tibetan
ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན། གཉིས་པ་ནི། བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ངར་འཛིན་དགག་པའི་མཚན་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམས་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་ནུས་ཤིང་། གཞན་ལ་བསྟན་ན་གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་ནུས་པས་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི། སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་ངར་འཛིན་མེད། །ཅེས་སོགས་ཚིགས་རྐང་གསུམ་གྱིས་བསྟན། གསུམ་པ་ལ། རྒྱལ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ། སོགས་ཀྱིས་གཞི་དང་ལམ་བསྡུས། གཞི་ལ་དམིགས་པར་ཞེན་པའི་བློ། ལམ་ལ་ཉམས་སུ་བླང་བྱར་ཞེན་པའི་བློ། འབྲས་བུ་ལ་ཐོབ་བྱར་ཞེན་པའི་བློ་ནི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཡིན་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི། རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་པས་བསྟན། དེ་དག་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི། ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །དབེན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཟབ་ཉིད། །ཅེས་པས་བསྟན། བཞི་པ་ནི། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པས་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་དེ་དང་དེར་ཞེན་པའི་བློ་སྤོང་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ནི། །ཤེས་པས་ཆགས་པ་སྤོང་བ་ཡིན། །ཞེས་པས་བསྟན། རང་བཞིན་གཅིག་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་ཞིང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞེས་པ་ནི། མཐོང་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡིས། །ཞེས་སོགས་དང་། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མི་ཤེས་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །བྱང་སེམས་འཕགས་པས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་གང་ཟག་དང་། ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་འཛིན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་། དེ་གཉིས་མི་དམིགས་པའི་མཚན་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་དེ་སྐབས་གསུམ་པ་གཞི་ཤེས་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར་སྤང་གཉེན་གྱི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དོན་བསྡུས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ལུགས་ལ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན། སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་མ་ཡིན་པར་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་འཛིན་ཡིན་པ་ནི་མདོའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང་། །ཞེས་པའི་ཐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་མི་མཁས་པ་དེས་གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཞེས་སོགས་དང་། ཀོའུ་ཤི་ཀ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་སེམས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཞེས་སོགས་དང་། རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་པའི་ཐད་དུ་རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཚན་མར་ཡིད་ལ
Chinese
如是等一偈所示。第二，仅是假立的实执，遣除此执的无相证悟之智慧，若自己修习，则能遮止自相续的贪着之边，若为他宣说，则能遮止他相续的贪着之边，故为对治。如是者，谓“布施等上无实执”。如是等三句偈所示。第三，佛陀是果，等字总摄了基和道。于基上执为所缘之想，于道上执为所修之想，于果上执为所得之想，是为微细贪着，故为相违品。如是者，谓“于佛等上贪着微”。如是说。彼等是相违品的理由是，“法之道自性离，以其寂静故甚深”。如是说。第四，知晓基道果三者自性为一，故能舍弃于基道果三者上执彼彼之想。如是者，谓“诸法自性为一性，知性能舍诸贪着”。如是说。自性为一之理如何耶？谓其难以证悟且不可思议，如是者，谓“见等遮止故”。如是等，及“于色等上不识故”。如是等所示。圣菩萨于后得位时，仅是假立的补特伽罗和于法上所缘的相执为相违品，及彼二者不缘的无相证悟之智慧为对治，此于第三品宣说基智之时，是为断证之次第。如是总结其义者，谓“如是全知性宗中”。如是等一偈所示。此处所说的相违品不是小乘的基智，而是菩萨相续中的相执，是经部的密意，谓“色等蕴空性”。之句处，若不善巧方便的菩萨，于色想为空性，如是等，及“憍尸迦，于此菩萨乘之种姓之子或种姓之女心中作意”。如是等，及“于佛等上贪着微”。之句处，善现，于此菩萨于如来作意于相
English
As indicated by one verse, and so on. Secondly, the wisdom of realizing the absence of characteristics, which refutes the mere imputation of self-grasping, can prevent the extreme of attachment in one's own mindstream if cultivated by oneself, and can prevent the extreme of attachment in others' mindstreams if taught to others, thus it is an antidote. That is, "There is no self-grasping in giving, etc." As indicated by three verses, and so on. Thirdly, the Victorious One is the result, and so on, summarizing the basis and the path. The mind that clings to the basis as an object, the mind that clings to the path as something to be practiced, and the mind that clings to the result as something to be attained are subtle attachments, thus they are opposing factors. That is, "Attachment to the Victorious One, etc., is subtle." as indicated. The proof that these are opposing factors is, "The path of Dharma is naturally secluded, therefore it is profound." as indicated. Fourthly, knowing the three, basis, path, and result, to be of one nature enables one to abandon the mind that clings to each of the three, basis, path, and result, as such. That is, "Knowing all dharmas to be of one nature abandons attachment." as indicated. How is it that they are of one nature? That is, it is difficult to realize and inconceivable, as in, "By preventing seeing, etc." and so on, and "Because one does not know form, etc." and so on, as indicated. The noble Bodhisattva's post-attainment, the mere imputation of a person and the clinging to characteristics that focuses on dharmas are opposing factors, and the wisdom of realizing the absence of characteristics that does not focus on these two is an antidote, which is the order of abandonment and antidote in this third section on explaining the basis of wisdom. To summarize the meaning, "Thus, in the system of omniscience." as indicated by one verse, and so on. The opposing factor taught here is not the basis of wisdom of the Lesser Vehicle, but the clinging to characteristics in the mindstream of a Bodhisattva, which is the intention of the sutra, as in, "Form, etc., aggregates are emptiness." In this regard, if an unskilled Bodhisattva conceives of form as being empty, and so on, and "Kausika, a son or daughter of the lineage of the Bodhisattva Vehicle conceives in their mind." and so on, and "Attachment to the Victorious One, etc., is subtle." In this regard, Subhuti, this Bodhisattva conceives of the Tathagata as a sign in their mind.