Tibetan
དེའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཉན་རང་ལས་འདས་པ་དང་། ལྟ་བ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྔ་རོལ་དུ་ཡང་ཡོད་པར་གྲུབ་བོ། །ཉན་རང་དང་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ཀྱི་བྱང་སེམས་གཉིས་ཀ་ལ་ཐུན་མོང་དུ་འབྱུང་བའི་མཚན་འཛིན་སླར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་ཉན་རང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ཡིན་པས། འཇུག་པར། ས་བརྒྱད་པར་ཉོན་མོངས་རྩ་བ་དང་བཅས་པ་ཞི་བས་ཁམས་གསུམ་གྱི་བླ་མ་ཐོབ་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔལ་ལྡན་ཞི་བ་ལྷའི་བཞེད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ནི། དཔེར་ན་ཆུ་ཤིང་སྡོང་པོ་དག །ཆ་ཤས་ཕྱེ་ན་འགལ་མེད་པ། །དེ་བཞིན་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ཡིས། །བཙལ་ན་བདག་ཀྱང་ཡང་དག་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཇི་ལྟར་བཙལ་བའི་ཚུལ་ནི། ལུས་ནི་རྐང་པ་བྱིན་པ་མིན། །ཞེས་པ་ནས། །ཕྱི་དང་ནང་ནའང་ལུས་མེད་ན། །ཇི་ལྟར་ལག་སོགས་ལ་ལུས་ཡོད། །ལག་སོགས་རྣམས་ལས་གཞན་མེད་ན། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ཡིན། །ཞེས་ལུས་བཙལ་ནས་མ་རྙེད་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་བཞིན་སོར་མོའི་ཚོགས་ཡིན་ཕྱིར། །ལག་པའང་གང་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར། །དེ་ཡང་ཚིགས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ཕྱིར། །ཚིགས་ཀྱང་རང་གི་ཆ་ཕྱེ་བས། །ཞེས་པ་ནས། མཁའ་བཞིན་དེས་ན་རྡུལ་ཡང་མེད། །ཅེས་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་བར་ཡང་མི་རྙེད་པར་གསུངས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་རྟོགས་པ་དགོས་པར་བཞེད་དོ། །འོན་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་རྒྱས་པའི་ཚུལ་གཉིས་པོ་མ་རྟོགས་པར་བཞེད་དེ། སེམས་ནི་དམིགས་དང་བཅས་རྣམས་ཀྱི། །མྱ་ངན་འདས་པའང་དཀའ་བར་གནས། །ཞེས་ཉན་རང་ལ་མངོན་ཞེན་གྱི་དམིགས་པ་ཡོད་པས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་མི་སྲིད་པའི་མྱང་འདས་མེད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་མི་སྲིད་པའི་མྱང་འདས་ཐོབ་བོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་སྤངས་མ་ཐག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་པར་འགྱུར་བ་ལས་ལྷག་ཅེས་མྱང་འདས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པས་བསལ་ལོ། །ཞེས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་གྲོལ་ན་དེ། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་དེར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་ལ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་དང་། བྱམས་པ་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་དང་། ཞི་བ་ལྷ་དང་། ཟླ་བ་གྲགས་པ་དང་། འཕགས་སེང་གཉིས་བཞེད་པ་མི་མཐུན་པ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། འོན་ཀྱང་ཐ་སྙད་འཇོག་ལུགས་ནི་མི་འདྲ་བར་སྣང་སྟེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་གང་ཟག་བདེན་མེད་རྟོགས་པ་ལ། གང་ཟག་གི
Chinese
以其力量，超越了声闻和独觉，并且成立了殊胜的见解早已存在。当把声闻、独觉和七地以下的菩萨共同产生的执着，作为不再转生的法性时，就能压倒声闻和独觉。在《入行论》中说，八地菩萨平息了烦恼及其根本，获得了三界的至上地位。这同时也是圣者寂天菩萨的观点。在《入菩萨行论》中说，关于修习人无我的方法是：例如水边的树木，如果分成各个部分就没有矛盾。同样，通过详细地分析，如果寻找，我也不是真实存在的。这样说。如何寻找的方法是：身体不是脚，不是胫。从“外面和里面都没有身体，手等怎么会有身体呢？如果手等不是其他，那它怎么会存在呢？”这样寻找身体而找不到的方法。同样，因为是手指的集合，手又是什么呢？它又是关节的集合，关节也分成了自己的部分。从“像虚空一样，因此连微尘也没有。”这样说，身体的肢体乃至微尘也找不到，因此认为证悟人无我需要证悟作为近取蕴的五蕴的无自性。然而，他们认为没有证悟两种空性增大的方式。因为“心与所缘皆具者，欲超脱亦难安住。”这样说，声闻和独觉有实执的所缘，因此说没有不会在轮回中受生的寂灭。如果认为断除了烦恼就能获得不会在轮回中受生的寂灭，那么，如果那样，断除烦恼之后立刻也会断除痛苦，因此用寂灭中有痛苦来否定了。所说的是：“如果断除烦恼就能解脱，那么，立刻就会那样。”这样说。总之，对于三乘见解的差别，要知道《般若经》、弥勒菩萨、龙树菩萨、寂天菩萨、月称菩萨和圣解脱军、狮子贤这两位的观点并没有任何不同。第三，然而，似乎安立名言的方式不同。龙树父子认为证悟人无我，
English
By its power, it transcends the Shravakas and Pratyekabuddhas, and it is established that the superior view has existed from the beginning. When the clinging that commonly arises in both Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas below the seventh ground is made into a dharma of non-rebirth, it overwhelms the Shravakas and Pratyekabuddhas. In the Engaging in the Bodhisattva's Deeds, it is said that the eighth-ground Bodhisattva pacifies the afflictions along with their roots and attains the supreme position in the three realms. This is also the view of the venerable Shantideva. In the Engaging in the Bodhisattva's Deeds, it is said that the method of meditating on the selflessness of persons is: 'For example, the trees by the water, if divided into parts, there is no contradiction. Similarly, by analyzing in detail, if you search, the self is also not truly existent.' It is said like this. The method of how to search is: 'The body is not the feet, not the shins.' From 'If there is no body outside and inside, how can the hands and so on have a body? If the hands and so on are not other, then how can it exist?' This is the method of searching for the body and not finding it. Similarly, because it is a collection of fingers, what is the hand? It is also a collection of joints, and the joints are also divided into their own parts. From 'Like space, therefore there is not even a dust particle.' It is said that even the limbs of the body, down to the dust particles, cannot be found, therefore it is held that realizing the selflessness of persons requires realizing the non-inherent existence of the aggregates of appropriation. However, they hold that the two ways of expanding emptiness are not realized. Because 'For those whose minds are with objects, it is difficult to abide even in Nirvana.' It is said that Shravakas and Pratyekabuddhas have objects of clinging to reality, therefore it is said that there is no Nirvana without rebirth in samsara. If it is thought that by abandoning afflictions, one attains Nirvana without rebirth in samsara, then, if that were the case, suffering would also be abandoned immediately after abandoning afflictions, therefore it is negated by saying that there is suffering in Nirvana. What is said is: 'If liberation is attained by abandoning afflictions, then it will be so immediately.' It is said like this. In short, regarding the difference in the views of the three vehicles, it should be known that there is no difference in the views of the Perfection of Wisdom Sutra, Maitreya, Nagarjuna, Shantideva, Chandrakirti, and the two, Arya Simha and Simhabhadra. Third, however, it seems that the way of establishing conventions is different. Nagarjuna and his son consider the realization of the selflessness of persons,
Tibetan
་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དང་། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་བྱས་ནས། ཉན་རང་ལ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་བཞེད་ལ། བྱམས་ཆོས་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་ནི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱས་ནས། ཉན་ཐོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་མེད། རང་རྒྱལ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཀྱི་ཕྱེད་རྟོགས་པ་ཡོད། ཐེག་ཆེན་ལ་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་རྟོགས་པ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཐ་སྙད་མི་འདྲ་བ་གཉིས་འབྱུང་བའི་དགོས་པ་གང་ཞེ་ན། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོར་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་པར་གསུངས་པའི་ཐུན་མོང་བའི་ལྟ་བ་དང་། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བ་གཉིས་ཀ་གཏན་ལ་དབབ་པར་མཛད་པས་དེའི་ཚེ་དངོས་སྨྲ་བ་དག་གིས་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་མ་རྟོགས་པར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་འདོད་པ་དེ་བཀག་ནས་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་མཛད་དོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་འཇུག་འགྲེལ་དུ། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ལ་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་ཙམ་དུ་གསུངས་སོ། །མགོན་པོ་བྱམས་པས་ནི། གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་མཛད་པས། བྱང་སེམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་གཅིག་ཉིད་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་རིགས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་དགོས་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པའི་རྣམ་གཞག་མཛད་དོ། །འོ་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྟོགས་པ་གཅིག་ཉིད་ལ་རྟོགས་རིགས་གསུམ་དུ་འཇོག་པའི་དགོས་པ་གང་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་གསུམ་གྱི་དམིགས་རྣམ་སོ་སོར་ཤེས་དགོས་ལ་དེའི་ཚེ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ནང་དུ་བསྡུས་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་སྟེ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཉན་རང་གིས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོ
Chinese
证悟无我，以及证悟取蕴无自性，被认为是证悟法无我。因此，声闻和独觉也被认为证悟了法无我。然而，慈氏法系及其追随者则将证悟取蕴无自性作为证悟人无我的一个分支。因此，声闻没有证悟法无我，独觉证悟了法无我的一半，大乘则有证悟二无我的说法。那么，出现两种不同术语的原因是什么呢？龙树在《般若经》中说，由于他希望三乘都能获得菩提，因此应该学习般若，他确立了共同的观点和大乘不共的观点。当时，实事论者认为声闻没有证悟取蕴无自性就证悟了人无我，为了阻止这种观点，并让他们知道证悟了蕴无自性，所以才区分了证悟二无我。考虑到这一点，《入行论》中说，声闻所证悟的法无我仅仅是断除三界烦恼的方法。弥勒怙主则以“非由他所验”的方式，确立了大乘不共道的次第。因此，由于菩萨的一个现观需要分为三乘的三种证悟，所以才建立了声闻没有证悟法无我的体系。那么，将大乘的一个证悟分为三种证悟的原因是什么呢？善现菩萨们应该生起声闻道、独觉道和佛道的所有道，并且应该了知所有道。因此，为了了解道智的这三种道的各自所缘和行相，将证悟取蕴无自性归入证悟人无我之中，并将法无我分为两种，从而区分三乘的见解差别。第四，声闻和独觉证悟取蕴无自
English
Realizing selflessness, and realizing that the aggregates of appropriation are without inherent existence, is considered realizing the selflessness of phenomena. Therefore, Hearers and Solitary Realizers are also considered to have realized the selflessness of phenomena. However, the Maitreya Dharma lineage and its followers consider the realization that the aggregates of appropriation are without inherent existence as a branch of realizing the selflessness of persons. Therefore, Hearers do not realize the selflessness of phenomena, Solitary Realizers realize half of the selflessness of phenomena, and the Great Vehicle has the term for realizing both selflessnesses. So, what is the reason for the emergence of two different terms? Nagarjuna said in the Prajnaparamita Sutra that since he wants the three vehicles to attain Bodhi, one should study Prajnaparamita, and he established both the common view and the uncommon view of the Great Vehicle. At that time, the realists believed that Hearers realized the selflessness of persons without realizing that the aggregates of appropriation are without inherent existence. In order to prevent this view and to let them know that they have realized the inherent non-existence of the aggregates, the distinction of realizing both selflessnesses was made. Considering this, the Commentary on Entering the Middle Way says that the selflessness of phenomena realized by Hearers is only a method to abandon the afflictions that operate in the three realms. Lord Maitreya, in the manner of "not experienced by others," established the order of the uncommon path of the Great Vehicle. Therefore, since one direct realization of a Bodhisattva needs to be divided into three types of realization of the three vehicles, the system that Hearers do not realize the selflessness of phenomena was established. So, what is the reason for dividing one realization of the Great Vehicle into three types of realization? Subhuti Bodhisattvas should generate all the paths of the Hearers' path, the Solitary Realizers' path, and the Buddhas' path, and should know all the paths. Therefore, in order to know the respective objects and aspects of these three paths of the Path of Knowledge, the realization that the aggregates of appropriation are without inherent existence is included in the realization of the selflessness of persons, and the selflessness of phenomena is divided into two, thereby distinguishing the differences in the views of the three vehicles. Fourth, Hearers and Solitary Realizers realize the inherent non-existence of the aggregates of appropr