Tibetan
ས་པོ་མི་འགལ་ཏེ། འདིར་ཡང་དངོས་པོ་དེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དབུས་མཐར། གཉིས་དངོས་མེད་པའི་དངོས་མེད་པའི། །དངོས་པོ་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང་། ཀུན་བཏུས་སུ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་བརྒྱད་གསུངས་པ་དང་། འཕགས་མཆོག་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཡང་དག་རྫས་དངོས་རྟག་པ་ལགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་མ་བྱས་དང་དངོས་པོའི་གཞི་མཐུན་མེད་པ་ནི། དངོས་སྨྲ་བ་གསུམ་ལས། མདོ་སྡེ་པ་ཁོ་ནའི་ལུགས་ཡིན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། སེམས་ཙམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པར་རྗེ་བཙུན་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་གསུངས་པ་འདི་ཉིད་གསུང་རབ་ཀྱི་གནད་དུ་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་བསྡུ་བ་ལས་གསུངས་པའི་ཚུལ་ལ་སྒྲོ་སྐུར་སྤངས་པའི་ཚུལ་དང་། དེས་ན་དབུ་མའི་ལམ་དུ་གྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བསྡུ་བར། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་རང་རང་གིས་ཉེས་པར་གཟུང་བས་འདི་སྐད་ཅེས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད་ལ་དོན་དམ་པར་ནི་ཐམས་ཅད་མེད་དོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དོན་དམ་པ་ནི་གང་ཡིན། ཀུན་རྫོབ་ནི་གང་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དྲིས་པ་ན་གལ་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་དེ་དག་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། འདོགས་པ་དང་། མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ལན་འདེབས་པར་གྱུར་ན་ཞེས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ངོས་འཛིན་ཕྱོགས་སྔར་བྱས་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོས་འཛིན་འགོག་པ་ནི་བསྡུ་བར། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་དེ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པར་འདོད་དམ། གལ་ཏེ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པ་འདོད། གལ་ཏེ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་ནི་དེས་ན་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེས་ན་གཞི་མེད་པར་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ
Chinese
此二者并不相违，因为在这里，事物也是无二的。如《中边论》所说：“二性无有即无性，事物空性之体性。”又如《集论》中宣说了八种无为法。圣者龙树菩萨以唯识宗的圆成实性的角度说：“真实物性常恒也。”因此，无为法和事物的本体不同，这只是经部宗的观点。具舍宗和唯识宗认为二者本体相同，这是尊者扎巴坚赞所说，这才是经论的要点。第二，从《摄论》中所说的角度，阐述了扬弃增益和损减的方式。因此，在中观的道路上有两种成就。第一种是，《摄论》中说：大乘佛教徒各自错误地理解，所以这样说：“在世俗谛中，一切都存在；在胜义谛中，一切都不存在。”他们这样说。对此，应当这样问：“具寿，什么是胜义谛？什么是世俗谛？”如果他们这样回答说：“一切法的自性空性就是胜义谛，而对于这些自性空性的法，执著为自性的就是世俗谛。”为什么呢？因为对于不存在的事物，进行世俗的施设、安立、言说和命名。如果他们这样回答，这就是先前对主张自性空性者的二谛的定义。对于世俗谛的定义的驳斥，在《摄论》中说：对此，应当这样说：执著自性是源于言说和世俗的因，还是仅仅是言说和世俗？如果认为是源于言说和世俗的因，那么，由于是源于言说和世俗的因，所以不能说是不存在的。如果仅仅是言说和世俗，那么就是无
English
These two are not contradictory, because here, things are also non-dual. As the Madhyāntavibhāga states: "The absence of two natures is the absence of nature, the characteristic of the emptiness of things." Also, the Abhidharmasamuccaya speaks of eight unconditioned things. The noble Nāgārjuna, from the perspective of the perfected nature in the Mind-Only school, said: "The true substance is real and permanent." Therefore, the absence of a common basis between the unconditioned and things is only the view of the Sautrāntika school. The Vaibhāṣika and Mind-Only schools hold that these two have a common basis, as stated by the venerable Drakpa Gyaltsen, and this seems to be the key point of the scriptures. Secondly, from the perspective stated in the Compendium, the way to abandon exaggeration and denigration is explained. Therefore, there are two accomplishments on the Middle Way. The first is, in the Compendium: "Because Mahayana practitioners each misunderstand, they say: 'In conventional truth, everything exists; in ultimate truth, everything does not exist.'" They say this. To this, one should say: "Venerable one, what is ultimate truth? What is conventional truth?" If they answer: "The selflessness of all dharmas is ultimate truth, and the grasping of self in those selfless dharmas is conventional truth." Why? Because it is the basis for conventionally making, imputing, expressing, and naming things that do not exist. If they answer in this way, this is the prior definition of the two truths for those who assert selflessness. The refutation of the definition of conventional truth is in the Compendium: To this, one should say: "Is the grasping of self considered to arise from speech and the cause of convention, or is it merely speech and convention?" If it is considered to arise from speech and the cause of convention, then, since it arises from speech and the cause of convention, it cannot be said to be non-existent. If it is merely speech and convention, then it is groundlessly expressed and conventional.
Tibetan
་ཅེས་བྱར་མི་རུང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་དམིགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་དེ་ནང་གི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་རྣམ་རྟོག་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་དོན་དམ་དུ་མེད་པ་འགལ་ཞིང་ནང་གི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་རྣམ་རྟོག་གིས་བཏགས་པ་ཙམ་དང་རང་གི་རིག་འདྲ་སྔ་མའི་རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ན་གདགས་གཞི་དོན་དམ་དུ་མེད་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡང་མི་རུང་ངོ་ཞེས་པའོ། །དོན་དམ་གྱི་ངོས་འཛིན་འགོག་པ་ནི་བསྡུ་བར་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་གང་དམིགས་པ་དེ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་དྲིས་པ་ན་གལ་ཏེ་དེ་འདི་སྐད་ཅེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ལན་འདེབས་པར་གྱུར་ན། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་ཡོད་པར་འདོད་དམ་འོན་ཏེ་མེད་པར་འདོད། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ནི་དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་མེད་ན་ནི་དེས་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གང་དམིགས་པ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཅེས་བྱར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་གང་དམིགས་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པས། དམིགས་བྱེད་ཀྱི་བློ་དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དམ་མེད། དང་པོ་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དངོས་པོ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་དམིགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པར་བསྒྲུབ་མི་ནུས་སོ་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བསྡུ་བར། དེ་ལ་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མི་འཐད་དོ། །ཞེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་སྤང་བའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་གྱི་ཚུལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་གྲུབ་ལ་ཀུན་བཏགས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། གཞན་དབང་དང་ཡོངས་གྲུབ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་དོ། །ཞེས་སྐུར་པ་འདེབས་
Chinese
不应如此说。”世尊如是说。其义为，对于无自性之法，心想“有”而缘取的世俗，若由内之名言分别念的因所生，且世俗由自类前世俗所生，则与胜义中无相违，若仅是由内之名言分别念假立，且非由自类前世俗之因所生的世俗，则所依处胜义中无，故假立亦不应理。遮止胜义之确立，于《摄颂》中说：“对其，应如是说，具寿，为何所缘彼不存在？”如是问时，若回答说：“因为彼是颠倒之事物。”则应如是说：“彼颠倒是有，抑或无？若有，则不应说一切法之无自性乃是胜义谛。若无，则以颠倒之事物为因，不应说所缘无自性。”世尊如是说。其义为，若问：“所缘彼无自性之理由为何？”答曰：“因为能缘之心是颠倒之事物。”若问：“那么，颠倒之心自性有，还是自性无？若如前者，则与一切法自性空相违。若如后者，则以颠倒之事物为理由，不能成立所缘自性空。”二是，《摄颂》中说：“于彼，执著他起自性与圆成实性为遍计所执自性，应知彼为增益之自性。他起自性与圆成实性有，不应理。”即是对自性之诽谤。如是，以遣除二边之方式，应领会彼真实义之方式。如是说，即是对他起与圆成实假立为遍计所执的增益，以及诽谤他起与圆成实无自性。
English
It should not be said like that." The Blessed One said so. Its meaning is that the conventional truth that is apprehended with the thought "it exists" on something that is without inherent existence, if it arises from the cause of the internal expression of conceptual thought, and if the conventional truth arises from its own similar previous conventional truth, then it contradicts the absence of ultimate truth. If it is merely imputed by the internal expression of conceptual thought, and if it is merely a conventional truth that does not arise from the cause of its own similar previous conventional truth, then since the basis of imputation is absent in ultimate truth, even imputation is not reasonable. To prevent the establishment of ultimate truth, it is said in the Compendium: "To that, one should say, 'O venerable one, why is that which is apprehended non-existent?'" When asked in this way, if the answer is, "Because it is a reversed object," then one should say, "Is that reversed object considered to exist or not to exist? If it exists, then it is not permissible to say that the absence of inherent existence of all phenomena is the ultimate truth. If it does not exist, then because it is a reversed object, it is not permissible to say that what is apprehended is without inherent existence." The Blessed One said so. Its meaning is that if one asks, "What is the reason why what is apprehended is without inherent existence?" and one answers, "Because the apprehending mind is a reversed object," then one asks, "Then, does the reversed mind inherently exist or not? If it is the former, then it contradicts the absence of inherent existence of all phenomena. If it is the latter, then one cannot establish that what is apprehended is without inherent existence by using the reversed object as a reason." Secondly, it is said in the Compendium: "In that case, whatever clings to the nature of dependence and the perfectly established nature as the nature of the completely imputed, that should be known as the nature of superimposition. It is unreasonable for the nature of dependence and the nature of perfect establishment to exist." That is, whatever is a slander against one's own characteristic. In this way, by abandoning the two extremes, one should understand the way of the meaning of just that. It is said that superimposing the dependent arising and the perfectly established as the imputation of the completely imputed, and slandering the dependent arising and the perfectly established as being without inherent existence.