Tibetan
་ལུས་རྣམ་གཞག་གི་སྐབས་སུ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། སོགས་ཁོངས་ནས་རང་རྒྱལ་དང་། བྱང་སེམས་བསྡུ་དགོས་ལ་དེའི་ཚེ་ཐེག་དམན་གྱི་མངོན་རྟོགས་ཤུགས་བསྟན་ཡིན་པ་ལས་འོས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐབས་གསུམ་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་གཞི་ཤེས་ཡིན་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཐེག་དམན་རང་རྒྱུད་པའི་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། བྱང་སེམས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཉན་ཐོས་དང་། རང་རྒྱལ་ལ་ངོས་གཟུང་བ་ལ་ཡང་འགལ་བ་མེད་དེ། སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཉེ་རིང་གི་ཁྱད་པར་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ལ་སོ་སོར་སྦྱོར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་ནི་ཞེས་པའི་ཚིག་གོང་འོག་གཉིས་པོ་དེས་གཞི་གཅིག་ཉིད་ལ་མཚན་མར་དམིགས་ན་འབྲས་ཡུམ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས་འབྲས་ཡུམ་ལ་རིང་བ་དང་། མཚན་མར་མི་དམིགས་ན་འབྲས་ཡུམ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་འབྲས་ཡུམ་ལ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་གཞི་སོ་སོ་ཡིན་ན། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་སྟེ། །ཅིག་ཤོས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཞེས་འབྱུང་རིགས་ཀྱི། དེ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས་ཞེས་འབྱུང་མི་རིགས་སོ། །ཡང་ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་འདིར་བསྟན་མཚན་འཛིན་གྱི་བློ་ཡིན་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་ནི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ། འདིར་བསྟན་མཚན་འཛིན་ནི་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མཚན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པ་ཡིན་གྱི་མཚན་འཛིན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞེས་པས་ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་དངོས་སུ་བསྟན་པ་དང་འགལ་ཏེ། གོང་གི་མཚན་མར་དམིགས་པའི་བློ་དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་བློ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་མི་མཐུན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དག་དང་། །ཞེས་པ་ཐེག་དམན་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ལ་སོ་སོར་སྦྱོར་བ་མི་འཐད་དེ། འདིར་བསྟན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་གཉིས་སྤང་གཉེན་ཡིན་པ་གང་ཞིག གཞི་ཤེས་གཉིས་པོ་སྤང་གཉེན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན་ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་ཆོས་ཅན། སྐབས་གསུམ་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་གཞི་ཤེས་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས།
Chinese
在“身体结构”的章节中，提到了“声闻等”。从“等”字中，必须包括自生佛和菩萨，因为那样一来，小乘的证悟就只能是隐含的了。因为如果第三个章节的直接指示是基础识，那么它必然是菩萨的证悟，这已经在供养赞颂的章节中证明了。也就是说，这是从小乘自续部的证悟的角度来说的，如果从证悟类型的角度来说，将菩萨的基础识的所依补特伽罗认定为声闻和自生佛也没有矛盾，因为之前已经说过了。将远近的差别，以及不共品和对治品的差别，分别对应于小乘的基础识和菩萨的基础识是不合理的。因为“那”这个词的前后两句表明，如果执着于同一个基础识的相，那么因为不善于修持果母的方便，所以离果母远；如果不执着于相，那么因为善于修持果母的方便，所以靠近果母。否则，如果基础识是不同的，那么就应该说：“那是从执着于相的角度，因为不是方便所以远；另一方面，因为善于方便。”而不是说：“那是善于方便。”还有，认为这里所说的小乘的基础识是执相的意识也是不合理的，因为小乘的基础识是瑜伽现量，而这里所说的执相是声义混淆的证悟。如果说：“是被执相束缚，但不是执相本身。”那么，这样就与“不共品”直接指明小乘的基础识相矛盾了，因为上面执着于相的意识就是“不共品”章节中的不共品的意识，因为经中说：“行为的作意是不共品。”还有，将“不共对治品等”分别对应于小乘和菩萨的基础识是不合理的，因为这里所说的不共品和对治品是所断和对治的关系，而这两个基础识不是所断和对治的关系。否则，小乘的基础识，有法，应是第三个章节的直接指示的基础识。因为那是从执着于相的角度。
English
In the section on "Body Structure," it mentions "Śrāvakas, etc." From the "etc.," it is necessary to include Pratyekabuddhas and Bodhisattvas, because then the realization of the Hīnayāna can only be implicit. This is because if the direct indication of the third section is the base consciousness, then it must be the realization of the Bodhisattva, which has already been proven in the section on offering and praise. That is to say, this is from the perspective of the realization of the Hīnayāna Svātantrika, but if it is from the perspective of the type of realization, there is no contradiction in identifying the person who is the basis of the Bodhisattva's base consciousness as a Śrāvaka and a Pratyekabuddha, because it has been said before. It is unreasonable to separately apply the differences of near and far, and the differences of dissimilar factors and antidotes, to the base consciousness of the Hīnayāna and the base consciousness of the Bodhisattva. Because the two sentences before and after the word "that" indicate that if one clings to the characteristic of the same base consciousness, then because one is not skilled in the means of cultivating the fruit mother, one is far from the fruit mother; if one does not cling to the characteristic, then because one is skilled in the means of cultivating the fruit mother, one is close to the fruit mother. Otherwise, if the base consciousnesses are different, then it should be said: "That is far because it is not a means from the perspective of clinging to the characteristic; on the other hand, because one is skilled in the means." Instead of saying: "That is skilled in the means." Also, it is unreasonable to think that the base consciousness of the Hīnayāna mentioned here is the mind that grasps at characteristics, because the base consciousness of the Hīnayāna is direct perception of yoga, and the grasping at characteristics mentioned here is the realization of mixing sound and meaning. If you say: "It is bound by grasping at characteristics, but it is not grasping at characteristics itself." Then, this contradicts the fact that "dissimilar factors" directly indicate the base consciousness of the Hīnayāna, because the mind that clings to the characteristic above is the mind of the dissimilar factor in the section on "dissimilar factors," because the sutra says: "The intention of behavior is a dissimilar factor." Also, it is unreasonable to separately apply "dissimilar antidotes, etc." to the base consciousness of the Hīnayāna and the Bodhisattva, because the dissimilar factor and antidote mentioned here are the relationship between what is to be abandoned and the antidote, and these two base consciousnesses are not the relationship between what is to be abandoned and the antidote. Otherwise, the base consciousness of the Hīnayāna, the subject, should be the base consciousness of the direct indication of the third section. Because that is from the perspective of clinging to the characteristic.