Tibetan
མེ་ཏོག་ནི་གང་ཡང་མེད་དོ། །མེ་ཏོག་འདི་དག་ནི་མ་སྐྱེས་པའོ། །ཞེས་པས་ནང་སེམས་སུ་གྲུབ་པ་བཀག་གོ །འཁོར་ཁ་ཅིག་གི་རྟོག་པ་ལ་མེ་ཏོག་མཆོད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་མཐོང་བས་འདི་དག་མེད་པར་ནི་མི་འཐད་ཅིང་། ཕྱི་ནང་དུ་བདེན་པ་ཡང་སྔར་བཀག་པས་མ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྔ་ནས་གནས་པ་བདེན་ནམ་སྙམ་པ་ལ། རབ་འབྱོར་གྱིས་གང་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་མེ་ཏོག་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་མེ་ཏོག་ཀྱང་བདེན་པ་བཀག་གོ །དོན་ནི་མེ་ཏོག་དེ་དག་ཕྱི་དང་ནང་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ཀྱང་སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་ལ་མཆོད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྟེན་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་ཕྱི་དང་། ནང་དང་མ་སྐྱེས་པར་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ཀྱང་། རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་གྱི་རྟེན་བྱེད་དོ། །ཅེས་རྟེན་ཆོས་ཉིད་བསྟན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁྱད་པར་གསུམ་པོ་འདི་དག་རང་རྒྱལ་རང་རྒྱུད་པའི་ལམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་བྱེད་དམ། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་རྟོགས་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་བྱེད་ཅེ་ན། མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དངོས་བསྟན་ནི་ཕྱི་མ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། གོང་གི་ཤེས་བྱ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དེ་སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་དང་། དངོས་གཞི་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། རྗེས་བསྔོ་བ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་བཤད་པས་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་ལ་འཇོག་དགོས་ཤིང་དེ་དང་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། འདིར་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་བྱང་སེམས་དང་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་ལྡོག་པ་ནས་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐབས་དེར་སྒོམ་ལམ་མ་བཤད་པའི་གནད་ཀྱང་རྟོགས་རིགས་དེ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་དུ་གོམས་པར་མི་བྱེད་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་དུ་ན་རང་རྒྱལ་གྱི་སྒོམ་ལམ་ལ་ཡང་ཁྱད་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་ཡོད་པས་སྒོམ་ལམ་པ་ཡང་འཆད་དགོས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་འགྲེལ་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ལས། རང་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཞེས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་བར་མ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བཤད་པས་རང་རྒྱལ་རང་རྒྱུད་པའི་ལམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་འཇོག་དགོས་སོ་སྙམ་ན་དེ་ནི་རྟོགས་རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པར་གཡག་རོང་གཉིས་བཞེད་པ་ལྟར་འཐད་དེ། ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་ཐོབ་པའི་རྒྱུ། །ཞེས་རྟོགས་རིགས་ཐོབ་པ་ལ་ཐེག་པ་དེ་ཐོབ་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། བོད་རྣམས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་རྣམས་སམ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ལམ་པ་གང་ཟག་གི་རྟེན་དང
Chinese
花朵什么也没有。这些花朵是没有出生的。这样就遮止了内心中的成立。有些眷属的分别念认为见到供养花朵的行为，认为这些不存在是不合理的。内外中的真实也早已遮止，心想早已安住于没有出生的自性中是否真实。 善现说：凡是没有出生的，那也不是花朵。这样也遮止了花朵的真实。 意思是说，那些花朵在外和内，以及没有出生的自性中没有成立为真实，但就像对佛陀及其眷属做供养的行为一样受持，即使通达无自性的所依之法性在外和内以及没有出生中没有成立为真实，也成为自胜道的所依。 这样就显示了所依之法性。 这样说道。 第三是，这三个差别是作为自胜自续道的特点呢？还是作为菩萨相续中存在的证悟种姓的特点呢？ 经部和论典的直接显示是以后者为准的。因为上面所说的声闻道，是通过加行发心，正行无所缘的智慧，以及后行回向这三者来讲述的，因此必须安立为菩萨相续的证悟种姓，因为和那个理由相同。而且，这里在讲解所依的差别时，也是从菩萨和佛子的角度来讲述的。而且，当时没有讲修道的原因，也是因为不把那个证悟种姓串习为菩萨的修道之义。否则，自胜道的修道也具有那三个特点，因此也必须讲述修道者，这样就太过分了。 第四是，在阿阇黎的大小注释中，说了“从自菩提中不退转”和“具有智慧的中间力量”，如果认为必须安立为自胜自续道的特点，那么就像牦牛绒二者认为的那样，那样认为是就证悟种姓的角度来说的是合理的。 因为，是获得三乘一切的因。 因为在获得证悟种姓上，说了获得那个乘。 藏人们或者是不退转的大菩萨等等，以这些来说明道者的所依和
English
Flowers are nothing at all. These flowers are unborn. Thus, it is prevented from being established in the inner mind. Some retinues' conceptualizations see the act of offering flowers and think it is unreasonable for these not to exist. Since the truth in outer and inner aspects has already been negated, one might wonder if it is true that it has always abided in the unborn nature. Subhuti said: Whatever is unborn is not a flower either. Thus, the truth of flowers is also negated. The meaning is that although those flowers are not established as true in outer and inner aspects, and in the unborn nature, they are held as in the act of making offerings to the Buddha and his retinue. Even though the support, the Dharma-nature that realizes selflessness, is not established as true in outer and inner aspects, and in the unborn, it serves as the support for the path of the Pratyekabuddha. Thus, the Dharma-nature of the support is shown. Thus it is said. Thirdly, are these three distinctions made as characteristics of the path of the Pratyekabuddha's own lineage, or as characteristics of the realization lineage that exists in the Bodhisattva's lineage? The explicit teaching of the Sutras and Treatises is according to the latter. Because the above-mentioned path of the Hearers is explained through the three aspects of application, generation of Bodhicitta, the main part, wisdom that realizes non-objectification, and the subsequent dedication, it must be established in the realization lineage of the Bodhisattva's lineage, because the reason is the same. Moreover, here, when explaining the distinctions of the support, it is also explained from the perspective of Bodhisattvas and princes. Moreover, the key point that the path of meditation was not explained at that time is because that realization lineage is not accustomed to being the meaning of the Bodhisattva's path of meditation. Otherwise, the path of meditation of the Pratyekabuddha also has those three characteristics, so it would be too much to have to explain the meditator as well. Fourthly, in the large and small commentaries of the teacher, it is said, "Not turning back from one's own enlightenment" and "Possessing intermediate power of wisdom." If one thinks that it must be established as a characteristic of the path of the Pratyekabuddha's own lineage, then it is reasonable to consider it from the perspective of the realization lineage, as Yak Rong and the two think. Because it is the cause of attaining all three vehicles. Because it is said that attaining that vehicle is based on attaining the realization lineage. Tibetans, or the great Bodhisattvas who do not turn back, etc., with these, the support of the person on the path and