Tibetan
ན་དམ་མཚན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་བསྡུ་བར། གཞན་དབང་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་རྫས་དང་། དོན་དམ་པར་གཉིས་ཀར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར། གཟུང་དང་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བའི། །རྣམ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་དུ་ཡོད། །བློ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་དུ་གྲགས། །ཞེས་གཞན་དབང་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་ལ་དོན་དམ་དུ་ཡོད་ན། དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཀྱང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ལུགས་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་དོན་དམ་པར་བྱས་པ་དང་། རྣམ་པར་དག་པའི་དམིགས་པ་ལ་དོན་དམ་པར་བྱས་པ་གཉིས་ལས། སྔ་མ་ལ་དོན་དམ་བདེན་པས་མ་ཁྱབ་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་གཞན་དབང་ཡིན་ན། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་དུ། དགོངས་འགྲེལ་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ་བཤད་ཅིང་། གཞན་དབང་དེ་གཞན་དབང་དང་གཅིག་ཡིན་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཀྱང་མི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་དང་། འཇིག་མེད་དང་། འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དབུས་མཐར། རྣམ་དག་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །གཅིག་པུ་ཁོ་ནར་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་བྱས་ནས། རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ་གཞག་པ་ནི། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་དཔེ་ལ་དགོངས་འགྲེལ་དུ་དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་དེ་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ཅི་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུར་ནི་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་དེ་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། སྒྱུ་མ་བྱས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུར་ནི་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་བལྟ་བར་བྱའོ། །དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དེ་ལས་ཀྱང་གཅིག་བལྟ་བར་བྱའོ། །དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་དེ་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། ནམ་མཁའ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུར་ནི་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་ལས་ཆོས་བདག་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་གཅིག་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུང་ལ། ཀུན་བཏགས་ལ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་དཔེར་བྱས་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི
Chinese
那名相，如是说。那么归纳起来，于他起的自性自在而作，于实事和胜义二者，也应当如是了知。如是说。于《般若波罗蜜多心要总集》中：从所取与能取解脱之，圣妙识于义中存，智慧海之度彼岸，瑜伽行派之论中称。如是说他起于胜义中存在相违，若问：于声闻二部之宗派，于胜义中存在，则遍是胜义谛。然于瑜伽行派之宗派，以自相成立而作胜义，与以极清净之所缘而作胜义二者中，前者不遍是胜义谛故，无过失。如是，若是他起，则遍是世俗谛。胜义谛具有五相，于《解深密经》和《经庄严论》中宣说。彼他起与他起是一，故不成其非如是性之特点。且生与灭无，增与减无之自性也不成立之故。若问：于《中边分别论》中，极清净行境有二，说唯一。如是说相违，答：无过失。将极清净之智慧作二，后得清净世间之行境立为圆成实，是就无颠倒之圆成实而说的缘故。于三自性之比喻，《解深密经》中，于胜义真实圣者，譬如虚空之花，当如是观其为相无自性。于胜义真实圣者，譬如幻化所作，当如是观其为生无自性。当观胜义者无自性更胜于此。于胜义真实圣者，譬如虚空，仅以无色之自性而作区分，且周遍一切，当如是观胜义者无自性，以法无我而作区分，且周遍一切。如是说。于遍计所执，以虚空之花作比喻，是于名言中无有之
English
That name is mentioned. So, to summarize, by empowering the other-dependent nature, both in terms of substance and ultimate truth, one should understand it to exist as such. It is said. In the Essence of Wisdom, Collected from All: 'Liberated from the grasped and the grasper, the noble consciousness exists in meaning. It is known as the doctrine of the Yoga school, the other shore of the ocean of wisdom.' If it is said that it contradicts the statement that the other-dependent exists in the ultimate truth, then, in the system of the two Hearer schools, if it exists in the ultimate truth, it is necessarily the ultimate truth. However, in the system of the Yoga school, there are two ways of making something ultimate: by establishing it with its own characteristics, and by making it the object of perfect purity. The former does not necessarily imply the ultimate truth, so there is no fault. In that case, if it is other-dependent, it is necessarily the conventional truth, because the ultimate truth has five characteristics, as explained in the Explanation of Intent and the Ornament of the Sutras. Furthermore, the characteristic of saying that the other-dependent is not suchness because it is one with the other-dependent is not established, and the characteristics of being unborn, undestroyed, and without increase or decrease are also not established. If it is asked, 'In the Middle and Extremes, there are two kinds of pure objects, but it is said to be only one,' is there a contradiction? There is no fault, because by making the pure wisdom into two, and establishing the subsequent attainment of purity as the object of the world as the perfectly established, it is because it is made into the power of the perfectly established without inversion. In the Explanation of Intent, the example of the three characteristics is: 'For the ultimate, true, and noble one, it is like a flower in the sky, and one should view it as having no nature.' For the ultimate, true, and noble one, it is like an illusion, and one should view it as having no birth. One should view the ultimate as having no nature even more than that. For the ultimate, true, and noble one, it is like the sky, which is distinguished only by the absence of the nature of form, and which pervades everything. One should view the ultimate as having no nature, distinguished by the absence of self of phenomena, and pervading everything.' It is said. The example of a flower in the sky for the completely imputed is because it does not exist in name.