Tibetan
་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ངོས་འཛིན་པར་མཛད་དོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ས་དང་པོ་ནས་བཅུ་པའི་བར་གྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་རེ་རེ་ཡང་ཡུལ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བཞི་བཞིར་ཕྱེ་བ་ནི་སྤོང་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྒྲུབ་དང་ཆོས་མཚུངས་སོ། །འཇོག་ཚུལ་ནི་མི་འདྲ་སྟེ། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དང་། སྤང་བྱའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ནི་ས་བཅུའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་སྟེ། འདི་ནི་སའི་ཚོགས་དང་ཆོས་མཚུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཀྱིས་བདེན་པ་བཞི་ཆར་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བདེན་པ་བཞི་ཆར་གྱིས་མཐོང་སྤང་ཅིག་ཅར་དུ་སྤོང་ན། ས་གཉིས་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་སྒོམ་སྤང་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་དུ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁམས་གསུམ་ཆར་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་མཚུངས་ཏེ། མཐོང་སྤང་ནི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རིགས་ཡིན་པས་མཐོང་ཟིན་རྒྱུན་ལྡན་དུ་བསྒོམས་པ་ལ་མི་ལྟོས་ལ། སྒོམ་སྤང་ནི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་ཟིན་གོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རིགས་ཡིན་པས་མཐོང་ཟིན་གོམས་པ་སྔ་ཕྱི་ལ་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་ནུས་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་གཞག་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་གྲུབ་མཐའ་གོང་འོག་གི་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཕྱེ་ཞིང་ཐེག་ཆེན་དབུ་མའི་ལུགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་མཐའ་གོང་འོག་བསྲེས་པའི་ལུགས་ངོས་གཟུང་མེད་པ་རྣམས་ལ་འདིར་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་མ་ལོང་ཞིང་། གཞན་དུ་ཅུང་ཟད་བཤད་ཟིན་ལ། ཞིབ་པར་ནི་རང་ལུགས་འདི་རྟོགས་ན་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །མཁས་པ་སྔ་མའི་གྲུབ་མཐའ་སུན་ཕྱུང་ནས། །རང་གི་རྣམ་རྟོག་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་དུ། །སྟོན་འདོད་མེད་ཀྱང་རྣམ་དཔྱོད་མེ་ལོང་ལ། །གནས་ལུགས་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བ་སུ་ཡིས་འགོག །སྐབས་སུ་བབ་པའི་གཞུང་ལུགས་ཚད་ལྡན་དང་། །འགལ་བར་སྟོན་ན་ཁོ་བོས་འཇུག་ལྡོག་བྱེད། །དེ་ལྟ་མིན་པར་ཅལ་ཅལ་མགྲིན་བསྒྲིགས་ནས། །ཅོལ་ཅོལ་སྒྲོགས་ལ་བ་སྤུ་གཡོ་རེ་སྐན། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ལ་སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་ནི། ཀུན་ནས་ཞི་དང་ཐམས་ཅད་ལ། །ཞེས་སོགས་ཏེ། སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་དང་པོར་བསྟན་པ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་དེ་ཡང་གཞན་ལ་སྟོན་པ་དང་། རང་གིས་སྒོམ་པ་གཉིས་ཆར་གྱི་ཚེ་ཡང་། བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དགོས་ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རྟོགས་རིགས་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱང་ཕན་ཡོན་གྱིས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྟོན་དགོས་པར་མཚུངས་སོ། །ཞེ་ན་མི་མཚུངས་ཏེ། འདི་ནི་མ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་དམན་པའི་ལམ་སྤངས་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་གྱིས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཕན་ཡོན་གྱིས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ལ། སྔ་མ་གཉིས་ནི་རེ་ཞིག་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་འཇུག་པར་མི་ནུས་པ་རྣམས་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཕན་ཡོན་གྱིས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་དེ་ལ་སྐབས་དང་པོར་གདམས་ངག་གི་སྐབས་སུ་མཐོང་ལམ་དང་རྟོགས་རིགས་ཐ་དད་མེད་པ་དང་། ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་སའི་ཚོགས་དང་། གཉེན་པོའི་ཚོགས་དང་། སྐབས་བཞི་པར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་། སྐབས་ལྔ་པར་སྒོམ་སྤང་གི་གཉེན་པོའི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་པ་ལས་འདིར་རྗེས་ཐོབ་དང་མཉམ་གཞག་གིས་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་དེ་གཞན་ལ་སྟོན་པའི་ཚེ་ཡང་སྒོམ་ལམ་གྱི་རིགས་མ་ལུས་པ་བསྟན་དགོས་ལ་རང་གིས་བསྒོམ་པའི་ཚེ་ཡང་རིགས་མ་ལུས་པ་བསྒོམ་དགོས་ཤིང་རིགས་མ་ལུས་པ་དེ་ཡང་རྗེས་ཐོབ་དང་མཉམ་གཞག་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དོན་ནོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་རྗེས་ཐོབ་དེ་ཡང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་དགོས་པས། དང་པོར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་གསོག་པ་དང་། བར་དུ་སྤེལ་བ་དང་། ཐ་མར་མི་ཟད་པར་བྱེད་པ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མོས་བསྔོ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་གསུམ་དུ་ངེས་ཤིང་། གོ་རིམ་ཀྱང་དེ་ལྟར་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མོས་པ་སྒོམ་ལམ་ནི། ས་མཚམས་ཀྱི་རབ་དབྱེའི་སྒོ་ནས་བསྟན། བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ་ནི། བྱེད་པ་དང་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན། རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྒོམ་ལམ་ནི། ཐབས་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནས། མོས་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་ས་མཚམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་འོག་མ་གཉིས་ལ་སྦྱར། བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་དང་མི་དམིགས་པ་ཡང་གོང་འོག་གཉིས་ལ་སྦྱར། རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཐབས་ཤེས་གཉིས་ཀྱང་གོང་མ་གཉིས་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མོས་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་ས་མཚམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་ཇི་ལྟ་བུ་དེ་འོག་མ་གཉིས་ལ་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་ཞེ་ན། དང་པོ་ནི། གང་ལ་མོས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་ཤེ
Chinese
是无间三摩地的体性。这样认定了无间三摩地。意义是这样的：从第一地到第十地之间的每一个无间道，也都是从对境四谛的法性证悟的还灭的角度，分为四四一十六个，这是断除之道，与修持对治品之集合在法上是相同的。安立的方式不同，因为从对境的角度和从所断的角度来分有差别。佛陀自己的道是十地后得的十度，这与地的集合在法上是相同的。第四，以苦法忍证悟四谛的一切法界，以四谛的一切同时断除见断，那么，第二地的无间道一个本身，就会同时断除一切修断，因为证悟了三界的一切法界。如果这样说，那是不相同的，因为见断是仅仅见到法性就应该断除的种类，所以不依赖于见后持续串习；而修断是法性见后通过串习才能断除的种类，所以见后串习的先后，在断除所断的能量大小上有很大的差别。这些是为了证悟不共的建立，稍微区分了上下部派的不同差别，详细阐述了大乘中观的宗义的不共之处。对于混合上下部派的没有确定见解的那些人，在这里进行破立是没有意义的，在其他地方已经稍微讲过，详细的了解，如果证悟了自己的宗义就会明白。摧毁昔日智者的宗派后，本欲开创自己分别念的车辆之轨，虽无意显扬，然于明辨之镜中，显现实相之影像，谁能阻挡？若与适时之经论相违背，我将进退自如。若非如此，只是徒劳地齐声喧哗，无聊地叫喊，只会令人毛骨悚然。如是说。菩萨的修道，修道的行为是：一切皆寂静，以及一切等。修道的行为首先显示的是菩萨的
English
It is the nature of uninterrupted samadhi. Thus, uninterrupted samadhi is identified. The meaning is this: each of the uninterrupted paths from the first to the tenth bhumi is also divided into four fours, sixteen, from the perspective of the cessation of the nature of the four truths of the object, which is the path of abandonment, and is the same in dharma as the accumulation of antidotes. The way of establishing is different, because there is a difference in dividing from the perspective of the object and from the perspective of what is to be abandoned. The path of the Buddha himself is the ten perfections of the post-attainment of the ten bhumis, which is the same in dharma as the accumulation of bhumis. Fourth, if one realizes the dharmadhatu of all four truths with the forbearance of suffering dharma, and abandons the seen-to-be-abandoned all at once with all four truths, then the one uninterrupted path of the second bhumi will abandon all the to-be-cultivated all at once, because one realizes the dharmadhatu of all three realms. If you say so, it is not the same, because the seen-to-be-abandoned is the kind that should be abandoned merely by seeing the nature of reality, so it does not depend on continuous cultivation after seeing; while the to-be-cultivated is the kind that can be abandoned by cultivating after seeing the nature of reality, so there is a great difference in the magnitude of the power to abandon what is to be abandoned depending on the order of cultivation after seeing. These are to slightly distinguish the different differences between the upper and lower schools in order to realize the uncommon establishment, and to explain in detail the uncommon aspects of the Mahayana Madhyamaka doctrine. It is meaningless to make assertions and refutations here to those who mix the upper and lower schools and have no definite view. It has already been explained slightly elsewhere, and a detailed understanding will be understood if one realizes one's own doctrine. After destroying the doctrines of the wise men of the past, I wanted to create the tradition of the chariot of my own conceptual thoughts, but although I had no intention of showing it, who can stop the image of reality from appearing in the mirror of discernment? If it contradicts the authoritative scriptures appropriate to the occasion, I will freely advance and retreat. If not, it is just a futile clamor, a boring shout, which will only make one's hair stand on end. Thus he spoke. The practice of the bodhisattva's path of cultivation, the action of the path of cultivation is: all is peaceful, and all, etc. The first thing shown about the action of the path of cultivation is that the bodhisattva
Chinese
而且，无论是向他人展示禅修之道，还是自己进行禅修，都要明白，必须通过行动来培养喜悦。那么，前两种觉悟之理也同样需要通过利益来培养喜悦的方式来展示吗？并非如此。因为这是为了让那些不确定的人舍弃低劣之道，而以大乘之道来引导，所以才通过利益来培养喜悦。而前两种情况，是为了向那些暂时无法进入大乘之道的人展示，因此没有必要通过利益来培养喜悦。那么，菩萨的禅修之道，在第一阶段的教言中，见道和觉悟之理没有差别；在积累资粮的阶段，有地的资粮和对治的资粮；在第四阶段，有不退转的理由；在第五阶段，从禅修所断的对治的还灭中进行阐述，而这里用后得和入定来阐述的原因是什么呢？因为在向他人展示菩萨的禅修之道时，必须展示所有的禅修之道，而自己禅修时，也必须禅修所有的种类，而所有这些种类都包含在后得和入定之中。菩萨的禅修之道后得，也必须从圆满福德资粮的还灭方面来阐述。因此，首先是积累福德资粮，中间是增长，最后是不耗尽，从这三个方面来确定信解、回向、随喜这三种，并且也按照这样的顺序来阐述。其中，信解禅修之道是从地界的区分方面来阐述的；回向禅修之道是从行动和无所缘的形态方面来阐述的；随喜禅修之道是从方便智慧二者方面来阐述的。然后，将信解禅修之道的地界区分与后两种结合起来，将回向禅修之道的行动和无所缘也与上下两种结合起来，随喜禅修之道的方便智慧二者也应当与前两种结合起来。那么，信解禅修之道的地界区分是怎样的，又如何与后两种结合呢？首先是，所信解的对境是什
English
Moreover, whether it is showing the path of meditation to others or engaging in meditation oneself, one must understand that joy must be cultivated through action. Then, should the first two types of realization also be shown in a way that cultivates joy through benefits? It is not the same. This is because it is to lead those who are uncertain to abandon the inferior path and follow the Mahayana path, so joy is cultivated through benefits. The former two cases are to be shown to those who are temporarily unable to enter the Mahayana path, so there is no need to cultivate joy through benefits for them. Then, why is it that the Bodhisattva's path of meditation, in the first stage of instruction, has no difference between the path of seeing and the types of realization; in the stage of accumulating merit, there are the accumulations of the ground and the accumulations of antidotes; in the fourth stage, there are the reasons for non-retrogression; and in the fifth stage, it is explained from the cessation of the antidotes to what is abandoned by meditation, while here it is explained by post-meditation and meditative equipoise? Because when showing the Bodhisattva's path of meditation to others, all types of meditation paths must be shown, and when meditating oneself, all types must be meditated, and all these types are included in post-meditation and meditative equipoise. The post-meditation of the Bodhisattva's path of meditation must also be explained from the aspect of the cessation of perfecting the accumulation of merit. Therefore, first is accumulating the accumulation of merit, in the middle is increasing it, and finally is making it inexhaustible, from these three aspects, faith, dedication, and rejoicing are determined, and they are also explained in that order. Among them, the path of faith meditation is explained from the aspect of the division of the ground; the path of dedication meditation is explained from the aspect of action and non-objectification; the path of rejoicing meditation is explained from the aspect of the two, method and wisdom. Then, the division of the ground of the path of faith meditation is combined with the latter two, the action and non-objectification of the path of dedication meditation are also combined with the upper and lower two, and the two, method and wisdom, of the path of rejoicing meditation should also be combined with the former two. Then, what is the division of the ground of the path of faith meditation, and how is it combined with the latter two? First, the object to be believed in is what