Tibetan
པ་དང་། གསུང་རབ་འཆད་པའི་སྒོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་འདི་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་བཞིན་དུ་འཆད་པ་ལ་དོན་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་བ། དེས་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟར་འབྱེད་པའི་ཚུལ། གསུང་རབ་ཇི་ལྟར་འགྲེལ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་ཀུན་བཏགས་ནི། དགོངས་འགྲེལ་དུ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་ངོ་བོ་ཉིད་དམ། བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་དུ་མིང་དང་བརྡས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྐྱེ་བ་ཞེའམ། འགག་པ་ཞེའམ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྤངས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ། བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་དུ་མིང་དང་བརྡས་རྣམ་པར་བཞག་པ་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་ཀུན་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་ལགས་ཏེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་ཞེས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ཀུན་བཏགས་འདོགས་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་གཞན་དབང་སྟོན་ཏེ། འོག་མ་གཉིས་པོ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་ལ། དེའི་གནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་ནི་གཞན་དབང་ངོ་། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་གཞན་དབང་དེ་ལ་ཀུན་བཏགས་ཇི་ལྟར་འདོགས་པའི་ཚུལ་བསྟན་ཏེ། ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །གཞན་དབང་ནི་དགོངས་འགྲེལ་དུ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ལགས་ཏེ། ཞེས་གསུངས་ལ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་ལ་འཇོག་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་འགྲོ་བ་ཡང་སྔར་བཞིན་ནོ། །ཡོངས་གྲུབ་ནི་དགོངས་འགྲེལ་དུ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་དེ་ཉིད་ཀུན་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེར་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་ཅིང་། ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཁོ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ཆོས་ལ་བདག་མ་མཆིས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་དམིགས་པ་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ལགས་ཏེ། ཞེས་གསུངས་ལ། དེའི་དོན་ནི་གཞན་དབང་གི་སྟེང་དུ་ཀུན་བཏགས་ཁོ་ནས་སྟོང་པའི་ཆ་ནས་སྟོང་ཉིད་དུ་བཞག་པ། རང་གི་ངོ་བོ་ཆོས
Chinese
并且，为了开显讲说经论的独特门径。因此，对于这三种自性的分类，按照唯识宗的观点来讲解，有三个要点：本体的确定、以此如何区分实相的方式、以及如何解释经论的方式。首先，关于遍计所执性，《解深密经》中说：“分别的行境，遍计所执性的相是，以色蕴来说，是自性或者差别性的相，以名言和概念来安立；或者色蕴生起、或者灭尽、或者色蕴舍弃和完全了知，是自性或者差别性的相，以名言和概念来安立的，凡是遍计所执性的处所，行蕴的相，就是它。”这样说的。其中，以“行蕴的相”等来说明作为遍计所执性安立基础的依他起性。对于后面的两种自性，也应当同样理解。所谓“分别的行境”，是遍计所执性的特征，而它的处所，行蕴的相，就是依他起性。以“色蕴”等来说明依他起性上如何安立遍计所执性，也就是以分别对本体和差别的相进行虚构，从而在世俗中进行称谓的那些事物。依他起性在《解深密经》中说：“分别是遍计所执性的行境，遍计所执性的处所，行蕴的相，就是依他起的自性。”这样说的。所谓“行蕴的相”的意义，是指从因和缘所产生的。而“分别的行境”作为遍计所执性的特征，也和之前一样。圆成实性在《解深密经》中说：“分别是遍计所执性的行境，遍计所执性的处所，行蕴的相，那个遍计所执性的相在那里完全不成立，并且仅仅以那个自性，自性不存在，法无我，如是清净的对境，就是圆成实的自性。”这样说的。它的意义是，在依他起性的基础上，仅仅以遍计所执性空性的角度来安立空性，自己的本体法。
English
And, in order to reveal the unique path of explaining the scriptures. Therefore, regarding the classification of these three natures, explaining according to the view of the Mind-Only school, there are three key points: the determination of the essence, how to distinguish reality with it, and how to interpret the scriptures. First, regarding the completely imputed nature, the *Saṃdhinirmocana Sūtra* says: "The object of discrimination, the characteristic of the completely imputed nature is, taking the form aggregate as an example, it is the nature itself or the characteristic of difference, established by names and concepts; or the arising of the form aggregate, or its cessation, or the abandonment and complete knowledge of the form aggregate, it is the nature itself or the characteristic of difference, whatever is established by names and concepts, that is the place of the completely imputed nature, the characteristic of the formation aggregate, that is it." It is said like this. Among them, "the characteristic of the formation aggregate" and so on, explain the dependent nature that is the basis for establishing the completely imputed nature. For the latter two natures, it should also be understood in the same way. The so-called "object of discrimination" is the characteristic of the completely imputed nature, and its place, the characteristic of the formation aggregate, is the dependent nature. "Form aggregate" and so on, explain how the completely imputed nature is established on the dependent nature, that is, those things that are fabricated by discrimination on the characteristics of essence and difference, and thus are called in the mundane world. The dependent nature is said in the *Saṃdhinirmocana Sūtra*: "Discrimination is the object of the completely imputed nature, the place of the completely imputed nature, the characteristic of the formation aggregate, that is the nature of dependence on others." It is said like this. The meaning of the so-called "characteristic of the formation aggregate" refers to what arises from causes and conditions. And "the object of discrimination" as the characteristic of the completely imputed nature is also the same as before. The thoroughly established nature is said in the *Saṃdhinirmocana Sūtra*: "Discrimination is the object of the completely imputed nature, the place of the completely imputed nature, that characteristic of the completely imputed nature is not completely established there, and only with that nature itself, the nature does not exist, the selflessness of phenomena, such a pure object, is the nature of the thoroughly established." It is said like this. Its meaning is that on the basis of the dependent nature, emptiness is established from the perspective of the emptiness of the completely imputed nature alone, one's own essence, the dharma.
Tibetan
་ལ་བདག་མེད་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཡང་དག་མཐའ་ལ་སོགས་པ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་གང་ལ་དམིགས་ནས་བསྒོམས་ན་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བའི་དམིགས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ་འཇུག་གོ །མདོར་བསྡུ་ན། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་སྐྱེ་བའི་གཞིར་གྱུར་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་ཞིག་ལ་གཞན་དབང་དུ་འཇོག་ཅིང་། དེ་ཉིད་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་གང་ཟག་དང་། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ན་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དེའི་ཡུལ་གང་ཟག་དང་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ལ་ཀུན་བཏགས་སུ་འཇོག་གོ །དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་གསུངས་པའི་རྣམ་རྟོག་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཙམ་མོ། །གཞན་དབང་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཚེ་ན་མ་དག་པ་གཞན་དབང་དང་། འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་རེ་ཞིག་འགག་པ་འཕགས་པ་སློབ་པའི་མཉམ་གཞག་དང་། གཏན་ནས་འགག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་དག་པ་གཞན་དབང་དུ་འཇོག་ཅིང་། ཕྱི་མ་འདི་ལ་ཡོངས་གྲུབ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཚེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་དང་། དོན་དམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་ཚེ་སྒྲུབ་པ་དོན་དམ་དུ་གཞག་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དང་། དོན་དམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ལ་དགོངས་ནས་དེར་གཞག་པ་ཡིན་གྱི་ཡོངས་གྲུབ་དང་། དོན་དམ་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡིན་ན། འདུས་མ་བྱས་ཡིན་དགོས་པ་ལས། འདི་ནི་འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། དགོངས་འགྲེལ་ལས། ཇི་ལྟར་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ཕན་ཚུན་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་ཆོས་དེ་དག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་པ་ཆོས་བདག་མེད་པ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི། དེས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་པ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཡང་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་འདུས་བྱས་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །འདུས་བྱས་ཡིན་ན་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། དབུས་མཐར། དམ་པའི་དོན་ནི་གཅིག་པུའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེའི་འགྲེལ་པར་ཡང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པུར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། ཡོད་མིན་མེད་མིན་དེ་བཞིན་མིན་གཞན་མིན། །སྐྱེ་དང་འཇིག་མེད་འབྲི་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །འཕེལ་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་དག་པའང་མེད། །རྣམ་པར་དག་གྱུར་དེ་ནི་དོ
Chinese
无我的自性，以及真如等五种名称所指的，如果专注并禅修，就能清净所有障碍的所缘，即是使法界融入圆成实性。总而言之，将生起能取所取二相之基础，从其他因缘所生的，从无始轮回直至成佛之间，相续不断的识，安立为依他起性。此识因习气之故，在生起人我和能取所取二相之时，如此显现的识之对境，人我和能取所取二相，安立为遍计所执性。因此，所谓“分别的行境”，分别只是非真实的周遍计度而已。当依他起性具有错乱显现时，是为不清净的依他起性；当错乱显现暂时止息时，是为圣者有学道的等持；当错乱显现完全止息时，在佛地安立为清净的依他起性。后者如果分为两种圆成实性，则是非颠倒的圆成实性；如果分为三种胜义，则有安立修行胜义，然而这是就圆成实的所缘和胜义的所缘而安立的，并非圆成实和胜义谛的自性，如果是，则必须是无为法，但这是有为法。如《解深密经》所说：“如圣道支八支，各自体性各异，如是若诸法之真如胜义，法无我亦体性各异者，则真如胜义法无我亦应有因，若从因生，则应是有为，若是有为，则非胜义。”以及《中边分别论》中说：“胜义谛唯一。”其注释中也说：“胜义谛的真理，应知是圆成实性的唯一自性。”以及《经庄严论》中说：“非有非无亦非如，非异生灭不增减，不增不净亦非净，净已彼方是胜义。”
English
The selflessness of phenomena, as well as the five names such as Suchness and Ultimate Reality, when focused upon and meditated on, the object that purifies all obscurations is to cause the realm of phenomena to merge into the perfectly established nature. In short, the basis for the arising of the appearance of duality of grasper and grasped, the consciousness that arises from other causes and conditions, which is continuous from beginningless samsara until Buddhahood, is established as other-dependent nature. This consciousness, due to the power of habitual tendencies, when the appearance of person and the duality of grasper and grasped arises, the object of that consciousness that appears in this way, the person and the duality of grasper and grasped, are established as the completely imputed nature. Therefore, the so-called "object of conceptualization," conceptualization is merely the non-veridical complete imputation. When the other-dependent nature is accompanied by the appearance of delusion, it is the impure other-dependent nature; when the appearance of delusion temporarily ceases, it is the equipoise of the noble learners; when the appearance of delusion completely ceases, it is established as the pure other-dependent nature in the Buddha-field. When the latter is divided into two perfectly established natures, it is the non-inverted perfectly established nature; when divided into three ultimate realities, there is the establishment of the practice ultimate reality, but this is established in consideration of the object of the perfectly established and the object of the ultimate reality, not the nature of the perfectly established and the ultimate truth, if it were, it must be unconditioned, but this is conditioned. As the *Saṃdhinirmocana Sūtra* says: "Just as the eight branches of the noble path are different in nature from each other, so if the Suchness, the ultimate reality of those dharmas, the selflessness of phenomena, were also different in nature, then the Suchness, the ultimate reality, the selflessness of phenomena, would also have a cause, and if it arises from a cause, it would be conditioned, and if it is conditioned, it is not ultimate." And in the *Madhyāntavibhāga* it says: "The ultimate meaning is one." And its commentary also says: "The truth of the ultimate meaning should be known as the sole nature of the perfectly established." And in the *Mahāyānasaṃgraha* it says: "Neither existent nor non-existent, neither thus nor other, neither arising nor ceasing, neither decreasing nor increasing, neither increasing nor pure, nor impure, having become pure, that is the ultimate."